สาวโรงงาน ขายหนมโตเกียว ขายดีจนแจกบัตรคิว ตอกหน้ากองแช่งเศรษกิจแบบคนเสื้อแดง

อันดับ 1 จก ชังชาติ ผมโหวตให้สุดตัว วันๆแปะแต่ข่าวร้ายทางเศรษกิจ ข่าวดีไม่เคยเห็น วนๆเวียนๆแช่งรัฐบาล อันดับ 2 ทวดเอียง ลิเกหลงโรง มาตั้งทู้ทีรัย พร่ำพรรณนา อวยปูบูชาแม้วด้วยโวหารที่คุ้นเคย ยกแ

คือแม่ผมกำลังจะออกจากงานโรงงานครับ T.T เพราะเศรษฐกิจไม่ค่อยดีไม่มีโอที เงินไม่พอใช้ ตอนนี้ก็ไม่มีเงินส่งผมเรียนแล้ว แต่เครือญาติปรึกษากันว่าจะให้ทุนแม่ผมทำมาค้าขาย แต่ยังไม่รู้จะ ขายอะไรดี ที่พอจะมี

ผมค้าขาย ตอนนี้แย่กว่าตอนน้ำท่วมซะอีก เตรียม เอารถไปจัดใหม่แล้ว ทั้งที่ผ่อนหมดมานานหลายปี ไม่ได้หวังเอาไปต่อทุนอะไรมากมายครับ แต่เอามาจ่ายหนี้เช็คทั้งหลาย ที่เลื่อนแล้วเลื่อนอีก จนเกรงใจ โรงงานเหลือเก

ผมเรียนจบมา 3ปีกว่า ช่วงใหม่ๆกำลังร้อนวิชา แต่ตอนนี้ เริ่มหมดไฟ กับ ธุรกิจครอบครัวแล้วครับ เหตุเกิดจาก คุณแม่ นิสัยเปลี่ยนไป จนตัวผมเอง ใกล้จะเป็นบ้าแล้ว เล่าสมัยก่อน ตัวผมเองเป็นเด็กเกเร มาก แต่มีคุณ

ผมเป็นไรเดอร์ส่งอาหารฟูลไทม์ของแอฟส้ม ขับส่งในเขตนิคมหนึ่งในจังหวัดปราจีนมาได้ 2-3 เดือนแล้วครับ ซึ่งในแอฟนี้ทุกออเดอร์นอกจากค่าส่งเราจะได้แต้มด้วย ถ้าสะสมครบจะได้โบนัสเพิ่ม 55 แต้มได้ 50 70 แต้มได้ 1

งงไปโหมะแระ... นี่พวกเราคนไทยด้วยกันรึป่าวเนี่ยครับ คืองงครับ ไอ้ผมก็นึกว่า เราทุกคน อยากเห็นบ้านเมืองโงหัว อยากเห็นบ้านเมืองเดินหน้าไปในทางที่ดี ผมไม่แน่ใจแระ... ดูราชดำเนินนี่ซิครับ มันพยายามกันเห