สวัสดีค่ะ นี่เป็นกระทู้เกี่ยวกับเรื่องลี้ลับกระทู้แรกค่ะ เรื่องที่นำมาเล่าให้ทุกท่านได้อ่านในวันนี้เป็นเรื่องจริงที่เกิดขึ้นกับฉันจริงๆค่ะ ..
เมื่อช่วงเดือนมกราคมที่ผ่านมาเป็นช่วงที่ฉันประสบอุบัติเหตุ รถโดยสารที่ฉันนั่งไปได้ไถลลงไปที่เกาะกลางถนนแล้วชนเอาเข้ากับต้นไม้ ฉันที่นั่งอยู่ห้องโดยสารด้านหลังแต่นั่งในสุด ถูกผู้โดยสารท่านอื่นอัดกระแทกเข้าเต็มๆตามแรงชนของรถ ทำให้ฉันได้รับบาดเจ็บที่กระดูกค่ะ กระดูกเชิงกรานด้านขวาของฉันแตกออก ตาตุ่มที่ขาซ้ายก็ผิดรูปค่ะ เข้ารับการรักษาอย่างต่อเนื่องนานพอดู
แต่ก่อนหน้าที่จะเกิดอุบัติเหตุ ฉันฝันค่ะ ฉันฝันว่าได้เดินเข้าไปในสถานที่แห่งหนึ่ง (จะเรียกว่าฝันก็ไม่แน่ใจค่ะ เหมือนตัวฉันไปเองเลยมากกว่า ฮ่าๆ) เดินไปเรื่อยๆจนสุดทางก็พบกับกระท่อมหลังหนึ่ง ฉันเดินขึ้นไปบนกระท่อมหลังนั้น ก็พบผู้ชายแก่ๆคนหนึ่ง ในฝันเขาดูอายุมากก็จริงนะคะ แต่มีความน่าเกรงขามแผ่ออกมาด้วยยังไงก็ไม่รู้ เขาแต่งตัวด้วยเสื้อผ้าสีขาวค่ะ มีสไบเล็กๆสีขาวพาดอยู่ที่หัวไหล่ (เหมือนสไบที่ผู้เฒ่าผู้แก่ชอบใส่ไปวัดเวลาทำบุญน่ะค่ะ) เหมือนว่าจะนุ่งโจงกระเบนสีขาวและนั่งชันเข่าขึ้นมาเข่าหนึ่งด้วยค่ะ
ฉันนั่งตรงหน้าชายคนนั้น เขายกยิ้มให้ ก่อนที่จะพูดกับฉันประมาณว่า "ฉันจะได้รับอุบัติเหตุนะ ถึงโดนรถชนก็ไม่ได้ดีขึ้นเลย ยังต้องเจอกับเรื่องราวต่างๆอีกมาก เพราะบุญฉันหมดแล้ว ฉันโดนเจอตัวแล้ว" ในฝันฉันรู้สึกตกใจ ฉันกลัวไปหมด ชายตรงหน้าฉันก็เพียงแค่ส่งยิ้มให้แล้วก็บอกว่าเขาช่วยฉันได้เท่านี้ ต่อจากนี้ให้วัดดวงเอา หลังจากจบประโยคฉันก็สะดุ้งตื่นค่ะ อย่างที่ฉันบอกไปว่าเหมือนั่นไม่ใช่ฝัน เหมือนฉันไปเองจริงๆ และฉันยังรู้สึกด้วยว่าฉันคุ้นเคยกับชายแก่คนนี้ที่มาเตือนฉันแต่ฉันก็นึกไม่ออก
ฉันเล่าเรื่องฝันให้แม่แล้วก็เพื่อนที่หอพักฟัง เพื่อนก็บอกว่าฉันคิดมากไป ใครจะดวงซวยได้ขนาดนั้น บางทีฝันก็ไม่แม่นไปสักทุกเรื่อง แม่ฉันเองก็พูดกับฉันคล้ายๆเพื่อนเลยค่ะ บอกว่าบางทีฝันก็เชื่อไม่ได้ อีกอย่างคนที่มาเตือนในฝันเป็นใครก็ไม่รู้ ฉันคิดมากไปเอง
พอคนใกล้ตัวบอกกันแบบนั้นฉันเองก็ไม่ได้คิดอะไรค่ะ ใช้ชีวิตอยู่ไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นในฝัน ขนาดวันที่ประสบอุบัติเหตุฉันยังลืมเลยค่ะว่าเคยฝันเรื่องนี้ไว้
แต่พอตอนที่ฉันนอนพักที่โรงพยาบาลเพื่อรอแม่มาหา ก็มีเพื่อนมาอยู่ด้วยคนหนึ่งค่ะ เพื่อนฉันกับแม่เขาก็คุยกันเรื่องที่เกิดอุบัติเหตุนี้ขึ้น ว่าอาจจะเกี่ยวกับที่ฉันฝันขึ้นมาจริงๆก็ได้ เท่านั้นแหละค่ะ ฉันขนลุกทั้งตัว เพราะฉันฝันคืนวันอาทิตย์ เช้าวันจันทร์เล่าให้แม่กับเพื่อนฟัง ตกเย็นวันพุธก็เกิดอุบัติเหตุขึ้นมาทันที แม้จะคิดว่าอาจเป็นความประมาทของคนขับ แต่ลึกๆในใจก็อดคิดไม่ได้ค่ะ ว่าอาจจะเป็นฝันบอกเหตุจริงๆก็ได้
ฉันยังเฝ้าหาคำตอบอยู่เสมอว่าคนที่มาเตือนฉันในฝันเป็นใคร จนวันที่ฉันออกจากโรงพยาบาล กลับไปพักฟื้นที่บ้านได้ 2-3 อาทิตย์ และกลับมาพักฟื้นต่อที่สถานศึกษานั่นแหละค่ะ ถึงได้พบกับคำตอบโดยบังเอิญ และถ้าเน็ตไม่เน่าสัญญาว่าจะมาเล่าทุกอย่างให้อ่านวันนี้แน่นอนค่ะ
ใครมาเตือน..
เมื่อช่วงเดือนมกราคมที่ผ่านมาเป็นช่วงที่ฉันประสบอุบัติเหตุ รถโดยสารที่ฉันนั่งไปได้ไถลลงไปที่เกาะกลางถนนแล้วชนเอาเข้ากับต้นไม้ ฉันที่นั่งอยู่ห้องโดยสารด้านหลังแต่นั่งในสุด ถูกผู้โดยสารท่านอื่นอัดกระแทกเข้าเต็มๆตามแรงชนของรถ ทำให้ฉันได้รับบาดเจ็บที่กระดูกค่ะ กระดูกเชิงกรานด้านขวาของฉันแตกออก ตาตุ่มที่ขาซ้ายก็ผิดรูปค่ะ เข้ารับการรักษาอย่างต่อเนื่องนานพอดู
แต่ก่อนหน้าที่จะเกิดอุบัติเหตุ ฉันฝันค่ะ ฉันฝันว่าได้เดินเข้าไปในสถานที่แห่งหนึ่ง (จะเรียกว่าฝันก็ไม่แน่ใจค่ะ เหมือนตัวฉันไปเองเลยมากกว่า ฮ่าๆ) เดินไปเรื่อยๆจนสุดทางก็พบกับกระท่อมหลังหนึ่ง ฉันเดินขึ้นไปบนกระท่อมหลังนั้น ก็พบผู้ชายแก่ๆคนหนึ่ง ในฝันเขาดูอายุมากก็จริงนะคะ แต่มีความน่าเกรงขามแผ่ออกมาด้วยยังไงก็ไม่รู้ เขาแต่งตัวด้วยเสื้อผ้าสีขาวค่ะ มีสไบเล็กๆสีขาวพาดอยู่ที่หัวไหล่ (เหมือนสไบที่ผู้เฒ่าผู้แก่ชอบใส่ไปวัดเวลาทำบุญน่ะค่ะ) เหมือนว่าจะนุ่งโจงกระเบนสีขาวและนั่งชันเข่าขึ้นมาเข่าหนึ่งด้วยค่ะ
ฉันนั่งตรงหน้าชายคนนั้น เขายกยิ้มให้ ก่อนที่จะพูดกับฉันประมาณว่า "ฉันจะได้รับอุบัติเหตุนะ ถึงโดนรถชนก็ไม่ได้ดีขึ้นเลย ยังต้องเจอกับเรื่องราวต่างๆอีกมาก เพราะบุญฉันหมดแล้ว ฉันโดนเจอตัวแล้ว" ในฝันฉันรู้สึกตกใจ ฉันกลัวไปหมด ชายตรงหน้าฉันก็เพียงแค่ส่งยิ้มให้แล้วก็บอกว่าเขาช่วยฉันได้เท่านี้ ต่อจากนี้ให้วัดดวงเอา หลังจากจบประโยคฉันก็สะดุ้งตื่นค่ะ อย่างที่ฉันบอกไปว่าเหมือนั่นไม่ใช่ฝัน เหมือนฉันไปเองจริงๆ และฉันยังรู้สึกด้วยว่าฉันคุ้นเคยกับชายแก่คนนี้ที่มาเตือนฉันแต่ฉันก็นึกไม่ออก
ฉันเล่าเรื่องฝันให้แม่แล้วก็เพื่อนที่หอพักฟัง เพื่อนก็บอกว่าฉันคิดมากไป ใครจะดวงซวยได้ขนาดนั้น บางทีฝันก็ไม่แม่นไปสักทุกเรื่อง แม่ฉันเองก็พูดกับฉันคล้ายๆเพื่อนเลยค่ะ บอกว่าบางทีฝันก็เชื่อไม่ได้ อีกอย่างคนที่มาเตือนในฝันเป็นใครก็ไม่รู้ ฉันคิดมากไปเอง
พอคนใกล้ตัวบอกกันแบบนั้นฉันเองก็ไม่ได้คิดอะไรค่ะ ใช้ชีวิตอยู่ไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นในฝัน ขนาดวันที่ประสบอุบัติเหตุฉันยังลืมเลยค่ะว่าเคยฝันเรื่องนี้ไว้
แต่พอตอนที่ฉันนอนพักที่โรงพยาบาลเพื่อรอแม่มาหา ก็มีเพื่อนมาอยู่ด้วยคนหนึ่งค่ะ เพื่อนฉันกับแม่เขาก็คุยกันเรื่องที่เกิดอุบัติเหตุนี้ขึ้น ว่าอาจจะเกี่ยวกับที่ฉันฝันขึ้นมาจริงๆก็ได้ เท่านั้นแหละค่ะ ฉันขนลุกทั้งตัว เพราะฉันฝันคืนวันอาทิตย์ เช้าวันจันทร์เล่าให้แม่กับเพื่อนฟัง ตกเย็นวันพุธก็เกิดอุบัติเหตุขึ้นมาทันที แม้จะคิดว่าอาจเป็นความประมาทของคนขับ แต่ลึกๆในใจก็อดคิดไม่ได้ค่ะ ว่าอาจจะเป็นฝันบอกเหตุจริงๆก็ได้
ฉันยังเฝ้าหาคำตอบอยู่เสมอว่าคนที่มาเตือนฉันในฝันเป็นใคร จนวันที่ฉันออกจากโรงพยาบาล กลับไปพักฟื้นที่บ้านได้ 2-3 อาทิตย์ และกลับมาพักฟื้นต่อที่สถานศึกษานั่นแหละค่ะ ถึงได้พบกับคำตอบโดยบังเอิญ และถ้าเน็ตไม่เน่าสัญญาว่าจะมาเล่าทุกอย่างให้อ่านวันนี้แน่นอนค่ะ