อยากถามว่าทำไมถึงยังลืมคนเก่าไม่ได้????

คือคนเก่าที่เรากล่าวถึงนี้ไม่ใช่คนที่เราเคยคบน่ะ แต่เกือบจะคบกับเขาแล้วแต่ตอนนั้นเหมือนมีอะไรบ้างอย่างทำให้เราตัดสินใจไม่คบกับเขา แต่ความรู้สึกมันประมาณว่าเหมือนกับเราได้คบกันแล้วเลิกกันไปทั้งที่ยังไม่ได้คบกัน เราเป็นคนไม่คบเขาเองแหล่ะตอนนั้นมันมีหลายเหตุผลมากที่เราเลือกที่จะไม่คบเขา ไม่ว่าจะเป็นเพราะเขาเจ้าชู้(ก่อนหน้าที่มาบอกชอบเราเขามีผู้หญิงเยอะมากๆ) หรือเป็นเพราะว่าเพื่อนเราด้วยส่วนหนึ่งที่ไม่อยากให้คบกับเขา และเหตุผลที่มันทำให้เราตัดสินใจไม่คบกับเขาอีกข้อก็คือเขาเป็นเพื่อนเรา ตอนนั้นเรายอมรับว่าเรามั่นใจเสมอมาว่ายังไงเพื่อนก็เปลี่ยนเป็นแฟนไม่ได้(เราคิดแบบนั้น) แต่ไม่รู้ทำไมวันที่เขามาเอาคำตอบจากเรา เราทั้งสองกลับไม่พูดกันตรงๆเหมือนรู้สึกกันได้ว่าเราคงคบกันไม่ได้จริงๆ แล้วเราทั้งสองก็ต่างเสียใจ(ไม่ทราบเหตุผลจริงๆว่าทำไมต้องเสียใจทั้งที่ยังไม่ได้เริ่มคบกันเลย) แต่แล้วตอนนี้ก็ 2 ปีกว่าๆแล้วที่เราห่างหายไปจากกันเพราะเรียนคนละที่ เขามีแฟนใหม่แล้วน่าจะคบกันหลายปีแล้วล่ะ แต่เรายังคิดถึงเขาอยู่ เคยคิดว่าหากย้อนเวลาไปได้ตอนนั้นเราอยากลองคบกับเขาดู //มีช่วงหนึ่งที่เราได้คุยกันเขาพูดกับเราประมาณว่า ถ้าวันนั้นเราได้คบกันในวันนี้เราคงจะยังมีกันอยู่และเขาก็จะพาเราไปพบกับครอบครัวเขา เราก็แอบพูดเล่นไปกับเขาว่า แล้วทำไมไม่รอให้เรามั่นใจกว่านี้ล่ะว่าเขาจะไม่เจ้าชู้ เขาตอบกลับมาว่า จะรอทำไมในเมื่อวันนั้นเพื่อนเราไม่ให้เราคบกัน เราเงียบเลย -_- !! มันอาจจะผิดที่เราเองแหล่ะที่ไม่มั่นใจในตัวเขาตั้งแต่แรก เรายอมรับนะว่าเรากลัวเจ็บ กลัวการเสียใจ ไม่อยากรักกับใครที่เจ้าชู้ (เพราะตลอดมาเราคิดว่าเขาเจ้าชู้มาโดยตลอด) ไม่น่าเชื่อว่าคนนี้(แฟนใหม่)ของเขาจะเป็นคนที่เขากล้านำไปพบครอบครัวของเขาด้วย เราคิดว่าแฟนใหม่ของเขาโชคดีมากๆเลย.. //มีช่วงหนึ่งที่เราแอบคุยกันเพื่อไม่ให้แฟนเขารู้(เขาบอกว่ากลัวแฟนไม่สบายใจ)เราก็เข้าใจน่ะเพราะเราก็ไม่อยากให้เขาทะเลาะกันเพราะเราด้วย เราคุยกันในสถานะเพื่อนมาโดยตลอด วันหนึ่งแฟนเขาจับได้เราก็ไม่อยากคุยกับเขาแล้ว เราก็อวยพรให้กันต่างๆนานา แต่แล้วพอเราหายไปซักพักแฟนเขาก็มาขอโทษเราแล้วบอกสาเหตุที่ทะเลาะกันว่ามันมีหลายเหตุผลและยังบอกกับเราอีกว่าให้เราคุยกับแฟนเขาได้ เราก็ไม่คิดอะไร  จากวันนั้นเราก็ว่าจะไม่คุยกับเขาแล้ว แต่แล้วเราก็กลับมาคุยกันได้สักพักแล้วเราก็เป็นฝ่ายหายไปจากเขาเองแหล่ะ.. ณ ตอนนี้ก็ไม่กล้าติดต่อเขาไปอีกเลยยยย  เราคิดว่าเขาจะต้องโกรธเรามากๆแน่เลยที่เราหายไปโดยไม่บอกเขาสักคำ แล้วเขาก็ไม่เคยถามเราสักคำด้วยในตอนที่เราหายไปคือเราหายไปเขาก็หายไป...

พิมจนเมื่อย เกือบระลึกชาติได้ 555+ ไม่ดราม่าเนอะๆ ตามประเด็นเลยน่ะ ตอบกันโหน้ยยยยย!!
  ทำไมเราถึงยังลืมเขาไม่ได้ ทั้งที่ห่างหายกันไปตั้งนานแค่กลับมาคุยกันไม่ถึง 2 เดือนแล้วก็หายจากกันไป เอ่อออออลืมบอกไป ตั้งแต่เราไม่คบกับเขาในวันนั้นจนในวันนี้เราก็ยังไม่มีแฟนน่ะ อิอิ เหตุผลนี้จะเกี่ยวหรือป่าวน้ะๆๆ ทำไม??????

==พิมตกหล่น ขออภัยด้วยน๊าาาาา==  ขอบคุณทุกคนที่เขามาอ่าน มาตอบกระทู้นี้นะจ๊ะ^^



______จบ_______