ใครจะมองเราแปลกไม่รู้นะคะ แต่เราถือมากเรื่องนี้ คือเราไม่กินจานเดียวกับใครเลยค่ะ แม้แต่เพื่อนมาขอชิม แล้วเอาช้อนมันมาตักจากจานเรา หรือแบบต้องใช้หลอด ใช้ช้อนเดียวกัน เราไม่โอมากจริงๆ กินต่อแล้วจะอ้วก แล้วคือเรามีเพื่อนคนนึง ซึ่งเป็นเพื่อนสนิทคนเดียวในห้อง คือเราจะต้องไปไหนมาไหนกะมันตลอดค่ะ แล้วมันจะชอบมาขอชิมตลอด (ทุกมื้อ) บุหรี่ก็ขอดูดด้วย พอเราเอามาดูดต่อน้ำลายชุ่มมาก เราก็เลยแกล้งเกริ่นๆว่าเนี่ย แบบพ่อแม่ชอบว่าที่เราติดใช้ช้อนกลาง เรื่องมาก ก็เรามันไม่กินน้ำลายใครอะ เราถือมาก ซีเรียสจริงๆ มันก็เออ ออไปกับเรา พอวันต่อมา ไปกินชาบูกับมัน หม้อเป็น 2 ฝั่งใช่มั้ยคะ อยู่ๆมันก็เอาตะเกียบ(ที่มันกินแล้ว)คีบหมูมาลวกหม้อเราแล้วคีบนู่นคีบนี่ในหม้อคนๆๆ หลายรอบเลยค่ะ คือหม้อมันน้ำก็เหลือค่ะ แต่มันบอกมันแค่อยากใช้หม้อเรา - - " เรานี่กินต่อไม่ได้เลย ตอนนั้นกินก็ยังไม่อิ่ม หงุดหงิดมาก แต่อีกใจก็เอ๊ะ เพื่อนมันคงลืม ก็ผ่านไป .. วันที่สอง กินโรงอาหารกับมัน เราเอาข้าวมาได้แปปเดียว ยังกินไม่อิ่ม มันบอกขอชิมหน่อยนะ แล้วเอาซ่อมมาตักจานเราเลย คือเราหงุดหงิดมากมาย แบบไม่ใช่ว่ารังเกียจเพื่อนคนเดียวนะคะ คือเราเป็นแต่เด็กละค่ะ กับแฟนกับพ่อแม่เราก็ไม่กินต่อ แต่นี่คือแบบพูดแล้วมันย้งไม่ฟัง นอยด์มากจริงๆ เด่วนี้ต้องหาเรื่องแยกตัวไปกินคนเดียวแล้วค่อยกลับมาเรียนด้วยกันตลอดค่ะ ขอคำแนะนำหน่อยนะคะ ว่าควรจะพูดยังไง ? อ่อ ที่เราบอกว่ามันอาจจะลืม จริงๆมันไม่ได้ลืมค่ะ เพราะมันเพิ่งพูดกับเราว่ามันรู้ (แต่ก็ทำ?)