หนีกรุง ไปป่าปงเปียง

ธรรมชาติ ความงดงาม

ฝนนี้หนีกรุง ไปทุ่งข้าว ป่าเขาลำเนาไพร




สายฝนโปรยปราย ไม่เปียกปอนมากมาย
ได้กลิ่นธรรมชาติ สูดๆ กลิ่นดิน กลิ่นป่าเขา ของเราคนไทย


ข้างทางรถผ่านติดถนนปลูกข้าวตลอดริมทาง





ที่พักแรม ไร้แสงจากไฟฟ้า มีเพียงตะเกียง เทียนไข ในยามค่ำคืน


เช้าแล้วไม่มีแสงอาทิตย์ส่อง
พบเพียงหมอกก่อตัว ท่ามกลางขุนเขาและท้องนา


หยดน้ำบนใบไม้ นิ่งๆ ใสๆ สบายๆ


ไร่ข้าวโพด มีให้เห็นประปราย ตามทางที่ผ่านเป็นระยะ





ฝนโปรยปราย ปอยๆ แต่ทั่วถึงจริงๆ
เดินเล่นเป็นว่า 5 นาที เข้าที่กำบัง หลบค่ะหลบ 55555


นั่งรถชมวิวขาขึ้น 2ข้างทางงามหยด ไร่ข้าวโพด ทุ่งนาข้าวตามไหล่เขา
ไร้คำบรรยายดูภาพถ่ายละกัน

ตัดภาพมาที่ความงามของดอกไม้ใบหญ้าแปปๆๆ





ตั้งใจมอง เก็บภาพ เก็บอารมณ์ (กรี๊ดๆๆๆๆๆ ในใจ)
งามแต้ งามว่า.... ทุ่งนา ต้นไม้ ใบหญ้า ภูเขา ยกเว้นคนถ่าย 5555