ผมคบกับแฟนมา4-5ปีก็นานเอาเรื่อง มีปัญหาทะเลาะกันเรื่อยๆๆ 99% จะเป็นเขาที่โกรธผมคือแค่เรื่องขี้ผงก็เอามาทะเลาะกันได้เพราะเขาเป็นคนที่ชอบใช้อารมณ์ ขี้หงุดหงิดมากถึงมากที่สุด พอเหวี่ยง ทุกครั้งจะมีคำพูดเปรียบเสมือนกระสุนทิ่มแทงใจให้เสียความรู้สึก และหน้าตาท่าทางที่ดูขึงขังทำให้ผมไม่กล้าเข้าใกล้ สเตปต่อไปก็จะเงียบ......แบบไม่พูดด้วยซักคำ เป็นสัปดาห์ๆถ้าเบาะๆ ก็2-3วันอยู่ด้วยกัน ต่างคนต่างนอน(เตียงเดียวกัน) ต่างคนต่างหากับข้าวกิน ไม่พูดจาไม่แตะเนื้อต้องตัว ไม่แม้แต่มองหน้าสบตา เป็นแบบนี้ไม่เคยปรับปรุงเลย เป็นแบบนี้มาตลอด ไม่เคยง้อไม่เคยสนใจ
ผมเจอแบบนี้บางครั้งผมก็ทนไม่ไหว ผมก็เป็นคนอารมณ์ร้อนเช่นกัน แต่เขาเงียบสนิท ผมก็ได้แต่ของขึ้นในใจเพราะผมทำไรไม่ได้ แสดงอะไรออกมาเขาก็ไม่เคยสนใจ(ประมานอยากทำอะไรก็เรื่องของเมิง) บางครั้งผมทนไม่ไหวจริงๆออกมาจากบ้านไปนอนข้างนอก 2-3วันไม่กลับบ้าน/กลับบ้านแต่เข้าห้องตี1ตี2บ้าง แต่เขาไม่เคยเพ้อบ่นเฟสแฟนเราไปไหน หรือแม้แต่จะไลน์ถาม โทรตามนี่ยิ่งไม่มีไม่ต้องไปหวัง ยิ่งช่วงนี้ผมมีเรื่องเครียดๆอยู่ด้วยต้องการกำลังใจอย่างแรงแต่เขามาพูดให้ผมรู้สึกแย่มากๆ ผมรับไม่ได้ตอนนี้ก็ออกมาจากบ้าน4-5วันแล้ว เขาเงียบสนิทจริงๆ
ณ เวลานี้... ผมอึดอัดมากบอกตรงๆ ตลอดเวลาที่คบกันถ้าผมไม่เป็นฝ่ายง้อ(ไม่ว่าจะถูกจะผิดก็แล้วแต่ผมต้องง้อ) ถ้าไม่ง้อก็คงเลิกกันไปตั้งแต่เดือนแรกที่คบกันแล้ว
ที่ผมทนมาได้ก็ไม่รู้ว่ามันมีพลังงานอะไรบางอย่างที่ทำให้ตลอดเวลาที่คบกันผมมีแค่เขาคนเดียว ผมยอมให้เขาคนเดียวได้ทุกๆอย่างเพียงที่จะรักษาเขาไว้กับผมนานๆ
ตอนนี้นึกถึงประโยค" ไม่ได้หมดรัก แต่ฉันกำลังจะหมดแรง "
ผมไม่รู้ว่าควรเลิกทนแล้วก้าวออกมาดีมั้ยหรือกลับไปเป็นวงจรเดิมๆอีกครั้ง(อย่างน้อยก็ยังได้อยู่กับคนที่เรารัก) 
ปล.แต่ถ้าเวลาอารมณ์ดีๆ เขาจะเป็นคนที่น่ารักมากกกกกกกคนนึงเลยแหละครับ
มีแฟนเงียบทำไงให้ใช้ชีวิตร่วมกันได้ดีๆครับ?
ผมเจอแบบนี้บางครั้งผมก็ทนไม่ไหว ผมก็เป็นคนอารมณ์ร้อนเช่นกัน แต่เขาเงียบสนิท ผมก็ได้แต่ของขึ้นในใจเพราะผมทำไรไม่ได้ แสดงอะไรออกมาเขาก็ไม่เคยสนใจ(ประมานอยากทำอะไรก็เรื่องของเมิง) บางครั้งผมทนไม่ไหวจริงๆออกมาจากบ้านไปนอนข้างนอก 2-3วันไม่กลับบ้าน/กลับบ้านแต่เข้าห้องตี1ตี2บ้าง แต่เขาไม่เคยเพ้อบ่นเฟสแฟนเราไปไหน หรือแม้แต่จะไลน์ถาม โทรตามนี่ยิ่งไม่มีไม่ต้องไปหวัง ยิ่งช่วงนี้ผมมีเรื่องเครียดๆอยู่ด้วยต้องการกำลังใจอย่างแรงแต่เขามาพูดให้ผมรู้สึกแย่มากๆ ผมรับไม่ได้ตอนนี้ก็ออกมาจากบ้าน4-5วันแล้ว เขาเงียบสนิทจริงๆ
ณ เวลานี้... ผมอึดอัดมากบอกตรงๆ ตลอดเวลาที่คบกันถ้าผมไม่เป็นฝ่ายง้อ(ไม่ว่าจะถูกจะผิดก็แล้วแต่ผมต้องง้อ) ถ้าไม่ง้อก็คงเลิกกันไปตั้งแต่เดือนแรกที่คบกันแล้ว
ที่ผมทนมาได้ก็ไม่รู้ว่ามันมีพลังงานอะไรบางอย่างที่ทำให้ตลอดเวลาที่คบกันผมมีแค่เขาคนเดียว ผมยอมให้เขาคนเดียวได้ทุกๆอย่างเพียงที่จะรักษาเขาไว้กับผมนานๆ
ตอนนี้นึกถึงประโยค" ไม่ได้หมดรัก แต่ฉันกำลังจะหมดแรง "
ผมไม่รู้ว่าควรเลิกทนแล้วก้าวออกมาดีมั้ยหรือกลับไปเป็นวงจรเดิมๆอีกครั้ง(อย่างน้อยก็ยังได้อยู่กับคนที่เรารัก)
ปล.แต่ถ้าเวลาอารมณ์ดีๆ เขาจะเป็นคนที่น่ารักมากกกกกกกคนนึงเลยแหละครับ