โอบฟ้ากอดดิน (29)

คดีที่หนึ่ง: ชิ้นเนื้อในอากาศ เสียงโห่ร้องของเด็กๆ ดังก้องไปทั่วสนามเล่น มโหสถหันมามอง เห็นเหยี่ยวตัวหนึ่งคาบชิ้นเนื้อบินผ่านท้องฟ้า พวกทารกวิ่งไล่ตามพลางมองขึ้นฟ้า ล้มลงกองกันเพราะสะดุดตอไม้และหิน ม

ทุกครั้งที่มาคือคิดถึง ยามที่มีเวลาว่างจึงอยากทักทาย อย่าเบื่อนะถ้ายังคิดถึงเสมอ ความสุขมิใช่ต้องไล่หา เพียงแค่อัตตาเริ่มลดลง เสียงดนตรีกลิ่นหญ้าในป่าพง สิ้นสุดลงเสียทีความวุ่นวาย สุขกายโอบกอดไว้ให้

https://www.facebook.com/share/p/1G23AosEEX/