ญ : สวัสดี
ช : O.O ...
ญ : สบายดีนะ
ช : สบายดี ก็เรื่อยๆอะ แล้วเธอล่ะ ทำไมถึงกล้าทักเราอะ
ญ : ไม่รู้ดิ แค่รู้สึกว่าไม่อยากให้ครั้งนี้เหมือนกับทุกครั้งมั้ง
ช : ...
ญ : โล่งหวะ รู้งี้ทักไปนานละ ทิ้งเวลาตั้ง 3 ปี ได้เจอหน้า แล้วก้หลบเลี่ยงตลอด
ช : รู้ตัวด้วยอ่อ เหอะ คิดว่าชาตินี้จะไม่ได้คุยกันละ 3 ปีเลยเนอะ โครตนานเลยหวะ คิดถึง
ญ : อืมม นี่ถ้าไม่ทักก็คงไม่ทักกันช้ะ
!@#$%^^&*()_
สวัสดี วันนี้เรามีเรื่องราวอยากมาแบ่งปัน เป็นเรื่องของเรา กับคนคนหนึ่งที่เรารู้สึกกับเขามากๆ ไม่รู้ว่าเรียกว่าอะไรเหมือนกัน เพราะเรายังไม่เคยตกลงกันจริงๆจังๆกันซักที แล้วเราก็ไม่ได้ตกลงกัน จนวันที่เราไม่ได้คุยกันนี่ก็ผ่านมา 3 ปีแล้ว ตลอดเวลา 3 ปี เราเฝ้าดูเขาแบบห่างๆมาตลอด และแน่นอนเรื่องความรักของเค้าเราก็รับรู้มาตลอด ช่วงไหนสุขเศร้า แต่ก็ทำได้แค่ดู บทสนทนาข้างบน คือจุดเริ่มต้นที่เรื่องราวที่เราจะแบ่งปัน
ตลอดระยะเวลา 3 ปีที่เรากับบอมขาดการติดต่อกันไป (ขอแทนเป็นชื่อคนที่เราจะเขียนถึงเค้าละกันเนอะ) ไม่ได้คุยกันเหมือนเดิม กลายเป็นเหมือนอากาศ ธาตุ ต่อกัน 5555 เรามีการได้เจอกันบ้างแต่การเจอแต่ละครั้ง ไม่เคยแม้แต่จะทักทายกันเลยสักครั้ง แค่ทำเป็นเหมือนไม่เห็นกันแล้วเดินผ่านกันไป หรือมากสุดคือแค่บังเอิญมองไปแล้วสบตากันเท่านั้น แล้ววันนี้ก็มาถึง วันที่เราได้เจอกับบอมอีกครั้ง ในร้านที่เรากับเพื่อนชอบไปนั่งกินสังสรรค์กัน บอมเดินเข้ามาพูดคุยกับเพื่อนเรา (เพื่อนเรากับบอมรู้จักกัน) แล้วเพื่อนเราก็ตามสเต็ปเดิมของพวกมันคือการแซว เราก็พยายามทำหน้านิ่งที่สุด แต่ใจคือไปแล้ววววว โธ่เว้ยยยย ไม่อยากจะขัดใจตัวเองงง ที่มันชอบเธอออออ มันผ่านไปนานแล้วนะเว้ย ใจนี่เต้นเหมือนโคโยตี้ในผับเลยย เข้าเรื่องต่อ
เอ(เพื่อนเรา) : บอม นั่งนี่ก่อนๆ คุยกันก่อนๆ ไม่เจอกันนาน คิดถึงหวะ (แล้วมันก็เลื่อนเก้าอี้ตัวข้างเราให้บอมนั่ง ดูมันทำสิคะท่านนน)
เรา : อิเอ (เราทำเสียงเข้มใส่มัน มองตาขวาง 5555 แต่มันยิ้มแป้นกลับมา โถ่ววว อิเพื่อนเลว)
บอม : เออ คิดถึงเหมือนกัน แต่กูนั่งได้แปปเดียวนะเว้ย กูมากับเพื่อนอีกโต๊ะอะ เดี๋ยวมันบ่น
เรา : จ้าาาา ไม่ต้องนั่งก็ได้นะถ้าลำบากใจ เบ้ปากมองบน **อันนี้คือคิดในใจหมดเลยนะ ไม่ใช่แม่บ้านใจกล้าขนาดนั้น เราจะเป็นคนป็อดมากถ้าอยู่ต่อหน้าอิบอมเนี่ย ไม่รู้เป็นไร ไปไม่เป็น **
แล้วบอมกับอิเอก็เม้ามอยถามสารทุกข์สุขดิบกันไป ส่วนเราก็นั่งกดโทรศัพท์ฟังดนตรีสด คุยเล่นกับเพื่อนทำเป็นไม่สนใจแต่ก็มีบางทีแอบฟัง อยากรู้เหมือนกัน 5555555555 แล้วความเริงร่าของอิฉันก็สะดุดลงเมื่ออิเอเริ่มสร้างงานให้อิฉันเจ้าค่าาาา
เอ : อิมิ้น(เราเอง) ไม่คุยกับเพื่อนบ้างวะ (แล้วมันก็มองส่งสายตาไปทางบอม แต่หน้าแบบวอนทีนมากข่าา มันท้าทาย เพราะมันรู้ว่าเราไม่กล้าทำอะไรแน่ๆ เพราะผ่านมา 3ปีเจอบอมทีไร ก็เหมือนคนแปลกหน้าทุกที)
เรานิ่งไปสักพัก ยกแก้วเหล้าขึ้นมาซดไปที 555555 แล้วก็นิ่งไปอีก เพื่อนในโต๊ะนี่เริ่มเงียบ ใจคอพวกมันไม่ดีละ อิเอเริ่มสัมผัสได้มันกำลังจะดึงสติทุกคนกลับเราเลยเอ่ยทักบอม
ญ : สวัสดี
เพื่อนในโต๊ะรวมถึงอิเอ :
ช :
...
ญ : สบายดีนะ
ช : สบายดี ก็เรื่อยๆอะ แล้วเธอล่ะ ทำไมถึงกล้าทักเราอะ
ญ : ไม่รู้ดิ แค่รู้สึกว่าไม่อยากให้ครั้งนี้เหมือนกับทุกครั้งมั้ง
ช : ...
ญ : โล่งหวะ รู้งี้ทักไปนานละ ทิ้งเวลาตั้ง 3 ปี ได้เจอหน้า แล้วก้หลบเลี่ยงตลอด
ช : รู้ตัวด้วยอ่อ เหอะ คิดว่าชาตินี้จะไม่ได้คุยกันละ 3 ปีเลยเนอะ โครตนานเลยหวะ คิดถึง
ญ : อืมม นี่ถ้าไม่ทักก็คงไม่ทักกันช้ะ
!@#$%^^&*()_
ทดลองปล่อยใจ แฟนกันทริปเดียว ( 18+ ใส่ไว้เผื่อมี )
ช : O.O ...
ญ : สบายดีนะ
ช : สบายดี ก็เรื่อยๆอะ แล้วเธอล่ะ ทำไมถึงกล้าทักเราอะ
ญ : ไม่รู้ดิ แค่รู้สึกว่าไม่อยากให้ครั้งนี้เหมือนกับทุกครั้งมั้ง
ช : ...
ญ : โล่งหวะ รู้งี้ทักไปนานละ ทิ้งเวลาตั้ง 3 ปี ได้เจอหน้า แล้วก้หลบเลี่ยงตลอด
ช : รู้ตัวด้วยอ่อ เหอะ คิดว่าชาตินี้จะไม่ได้คุยกันละ 3 ปีเลยเนอะ โครตนานเลยหวะ คิดถึง
ญ : อืมม นี่ถ้าไม่ทักก็คงไม่ทักกันช้ะ
!@#$%^^&*()_
สวัสดี วันนี้เรามีเรื่องราวอยากมาแบ่งปัน เป็นเรื่องของเรา กับคนคนหนึ่งที่เรารู้สึกกับเขามากๆ ไม่รู้ว่าเรียกว่าอะไรเหมือนกัน เพราะเรายังไม่เคยตกลงกันจริงๆจังๆกันซักที แล้วเราก็ไม่ได้ตกลงกัน จนวันที่เราไม่ได้คุยกันนี่ก็ผ่านมา 3 ปีแล้ว ตลอดเวลา 3 ปี เราเฝ้าดูเขาแบบห่างๆมาตลอด และแน่นอนเรื่องความรักของเค้าเราก็รับรู้มาตลอด ช่วงไหนสุขเศร้า แต่ก็ทำได้แค่ดู บทสนทนาข้างบน คือจุดเริ่มต้นที่เรื่องราวที่เราจะแบ่งปัน
ตลอดระยะเวลา 3 ปีที่เรากับบอมขาดการติดต่อกันไป (ขอแทนเป็นชื่อคนที่เราจะเขียนถึงเค้าละกันเนอะ) ไม่ได้คุยกันเหมือนเดิม กลายเป็นเหมือนอากาศ ธาตุ ต่อกัน 5555 เรามีการได้เจอกันบ้างแต่การเจอแต่ละครั้ง ไม่เคยแม้แต่จะทักทายกันเลยสักครั้ง แค่ทำเป็นเหมือนไม่เห็นกันแล้วเดินผ่านกันไป หรือมากสุดคือแค่บังเอิญมองไปแล้วสบตากันเท่านั้น แล้ววันนี้ก็มาถึง วันที่เราได้เจอกับบอมอีกครั้ง ในร้านที่เรากับเพื่อนชอบไปนั่งกินสังสรรค์กัน บอมเดินเข้ามาพูดคุยกับเพื่อนเรา (เพื่อนเรากับบอมรู้จักกัน) แล้วเพื่อนเราก็ตามสเต็ปเดิมของพวกมันคือการแซว เราก็พยายามทำหน้านิ่งที่สุด แต่ใจคือไปแล้ววววว โธ่เว้ยยยย ไม่อยากจะขัดใจตัวเองงง ที่มันชอบเธอออออ มันผ่านไปนานแล้วนะเว้ย ใจนี่เต้นเหมือนโคโยตี้ในผับเลยย เข้าเรื่องต่อ
เรา : อิเอ (เราทำเสียงเข้มใส่มัน มองตาขวาง 5555 แต่มันยิ้มแป้นกลับมา โถ่ววว อิเพื่อนเลว)
บอม : เออ คิดถึงเหมือนกัน แต่กูนั่งได้แปปเดียวนะเว้ย กูมากับเพื่อนอีกโต๊ะอะ เดี๋ยวมันบ่น
เรา : จ้าาาา ไม่ต้องนั่งก็ได้นะถ้าลำบากใจ เบ้ปากมองบน **อันนี้คือคิดในใจหมดเลยนะ ไม่ใช่แม่บ้านใจกล้าขนาดนั้น เราจะเป็นคนป็อดมากถ้าอยู่ต่อหน้าอิบอมเนี่ย ไม่รู้เป็นไร ไปไม่เป็น **
แล้วบอมกับอิเอก็เม้ามอยถามสารทุกข์สุขดิบกันไป ส่วนเราก็นั่งกดโทรศัพท์ฟังดนตรีสด คุยเล่นกับเพื่อนทำเป็นไม่สนใจแต่ก็มีบางทีแอบฟัง อยากรู้เหมือนกัน 5555555555 แล้วความเริงร่าของอิฉันก็สะดุดลงเมื่ออิเอเริ่มสร้างงานให้อิฉันเจ้าค่าาาา
เรานิ่งไปสักพัก ยกแก้วเหล้าขึ้นมาซดไปที 555555 แล้วก็นิ่งไปอีก เพื่อนในโต๊ะนี่เริ่มเงียบ ใจคอพวกมันไม่ดีละ อิเอเริ่มสัมผัสได้มันกำลังจะดึงสติทุกคนกลับเราเลยเอ่ยทักบอม
ญ : สวัสดี
เพื่อนในโต๊ะรวมถึงอิเอ :
ช :
ญ : สบายดีนะ
ช : สบายดี ก็เรื่อยๆอะ แล้วเธอล่ะ ทำไมถึงกล้าทักเราอะ
ญ : ไม่รู้ดิ แค่รู้สึกว่าไม่อยากให้ครั้งนี้เหมือนกับทุกครั้งมั้ง
ช : ...
ญ : โล่งหวะ รู้งี้ทักไปนานละ ทิ้งเวลาตั้ง 3 ปี ได้เจอหน้า แล้วก้หลบเลี่ยงตลอด
ช : รู้ตัวด้วยอ่อ เหอะ คิดว่าชาตินี้จะไม่ได้คุยกันละ 3 ปีเลยเนอะ โครตนานเลยหวะ คิดถึง
ญ : อืมม นี่ถ้าไม่ทักก็คงไม่ทักกันช้ะ
!@#$%^^&*()_