รู้สึกว่า ชีวิตควรได้ไปไหนมาไหนได้แล้ว แต่กลับไปไม่ได้

คือตอนนี้ผมอยู่ มอ ปลายครับ เกรดผมดีมาตลอด เรียนทุกวัน เสาร์ อาทิต ก็เรียนพิเศษ อีก เกือบ 2 ปี ผมจะได้เข้า มหาลัยแล้วซึ่ง ผมอยากจะใช้ชีวิตให้สนุกและผ่อนคลายกว่านี้ อยากไปไหนมาไหน กับเพื่อนๆ ผมอยากใช้ชีวิต มอ ปลาย ที่ผมคิดว่า เพื่อนตอน มอ ปลาย นี่แหละ ดีที่สุดแล้ว แต่ แม่ผม กลับไม่ให้ออกไปไหน ให้ไปมากสุดก้เดือนละ 1 ครั้ง ซึ่ง มีบางเทอมผมก็ไม่ได้ไปไหนเลย ผมไม่เคยเที่ยวกลางคืนกับเพื่อน กลับดึกสุดก็ 2 ทุ่ม ไม่เคยโดดเรียน ซึ่งผมจะอยากโดดเรียนไปเที่ยว มากก้ตาม  แต่ผมก้เลือกที่จะไม่ทำ อยากให้เขารู้ว่าผมซื่อสัตย์ เผื่อบ้างวันเขาอาจจะใจดีปล่อย ผมไปไหนมาไหน กับเพื่อนกับฝูงบ้าง ผมรู้สึกว่า ผมก็โตพอที่จะไปเที่ยวบ้างกับเพื่อน กลุ่มเพื่อนผมก็ไม่ใช่เด็กเที่ยวเด็กเกเร ครับ เที่ยวบ้างบางเวลา ที่อยากเที่ยว เรียนก็ถือว่าดี ถ้าคนที่พ่อแม่ปล่อยไปไหนมาไหนก็คงไม่เข้าใจหัวอกผม ผมแค่อยากจะใช้ ชีวิต มอ ปลายให้คุ้ม เหมือนที่หลายๆคนบอกว่า เพื่อน ตอน มอ ปลายเนี้ยดีที่สุดแล้ว ..................  มาระบายเฉยๆ ครับ