เคยแอบชอบรุ่นพี่กันบ้างไหมคะ?

เราเชื่อว่าทุกคนต้องเคย แอบชอบ ใครสักคนกันบ้าง ไม่ว่าจะเป็นรุ่นพี่ รุ่นน้อง หรือว่าเพื่อน ทั้งแอบมองอยู่ห่างๆหรือใกล้ๆ ขอเข้าเรื่องแล้วกันเลยนะ อยากเล่าให้ฟัง คือเราเป็นผู้หญิงคนหนึ่งนี่แหล่ะ เราเพิ่งจบ ม.3มาไม่กี่เดือน แล้วเข้าศึกษาต่อ ม.4 ในสายวิทย์-คณิต ซึ่งเราลงผิด-.- และเป็นอะไรที่ไม่ชอบวิชาคำนวณทั้งหมดทั้งมวล เราย้ายมาใหม่ไม่รู้จักใครเลย และเพิ่งมาเรียนซัมเมอร์ปิดเทอมที่โรงเรียน เรามากับเพื่อนเราคนหนึ่งซึ่งเป็นเพื่อนสนิทที่มาด้วยกันจากที่เก่า เราจะมีโต๊ะนั่งประจำในโรงอาหารซึ่งนั่งรอเพื่อนทุกวัน (เพราะอยู่มาไม่สนิทกับใครในห้องเลย) โดยสองวันสุดท้ายก็มีกลุ่มผู้ชายกลุ่มหนึ่ง มานั่งที่โต๊ะประจำของเรา จนเราต่องเขยิบถอยห่างมาจากโต๊ะนั้นนิดนึง จนวันสุดท้ายของวันเรีนซัมเมอร์ เราก็ทนไม่ไหว เราก็เดินลุกจากโตณะนั้น(แบบใส่อารมณ์นิดนึง) ไปที่โต๊ะถัดจากโต๊ะนั้น หลังจากนั้นก็เรียนไปครึ่งเดือนแล้วเปิดเทอมมาเรียนเลย คือเราก็นั่งโต๊ะรอเพื่อนถัดจากโต๊ะประจำของเราไปโดยยมีโต๊ะของรุ่นพี่ ม.6ผู้หญิงคั่นกลาง เราเจอเค้าทุกวัน เราไม่รู้ตัวว่าเราไปแอบปลื้มรุ่นพี่ คนนั้นเมื่อไหร่นะ แต่ตอนแรกแค่ปลื้ม ตอนนี้ชอบเข้าเต็มๆ เราเพิ่งจำได้ว่ากลุ่มพี่เค้ามายึดโต๊ะประจำของเรา แต่เราไม่รู้นะว่าก่อนที่เราจะนั่งตรงนั้น ก่ินเราจะย้ายมาเรียน รร.นี้ เคยเป็นโต๊ะประจำของเค้ามาก่อนหรือเปล่า แต่ก็ดีที่อย่างน้อยเคยนั่งโต๊ะเดียวกับเค้า>\\\< พี่เค้าชอบเล่นบาส พี่เค้า เรานั่งที่โรงอาหารทุกวันเพราะจะแอบมองพี่เค้า พี่เค้าเดินผ่านเราก็แกล้งเมินทำเป็นไม่มอง พอเค้าเดินผ่านไปนี่ มองทุกฝีก้าว55 (เราว่าคนที่อยู่ในสถานะแอบชอบเป็นกันเกือบทุกคน) จะมีอยู่วันนึงตอนดึกๆ พี่เค้าโพสท์ในเฟสว่าเม้น #อะไรก็ได้ขอไม่เอ่ยนะ แล้วเค้าก็จะทัก เราคิดอยู่นานจะทักดีไหม แต่มือไวกว่าสมอง กว่าจะคิดเสร็จก็เม้นไปแล้วละซี~ เค้าก็ทักเรามา พอเราบอก จ้ะ เค้าก็กดตัวไลค์มาคือ เฟล-.- แต่คิดๆดูเช้าวันรุ่งขึ้นเราจะมองหน้าเค้าติดได้ยังไง เพราะเราเขิน ไม่กล้าจะมองเค้า ก็เลยอุตริคิดปรากฏการณ์หนีขึ้น รีบมาแต่เช้า เดินเข้าประตูโรงเรียนที่ไม่ใช่ประตูโรงอาหารแบบทุกวัน พอมั่นใจว่าพี่เค้ากินข้าวเสร็จขึ้นห้องแล้วเราค่อยไปกินข้าว เราถามเพื่อนเราว่าเห็นะี่เค้าบ้างไหม นางก็บอกวันนี้ไม่เห็นเลย เราก็โล่งใจ๊~ เราเดินอย่างสบายใจมาตรงถึงหน้าตึกเรียน ก็ชะงักวูบบ เค้าเดินลงบันไดมาพอดี คือ ต๊ายย หนีมานาน มาตายตรงบันไดซะง๊านน เราหนีไปแบบนี้2-3วัน เพื่อนมันก็ปลอบ ว่าเค้าไม่ใส่ใจหรอก ผู้ชายไม่คิดมากเท่าผู้หญิง เราก็เลย ไปนั่งที่โรงอาหารตามเดิม แบบทุกวัน มีครั้งนึงที่เราลงไปส่งงานชั้นที่พี่เค้าเรียน ซึ่งวันนั้นเป็นวันเรียน รด. (โอกาสน้อยม๊ากก ที่จะเจอเค้า) และไปตัวเราก็อยู่ตรงคนละทางกะห้องพี่เค้าลิบลับเลย แต่พระเจ้าใครจะไปรู้ว่าดันเจอพี่เค้า ถอดเสื้อ รด.มาคลุมที่ไหล่ แล้วถือกระเป๋าเดินท่าคล้ายแพนกวินออก เพื่อนบอกตลกเห็นแล้วตกใจเพราะลุคพี่เค้าดูภายนอกนิ่งๆ (หน้าก็นิ๊งนิ่ง มาแอบมองพี่เค้าทุกวันไม่เคยเห็นเค้ายิ้มเยย) แต่เราว่าดูน่ารักดีออก คนละแบบกับที่เห็นเลย พี่เค้าหน้านิ่งๆ มีแต่คนบอกเค้าขี้เก๊ก เพื่อนเราบอกเค้าขี้เก๊ก แต่ก่อนเราก็ไม่ชอบเค้าเท่าไหร่ดูขี้เก๊ก แต่พอเอาเข้าจริง เราว่าพี่เค้าไม่ได้ขี้เก๊กหรอก พี่เค้าเป็นคนหน้านิ่งๆ เราแอบเถียงเถื่อนบ่อยบ๊อยบ่อยแต่ไม่เคยชนะพวกนางสักที-.- วันที่เรียน รด..เราลงบันไดคนละทางกับเค้า ไม่เคยคิดจะเจอ แต่กลับเจอบ่อย เจอบ่อยทุกวันว่าที่คิด เช้า กลางวัน เลิกเรียน เราเห็นเค้าตลอดทุกวัน บางทีบังเอิญเค้ากัยเราได้ใกล้กันมากๆ ก็ทำหน้านิ่งๆ แต่เพื่อนชอบฮิ้วให้เสียสมาธิตอนเก๊กนิ่งอยู่ หลังๆเราคุมสตินิ่งไม่อยู่เราก็เลยไม่กล้าจะใกล้กับเค้า เราอยากทักเฟสเค้าไปมากกก อยากทักไปคุยทุกวัน แต่ก็ทำไม่ได้ ได้แต่เพียงนั่งส่องเฟสบ้าง ติดดาวเฟสไว้บ้าง รอเค้าโพสท์บ้าง รอเค้าออนบ้าง รอไลค์ให้บ้าง บลาๆๆ~ทำได้แค่นั้นแหล่ะ ถึงเค้าจะโสดแต่เราก็ไม่รู้ว่าเค้าจะมีใครในใจหรือเปล่า ถ้าพี่เค้ามีคนในใจอยู๋แล้วจริงๆเราก็รอวันจะแพ้คนในใจเค้าT^T แต่ไม่หรอก เรารออาศัยช่องที่เค้าให้ไลค์ทัก หรือเม้นทักไปเม้นไปไลค์ เราจะทำให้เค้าทักมา ก็แอบตีเนียนชวนคุยแต่แบตไม่อำนวยหมดซะก่อน เค้าก็ไม่ชวนคุยเลย ใครจะหน้าด้านคุยต่อเล่าาาา-.- เคยมีครั้งเดียวที่ทักเค้าไป เค้าออน2นาที ออฟทีเป็นครึ่งชั่วโมง วันนั้นเค้สไม่ค่อยว่างด้วยมั้ง คุยกะเราได้เฉยไม่ชวนคุย สงสัยจะลบแชทที่เคยคุยกะเรามั้ง เลยจำไม่ได้ว่าเคยคุยกะเรา หลังจากนั้นก็เข็ดไม่กว้าทักอีกเลยย ช่วงนี้แทบไม่ได้เจอเค้าเลย ไม่บ่อยเท่าแต่ก่อนหลังจากเราได้แชทกะพี่เค้าในเฟส ตอนนี้เราก็อยากทักไปคุยกะพี่เค้าใจจะขาด ตอนกีฬาสีก็อยากไปขอถ่ายรูป จะรอให้ถึงวันนั้น และนี่เป็นปีสุดท้ายที่พี่เค้าจะเรียนที่นี่เพราะพี่เค้าจะเรียนจบ ม.6แล้ว เคยได้ยินวลีที่ว่า "ไม่แข่ง ยิ่งแพ้มั้ยคะ" มันทำให้เราฮึดสู้ อย่างน้อยถึงเราไม่สมหวังแต่ก็ขอได้ทำอะไรสักอย่างดีกว่าแพ้แบบเงียบๆเพราะไม่ทำอะไรเลย เราอยากรู้ว่าเราควรทำยังไงดี แอบมองเค้าอยู่ตรงนี้ให้นกไป หรือสู้ไป คุยกะเค้า ถึงแม้จะสมหวังหรือไม่สมหวังก็ตาม ช่วยบอกเราหน่อยจ้ายิ้ม

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่