* เนื้ิอหาอาจจะไม่ถูกใจคุณผู้หญิงหลายๆคน อาจจะดูเหมือนผมเข้าข้างตัวเอง
** มีเนื้อหารุนแรง เกี่ยวกับ เพศ และการใช้ภาษา ควรใช้วิจารณาญในการรับชม
ปัจจุบันผมอายุ 25 ปีเต็ม มีแฟน 1 คนอายุ 23 ปี ผมรู้จักกับเพื่อนของเขาผ่านทาง Chat เคยจีบเพื่อนเขาคนนี้ อยู่ 2-3 เดือน แล้วเลิกกันไป เพราะผมกลัวจะโดนหลอก (เคยโดนผู้หญิงหลอก โทรศัพท์ไป 3 เครื่ิอง เงินอีกหลายหมื่น แถมยังกลายเป็นชู้กับเมียชาวบ้าน โดยไม่รู้ตัวอีก)
พอผมเลิกไป เขามาตามจีบผมอยู่ 2 เดือน พยายามทำทุกอย่างให้ผมไว้ใจ จนสุดท้ายตกลงคบกับเขาในวันที่ 2 มกราคม 2013
เราคุยกันทางโทรศัพท์กับ Facebook เป็นส่วนใหญ่ ตอนนั้นผมทำงานที่ สระบุรี เค้าเรียน ปวช. คหกรรมที่ อยุธยา
คุยๆกันไปได้ซักพัก ผมไปเจอเค้าครั้งแรกวันที่ 14 กุมภา โดยลากเพื่อนสนิทไปแก้เขินด้วย จำได้ว่าวันนั้นเอาเงินไป เกือบ 2 หมื่น พอไปเจอหน้ากันจริงๆ ต่างคนต่างรับได้ ผมชวนเค้าไปดูหนัง กินข้าวในโลตัสอยุธยา แต่เค้าไม่กิน ชวนไปกินก๋วยเตี๋ยวเรือ ชามละ 12 บาท ที่ท่ารถเจ้าพรหม ไปเที่ยวตลาดน้ำที่วัดท่าการ้อง แล้วผมก็กลับสระบุรีด้วยรถไฟฟรี เที่ยว 6โมงเย็น วันนั้นเค้าใช้เงินผมไปไม่ถึง 500 บาท ทำให้ผมเริ่มเชื่อใจเค้าอีกนิด
หลังจากนั้นช่วงวันหยุดผมจะไปเที่ยวกับเค้าตลอด ทุกครั้งเค้าใช้เงินผมน้อยมากๆ ผ่านไป 3-4 เดือน เค้ามาผมที่สระบุรี แล้วเราก็ได้เสียกัน.. เราผลัดกันไปกันหา อยู่อีก 2 เดือน เค้าก็พาผมเข้าบ้าน พาไปรู้จัก พ่อแม่เค้า แล้วผมก็มารู้ว่า เค้ามีลูกอยู่แล้ว แฟนเก่าเค้าทิ้งไปตอนเค้าคลอดลูก ซึ่งผมก็ไม่ได้โกรธอะไร หลังจากนั้นเมื่อมีโอกาสผมก็จะไปนอนค้างบ้านเค้า พ่อแม่เค้าก็ไม่ได้ว่าอะไรยินดีให้คบกัน
ผ่านไป 1 ปี เค้าเรียนจบ ปวช. แต่ยังไม่ได้ทำงาน ช่วงนี้เป็นช่วงที่เค้าให้ผมลางานเพื่อมาหาเค้าบ่อยมากๆ จนหน้าที่การงานเริ่มระส่ำระส่าย วันนึงเค้าไม่สบายหนัก ต้องนอนค้างที่โรงบาล ผมก็มาเยี่ยมเค้า แล้วเค้าบังคับผมให้อยู่โดยไม่ให้กลับไปทำงาน ผมจำใจต้องเฝ้าเขาที่โรงบาลตลอด 10 วัน (กินนอนที่โรงบาลเลย) พอเขาออกจากโรงบาล ผมจึงต้องออกงานไปด้วย แต่ไม่โทษว่าเป็นความผิดเค้า กลัวเค้าคิดมาก ผมค่อนข้าง ตามใจเค้ามากๆ
พอผมตกงานก็มานั่งๆนอนๆ อยู่บ้านเค้า จนแม่เค้าทนไม่ไหว เรียกผมไปคุยให้เลิกกันเพราะดูไม่มีอนาคต พอเค้ารู้เค้าก็คอยปลอบ คอยให้กำลังใจ บวกกับผมรักเค้ามาก ไม่อยากเสียเค้าไป ฮึดสู้หางานทำจนได้งานที่ สิงห์บุรี ผมก็พักบ้านปู่ที่สิงห์บุรี วันไหนหยุดงานก็นั่งรถมาหาเค้า ช่วงนี้เป็นช่วงที่เค้าเริ่มเปลี่ยนไป เค้าบ่นผมมากขึ้น ชอบด่าผมว่า ควาย ดังๆ ด่าผมในที่สาธารณะ แม้บางเรื่องจะเป็นเรื่องเล็กน้อยแค่ไหนก็ตาม เช่น.. เค้าใช้ผมไปทำอะไร แล้วผมลุกไปช้า จะด่า บางครั้งถึงกับงอน ไม่พูดด้วย และเริ่มเว้นการมีอะไรกันนานขึ้น ทั้งที่เมื่อก่อน เค้าจะฝ่ายปลุกเร้าผมก่อน ทุกวัน วันละหลายครั้ง.. ตอนนี้ มีอะไรกัน เดือนละครั้ง
ลืมบอกไปว่า พ่อแม่ผมก็รู้เรื่องเรา ไม่ได้ว่าอะไร แม่ผมเคยชวนเค้ามากินข้าวด้วย เค้าก็ไม่มา อ้างว่า กลัวแม่ผมเกลียดเค้า (เค้าเคยมีอดีตกับแม่ผัว คนที่ทำเค้าท้อง เลยอคติคิดว่าแม่ผมจะเป็นเหมือนกัน) คือขาทั้ง 2 ข้างของเค้ามีปัญหาทุพลภาพมาแต่กำเนิด แต่ผมรับได้เพราะรักเค้า แต่เค้ากลัวแม่ผมจะรังเกลียด ผมพยายามอธิบายว่าแม่ผมไม่ใช่คนแบบนั้น เค้าก็ไม่ฟัง ไม่ยอมมาเจอแม่
แล้วเค้ากีดกันผมกับผู้หญิงทุกคน ไม่ว่าจะเป็น ญาติ พี่น้อง คนรู้จักในเฟส (เคยทะเลาะกันแล้วผมต้องมานั่งลบเพื่อนทั้งหมดที่เป็น ผู้หญิง) แม้แต่แม่ผมเอง เวลาผมไปกลับไปหาแม่ ท่านก็อยากให้ผมนอนค้างกับท่าน แต่แฟนก็รบเร้าให้ผมกลับ ด้วยความที่ผมกลัวจะเสียเค้าไป + ไม่อยากทะเลาะกับเค้า + เคยตามใจเค้า ผมก็ต้องกลับมาหาเค้า เป็นแบบนี้ทุกครั้งเวลาผมมาหาแม่ เคยเปิดอกอธิบายกับเค้า เค้าก็บอกว่า "เชิญ จะไปก็ไปชีวิต
" เริ่มพูดแทนกันว่ากรู
ช่วงที่คบประมาณปีกว่า) แต่น้ำเสียงที่ออกมา แสดงชัดเจนว่าเค้าไม่พอใจ ผมรู้ละว่าไม่พอใจ ผมก็ถาม เป็นอะไร งอนหรอ ไม่ไปก็ได้ เค้าก็บอกว่า "กรูบอกไม่ได้เป็นไร อย่ามาเซ้าซี่ว่ะ น่ารำคาญ เดี๋ยว
เจออากาศธาตุ" (อากาศธาตุ คือ อาการที่เค้าไม่พอใจผม แล้วเค้าจะไม่พูดด้วย ไม่บอกว่างอนอะไร ไม่ให้โดนตัวเค้า ไม่สนใจ ไม่ยอมรับการง้อ พอผมทำอะไรไม่ให้เค้าไม่ไ้ เค้าก็หาว่า ผมไม่สนใจเค้า ไม่คิดจะง้อเค้า)
ด้วยนิสัยของเค้าแบบนี้ ทำให้ผมเหนื่อยใจมากๆกับเค้า แต่เราก็เลิกกับเค้าไม่ได้ เพราะพ่อแม่ญาติพี่น้องเค้ารู้เรื่องเรา ถ้าผมเลิก ผมจะกลายเป็นคนเลวฟันแล้วทิ้ง ทันที
ผมพยายามเข้าใจเค้า ว่านิสัยผู้หญิงก็เป็นงี้ทุกคน พยายามมองข้ามไป แต่เค้าก็เป็นหนักขึ้น...
วันนึงเค้าถามผมว่า เมื่อไหร่จะมาผูกแขนเค้า ไม่ต้องแต่งก็ได้ ผมก็ไม่รู้จะตอบยังไง เพราะเค้าไม้เคยเข้าไปเจอครอบครัวผมเลย ผมก็ได้แต่โกหกว่า จะคุยกับแม่ให้ พอไปคุยกับแม่ แม่ก็ยิ่งว่า เพราะเค้ากีดกันผมไม่ให้มาหาแม่ แม่ก็ไม่รู้นิสัยใจคอเค้า แล้วจะให้แม่ไปขอ ผมก็เข้าใจแม่ หลังๆเลยไม่ได้พูดเรื่องนี้กับแม่อีก...
ผมไม่รู้ว่านิสัยเค้าเป็นแบบนี้จริงๆหรือเปล่า คือเค้าชอบห้ามผมไม่ให้ส่องเฟสแฟนเก่า แต่เค้าดันส่องแฟนเก่าตัวเอง ผมก็เข้าใจ
ห้ามผม ไม่ให้เล่นโทรศัพท์ดึก แต่เค้าดันเล่นเกมส์เวลาผมจะหลับ
ห้ามผม ไม่ให้คบเพื่อน ห้ามติดต่อใคร แต่เค้าไปเที่ยวกับเพื่อน กลับดึกๆ (อันนี้ไม่บ่อย)
ว่าผมว่า ไม่คอยนอนกอดเค้า แต่เค้านอนหันหลังให้ผม
ห้ามผมไม่ให้กินเหล้าตามงามเลี้ยง (อันนี้ไม่ลำบากเพราะผมเลิกเหล้าก่อนคบเค้า แต่บางทีไปงานเลี้ยงก็ต้องกินเป็นพิธี) แต่เค้าก็กินเวลามีงาน
ห้ามผมร่วมกิจกรรม สัมมนาใดๆของ บริษัทที่ต้องไป ตจว. แม้จะไม่ได้ค้าง แต่เค้าไปประชุมดูงาน ตจว.เค้า 3-4 วัน บางครั้งไป ต่างประเทศ (ตอนนี้เค้าเป็นข้าราชการ ที่วิทยาลัยการอาชีพ)
เค้าเป็นคนที่ชอบใช้ผม ไปหยิบนู้นนี่ในบ้าน ทั้งๆที่บางครั้ง เค้านั่งอยู่ใกล้มันมากกว่าผม เค้าชอบด่าชอบว่าผม โดยไม่เกรงใจคนอื่น ด่าได้ทุกที บนรถ ในห้าง ในร้านอาหาร เคยด่าผมในโรงบาลกลางคนเป็น 100 เพราะเค้าให้ผมไปรอเอายาลูกที่ห้องจ่ายยา แต่โรงบาลนี้ผมไม่เคยมา ก็ไม่รู้ว่าห้องจ่ายยาอยู่ไหน เค้าก็ว่า "ทำไม
โง่จังว่ะ ที่หลังถ้ามาแล้วเป็นภาระก็อยู่บ้าน" (กระทู้นั้นผมเคยตั้งไปแล้ว)
ผมทำงานที่สิงห์บุรีจนออกรถใหม่ ซึ่งผ่อนหมดไปเมื่อวาน ผมก็ไปทำเรื่องโอนเล่ม ที่ร้าน ผมบอกเค้าว่า ร้านให้มาเอาเล่มวันพรุ่งนี้ ขอนอนกับปู่จะได้ช่วยปู่ทำอะไรด้วย เค้าก็ไม่ยอม สรุปเมื่อวานผมไป แล้วกลับมา พรุ่งนี้ก็ต้องไปอีก เวลาผมกลับบ้าน เค้าจะงอนผมทันทีโดยที่ผมไม่ทันทำอะไรผิด เพียงเพราะอยากให้ผมกลับไปหา โดยไม่ฟังเหตุผล เลยงอนให้ผมไปง้อ เพราะเค้ารู้ว่าผมไม่อยากให้เค้างอน (เคยทะเลาะกันตอนหัวค่ำ แล้วผมต้องขับรถ 60 กิโลเพื่อไปง้อเค้าตอนตี 1)
เวลาเค้างอน เค้าจะโมโห หงุดหงิด ไม่ฟังใครแม้แต่พ่อแม่ตัวเอง บางครั้งผมเลยอยู่เฉยๆ ให้เค้าอารมณ์เย็นลงก่อนแล้วค่อยคุย เค้ากลับหาว่าผมไม่รัก ไม่สนใจ ไม่คิดจะง้อ ทั้งที่เวลาง้อเค้าตะคอกใส่หน้าผม ว่า อย่ามายุ่ง นอกจากการทิ้งไม่ทิ้งกัน ไม่มีคนอื่น คอยทำกับข้าวให้ผม คอยเป็นห่วงเวลาขับรถ เค้าไม่เคยแสดงออกมารักผมเลย ไม่เคยจูบ ไม่เคยกอด ไม่เคยแคร์ความรู้สึกผม เวลาเค้าพูดอะไรออกมา ไม่เคยให้มีอะไรด้วย ทั้งๆที่รู้ว่า ผมเป็นคนความต้องการสูง ถึงมีก็ไม่เคยเล้าโลม นอนเฉยๆ ให้ผมทำฝ่ายเดียว บางครั้งผมทำให้เค้าเสร็จก่อน พอเค้าง่วง เค้าก็หลับไปเลย ทั้งที่ผมยังไม่ได้เอา
เค้าจะดูแลผมดีมากๆ เฉพาะตอนที่ผมไม่สบาย ผมไม่รู้ว่าที่เค้าทำ เค้ารักผมจริงๆมั้ย แต่เค้าไม่เคยโกหกผม ไม่ทิ้งผมไปมีใคร คอยทำกับข้าวอร่อยๆให้ คอยเป็นห่วง โทรมาถามบ่อยๆ จากตอนนั้น วันนี้ 3 ปีกว่าๆ ผมพยามยามไม่คิดมาก มองข้ามข้อเสียต่างๆไป อดทนกับเค้า ทำตัวเป็นน้ำเย็น แต่มันก็น้อยใจอยู่ดี เค้าด่าพ่อแม่ผม ด่าผมยังงั้นยังงี้ ทวงผมทุกวันเรื่องบัตรอิออนของแม่ ว่าเค้าจะเอาไปซื้อโทรศัพท์ ทวงเงิน 800 จากพ่อผม ที่พ่อผมบอกให้ผมยืมเค้ามาเพื่อจ่ายงวดรถ เดือนที่แล้ว.. ไม่ยอมให้ผมไปค้างที่ไหน แม้แต่บ้านผมเอง อยากได้อะไรไม่พูดตรงๆ แต่จะงอนเอาเพื่อให้ผมรู้สึกผิดเอง หึงผมกับทุกคน ตั้งแต่น้องสาวในเฟส ที่ไม่เคยเจอกัน จนถึงหัวหน้างานที่เป็นผู้หญิง
เค้า "รัก" ผมจริงๆ หรือแค่อยากให้ผมอยู่ใกล้ๆ
ผู้หญิงคนนี้...รักผมจริงๆมั้ย ? (20+)
** มีเนื้อหารุนแรง เกี่ยวกับ เพศ และการใช้ภาษา ควรใช้วิจารณาญในการรับชม
ปัจจุบันผมอายุ 25 ปีเต็ม มีแฟน 1 คนอายุ 23 ปี ผมรู้จักกับเพื่อนของเขาผ่านทาง Chat เคยจีบเพื่อนเขาคนนี้ อยู่ 2-3 เดือน แล้วเลิกกันไป เพราะผมกลัวจะโดนหลอก (เคยโดนผู้หญิงหลอก โทรศัพท์ไป 3 เครื่ิอง เงินอีกหลายหมื่น แถมยังกลายเป็นชู้กับเมียชาวบ้าน โดยไม่รู้ตัวอีก)
พอผมเลิกไป เขามาตามจีบผมอยู่ 2 เดือน พยายามทำทุกอย่างให้ผมไว้ใจ จนสุดท้ายตกลงคบกับเขาในวันที่ 2 มกราคม 2013
เราคุยกันทางโทรศัพท์กับ Facebook เป็นส่วนใหญ่ ตอนนั้นผมทำงานที่ สระบุรี เค้าเรียน ปวช. คหกรรมที่ อยุธยา
คุยๆกันไปได้ซักพัก ผมไปเจอเค้าครั้งแรกวันที่ 14 กุมภา โดยลากเพื่อนสนิทไปแก้เขินด้วย จำได้ว่าวันนั้นเอาเงินไป เกือบ 2 หมื่น พอไปเจอหน้ากันจริงๆ ต่างคนต่างรับได้ ผมชวนเค้าไปดูหนัง กินข้าวในโลตัสอยุธยา แต่เค้าไม่กิน ชวนไปกินก๋วยเตี๋ยวเรือ ชามละ 12 บาท ที่ท่ารถเจ้าพรหม ไปเที่ยวตลาดน้ำที่วัดท่าการ้อง แล้วผมก็กลับสระบุรีด้วยรถไฟฟรี เที่ยว 6โมงเย็น วันนั้นเค้าใช้เงินผมไปไม่ถึง 500 บาท ทำให้ผมเริ่มเชื่อใจเค้าอีกนิด
หลังจากนั้นช่วงวันหยุดผมจะไปเที่ยวกับเค้าตลอด ทุกครั้งเค้าใช้เงินผมน้อยมากๆ ผ่านไป 3-4 เดือน เค้ามาผมที่สระบุรี แล้วเราก็ได้เสียกัน.. เราผลัดกันไปกันหา อยู่อีก 2 เดือน เค้าก็พาผมเข้าบ้าน พาไปรู้จัก พ่อแม่เค้า แล้วผมก็มารู้ว่า เค้ามีลูกอยู่แล้ว แฟนเก่าเค้าทิ้งไปตอนเค้าคลอดลูก ซึ่งผมก็ไม่ได้โกรธอะไร หลังจากนั้นเมื่อมีโอกาสผมก็จะไปนอนค้างบ้านเค้า พ่อแม่เค้าก็ไม่ได้ว่าอะไรยินดีให้คบกัน
ผ่านไป 1 ปี เค้าเรียนจบ ปวช. แต่ยังไม่ได้ทำงาน ช่วงนี้เป็นช่วงที่เค้าให้ผมลางานเพื่อมาหาเค้าบ่อยมากๆ จนหน้าที่การงานเริ่มระส่ำระส่าย วันนึงเค้าไม่สบายหนัก ต้องนอนค้างที่โรงบาล ผมก็มาเยี่ยมเค้า แล้วเค้าบังคับผมให้อยู่โดยไม่ให้กลับไปทำงาน ผมจำใจต้องเฝ้าเขาที่โรงบาลตลอด 10 วัน (กินนอนที่โรงบาลเลย) พอเขาออกจากโรงบาล ผมจึงต้องออกงานไปด้วย แต่ไม่โทษว่าเป็นความผิดเค้า กลัวเค้าคิดมาก ผมค่อนข้าง ตามใจเค้ามากๆ
พอผมตกงานก็มานั่งๆนอนๆ อยู่บ้านเค้า จนแม่เค้าทนไม่ไหว เรียกผมไปคุยให้เลิกกันเพราะดูไม่มีอนาคต พอเค้ารู้เค้าก็คอยปลอบ คอยให้กำลังใจ บวกกับผมรักเค้ามาก ไม่อยากเสียเค้าไป ฮึดสู้หางานทำจนได้งานที่ สิงห์บุรี ผมก็พักบ้านปู่ที่สิงห์บุรี วันไหนหยุดงานก็นั่งรถมาหาเค้า ช่วงนี้เป็นช่วงที่เค้าเริ่มเปลี่ยนไป เค้าบ่นผมมากขึ้น ชอบด่าผมว่า ควาย ดังๆ ด่าผมในที่สาธารณะ แม้บางเรื่องจะเป็นเรื่องเล็กน้อยแค่ไหนก็ตาม เช่น.. เค้าใช้ผมไปทำอะไร แล้วผมลุกไปช้า จะด่า บางครั้งถึงกับงอน ไม่พูดด้วย และเริ่มเว้นการมีอะไรกันนานขึ้น ทั้งที่เมื่อก่อน เค้าจะฝ่ายปลุกเร้าผมก่อน ทุกวัน วันละหลายครั้ง.. ตอนนี้ มีอะไรกัน เดือนละครั้ง
ลืมบอกไปว่า พ่อแม่ผมก็รู้เรื่องเรา ไม่ได้ว่าอะไร แม่ผมเคยชวนเค้ามากินข้าวด้วย เค้าก็ไม่มา อ้างว่า กลัวแม่ผมเกลียดเค้า (เค้าเคยมีอดีตกับแม่ผัว คนที่ทำเค้าท้อง เลยอคติคิดว่าแม่ผมจะเป็นเหมือนกัน) คือขาทั้ง 2 ข้างของเค้ามีปัญหาทุพลภาพมาแต่กำเนิด แต่ผมรับได้เพราะรักเค้า แต่เค้ากลัวแม่ผมจะรังเกลียด ผมพยายามอธิบายว่าแม่ผมไม่ใช่คนแบบนั้น เค้าก็ไม่ฟัง ไม่ยอมมาเจอแม่
แล้วเค้ากีดกันผมกับผู้หญิงทุกคน ไม่ว่าจะเป็น ญาติ พี่น้อง คนรู้จักในเฟส (เคยทะเลาะกันแล้วผมต้องมานั่งลบเพื่อนทั้งหมดที่เป็น ผู้หญิง) แม้แต่แม่ผมเอง เวลาผมไปกลับไปหาแม่ ท่านก็อยากให้ผมนอนค้างกับท่าน แต่แฟนก็รบเร้าให้ผมกลับ ด้วยความที่ผมกลัวจะเสียเค้าไป + ไม่อยากทะเลาะกับเค้า + เคยตามใจเค้า ผมก็ต้องกลับมาหาเค้า เป็นแบบนี้ทุกครั้งเวลาผมมาหาแม่ เคยเปิดอกอธิบายกับเค้า เค้าก็บอกว่า "เชิญ จะไปก็ไปชีวิต
ด้วยนิสัยของเค้าแบบนี้ ทำให้ผมเหนื่อยใจมากๆกับเค้า แต่เราก็เลิกกับเค้าไม่ได้ เพราะพ่อแม่ญาติพี่น้องเค้ารู้เรื่องเรา ถ้าผมเลิก ผมจะกลายเป็นคนเลวฟันแล้วทิ้ง ทันที
ผมพยายามเข้าใจเค้า ว่านิสัยผู้หญิงก็เป็นงี้ทุกคน พยายามมองข้ามไป แต่เค้าก็เป็นหนักขึ้น...
วันนึงเค้าถามผมว่า เมื่อไหร่จะมาผูกแขนเค้า ไม่ต้องแต่งก็ได้ ผมก็ไม่รู้จะตอบยังไง เพราะเค้าไม้เคยเข้าไปเจอครอบครัวผมเลย ผมก็ได้แต่โกหกว่า จะคุยกับแม่ให้ พอไปคุยกับแม่ แม่ก็ยิ่งว่า เพราะเค้ากีดกันผมไม่ให้มาหาแม่ แม่ก็ไม่รู้นิสัยใจคอเค้า แล้วจะให้แม่ไปขอ ผมก็เข้าใจแม่ หลังๆเลยไม่ได้พูดเรื่องนี้กับแม่อีก...
ผมไม่รู้ว่านิสัยเค้าเป็นแบบนี้จริงๆหรือเปล่า คือเค้าชอบห้ามผมไม่ให้ส่องเฟสแฟนเก่า แต่เค้าดันส่องแฟนเก่าตัวเอง ผมก็เข้าใจ
ห้ามผม ไม่ให้เล่นโทรศัพท์ดึก แต่เค้าดันเล่นเกมส์เวลาผมจะหลับ
ห้ามผม ไม่ให้คบเพื่อน ห้ามติดต่อใคร แต่เค้าไปเที่ยวกับเพื่อน กลับดึกๆ (อันนี้ไม่บ่อย)
ว่าผมว่า ไม่คอยนอนกอดเค้า แต่เค้านอนหันหลังให้ผม
ห้ามผมไม่ให้กินเหล้าตามงามเลี้ยง (อันนี้ไม่ลำบากเพราะผมเลิกเหล้าก่อนคบเค้า แต่บางทีไปงานเลี้ยงก็ต้องกินเป็นพิธี) แต่เค้าก็กินเวลามีงาน
ห้ามผมร่วมกิจกรรม สัมมนาใดๆของ บริษัทที่ต้องไป ตจว. แม้จะไม่ได้ค้าง แต่เค้าไปประชุมดูงาน ตจว.เค้า 3-4 วัน บางครั้งไป ต่างประเทศ (ตอนนี้เค้าเป็นข้าราชการ ที่วิทยาลัยการอาชีพ)
เค้าเป็นคนที่ชอบใช้ผม ไปหยิบนู้นนี่ในบ้าน ทั้งๆที่บางครั้ง เค้านั่งอยู่ใกล้มันมากกว่าผม เค้าชอบด่าชอบว่าผม โดยไม่เกรงใจคนอื่น ด่าได้ทุกที บนรถ ในห้าง ในร้านอาหาร เคยด่าผมในโรงบาลกลางคนเป็น 100 เพราะเค้าให้ผมไปรอเอายาลูกที่ห้องจ่ายยา แต่โรงบาลนี้ผมไม่เคยมา ก็ไม่รู้ว่าห้องจ่ายยาอยู่ไหน เค้าก็ว่า "ทำไม
ผมทำงานที่สิงห์บุรีจนออกรถใหม่ ซึ่งผ่อนหมดไปเมื่อวาน ผมก็ไปทำเรื่องโอนเล่ม ที่ร้าน ผมบอกเค้าว่า ร้านให้มาเอาเล่มวันพรุ่งนี้ ขอนอนกับปู่จะได้ช่วยปู่ทำอะไรด้วย เค้าก็ไม่ยอม สรุปเมื่อวานผมไป แล้วกลับมา พรุ่งนี้ก็ต้องไปอีก เวลาผมกลับบ้าน เค้าจะงอนผมทันทีโดยที่ผมไม่ทันทำอะไรผิด เพียงเพราะอยากให้ผมกลับไปหา โดยไม่ฟังเหตุผล เลยงอนให้ผมไปง้อ เพราะเค้ารู้ว่าผมไม่อยากให้เค้างอน (เคยทะเลาะกันตอนหัวค่ำ แล้วผมต้องขับรถ 60 กิโลเพื่อไปง้อเค้าตอนตี 1)
เวลาเค้างอน เค้าจะโมโห หงุดหงิด ไม่ฟังใครแม้แต่พ่อแม่ตัวเอง บางครั้งผมเลยอยู่เฉยๆ ให้เค้าอารมณ์เย็นลงก่อนแล้วค่อยคุย เค้ากลับหาว่าผมไม่รัก ไม่สนใจ ไม่คิดจะง้อ ทั้งที่เวลาง้อเค้าตะคอกใส่หน้าผม ว่า อย่ามายุ่ง นอกจากการทิ้งไม่ทิ้งกัน ไม่มีคนอื่น คอยทำกับข้าวให้ผม คอยเป็นห่วงเวลาขับรถ เค้าไม่เคยแสดงออกมารักผมเลย ไม่เคยจูบ ไม่เคยกอด ไม่เคยแคร์ความรู้สึกผม เวลาเค้าพูดอะไรออกมา ไม่เคยให้มีอะไรด้วย ทั้งๆที่รู้ว่า ผมเป็นคนความต้องการสูง ถึงมีก็ไม่เคยเล้าโลม นอนเฉยๆ ให้ผมทำฝ่ายเดียว บางครั้งผมทำให้เค้าเสร็จก่อน พอเค้าง่วง เค้าก็หลับไปเลย ทั้งที่ผมยังไม่ได้เอา
เค้าจะดูแลผมดีมากๆ เฉพาะตอนที่ผมไม่สบาย ผมไม่รู้ว่าที่เค้าทำ เค้ารักผมจริงๆมั้ย แต่เค้าไม่เคยโกหกผม ไม่ทิ้งผมไปมีใคร คอยทำกับข้าวอร่อยๆให้ คอยเป็นห่วง โทรมาถามบ่อยๆ จากตอนนั้น วันนี้ 3 ปีกว่าๆ ผมพยามยามไม่คิดมาก มองข้ามข้อเสียต่างๆไป อดทนกับเค้า ทำตัวเป็นน้ำเย็น แต่มันก็น้อยใจอยู่ดี เค้าด่าพ่อแม่ผม ด่าผมยังงั้นยังงี้ ทวงผมทุกวันเรื่องบัตรอิออนของแม่ ว่าเค้าจะเอาไปซื้อโทรศัพท์ ทวงเงิน 800 จากพ่อผม ที่พ่อผมบอกให้ผมยืมเค้ามาเพื่อจ่ายงวดรถ เดือนที่แล้ว.. ไม่ยอมให้ผมไปค้างที่ไหน แม้แต่บ้านผมเอง อยากได้อะไรไม่พูดตรงๆ แต่จะงอนเอาเพื่อให้ผมรู้สึกผิดเอง หึงผมกับทุกคน ตั้งแต่น้องสาวในเฟส ที่ไม่เคยเจอกัน จนถึงหัวหน้างานที่เป็นผู้หญิง
เค้า "รัก" ผมจริงๆ หรือแค่อยากให้ผมอยู่ใกล้ๆ