การมีแฟนไม่ได้ช่วยให้ความเหงาหายไปซะทีเดียว

เรื่องของเรื่องคือผมมีแฟนอยู่แล้ว คบกันมาก็ใกล้จะ 3 ปีแล้วครับ

ถามว่ารักไหม ก็รักนะ ผมไม่เคยคิดที่จะเลิก ไม่เคยคิดที่จะนอกใจ

เจอกันอาทิตย์ละ 2 ครั้งคือ เสาร์-อาทิตย์ และวันหยุดงานทั่วไป

แต่ทุกวันนี้กลับรู้สึกเหงา รู้สึกหว้าเหว่ ตลอดเวลาที่ไม่ได้เจอกัน

เพราะเวลาไม่ได้เจอกันก็ ทักกันบ้างตามไลน์ทั่วไป ไม่ได้คุยเยอะ

แต่ก็ไม่เคยมองหาใครมาแทนที่หรือมาคุยแก้เหงาแม้แต่สักครั้งเดียว

เข้าใจว่าแฟนกลับบ้าน ก็ต้องเคลียร์งาน เคลียร์งานบ้าน ไม่ค่อยว่างคุย

สรุปคือ ถ้าเราไม่ได้เจอกัน ก็ไม่ค่อยได้คุยกันมากสักเท่าไรเลยดีกว่า

หลังผมเลิกงานกลับบ้านมาก็ไม่รู้จะทำอะไร พอว่างแล้วก็รู้สึกเหงาทันที

เพื่อนฝูงก็หนีไปมีครอบครัวกันหมดแล้ว เพื่อนที่ทำงานก็ไม่มีสักคน

เพราะเพื่อนที่ทำงานก็อายุอานามวนไปรอบเกือบสองรอบ เวลาที่คุยกัน

เหมือนคุยกันคนละภาษา มองกันคนละมุม

มีใครเคยเป็นไหมครับ แล้วเวลาเหงา หากิจกรรมอะไรทำกันบ้างครับ?

วันหยุดผมไม่ค่อยมีปัญหา ว่างๆ เบื่อๆ ก็ออกไปเดินเล่นข้างนอก หรือ

จะขับรถไปต่างจังหวัด มันก็ไม่มีปัญหาอะไร แต่ปัญหาจะอยู่วันธรรมดา

หลังเลิกงานก็เหนื่อย ไม่อยากไปไหน รถติด กว่าจะไปถึง กว่าจะกลับมา

ก็เหมือนไปไหนได้ไม่นาน เพราะต้องกลับมาก่อนห้าทุ่มหรือสักเที่ยงคืน

ไม่งั้นตื่นไปทำงานตอนเช้าไม่ไหว สมองไม่แล่น เสียการเสียงานหมด


ผมไม่มีปัญหากับการที่แฟนเติมเต็มส่วนนี้ไม่เพียงพอนะครับ เพราะว่า

ปัญหานี้มันไม่ใช่ความผิดเขา โตๆกันแล้ว งานการก็มี คงไม่ได้มานั่งคุย

นั่งจีบกัน ตลอดเวลาเหมือนตอนจีบกันใหม่ๆ อันนี้ผมเข้าใจดี

ผมเลยอยากรู้ว่า มีคนรู้สึกแบบผมไหมครับ แล้วเวลาเหงา ทำอะไรกัน?