ควรไปหรืออยู่ต่อ เมื่อเขาหาว่าฉันเห็นแก่ตัวและไม่ทำเพื่อบริษัท

สวัสดีค่ะ นี่เป็นกระทู้แรกของเราค่ะ ตอนนี้เรามีปัญหาในที่ทำงาน ทั้งกับเพื่อนร่วมงานและการทำงานค่ะ


ปัญหาแรก: เพื่อนร่วมงานคิดว่าเห็นแก่ตัว

เราพึ่งผ่านโปรและได้บรรจุที่บริษัทนี้ใน2เดือนค่ะ ซึ่งเราอายุน้อยที่สุดที่นี่ค่ะ ที่นี่คนอายุงาน8ปีขึ้นไป บางคนอยู่กัน10กว่าเลยก็มี เป็นบริษัทที่อยู่กันเหมือนครอบครัวค่ะ อายุเราค่อนข้างต่างจากพี่ๆที่ทำงานมากค่ะ เราจึงคิดอาจเป็นช่องว่างระหว่างวัย ช่วงแรกเราซื้อขนมไปฝากพี่ๆเสมอค่ะ ใครขอให้ช่วย ใครใช้อะไรเราทำให้หมด จนเราว่ามันเริ่มเยอะ พี่ๆเริ่มไม่เกรงใจเราเกินไป เช่น สั่งให้เราซื้อของกินให้ทุกเช้า(ซึ่งได้เงินบ้างไม่เงินบ้าง), ให้เราขับไปส่งหลังเลิกงาน ซึ่งเราต้องรอเขาแต่งตัวแต่งหน้าเกือบ20นาทีทุกวัน, มากินก๋วยเตี๋ยวชามเดียวกับเรา(คือในความคิดเรา ก๋วยเตี๋ยวเป็นอาหารจานเดียวไม่ควรกินร่วมกัน พี่เขากินข้าวน้ำพริกแล้วแห้งคอ เลยมากินน้ำซุปก๋วยเตี๋ยวที่เรากินอยู่คู่กันจะได้ไม่แห้งคอ ซึ่งเราตกใจมากเกิดมาไม่เคยเจอแบบนี้มาก่อน)เป็นต้น

เรารู้สึกเหมือนพี่คิดว่าเราง่ายและยอม ไม่ค่อยมีปากมีเสียง เลยไม่ค่อยเกรงใจ และพอเรายอมบ่อยๆเข้า พอปฏิเสธจึงมีปัญหา เนื่องจากพี่ที่ทำงานไม่ค่อยเอารถมากัน ส่วนมากจะใช้รถสาธารณะ พี่ๆมักจะติดรถเรากลับ ซึ่งเราต้องคอยจอดรายทาง ซึ่งเราก็พยายามไม่คิดอะไรเพราะมันเป็นทางผ่าน แต่เมื่ออาทิตย์ก่อนพวกเราต้องเข้าเมือง ซึ่งก็ใช้เราไป โดยเราเป็นคนออกทั้งค่าน้ำมะนและค่าทางด่วน(เราใช้อีซี่พาส) เราก็คิดว่าไม่เป็นไรเพราะมันเป็นรถเรา พอตอนกลับพี่ๆก็จะให้เราไปส่งที่ทำงานก่อนเพราะบ้านเขาอยู่แถวนั้น ซึ่งมันคนละทางกับทางกลับบ้านเรา และจากที่ทำงานไปบ้านเราใช้เวลาเดินทางเกือบชั่วโมง เราก็ไม่ค่อยอยากไปส่งแต่พี่ๆก็พูดกดดันจนเราไปส่งเหมือนทุกวัน แต่ครั้งนี้มีพี่คนนึงที่เขาอยู่บ้านทางเดียวกับเรา แต่เลยจากเราไปประมาณ20โล ซึ่งพี่คนอื่นๆก็พยายามพูดให้เราไปส่ง บอกว่าเลยแค่10กว่าโลเอง แต่เราไม่ยอมเพราะเราไม่รู้ทาง และตอนกลับเราต้องกลับคนเดียว พี่ๆก็ดูไม่ค่อยพอใจ แต่เราก็ไม่สนใจ จนมาเมื่อวานเราได้ยินเรานินทาเราว่าไม่มีน้ำใจและหวงของ (เมื่อวานเราซื้อก๋วยเตี๋ยวผัด5ห่อ กลับไปฝากที่บ้านแล้ว แช่ในตู้เย็น พี่คนนึงเขาเห็นแล้วอยากกิน แต่เราซื้อฝากคนที่บ้านเลย เลยไม่ได้ให้พี่เขากิน พี่เขาก็ดูไม่ค่อยพอใจเพราะเขาไม่ได้ซื้อกับข้าวมากินกลางวัน เขาถามเราว่า ที่บ้านกินกันหมดรึไง มีกันกี่คน เราก็ตอบพี่เขาว่าเราซื้อเผื่อพ่อกิน2ห่อเพราะห่อมันเล็ก พี่เขาก็พยักหน้าและกินมาม่าเป็นมื้อเที่ยง)

เรารู้สึกแย่มาก ไม่รู้จะทำยังไง วันนี้ก็ไม่กล้าคุยกับใคร อึดอัดมาก ใครเคยเจอเพื่อนร่วมงานแบบนี้บ้างคะ แล้วปรับตัวยังไงคะ

ปัญหาที่2: คือบริษัทเราเป็นบริษัทลูก เป็นบริษัทในเครือ ซึ่งใน2ปีที่ผ่านมา ผลประกอบการไม่ค่อยดี เงินหมุนในบริษัทมีปัญหา ซึ่งเราก็พอเข้าใจว่าเขาต้องการประหยัดงบ เวลาเราไปทำงานนอกสถานที่เราก็ไม่เคยได้ค่ารถ ค่าทางด่วน เราก็พอเข้าใจ แต่ล่าสุดเราโดนหัวหน้าให้ทำเอกสารเบิกเงินสนับสนุนบริษัทแม่เพื่อจัดงาน ซึ่งมันเป็นการเบิกตั้งเรื่องลอยๆ ไม่มีการจัดงานขึ้นจริงๆ เราก็แย้งว่าแบบนี้มันไม่ถูก แต่เขาก็บอกให้เราเพื่อบริษัทเพราะต้องเอาเงินมาหมุน เราเครียดมากไม่รู้จะทำยังไงดี พอปรึกษาพ่อ พ่อบอกให้รีบออกเลย แต่เรากลัวจะเสียประวัติค่ะ เพราะเราอายุ29แล้ว นี่เป็นงานที่2หลังจบโท ซึ่งงานแรกเราทำได้ไม่ถึงปีค่ะเพราะมีปัญหาเรารู้สึกเหมือนโดนคุกคามหัวหน้าเหมือนพยายามล่วงเกิน

เราอยากขอคำปรึกษาพี่ๆเพื่อนๆในนี้ว่า
1. เราควรลาออกเลยดีมั้ยคะ คือเรากลัวเสียประวัติว่าทำที่ไหรก็อยู่ได้ไม่นาน
2.ถ้าอยู่ต่อเราควรปรับตัว และรับมือกับการเรื่องเอกสารยังไงคะ

ขอบคุณที่รรัยและขอขอบคุณล่วงสำหรับคำแนะนำค่ะ

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่