เรารู้สึกอึดอัดใจทุกครั้งเวลาที่เราต้องอยู่กับพ่อสองคนพ่อเราเป็นพ่อแท้ๆของเรา พ่อของเราเป็นคนชอบว่าโน่นนี่นั่นให้กับคนที่บ้านของทางฝั่งแม่พ่อมักจะชอบบอกเราว่าแกอยากจะโง่เหมือนตากับยายแกรึไงที่เอาแต่หน้าตา แกอยากจะโง่เหมือนกับญาติๆทางฝั่งแม่แกนักแกก็ไม่ต้องมาอยู่ที่บ้านชั้น หน้าอย่างแกถ้าไม่มีฉันแกก็เป็นได้แค่(ก)ะหรี่ไปวันๆเท่านั้นแหละ จำใส่สมองแกไว้ดีๆที่พวกแกมีอยู่มีกินแบบนี้ก็เพราะฉัน พ่อมักจะบอกเราแบบนี้ทกครั้งที่พ่อมีโอกาสอยู่กับเราสองคน เราไม่ชอบให้พ่อว่าตากับยายเพราะตากับยายเลี้ยงเรามาตั้งแต่เรายังเด็กเราไม่เคยได้กนนมแม่ด้วยซ้ำเพราะพอแม่คลอดเราแม่ก็ปล่อยเราให้ตากับยายเลี้ยงมาตั้งแต่เกิดเลยเพราะตอนนั้นบ้านเราลำบากมากพ่อกับแม่ตอนนั้นก็เลิกกันแยกกันอยู่แม่ก็เลยต้องมาทำงานในกรุงเทพฯ พ่อกับแม่กับมาอยู่ด้วยกันก็ตอนที่เราอายุได้สามขวบกว่า ราเองก็ไม่แน่ใจว่าเป็นเพราะเรื่องนี้รึเปล่าที่ทำให้เราไม่สนิทกับพ่อ เวลาที่พ่อทะเลาะกับแม่พ่อก็มักจะบอกว่าถ้าไม่มีเราชีวิตของพ่อก็คงไม่ต้องมาลำบากทนใช้ชีวิตแบบนี้ถ้าไม่มีเราพ่อคงจะมีเงินเก็บเป็นล้านไปแล้ว ส่วนแม่เวลาทะเลาะกับกับพ่อก็จะบอกว่าถ้าไม่มีเราแม่ก็ไม่ทนอยู่กับพ่อหรอกไม่ทนให้พ่อมาดูถูกคุณตากับคุณยายแบบนี้หรอก....................
ที่จริงเรื่องที่พ่อว่ามีเยอะกว่านี้ เราไม่รู้หรอกนะว่าบ้านอื่นพ่อแม่คนอื่นเป็นเหมือนพ่อเรารึเปล่า ทุกครั้งเรามักจะรู้สึกว่าเราเป็นตัวปัญหาองครอบครัว เราควรจะทำยังไงดีเพื่อไม่ให้รู้สึกอึดอัดใจเวลาที่ต้องอย่กับพ่อเลยอยากจะปรึกษาหน่อยน่ะ ................รบกวนด้วยนะคะ