ยากเย็นจังกับการใช้ชีวิตต่อไป และการกลัวที่คิดจะเริ่มใหม่
ใจนึงรักเลยทนตลอดมา อีกใจนึงก็แค้นว่าทำไมเราต้องมาเจออะไรแย่ๆขนาดนี้
พวกคุณเคยไหม คิดว่าตัวเองอยู่ในสภาวะที่แย่ที่สุด ไม่รู้จะหาทางไหนมาทำให้ตัวเองดีขึ้น
หรือขึ้นจากหลุมนี้สักที เหมือนมีอะไรติดอยู่เป็นบ่วง หรือเป็นเพราะว่ากลัว ไม่กล้าจะเริ่มใหม่
'เคยคิดอยากจะคิดสั้น'
'รู้สึกเหมือนตัวเองมีอาการทางจิต'
'อยากหาหมอ อยากพบจิตแพทย์ อยากระบายให้เขาฟัง'
'รู้สึกเก็บกด รู้สึกไร้ค่า รู้สึกน้อยใจกับโชคชะตาตัวเอง'
'เวลาโมโหเกิดอาการไร้สติ โวยวาย เสียงดัง'
'รู้สึกไม่ไว้ใจใคร กลัวการหักหลัง'
(ทั้งๆที่ก่อนหน้านี้ชีวิตเราไม่มีเขาเราไม่เคยมีอาการเหล่านี้เลย)
แต่เราอย่างน้อยยังเหลือคนที่รักเราคือ " ครอบครัว "
กลับมามองย้อนดู เราถูกอบรมสั่งสอน อยู่ในชีวิตครอบครัวที่ไม่ได้แย่ไปกว่าใคร
พ่อแม่และคนในครอบครัวให้ความอบอุ่นดีพร้อม มันคุ้มหรือที่เราต้องมาเจออะไรแบบนี้
อยากเก่งอยากอยู่ได้โดยไม่มีเขา โดยที่ไม่ร้องไห้ เมื่อไหร่จะทำได้สักที
ต้องทำแบบไหน ทำยังไง รู้สึกเหมือนตัวเองไร้ค่าจัง ทั้งๆที่ไม่ได้แย่ไปกว่าใคร
ถึงวันนั้นถ้าฉันทำได้ ฉันจะไม่มีวันเหลียวตามองคนอย่างคุณเลย
เคยเป็นกันไหม รักเขา ให้โอกาส รับในสิ่งที่เขาเป็น โดยไม่หวังอะไรตอบแทน
ย่างเข้าปีที่ 5 ฉันรู้สึกไม่มีอะไรดีขึ้นเลย และฉันตอนนี้กำลังจะก้าวออกมา
อยากเข้มแข็ง อยากเก่ง ทำไมคนอื่นผ่านมาได้ ทำไมเรายังผ่านไปไม่ได้
'ทั้งๆที่รู้อยู่แก่ใจว่าชีวิตหลังจากไม่มีเขาแล้ว เราคงจะอิสระ คงมึเวลาในมุมอื่นมากกว่านี้'
คนที่ผ่านมาได้เขาทำยังไงกัน ตอนนี้ท้อมากเลย ไม่ปรึกษาพ่อแม่ไม่อยากให้ท่านเครียด ...
อยากขอกำลังใจ อยากขอวิธีสำหรับคนที่ผ่านมาได้แล้ว 'อยู่เป็นกำลังใจให้กันนะคะ' ^^
ไม่มีใครรักก็รักตัวเอง อยู่ยังไงให้ได้โดยไม่มีเขาแล้ว
ใจนึงรักเลยทนตลอดมา อีกใจนึงก็แค้นว่าทำไมเราต้องมาเจออะไรแย่ๆขนาดนี้
พวกคุณเคยไหม คิดว่าตัวเองอยู่ในสภาวะที่แย่ที่สุด ไม่รู้จะหาทางไหนมาทำให้ตัวเองดีขึ้น
หรือขึ้นจากหลุมนี้สักที เหมือนมีอะไรติดอยู่เป็นบ่วง หรือเป็นเพราะว่ากลัว ไม่กล้าจะเริ่มใหม่
'เคยคิดอยากจะคิดสั้น'
'รู้สึกเหมือนตัวเองมีอาการทางจิต'
'อยากหาหมอ อยากพบจิตแพทย์ อยากระบายให้เขาฟัง'
'รู้สึกเก็บกด รู้สึกไร้ค่า รู้สึกน้อยใจกับโชคชะตาตัวเอง'
'เวลาโมโหเกิดอาการไร้สติ โวยวาย เสียงดัง'
'รู้สึกไม่ไว้ใจใคร กลัวการหักหลัง'
(ทั้งๆที่ก่อนหน้านี้ชีวิตเราไม่มีเขาเราไม่เคยมีอาการเหล่านี้เลย)
แต่เราอย่างน้อยยังเหลือคนที่รักเราคือ " ครอบครัว "
กลับมามองย้อนดู เราถูกอบรมสั่งสอน อยู่ในชีวิตครอบครัวที่ไม่ได้แย่ไปกว่าใคร
พ่อแม่และคนในครอบครัวให้ความอบอุ่นดีพร้อม มันคุ้มหรือที่เราต้องมาเจออะไรแบบนี้
อยากเก่งอยากอยู่ได้โดยไม่มีเขา โดยที่ไม่ร้องไห้ เมื่อไหร่จะทำได้สักที
ต้องทำแบบไหน ทำยังไง รู้สึกเหมือนตัวเองไร้ค่าจัง ทั้งๆที่ไม่ได้แย่ไปกว่าใคร
ถึงวันนั้นถ้าฉันทำได้ ฉันจะไม่มีวันเหลียวตามองคนอย่างคุณเลย
เคยเป็นกันไหม รักเขา ให้โอกาส รับในสิ่งที่เขาเป็น โดยไม่หวังอะไรตอบแทน
ย่างเข้าปีที่ 5 ฉันรู้สึกไม่มีอะไรดีขึ้นเลย และฉันตอนนี้กำลังจะก้าวออกมา
อยากเข้มแข็ง อยากเก่ง ทำไมคนอื่นผ่านมาได้ ทำไมเรายังผ่านไปไม่ได้
'ทั้งๆที่รู้อยู่แก่ใจว่าชีวิตหลังจากไม่มีเขาแล้ว เราคงจะอิสระ คงมึเวลาในมุมอื่นมากกว่านี้'
คนที่ผ่านมาได้เขาทำยังไงกัน ตอนนี้ท้อมากเลย ไม่ปรึกษาพ่อแม่ไม่อยากให้ท่านเครียด ...
อยากขอกำลังใจ อยากขอวิธีสำหรับคนที่ผ่านมาได้แล้ว 'อยู่เป็นกำลังใจให้กันนะคะ' ^^