แฟนเดย์..แฟนกันแค่วันเดียว (บรรจง ปิสัญธนะกูล,2016) คะแนน B+
By Form Corleone
" ขอเก็บรอยยิ้มไว้ในความทรงจำ...แค่วันเดียวก็ยังดี " เคยรักใครสักคนมั้ย รักมากจนเป็นแฟนพันธ์แท้คนๆนั้น หรือเคยแอบมองใครสักคนหรือเปล่า แอบมองเขาคนนั้นทุกๆวันจนเป็นเรื่องปกติ สำหรับเรา 'แฟนเดย์' คือหนังที่ให้อารมณ์ความรู้สึกของคนที่แอบชอบ 'หมานั่งมองเครื่องบิน' จนวันหนึ่งเครื่องบินลำนั้นก็ตกลงมา แต่มีเวลาแค่วันเดียว ที่เราจะได้อยู่ใกล้เครื่องบินลำนั้นนานที่สุด แม้เรื่องราวทั้งหมดของหนังสามารถที่จะเดาได้ไม่ยากตั้งแต่ต้นจนจบเรืองก็ตาม เราชอบที่หนังมีเวลานำเสนอเรื่องราวต่างๆ ค่อยเป็นค่อยไป ทำให้รายละเอียดต่างๆของหนังสามารถช่วยให้เราซึบซับความรู้สึกของตัวละคร+เข้าถึงตัวละครได้ไม่ยากมาก แม้ว่าวิธีที่หนังนำเสนอนั้นจะดูจงใจไปหน่อยก็ตามในหลายๆฉาก สำหรับเราหนังเรื่องนี้จัดเป็นหนังเฉพาะคนได้เลย สำหรับคนที่เคยผ่านเหตุการณ์ต่างๆเกี่ยวกับความรัก การแอบชอบ การทำสิ่งต่างๆให้คนที่เรารัก หรือการจากลาคนที่เรารักเพื่อให้สิ่งที่ดีกว่า คงจะอินและเข้าถึงห้วงอารมณ์ที่หนังนำเสนอได้อย่างเพ้อฝัน อบอวนไปด้วยสถานการณ์เข้าขั้นโรแมนติก และเจ็บปวดเคล้าน้ำตา ได้ไม่ยากเลย แต่สำหรับคนที่ไม่ชอบอะไรที่โรแมนติกขีดสุด การนั่งชมหนังเรื่องนี้จะเป็นอะไรที่ชวนอึดอัดมากๆ 'แฟนเดย์' มีบทที่จริงจังมากขึ้นกว่าเรื่องก่อนๆของผู้กำกับ ย้ำว่าไม่ใช่แนว 'โรแมนติกคอมเมดี้' มันคือ 'โรแมนติกดราม่า' ที่หนังไทยไม่ค่อยจะทำออกมาให้เห็น ด้วยตัวละครที่ต้องสร้างให้คนอินให้ได้ถึงจะสำเร็จผล เลยเป็นข้อแม้สำหรับคนที่ได้ดู เพราะเราก็ต่างมีประสบการณ์แตกต่างกัน โลเคชั่นของหนังสวยมาก ภาพสวย บรรยากาศดี นักแสดงเล่นได้ดีมากโดยเฉพาะ 'เต๋อ-ฉันทวิชช์' ที่ดูมีพัฒนาการมากๆ จากเรื่องก่อนๆ ไม่ใช่พระเอกเล่นมุขตลกไปวันๆ ชอบการแสดงในบทนี้ที่สุด ในส่วนของ 'มิว นิษฐา จิรยั่งยืน' เราไม่เคยดูการแสดงละครของมิวเลย แต่ต่อจากนี้จะเป็นแฟนคลับจริงๆ น่ารักมากๆ ชอบรอยยิ้มที่สุด
ถ้าวันหนึ่งเราตื่นมาแล้วพบว่าความรัก ณ ช่วงเวลาหนึ่งหายไป เราจำอะไรเกี่ยวกับคนรักไม่ได้เลย กับ คนที่จำเรื่องราวช่วงเวลาต่างๆเหล่านั้นได้ดี แต่กลับเลือกที่จะเก็บมันไว้แค่คนเดียวโดยทำเหมือนว่าไม่มีอะไรเกินขึ้น แบบไหนเจ็บมากกว่ากัน?? เราว่าตัวละครแบบ 'เด่นชัย' ให้ความรู้สึกของความรักที่มากเกินไป ถ้าเป็นผู้หญิงคงไม่ชอบผู้ชายประเภทนี้เท่าไหร่ อาจจะกลัวไปเลยด้วยซ้ำ บางมุมก็เหมือนจะโรแมนติก แต่บางมุมหนังก็ถ่ายทอดเหมือนคนโรคจิต เราว่ามันก็ดีนะที่หนังถ่ายทอดตัวละครออกมาแบบนั้น เพราะในชีวิตจริงการรักใครสักคน การได้ทำเพื่อใครสักคน มันก็ไม่ต่างอะไรกับคนโรคจิตคลั่งไคล้อะไรสักอย่าง ซึ่งเป็นประเด็นที่น่าคิดว่าเราจำเป็นที่จะต้องทำอะไรเพื่อคนที่เรารักมากขนาดนั้นเลยหรือเปล่า?? ในส่วนของ 'นุ้ย' ก็เป็นตัวละครที่สามารถยกมาวิพากษ์วิจารณ์ได้เช่นเดียวกัน ซึ่งหนังก็ทำการตอกย้ำตัวละครตัวนี้ด้วยตัวของมันเองแล้วในเรื่องแบบเจ็บปวดได้ไม่น้อย ถ้าลองมองข้ามความโรแมนติกน้ำเน่าของหนังทั้งหมดไป 'แฟนเดย์' อาจจะเป็นหนังที่เสียดสีสังคม เสียดสีชีวิตของคนที่แอบรักแอบชอบ หรือคนที่รักกับคนที่มีเจ้าของแล้ว มีครอบครัวอยู่แล้ว ได้เป็นอย่างดี หนังให้คำตอบไว้ทั้งหมดว่าเราจะเลือกมีความรักแบบไหน แล้วผลลัพธ์จะเป็นแบบไหน ซึ่งก็เข้าใจได้ไม่ยาก
บางทีแค่วันเดียวที่เราสามารถที่จะเก็บเป็นความทรงจำที่ดี นั้นอาจจะมีค่ากว่าหลายๆวันที่ล้วนต้องพบเจอตั้งแต่เรื่องราวที่ดีและไม่ดีเข้ามาเสมอ วันเดียวในหนังอาจชวนเพ้อฝัน เสมือนเทพนิยาย แต่ตัวละครก็เลือกที่จะเก็บวันนั้นเอาไว้ แม้มีโอกาสที่จะทำให้มันเกิดขึ้นจริงได้ก็ตาม ตัวละครก็เลือกที่จะเก็บเป็นความทรงจำแทนทีความจริงเสียมากกว่า เพราะเรื่องจริงมันมีข้อแม้อะไรต่างๆมากมาย จนเราไม่แม้แต่จะคิดกล้าก้าวข้ามไป เราทำได้เพียงยอมรับและทนกับความเจ็บปวดเหล่านั้น บทของหนังใกล้เคียงกับสภาพชีวิตจริงไม่น้อย ยิ่งใครเป็นเหมือนตัวละครในเรื่องด้วยแล้วจะรู้สึกว่าตัวเองกำลังโดนตบหน้า เหมือนนั่งส่องกระจกดูตัวเองยังไงยังงั้น (เราไม่ได้เป็นเหมือนตัวละคร แค่รู้สึกว่าถ้าใครเป็นแบบนี้ ก็เตรียมตัวโดนหนังเล่นงานได้เลย)
ท้ายสุด 'แฟนเดย์' คือหนังที่ควรค่าแก่การสนับสนุนในวงการหนังไทย เราควรที่จะมีหนังประเภทนี้หรือหนังที่มีบทสะท้อนสังคมไทยเชิงลึกไม่มากก็น้อยสักนิดก็ยังดี ไม่ใช่หนังตลกแต่อย่างเดียว สำหรับใครก็ตามที่ดูหนังเรื่องนี้อยากให้ลองเปรียบเทียบว่าถ้าเราเป็นเหมือนตัวละครในเรื่องเราจะทำตัวยังไง แล้วถ้าเรามีหนึ่งวันกับคนที่เรารัก เราจะใช้ช่วงเวลาเหล่านั้นกับคนที่เรารักแบบไหน 'ความทรงจำดีๆแค่ครั้งเดียว...อาจมีค่าสำหรับเราไปชั่วชีวิต'
ขอให้มีความสุขกับการดูหนังครับ
ฝากกด like page ด้วยนะครับ
Page:
https://www.facebook.com/MoviesDelightClub/
Blog:
http://moviesdelightclub.blogspot.com/ 
Review: แฟนเดย์..แฟนกันแค่วันเดียว (บรรจง ปิสัญธนะกูล,2016) เขียนโดย Form Corleone
By Form Corleone
" ขอเก็บรอยยิ้มไว้ในความทรงจำ...แค่วันเดียวก็ยังดี " เคยรักใครสักคนมั้ย รักมากจนเป็นแฟนพันธ์แท้คนๆนั้น หรือเคยแอบมองใครสักคนหรือเปล่า แอบมองเขาคนนั้นทุกๆวันจนเป็นเรื่องปกติ สำหรับเรา 'แฟนเดย์' คือหนังที่ให้อารมณ์ความรู้สึกของคนที่แอบชอบ 'หมานั่งมองเครื่องบิน' จนวันหนึ่งเครื่องบินลำนั้นก็ตกลงมา แต่มีเวลาแค่วันเดียว ที่เราจะได้อยู่ใกล้เครื่องบินลำนั้นนานที่สุด แม้เรื่องราวทั้งหมดของหนังสามารถที่จะเดาได้ไม่ยากตั้งแต่ต้นจนจบเรืองก็ตาม เราชอบที่หนังมีเวลานำเสนอเรื่องราวต่างๆ ค่อยเป็นค่อยไป ทำให้รายละเอียดต่างๆของหนังสามารถช่วยให้เราซึบซับความรู้สึกของตัวละคร+เข้าถึงตัวละครได้ไม่ยากมาก แม้ว่าวิธีที่หนังนำเสนอนั้นจะดูจงใจไปหน่อยก็ตามในหลายๆฉาก สำหรับเราหนังเรื่องนี้จัดเป็นหนังเฉพาะคนได้เลย สำหรับคนที่เคยผ่านเหตุการณ์ต่างๆเกี่ยวกับความรัก การแอบชอบ การทำสิ่งต่างๆให้คนที่เรารัก หรือการจากลาคนที่เรารักเพื่อให้สิ่งที่ดีกว่า คงจะอินและเข้าถึงห้วงอารมณ์ที่หนังนำเสนอได้อย่างเพ้อฝัน อบอวนไปด้วยสถานการณ์เข้าขั้นโรแมนติก และเจ็บปวดเคล้าน้ำตา ได้ไม่ยากเลย แต่สำหรับคนที่ไม่ชอบอะไรที่โรแมนติกขีดสุด การนั่งชมหนังเรื่องนี้จะเป็นอะไรที่ชวนอึดอัดมากๆ 'แฟนเดย์' มีบทที่จริงจังมากขึ้นกว่าเรื่องก่อนๆของผู้กำกับ ย้ำว่าไม่ใช่แนว 'โรแมนติกคอมเมดี้' มันคือ 'โรแมนติกดราม่า' ที่หนังไทยไม่ค่อยจะทำออกมาให้เห็น ด้วยตัวละครที่ต้องสร้างให้คนอินให้ได้ถึงจะสำเร็จผล เลยเป็นข้อแม้สำหรับคนที่ได้ดู เพราะเราก็ต่างมีประสบการณ์แตกต่างกัน โลเคชั่นของหนังสวยมาก ภาพสวย บรรยากาศดี นักแสดงเล่นได้ดีมากโดยเฉพาะ 'เต๋อ-ฉันทวิชช์' ที่ดูมีพัฒนาการมากๆ จากเรื่องก่อนๆ ไม่ใช่พระเอกเล่นมุขตลกไปวันๆ ชอบการแสดงในบทนี้ที่สุด ในส่วนของ 'มิว นิษฐา จิรยั่งยืน' เราไม่เคยดูการแสดงละครของมิวเลย แต่ต่อจากนี้จะเป็นแฟนคลับจริงๆ น่ารักมากๆ ชอบรอยยิ้มที่สุด
ถ้าวันหนึ่งเราตื่นมาแล้วพบว่าความรัก ณ ช่วงเวลาหนึ่งหายไป เราจำอะไรเกี่ยวกับคนรักไม่ได้เลย กับ คนที่จำเรื่องราวช่วงเวลาต่างๆเหล่านั้นได้ดี แต่กลับเลือกที่จะเก็บมันไว้แค่คนเดียวโดยทำเหมือนว่าไม่มีอะไรเกินขึ้น แบบไหนเจ็บมากกว่ากัน?? เราว่าตัวละครแบบ 'เด่นชัย' ให้ความรู้สึกของความรักที่มากเกินไป ถ้าเป็นผู้หญิงคงไม่ชอบผู้ชายประเภทนี้เท่าไหร่ อาจจะกลัวไปเลยด้วยซ้ำ บางมุมก็เหมือนจะโรแมนติก แต่บางมุมหนังก็ถ่ายทอดเหมือนคนโรคจิต เราว่ามันก็ดีนะที่หนังถ่ายทอดตัวละครออกมาแบบนั้น เพราะในชีวิตจริงการรักใครสักคน การได้ทำเพื่อใครสักคน มันก็ไม่ต่างอะไรกับคนโรคจิตคลั่งไคล้อะไรสักอย่าง ซึ่งเป็นประเด็นที่น่าคิดว่าเราจำเป็นที่จะต้องทำอะไรเพื่อคนที่เรารักมากขนาดนั้นเลยหรือเปล่า?? ในส่วนของ 'นุ้ย' ก็เป็นตัวละครที่สามารถยกมาวิพากษ์วิจารณ์ได้เช่นเดียวกัน ซึ่งหนังก็ทำการตอกย้ำตัวละครตัวนี้ด้วยตัวของมันเองแล้วในเรื่องแบบเจ็บปวดได้ไม่น้อย ถ้าลองมองข้ามความโรแมนติกน้ำเน่าของหนังทั้งหมดไป 'แฟนเดย์' อาจจะเป็นหนังที่เสียดสีสังคม เสียดสีชีวิตของคนที่แอบรักแอบชอบ หรือคนที่รักกับคนที่มีเจ้าของแล้ว มีครอบครัวอยู่แล้ว ได้เป็นอย่างดี หนังให้คำตอบไว้ทั้งหมดว่าเราจะเลือกมีความรักแบบไหน แล้วผลลัพธ์จะเป็นแบบไหน ซึ่งก็เข้าใจได้ไม่ยาก
บางทีแค่วันเดียวที่เราสามารถที่จะเก็บเป็นความทรงจำที่ดี นั้นอาจจะมีค่ากว่าหลายๆวันที่ล้วนต้องพบเจอตั้งแต่เรื่องราวที่ดีและไม่ดีเข้ามาเสมอ วันเดียวในหนังอาจชวนเพ้อฝัน เสมือนเทพนิยาย แต่ตัวละครก็เลือกที่จะเก็บวันนั้นเอาไว้ แม้มีโอกาสที่จะทำให้มันเกิดขึ้นจริงได้ก็ตาม ตัวละครก็เลือกที่จะเก็บเป็นความทรงจำแทนทีความจริงเสียมากกว่า เพราะเรื่องจริงมันมีข้อแม้อะไรต่างๆมากมาย จนเราไม่แม้แต่จะคิดกล้าก้าวข้ามไป เราทำได้เพียงยอมรับและทนกับความเจ็บปวดเหล่านั้น บทของหนังใกล้เคียงกับสภาพชีวิตจริงไม่น้อย ยิ่งใครเป็นเหมือนตัวละครในเรื่องด้วยแล้วจะรู้สึกว่าตัวเองกำลังโดนตบหน้า เหมือนนั่งส่องกระจกดูตัวเองยังไงยังงั้น (เราไม่ได้เป็นเหมือนตัวละคร แค่รู้สึกว่าถ้าใครเป็นแบบนี้ ก็เตรียมตัวโดนหนังเล่นงานได้เลย)
ท้ายสุด 'แฟนเดย์' คือหนังที่ควรค่าแก่การสนับสนุนในวงการหนังไทย เราควรที่จะมีหนังประเภทนี้หรือหนังที่มีบทสะท้อนสังคมไทยเชิงลึกไม่มากก็น้อยสักนิดก็ยังดี ไม่ใช่หนังตลกแต่อย่างเดียว สำหรับใครก็ตามที่ดูหนังเรื่องนี้อยากให้ลองเปรียบเทียบว่าถ้าเราเป็นเหมือนตัวละครในเรื่องเราจะทำตัวยังไง แล้วถ้าเรามีหนึ่งวันกับคนที่เรารัก เราจะใช้ช่วงเวลาเหล่านั้นกับคนที่เรารักแบบไหน 'ความทรงจำดีๆแค่ครั้งเดียว...อาจมีค่าสำหรับเราไปชั่วชีวิต'
ขอให้มีความสุขกับการดูหนังครับ
ฝากกด like page ด้วยนะครับ
Page: https://www.facebook.com/MoviesDelightClub/
Blog: http://moviesdelightclub.blogspot.com/