เรื่องเกิดขึ้น หลังจากที่ผมไปทดสอบวัดความรู้ด้านภาษาอังกฤษมา ผมก็ขี่รถมอเตอร์ไซค์คันทุกข์คันยากของผมกลับบ้านตามปกติ หมวกกันน็อค อย่างดี ผมก็ใส่ ผมจึงไม่กังวลว่าจะมีตำรวจนายใดมาจับผมไปเสียค่าปรับ ผมจึงขี่รถมอเตอร์ไซค์กลับบ้านอย่างสบายใจเฉิบ
ผมขับไปที่เส้นทางหลวง อีกประเดี๋ยวก็ถึงบ้าน ถนนตรงนี้จะแคบหน่อย ข้างทางต้นไม้เยอะมาก แต่ผมก็ชอบ เพราะอากาศมันเย็นดีมาก
ผมเห็นรถกระบะสีบรอนเงินคันหนึ่งขับตามผมมา เพื่อไม่ให้เป็นการขัดขวางการจราจร ผมจึงเร่งเครื่องขึ้นไปให้เร็วกว่าเดิมเล็กน้อย
ทันใดนั้น บางสิ่งบินเข้ามาในหมวกกันน็อคและเกาะที่แก้มด้านขวาของผม "หือ แมลงเกาะหน้า ทำไงดีวะ?" ผมคิดในใจ แต่ถนนแคบ ผมจึงจอดข้างทางไม่ได้ ผมจึงได้แต่ขี่ต่อไปเรื่อยๆ มันก็ค่อยๆคืบคลานขึ้นมาใกล้กับดวงตาของผม ทันใดนั้น ผมก็ได้เห็นบั้นท้ายสีเหลืองๆของมัน
"
ละ ผึ้ง!" ผมไม่อยากไปมีเรื่องกับแมลงที่มีนามว่าผึ้งเลย และถึงแม้คุณไม่เคยไปมีเรื่องกับมัน มันก็อาจต่อยคุณได้ทุกเมื่อ เช่นเดียวกับต่อ และ แตน ถ้าบริเวณดวงตาของผมโดนมันต่อยเข้า มันคงไม่สวยแน่ๆ มันเดินเข้ามาใกล้ดวงตาของผมทุกทีๆ ผมตั้งสติไม่ค่อยอยู่ซะแล้ว เพราะผึ้งเจ้ากรรมมันอาจเล่นงานผมได้ทุกเมื่อ ผมจึงต้องเบรคกะทันหัน โดยไม่มีทางเลือก เพื่อจะปัดมันออกไป
มันบินออกไป เดชะบุญ ผมเจอข้างทางที่ผมสามารถจอดรถมอเตอร์ไซค์ได้ ผมรู้สึกเสียวๆที่แก้มด้านขวา ผมรีบใช้มือลูบแก้มขวา โชคดี นั่นก็แค่ความรู้สึก มันไม่ได้ฝากเหล็กในไว้ให้ผม แต่ที่ดีกว่านั้น คือรถกระบะคันนั้นไม่อัดถั่วดำรถของผม ก่อนหน้านั้นเขาก็กดแตรใส่ผมซะลั่น เขาคงไม่ค่อยพอใจเพราะผมเบรคกะทันหันข้างหน้าเขา
ผมอยากจะบอกพี่เขาว่าผมกำลังจะโดนผึ้งต่อยที่หน้าครับ แต่มันคงไม่ทัน และคงเป็นไปไม่ได้ เพราะพี่เขาก็ขับรถผ่านผมไป
อย่างไรก็ตาม ผมมาถึงบ้านอย่างปลอดภัย
จะไปโทษเจ้าผึ้งตัวนั้นมันก็ไม่ได้ เพราะมันเป็นสัตว์ ผมคิดซะว่ามันเป็นกรรมของมนุษยชาติ ที่ต้องทำลายธรรมชาติ ต้องสร้างนู่นสร้างนี่ ต้องเอาคอนกรีตมาแทนดิน เพื่อทำเป็นพื้นบ้านและถนน สูบน้ำมันจากใต้ดินมาเป็นพลังงานให้กับรถ สร้างรถรามาเพื่อสัญจร ระเบิดภูเขา เผากระท่อม เพื่อสร้างสิ่งใหม่ๆ และอะไรมากมายอีกนับไม่ถ้วน แต่นั่นก็เพื่อความอยู่รอดของเรา อย่างไรก็ตาม ผมก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าอารยธรรมมนุษย์ของเราต้องอาศัยธรรมชาติและมันต้องส่งผลถึงธรรมชาติไม่มากก็น้อยล่ะครับ ผมจึงคิดว่ามันเป็นกรรมของมนุษยชาติอย่างผมมากกว่า แต่ถึงอย่างไร ผมว่ามันก็เหมือนภาพยนตร์เรื่องหนึ่ง สิ่งมีชีวิตทุกชนิดบนโลกมีบทบาทของมัน ต้นไม้มีบทบาทที่สำคัญ สัตว์ก็มีบทบาทของมัน แมลงก็มีบทบาทของมัน มนุษย์ก็เช่นกัน ถึงเราจะต้องทำลายธรรมชาติไม่มากก็น้อย แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าสิ่งที่เราต้องทำเหล่านี้มันอยู่ในบทบาทของเรา และมันคือการต้องมีชีวิตรอด
แล้วคุณล่ะครับ เคยต้องเผชิญหน้ากับแมลง ขณะขับขี่รถจักรยานยนต์อย่างไม่อาจหลีกเลี่ยงหรือไม่ครับ?
เมื่อนักบิดอย่างผมต้องปะทะกับแมลง อย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง
ผมขับไปที่เส้นทางหลวง อีกประเดี๋ยวก็ถึงบ้าน ถนนตรงนี้จะแคบหน่อย ข้างทางต้นไม้เยอะมาก แต่ผมก็ชอบ เพราะอากาศมันเย็นดีมาก
ผมเห็นรถกระบะสีบรอนเงินคันหนึ่งขับตามผมมา เพื่อไม่ให้เป็นการขัดขวางการจราจร ผมจึงเร่งเครื่องขึ้นไปให้เร็วกว่าเดิมเล็กน้อย
ทันใดนั้น บางสิ่งบินเข้ามาในหมวกกันน็อคและเกาะที่แก้มด้านขวาของผม "หือ แมลงเกาะหน้า ทำไงดีวะ?" ผมคิดในใจ แต่ถนนแคบ ผมจึงจอดข้างทางไม่ได้ ผมจึงได้แต่ขี่ต่อไปเรื่อยๆ มันก็ค่อยๆคืบคลานขึ้นมาใกล้กับดวงตาของผม ทันใดนั้น ผมก็ได้เห็นบั้นท้ายสีเหลืองๆของมัน
"
มันบินออกไป เดชะบุญ ผมเจอข้างทางที่ผมสามารถจอดรถมอเตอร์ไซค์ได้ ผมรู้สึกเสียวๆที่แก้มด้านขวา ผมรีบใช้มือลูบแก้มขวา โชคดี นั่นก็แค่ความรู้สึก มันไม่ได้ฝากเหล็กในไว้ให้ผม แต่ที่ดีกว่านั้น คือรถกระบะคันนั้นไม่อัดถั่วดำรถของผม ก่อนหน้านั้นเขาก็กดแตรใส่ผมซะลั่น เขาคงไม่ค่อยพอใจเพราะผมเบรคกะทันหันข้างหน้าเขา
ผมอยากจะบอกพี่เขาว่าผมกำลังจะโดนผึ้งต่อยที่หน้าครับ แต่มันคงไม่ทัน และคงเป็นไปไม่ได้ เพราะพี่เขาก็ขับรถผ่านผมไป
อย่างไรก็ตาม ผมมาถึงบ้านอย่างปลอดภัย
จะไปโทษเจ้าผึ้งตัวนั้นมันก็ไม่ได้ เพราะมันเป็นสัตว์ ผมคิดซะว่ามันเป็นกรรมของมนุษยชาติ ที่ต้องทำลายธรรมชาติ ต้องสร้างนู่นสร้างนี่ ต้องเอาคอนกรีตมาแทนดิน เพื่อทำเป็นพื้นบ้านและถนน สูบน้ำมันจากใต้ดินมาเป็นพลังงานให้กับรถ สร้างรถรามาเพื่อสัญจร ระเบิดภูเขา เผากระท่อม เพื่อสร้างสิ่งใหม่ๆ และอะไรมากมายอีกนับไม่ถ้วน แต่นั่นก็เพื่อความอยู่รอดของเรา อย่างไรก็ตาม ผมก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าอารยธรรมมนุษย์ของเราต้องอาศัยธรรมชาติและมันต้องส่งผลถึงธรรมชาติไม่มากก็น้อยล่ะครับ ผมจึงคิดว่ามันเป็นกรรมของมนุษยชาติอย่างผมมากกว่า แต่ถึงอย่างไร ผมว่ามันก็เหมือนภาพยนตร์เรื่องหนึ่ง สิ่งมีชีวิตทุกชนิดบนโลกมีบทบาทของมัน ต้นไม้มีบทบาทที่สำคัญ สัตว์ก็มีบทบาทของมัน แมลงก็มีบทบาทของมัน มนุษย์ก็เช่นกัน ถึงเราจะต้องทำลายธรรมชาติไม่มากก็น้อย แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าสิ่งที่เราต้องทำเหล่านี้มันอยู่ในบทบาทของเรา และมันคือการต้องมีชีวิตรอด
แล้วคุณล่ะครับ เคยต้องเผชิญหน้ากับแมลง ขณะขับขี่รถจักรยานยนต์อย่างไม่อาจหลีกเลี่ยงหรือไม่ครับ?