จะรู้สึกอย่างไร ถ้ามีคนสนิทบอกคุณว่า "ถ้าคุณเป็นผู้หญิง ผมคงขอคุณเป็นแฟน และใช้ชีวิตร่วมกันไปแล้ว..."

กระทู้คำถาม
ครั้งที่ 1
ตัวเราเป็นผู้ชายที่คิดว่าตัวเองเป็นผู้หญิง แต่ไม่ได้แต่งหญิงนะ ไม่ได้แสดงออก
ถ้าไม่ได้คุย หรืออยู่กับเราจะดูไม่ค่อยออก แต่เราก็ไม่ได้ปิดบังอะไร พ่อ แม่ พี่น้อง ทางบ้านรู้หมด
เราเป็นคน friendly  ไม่มีแฟน
มีเพื่อฝูงเยอะทั้งชาย หญิงแท้ หญิงเทียม
ครั้งหนึ่งเคยแอบชอบน้องคนหนึ่ง อายุน้อยกว่าเรา 2 ปี ซึ่งเป็นผู้ชาย 100 เปอร์เซ็น และสาวน้อย สาวใหญ่หลายๆคนหมายปอง (แปลกนะที่เราเองนั้นไม่มีความรักกับเกย์ หรือกระเทย) ตอนแรกมีความชอบเฉยๆ ประมาณว่าแอบปลื้ม เป็นนักกีฬา รร. เล่นดนตรี ดีดกีตาร์ คือชอบแล้วแอบเม้าท์กับเพื่อนๆ จนเพื่อนๆ แซว จนได้มีโอกาสทักทาย และคุยกับน้องคนนั้น จนสนิทกันและหลังจากนั้นเรามาถึงจุดที่สนิทกันมาก (คือพยายามทบทวนตลอดว่า เราคิดไปเองหรือเปล่า) แต่ตั้งแต่ที่เรารู้จักกัน น้องเขาจะเล่าเรื่องราวชีวิตความรักของเขาให้เราฟัง โดนเฉพาะตอนทีเขาทั้งสองไม่เข้าใจกัน เราก็ทำได้แค่พูดปลอบใจ และให้กำลังใจน้องเขา ครั้งหนึ่งทะเลาะกันหนักมาก น้องเขานัดเราออกมา เพื่อมาปรับทุกข์ น้องเขาร้องไห้จนคว้าเรามากอด คือตอนนั้นเราคิดอะไรไม่ถูก ได้พูดคำสั้นๆ ไปว่า “ถ้าไม่ไหวจริงๆ ก็หยุดก่อนไหม ถอยออกมาคนละก้าวเพื่อทบทวนก่อนไหม” และก็ชวนพูดเรื่องอื่นๆ จนคิดว่าน้องน่าจะสบายใจขึ้น หลังจากนั้นไม่นาน น้องเขาก็หายไป และได้ยินข่าวว่า ทั้งสองคนได้เลิกคบหากันเป็นแฟนแล้ว
หลังจากนั้น ไม่เกินสองวัน มีโทรศัพท์เบอร์แปลกมา ปรากฏว่าเป็นเบอร์น้อง เวลาฮอตตอนนั้นคือเหมาบุฟเฟต์ 5 โมงเย็น ถึง 4 ทุ่ม ทำให้ทุกวันตั้งแต่ 2 ทุ่ม ถึง 4 ทุ่ม เป็นเวลาที่เราคุยกันผ่านโทรศัพท์ คุยกันตั้งแต่เรื่องเรียน การบ้าน เรื่องเพื่อน เรื่องประเด็นฮอตใน รร. แต่ แปลกไหม ว่าที่ รร.เรามักจะไม่ที่จะทักกันเลย กลายเป็นเขินอายไปด้วยซ้ำ  จนวันหนึ่งพอจบ ม.ปลาย เราก็ต้องไปเรียนในมหาวิทยาลัย ส่วนน้องเขาก็ยังอยู่ที่ รร เดิม มีบางครั้งที่แอบไปเดินห้าง หรือไปดูหนัง และเรียนพิเศษด้วยกัน ถือว่าช่วงเวลานั้นเรามีความสุขมากๆ ถึงมากที่สุด จะไปไหนมาไหน น้องเขาบอกเราทุกอย่าง เวลาเราเงียบไป น้องเขาจะต้องทักมาก่อนและถามตลอดว่าเป็นอะไร หายไปไหน
ความเหินห่างเริ่มเกิดขึ้น โทรศัพท์หากันเริ่มห่างหาย และหายไปในที่สุด ยอมรับว่ากระวนกระวายพอสมควร แต่ ด้วยความที่เราพึงตระหนักเสมอว่าเราเป็นแบบนี้ รุ่นพี่สาวประเภท 2 คนหนึ่งบอกเราว่า “สำหรับพวกเรา เรื่องความรักเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้มาก โดยเฉพาะกับผู้ชายที่ดี และเอาใจใส่ เป็นห่วงเป็นใยเรา แต่สุดท้ายแล้ว มันต้องเป็นไปตามกฎธรรมชาติ เขาต้องมีครอบครัว เขาต้องมีลูกหลานสืบสกุล ซึ่งสุดท้ายเขาก็ต้องเลิกผู้หญิงอยู่ดี” ประโยคนี้ลอยมาในหัว เจ็บนะ มันเจ็บจริงๆ แต่เราไม่สามารถที่จะไปเล่าให้ใครฟังได้ เพราะทุกคนไม่ได้รับรู้ว่าในช่วงเวลาที่ผ่านมาเกิดอะไรขึ้นบ้างระหว่าง 2 เรา อึดอัดมาก อึดอัดสุดๆ T_T
วันหนึ่ง น้องเขาโทรมา และบอกว่าเขามีแฟนแล้ว (แฟนน้องเป็นผู้หญิงน่ารักเหมือนเด็กญี่ปุ่น อายุเท่ากัน) และบอกว่า “ขอบคุณสำหรับช่วงเวลาดีดีช่วงหนึ่งที่ผ่านมา ที่ให้ทั้งคำปรึกษา และความช่วยเหลืออื่นๆ และต่อไปนี้ ถ้าเกิดว่าแฟนผมโทรมาหาพี่ ขอให้พี่บอกแฟนผมว่ารู้จักกันเฉยๆ แต่ไม่สนิทกันนะพี่” ฟังดูก็เป็นคำพูดที่ไม่มีอะไร แต่ทำไมมันจุกนะ จุกมากจริงๆ (และแอบคิดในใจว่าเขาคิดอะไรอยู่ถึงคิดว่าเราจะต้องตอบเป็นอื่น และทำไมต้องมาบอกเราก่อนแบบนี้) ณ ตอนนั้น สิ่งที่เราตอบไป ก็คือ “ยินดีด้วยนะ ต่อนี้ไปก็ขอให้โชคดีกับความรักดุแลกันและกันนะ” หลังจากนั้น ทั้งเราและน้องไม่ได้ติดต่อกันเลย .....
แต่วันหนึ่งได้มีเบอร์โทรศัพท์แปลกโทรมา และนั่นก็คือแฟนของน้องเขา .... แฟนน้องเขาถามว่า พี่สนิทกับ...ไหม หนูเห็นเค้าเมมเบอร์พี่สี่ห้าเบอร์ ... เงียบเลยตอนนั้น คิดอะไรไม่ออก พอตั้งสติได้ ก้อเลยถามว่า เอาเขอร์พี่มาได้ยังไง แอบเอามา หรือ ... ให้มา สรุปว่า แฟนน้องเขาแอบเอาเบอมา และน้องคนนี้ก็เล่าเรื่องราวของทั้ง 2 คนให้เราฟัง และก็วางสายไป ...
สุดท้าย อีกไม่เกินสองเดือนจากนั้น ทั้งสองก็เลิกกันโดย ฝ่าย ญ ไปมีคนใหม่ แน่นอนว่าฝ่ายชาย ดูข้างนอกเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น น้องเขาเริ่มติดต่อเรา และเล่าทุกอย่างให้เราฟัง ซึ่งมันก็คือเรื่องที่น้องผู้หญิงเล่าให้เราฟัง
ครั่งนี้เปนหนัก เอาละหน้าที่เราก็ต้องกลายมาเป็นคนดูแล และรับฟังน้องเขาทุกอย่าง จนวันหนึ่ง ไปกินเหล้าด้วยกัน กับเพื่อนเราอีกสองสามคนซึ่งเคยอยู่ รร เดียวกันหมด น้องเขาเมามากและพูดว่า "ถ้าพี่เป็น ผญ ผมคงขอพี่เป็นแฟนละ ดูแลผมดีกว่าอดีตแฟนของผมซะอีก เสียดายนะที่พี่ไม่ใช่ผู้หญิง ... "
แก้ไขข้อความเมื่อ
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่