เคยมองใครแล้วรู้สึกว่าทุกอย่างมันหยุดไปไหมค่ะ ถึงแม้จะเป็นแค่เสี้ยวนาที

เรื่องนี้เกิดขึ้นตอน ป.5 ค่ะ ( ตอนนี้อยู่มหาลัยแล้วค่ะ) ตอนนั้นไปทัศนะศึกษาที่อยุธยาค่ะ  แล้วก็ลงจากรถบัสรอเพื่อนสนิท  พอหันกลับไปคิดว่าเพื่อน  แต่เป็นครูคนใหม่ที่เพิ่งจะเข้ามา  พอมองกันมันรู้สึกว่า เหมือนทุกอย่างมันเหมือนหยุดเลยค่ะ  แบบรู้สึกถึงกันและกันเลย  คิดว่าเขาก็รู้สึกแบบเดียวกัน  มันไม่นานแต่มันก็ทำให้รู้ว่าเรามองหน้ากันนานมาก  จนเพื่อนลงมาแล้วก็ทักให้ไป  นี่ก็เลยรีบหันหลังแล้วเดินหนีเลยค่ะ 555 เขิน  ไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อน  เรื่องมันนานแล้ว   แต่ใครจะไปลืมเรื่องแบบนี้ลง จริงไหมค่ะ? หลังจากวันนั้นก็มาเรียนตามปกติ  เขาสอนวิทยาศาสตร์  เขาก็เรียกเราบ่อยขึ้น ยิ้มให้เรา แกล้งให้เรามาพูดหน้าชั้นเรียนบ้าง ถามนู้นถามนี่  เดินผ่านเขา  เขาก็ชวนคุย   แต่อาจจะเป็นเพราะโชคชะตาที่เล่นตลก ฮุๆ  บางทีเราก็คิดว่า  วันนั้นคิวปิดอาจจะยิงธนูผิดไปโดนอาจารย์เข้า (รู้สึกตัวเองเพ้อเจ้อ) เพราะอะไรน่ะเหรอ??  อาจารย์เขาอายุห่างกว่าเราตั้งเยอะ ตั้งสิบกว่าปี หน้าตาก็งั้นๆ  และอาจารย์เขามีภรรยาแล้ว เป็นครูที่สอนเราเหมือนกัน  อาจจะเป็นเพราะเรายังเด็กรึเปล่าถึงได้คิดแบบนั้นมาตลอด  บางทีเขาอาจจะแค่เอ็นดูเราเฉยๆ  จบ ป.6  เราเลยตัดสินใจย้าย รร.เพราะนั่นแหละ  เราว่ามันก็แปลกๆที่ครูเขาชวนเราคุยบ่อยๆ  บางทีเห็นครูแล้วเดินเลี่ยงเลย ไม่รู้ทำไม แต่ครูเขานิสัยดีน่ะ  แต่เราหยุดคิดเรื่องวันนั้นไม่ได้เลย    โอ้ยย จนป่านนี้แล้ว  มันลืมไม่ลงอ่ะ  บางทีก็อยากจะถามครูว่าวันนั้น รู้สึกเหมือนกันใช่ไหม  แค่สงสัยว่าความรู้สึกตอนนั้นเหมือนกันไหม  คือทั้งหมดที่ร่ายยยาวมา  อยากรู้แค่นี้แหละ  ตอนนี้ก็ได้แต่สงสัย  ว่าเป็นโชคชะตาที่เล่นตลก  หรือ  กูคิดไปเองว่ะ??
              แต่ถึงยังไงมันก็เป็นความทรงจำที่เราเคยรู้สึกกับคนๆนึง  จริงๆน่ะ  คิดว่าเขาก็รู้สึกแบบนั้น  แต่อาจเป็นเพราะเรายังเด็ก และเขามีเมียแล้ว
55555  จะไม่บอกว่าเป็นเรื่องของความรักกกก  แต่จะขอพูดถึง  "โชคชะตา และคิดปิด"
แล้วคนที่อ่านอยู่ล่ะค่ะ   คุณมีเรื่องราวของโชคชะตาแบบไหน??