บางทีการบอกเลิก อาจจะไม่ใช่เพราะคนใดคนหนึ่งมีคนอื่น เเต่มันเกิดจากเราสองคนเข้ากันไม่ได้ตั้งเเต่เเรก

สวัสดีค่ะ จากหัวข้อกระทู้ "บางทีการบอกเลิก อาจจะไม่ใช่เพราะคนใดคนหนึ่งมีคนอื่น เเต่มันเกิดจากเราสองคนเข้ากันไม่ได้ตั้งเเต่เเรก" เรากับเเฟนเจอกันทางเฟชบุ๊ค เราเองที่เเอดเฟรนพี่เขาไป เเรกๆที่แอดไปเพราะไม่คิดอะไรหรือคิด พี่เขาเป็นทหารค่ะในอำเภอหนึ่งที่จังหวัดชลบุรี เราเริ่มรู้จักผ่านเฟชบุ๊คคุยกันทุกวัน บางทีก็พูดคุยกันทางโทรศัพย์ ทีเเรกเราก็คิดว่าพี่เขาเป็นผู้ชายคนนึงที่ลืมเเฟนเก่าไม่ได้ เราก็คอยเป็นผู้รับฟังที่ดีเเละให้กำลังพี่เขา เเต่นานเข้าจะ3เดือนที่เราเริ่มคุยกัน ความรู้สึกกลับบอกว่าเราเริ่มตกหลุมรักเขา พี่เขาคอยเป็นห่วงเราโทรหาเช็คตลอดเเต่ ณ ตอนนั้นเรากลับยิ่งรู้สึกดีเข้าไปกันใหญ่ พี่เขาเริ่มมีปฎิกิริยาว่าเริ่มชอบเราเหมือนกัน พอถึงจุดๆหนึ่งเราเริ่มไม่อยากเป็นเเค่คนที่คอยห่วงแบบไม่มีสิทธิ์ เราก็เริ่มบอกว่าชอบพี่เขาสุดท้ายเราสองคนก็ได้คบกัน ลืมบอกค่ะ เราเรียนที่มหาสารคาม มอที่ใกล้เเม่น้ำชี  วันที่รอคอยก็มาถึงพี่เขาจะมาหาเรา ความรู้สึกตอนนั้นทั้งดีใจเเละกังวลกลัวเขาเห็นเราเเล้วจะเลิกกับเรา วันที่เขามาถึงพี่เขามาพร้อมตุ๊กตาหมาใส่ชุดทหารพลาง ความรู้สึกตอนนั้นดีใจเเทบกลั้นไม่อยู่ความสุขที่จริงมันเป้นเเบบนี้เหรอ
  เราขอข้ามมานะคะ ตอนนี้เราสองคนรู้จักกันมานานกว่าหนึ่งปีเเล้ว คบหากันได้จะ11เดือน ตลอดระยะเวลาที่เริ่มคบกันมาเราเริ่มทะเลาะกันจากที่ไม่รุนเเรงจนมารุนเเรง พี่เขาเริ่มห้ามเราไม่ให้ไปนั้นนี้เเต่เเรกๆเราเข้าใจนะคะว่าเขาห่วงเพราะเราอยู่ไกลกัน เเต่นานเข้าๆมันเริ่มมากขึ้นตามระยะเวลา เราทะเลาะกันเเม้เเต่เรื่องเล็กๆน้อยๆ พี่เขาก็ไม่ยอมเราก็ไม่ยอมเช่นกัน ต่างก็มีเหตุผลตัวเอง คำพูดที่ทำให้เราเจ็บเเล้วจำคือพี่เขาพูดคำหยาบออกมา ... เราสัญญากันทีเเรกว่าจะทะเลาะกันมากเเค่ไหนเราจะไม่พูดคำหยาบให้กัน พี่เขาชอบโกหกทำร้ายความรู้สึกเรา บังคับให้เราเป็นเเบบที่ตัวเองต้องการเปลี่ยนเเปลงจนไม่ใช่ตัวเอง เเต่พี่เขาไม่เคยเปลี่ยนเพื่อเราเลย เราเองที่ต้องมานั่งร้องไห้กับเรื่องที่ไม่ควรมีน้ำตา
  สุดท้ายนี้  การจะรักใครสักคน อย่าเปลี่ยนใครจนทำให้เขาเสียความเป็นตัวเอง อย่างบังคับให้เขาทำสิ่งที่ตัวเองชอบ ความรักมันก็เหมือนคลื่นวิทยุต้องมีปรับมีจูนเข้าหากัน
   เเค่ความรักที่ทำให้รู้ว่า "สิ่งที่เเน่นอนไม่มีจริง"