พักใจ.....เหนื่อยล้าจริงๆ

บางครั้งที่เห็นน้ำตา ไหล จากสมองที่ดูว่างเปล่า ดูไม่ทุกข์ร้อน ไม่รับรู้อะไร กับร่างกายที่อ่อนล้า ไร้เรี่ยวแรงจะเดิน ไม่สามารถบอกกล่าวอะไรให้ใครเข้าใจได้ กับบางครั้งที่น้ำตาเรา ไหล จากสมองที่คิดอะไรม

เหนื่อยล้าแวะมาพักผ่อน อ่านกลอนกลิ้งนอนหนุนแขน หลับตาค่อยค่อยคิดแพลน วางแผนต้อนรับต่อกลอน เห็นห้องเงียบเหงาหลายวัน คงยุ่งวุ่นกันหลายซ้อน งานราษฎร์งานหลวงรุมต้อน ให้อ่อนลดทอนกำลัง กระทู้ข้างข้างขายยา

หากใครได้อ่านกระทู้ก่อนหน้านี้ไปบ้างแล้ว กระทู้นี้สืบเนื่องต่อกันมาค่ะ เรารู้สึกเหนื่อยล้าเหลือเกิน ในขณะที่ลูกกำลังโตขึ้นๆ แต่เรายังรู้สึกเหนื่อยเหมือนเดิม เหตุมาจาก กลางวันทำงาน กลางคืนเลี้ยงลูกเอง

ผมเคลียดมาก ผมควรต้องเเก้ปัญหายังไง ถึงจะให้พ่อผมเลิกกับเมียน้อย  เพราะตั้งเเต่เรื่องนี้เกิดขึ้น ครอบครัว ก็มีเเต่ความทุกข์ ความสงบสุขหาเเทบไม่มี ครอบครัววุ่นวาย ผมเคยถามพ่อ ว่าจะเลือกใครระหว่างผ

สวัสดีครับ ผมเป็นคนที่ไม่ได้ชอบความวุ่นวายเท่าไหร่ วันหยุดเลยมักจะหายไปอยู่ที่ไหนสักที่ที่มีต้นไม้ ไม่ได้ต้องเป็นที่เที่ยวดัง แค่มีทางเดิน มีลมพัด มีเสียงใบไม้ก็พอแล้ว ตื่นเช้า แบกเป้ใบเก่า ออกเดินทาง

ทางเดินของสายลม 🏞️ (บทที่ 1: เมืองใหญ่ที่ไร้ใจ) ในเมืองหลวงวุ่นวายสายหมอกควัน ตึกระฟ้าบดบังกันจนดูหมอง เสียงแตรดังสับสนบนถนนทอง "วิทย์" นั่งจ้องมองกระจกด้วยตกใจ (บทที่ 2: ความเหนื่อยล้าที่กั