ใกล้ครบรอบ 3 ปี หลังจากวันที่แม่สามีเสียชีวิต ช่วงที่แม่สามียังอยู่เรามีปัญหารบกวนจิตใจ
ที่แม่สามีชอบมาถามชอบมาวุ่นวายเรื่องเงินส่วนตัวของเรา
เราเคยแอบคิดว่าถ้าแม่สามีไม่อยู่ก็ดี เราจะได้หายรำคาญใจซะที
แต่ไม่คิดว่าแม่สามีจะเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งและจากไปไวขนาดนี้
ทำให้เรานึกโทษตัวเองเสมอมาว่าเป็นเพราะความคิดของเรา
ทำให้แม่สามีอายุสั้น ตอนที่แม่สามียังแข็งแรงดีอยู่
เราเคยบอกให้สามีช่วยไปกระซิบบอกแม่ว่า อย่ามาคอยถามเรื่องเงินกับเราได้มั้ย
แต่สามีบอกให้เราอดทน เพราะพูดให้แม่เข้าใจไม่ได้ จะยิ่งหมางใจกัน
เราเลยต้องเป็นฝ่ายเสียความรู้สึกทุกครั้งที่ไปบ้านสามี
จนครั้งล่าสุดประมาณต้นปี53
แม่สามีกับพี่สาวสามีคอยพูดให้เราช่วยมาขอเงินแม่เรา เอามาเปิดร้านที่บ้านสามี
ตั้งแต่เหตุการณ์ครั้งนั้นเราก็ไม่เคยโผล่หน้าไปบ้านสามีอีกเลย
เจอกันครั้งเดียวและครั้งสุดท้าย วันที่แม่สามีมางานแต่งน้องสาวเรา
วันนั้นความรู้สึกที่ได้เจอแม่สามีทำเราตกใจมาก เพราะอยู่ๆแม่เข้ามากอด
และบอกเราเสียงดังว่าคิดถึงจังเลย พร้อมกับพยายามดึงตัวเราไปนั่งโต๊ะด้วย
แทนที่เราเป็นฝ่ายเข้าไปสวัสดีคุณแม่ แต่กลับเป็นแม่พยายามมองหาเรา
โดยที่เราไม่ทันได้ตั้งตัว และก็ไม่รู้ว่าแม่สามีมาตั้งแต่เมื่อไร
เราเลยกลัวความรู้สึกแย่ๆตรงนี้ เพราะที่ผ่านมาเราเจอมาเยอะ
จนแม่สามีป่วยหนักเราก็ไม่ได้ไปเยี่ยม สามีก็ว่าๆเราไม่ยอมไปดูใจแม่
เราเลยแก้ตัวว่าใครจะไปรู้ว่าแม่สามีจะจากไปไวขนาดนี้
เราตั้งใจจะพาพ่อแม่เราไปเยี่ยมเป็นเพื่อนช่วงวันหยุดปีใหม่แต่แม่สามีจากไปก่อน
ถ้าย้อนเวลาได้เราจะอดทนและปล่อยวางให้มากกว่านี้
หาเวลาไปทำหน้าที่ลูกสะใภ้ที่ดีให้มากกว่าเดิม
จะได้ไม่ต้องมารู้สึกผิดและเจ็บปวดหัวใจไปตลอดกาล
รู้สึกผิดในใจมาตลอดเมื่อแม่สามีเสียชีวิตแต่เราไม่ได้ทำหน้าที่ลูกสะใภ้ที่ดี
ที่แม่สามีชอบมาถามชอบมาวุ่นวายเรื่องเงินส่วนตัวของเรา
เราเคยแอบคิดว่าถ้าแม่สามีไม่อยู่ก็ดี เราจะได้หายรำคาญใจซะที
แต่ไม่คิดว่าแม่สามีจะเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งและจากไปไวขนาดนี้
ทำให้เรานึกโทษตัวเองเสมอมาว่าเป็นเพราะความคิดของเรา
ทำให้แม่สามีอายุสั้น ตอนที่แม่สามียังแข็งแรงดีอยู่
เราเคยบอกให้สามีช่วยไปกระซิบบอกแม่ว่า อย่ามาคอยถามเรื่องเงินกับเราได้มั้ย
แต่สามีบอกให้เราอดทน เพราะพูดให้แม่เข้าใจไม่ได้ จะยิ่งหมางใจกัน
เราเลยต้องเป็นฝ่ายเสียความรู้สึกทุกครั้งที่ไปบ้านสามี
จนครั้งล่าสุดประมาณต้นปี53
แม่สามีกับพี่สาวสามีคอยพูดให้เราช่วยมาขอเงินแม่เรา เอามาเปิดร้านที่บ้านสามี
ตั้งแต่เหตุการณ์ครั้งนั้นเราก็ไม่เคยโผล่หน้าไปบ้านสามีอีกเลย
เจอกันครั้งเดียวและครั้งสุดท้าย วันที่แม่สามีมางานแต่งน้องสาวเรา
วันนั้นความรู้สึกที่ได้เจอแม่สามีทำเราตกใจมาก เพราะอยู่ๆแม่เข้ามากอด
และบอกเราเสียงดังว่าคิดถึงจังเลย พร้อมกับพยายามดึงตัวเราไปนั่งโต๊ะด้วย
แทนที่เราเป็นฝ่ายเข้าไปสวัสดีคุณแม่ แต่กลับเป็นแม่พยายามมองหาเรา
โดยที่เราไม่ทันได้ตั้งตัว และก็ไม่รู้ว่าแม่สามีมาตั้งแต่เมื่อไร
เราเลยกลัวความรู้สึกแย่ๆตรงนี้ เพราะที่ผ่านมาเราเจอมาเยอะ
จนแม่สามีป่วยหนักเราก็ไม่ได้ไปเยี่ยม สามีก็ว่าๆเราไม่ยอมไปดูใจแม่
เราเลยแก้ตัวว่าใครจะไปรู้ว่าแม่สามีจะจากไปไวขนาดนี้
เราตั้งใจจะพาพ่อแม่เราไปเยี่ยมเป็นเพื่อนช่วงวันหยุดปีใหม่แต่แม่สามีจากไปก่อน
ถ้าย้อนเวลาได้เราจะอดทนและปล่อยวางให้มากกว่านี้
หาเวลาไปทำหน้าที่ลูกสะใภ้ที่ดีให้มากกว่าเดิม
จะได้ไม่ต้องมารู้สึกผิดและเจ็บปวดหัวใจไปตลอดกาล