คือเรื่องมันเป็นแบบนี้ค่ะ
มันเริ่มจากที่เรามารับน้องในมหาวิทยาลัยXเราพึ่งจะปี1ตอนเข้าฐาน เรามองไปเห็นรุ่นพี่ผู้หญิงคนนึงเเล้วตาเราค้างที่พี่คนนั้นนานมากรู้สึกว่าไม่ว่าพี่เค้าจะทำอะไรเดินไปไหนเราจะตามพี่เค้าตลอด คือปรกติก็ชอบผู้ชายนะไม่ค่อยสนใจผู้หญิงถ้าเห็นว่าสวยก็สวยนะรู้สึกธรรมดาเเต่กับรุ่นพี่คนนี้เเบบไม่เหมือนผู้หญิงทุกคนที่เคยเจอมาเลยจริงๆ คือมันสัมผัสได้อ่ะ เราก็คิดว่าเราคงชอบพี่เค้าจริงๆแล้วเเหละเเบบเราก็ไม่รู้ว่าพี่เค้าจะจำหน้าเราได้มั้ยนะ แต่เรายังตามพี่เค้าเหมือนเดิม นานวันเข้าเราก็เริ่มเข้าไปคุยกับพี่เค้าเเบบในเเชทอ่ะ เริ่มมีความสัมพันธ์กันมากขึ้นเรื่อยๆ(หรือเราคิดไปเอง55) ตอนเจอหน้าพี่เค้าเราก็เริ่มหลบละเริ่มเดินหนีละเเต่มันก็ทำใจไม่ได้อ่ะอยากเจอพี่เค้าอยากเป็นคนสำคัญของพี่เค้า เราทักพี่เค้าไปเกือบทุกวันถามสารทุกข์สุขดิบอะไรหลายเเหล่
ต่อมาเรื่อยๆพี่เค้าก็เริ่มเปลี่ยนไป พูดน้อยลง ไม่ทัก เริ่มใช้สรรพนามเราเเบบห่างเหินกันอ่ะ บอกเลยเราเฟวมากกินไม่ได้นอนไม่หลับ ตอนนั้นนั่งกินข้าวกับเเม่ตอนเย็นอยู่ดีๆน้ำตาเรามันก็ไหลออกมา เเล้วเเม่ก็ถามเราว่าเป็นอะไรลูกเราก็ตอบเเม่ว่าไม่เป็นอะไรค่ะเเม่เเต่ในใจเเบบ....... ฮรืออ่ะเเกร์555
มาถึงตอนนี้ก็เรียกว่าสายมากเลยเเหละเพราะพี่เค้าใกล้จะจบแล้วเเต่เราตัดใจจากพี่เค้าไม่ได้เลยทำไงดี เพื่อนก็บอกให้ปลง ปลงยังไงก็กูชอบพี่เค้าจริงๆ
ที่ผ่านมาเราทำทุกอย่างให้พี่เค้าตลอดถึงจะไม่ได้รับความรู้สึกดีๆกลับมาเริ่มท้อ รักข้างเดียวเป็นเเบบนี้เองสินะเศร้าจัง
เราจะทำไงดีอ่ะะบอกหน่อยเราไม่อยากให้พี่เค้ากายไปจากชีวิตเราขอความเห็นหน่อยนะทุกคนไม่เคยเเอบรักใครนานขนดนี้มาก่อนเลยㅠㅠ
ปล.เจ้าของกระทู้ไม่เคยมีแฟนมาก่อน
แอบชอบผู้หญิงเหมือนกัน ทำไงดีล่ะ??
มันเริ่มจากที่เรามารับน้องในมหาวิทยาลัยXเราพึ่งจะปี1ตอนเข้าฐาน เรามองไปเห็นรุ่นพี่ผู้หญิงคนนึงเเล้วตาเราค้างที่พี่คนนั้นนานมากรู้สึกว่าไม่ว่าพี่เค้าจะทำอะไรเดินไปไหนเราจะตามพี่เค้าตลอด คือปรกติก็ชอบผู้ชายนะไม่ค่อยสนใจผู้หญิงถ้าเห็นว่าสวยก็สวยนะรู้สึกธรรมดาเเต่กับรุ่นพี่คนนี้เเบบไม่เหมือนผู้หญิงทุกคนที่เคยเจอมาเลยจริงๆ คือมันสัมผัสได้อ่ะ เราก็คิดว่าเราคงชอบพี่เค้าจริงๆแล้วเเหละเเบบเราก็ไม่รู้ว่าพี่เค้าจะจำหน้าเราได้มั้ยนะ แต่เรายังตามพี่เค้าเหมือนเดิม นานวันเข้าเราก็เริ่มเข้าไปคุยกับพี่เค้าเเบบในเเชทอ่ะ เริ่มมีความสัมพันธ์กันมากขึ้นเรื่อยๆ(หรือเราคิดไปเอง55) ตอนเจอหน้าพี่เค้าเราก็เริ่มหลบละเริ่มเดินหนีละเเต่มันก็ทำใจไม่ได้อ่ะอยากเจอพี่เค้าอยากเป็นคนสำคัญของพี่เค้า เราทักพี่เค้าไปเกือบทุกวันถามสารทุกข์สุขดิบอะไรหลายเเหล่
ต่อมาเรื่อยๆพี่เค้าก็เริ่มเปลี่ยนไป พูดน้อยลง ไม่ทัก เริ่มใช้สรรพนามเราเเบบห่างเหินกันอ่ะ บอกเลยเราเฟวมากกินไม่ได้นอนไม่หลับ ตอนนั้นนั่งกินข้าวกับเเม่ตอนเย็นอยู่ดีๆน้ำตาเรามันก็ไหลออกมา เเล้วเเม่ก็ถามเราว่าเป็นอะไรลูกเราก็ตอบเเม่ว่าไม่เป็นอะไรค่ะเเม่เเต่ในใจเเบบ....... ฮรืออ่ะเเกร์555
มาถึงตอนนี้ก็เรียกว่าสายมากเลยเเหละเพราะพี่เค้าใกล้จะจบแล้วเเต่เราตัดใจจากพี่เค้าไม่ได้เลยทำไงดี เพื่อนก็บอกให้ปลง ปลงยังไงก็กูชอบพี่เค้าจริงๆ
ที่ผ่านมาเราทำทุกอย่างให้พี่เค้าตลอดถึงจะไม่ได้รับความรู้สึกดีๆกลับมาเริ่มท้อ รักข้างเดียวเป็นเเบบนี้เองสินะเศร้าจัง
เราจะทำไงดีอ่ะะบอกหน่อยเราไม่อยากให้พี่เค้ากายไปจากชีวิตเราขอความเห็นหน่อยนะทุกคนไม่เคยเเอบรักใครนานขนดนี้มาก่อนเลยㅠㅠ
ปล.เจ้าของกระทู้ไม่เคยมีแฟนมาก่อน