ยังเรียกแฟนได้เต็มปากไหม? นี่ใช่ไหมที่เขาเรียกว่ากรรมตามสนอง?

คำถามนี้เกิดขึ้นมากับผมมาได้สักพักใหญ่ ด้วยเหตุผลที่แฟนของผมทำตัวเปลี่ยนไป จากเมือ 2 ปีแรกเขาเป็นผู้หญิงที่ใส่ใจ งี่เง่า(สนใจ) หึง(แม้กระทั่งไลด์รูปผู้หญิงในเฟส) ห่วง(เวลาไม่สบาย) คืออยู่เคียงข้างกันมาตลอด ไม่ว่าจะตอนไหน....  ผมขอย้อนกลับมา ก่อนที่ผมจะคบกับผู้หญิงคนนี้ ผมเคยมีแฟนคนนึง ผมไม่เคยสนใจ ผมละเลย ผมเป็นคนไม่มีเวลา ผมจะบ้างาน ปล. คนเก่านี่เราอยู่ไกลกันนะครับ แต่ก็คบกันมานานพอสำควร จนสุดท้ายเราก็เลิกกัน  จนผมได้เจอกับผู้หญิงคนนี้ คนที่ 2 ปีที่แล้วเคยใส่ใจ เราเจอกันและได้พูดคุยกัน และเราก็ต้องลงเป็นแฟนกัน คือผมกับเขาทำงานคนละจังหวัด แต่เป็นคนบ้านเดียวกัน... แรกๆที่เป็นแฟนกัน เธอจะงี่เง่าเอามากๆ คือถ้าเป็นเมื่อก่อนผมจะไม่แคร์ ไม่อะไรเลยนะครับ แต่กลับคนนี้ ด้วยอายุผมที่เยอะขึ้น เลยทำให้ผมต้องใส่ใจกับอะไรพวกนี้.. เธองี่เง่าใส่ผมแทบทุกวัน แต่ผมก็ตามใจ ผมให้ความสำคัญกับเธอ เราคุยกันแทบจะทุกเวลา เธอทำงานเธอยังโทรหา เธอกินข้าวก็โทรหา เราใส่ใจอะไรซึ่งกันและกันมากครับ และเขาคือผู้หญิงคนแรกที่ผมเอาขึ้นคู่ขึ้นหน้าเฟส ช่วงนั่นอะไรๆของผมก็สวยงามไปหมด... ผมมีความสุขกับการได้มีรัก และผมก็มีความสุขที่จะบอกใครๆว่าผมมีแฟน และก็คิดว่าเขาก็คงมีความสุข (แต่ปัจจุบันไม่ใช่) เราไปเที่ยวด้วยกันแบบสนุกัน ถ่ายรูป เหมือนที่คู่รักปกติเขาทำกันแหละครับ... ผมก็บอกกับตัวเองแล้ว ผมจะหยุดอยู่กับเธอคนนี้ และเธอคนนี้แหละที่ผมจะแต่งงานให้.... อ่อ ผมก็เป็นที่รักของครอบครัวเขาด้วยนะครับ... พ่อ แม่ พี่น้องของเขา จะรักและเอ็นดูผมมาก... เพราะด้วยความที่ ผมเป็นคนที่มือไม้อ่อน และช่วยเหลืองานที่บ้านของเขาเยอะ คือสามารถเป็นธุระให้ทางครอบครัวเขาได้หมด จนพ่อแม่เขาเอ็นดูในตัวผม ทุกๆอย่างดูเหมือน OK และลงตัวมากๆ กับการที่ผมจะได้รักกับผู้หญิงคนนี้... พ่อแม่เขาก็เอ็นดูเรา พ่อแม่เราก็รักเขา ทุกๆอย่างไปได้สวย... แต่สักพักใหญ่ความรู้สึกที่ผมเคยได้รับกลับเปลี่ยนไป จากหน้ามือเป็นหลังมือ จากที่เรามีอะไรเล่าให้กันฟัง ทุกๆวันก็ลดลง จากที่เราโพสเฟสหากันแบบน่ารักๆให้คนอื่นเขาอิจฉา มันก็หายไป(เหตุผลที่เขาให้ผมคือปัญญาอ่อน) ใน line รูปคู่ที่เคยมีเขาลบออกหมด ไม่เหลือเลย... เรื่องพวกนี้เกิดขึ้นมากับผมสักพักใหญ่แล้วหล่ะ ผมก็ถามเขาทำแบบนี้ทำไม มันคืออะไร เหตุผลที่ได้คือ เขามีเหตุผลของเขา หรือไม่ก็ ทำไมต้องให้คนอื่นรู้เรื่องเราหล่ะ รักกันสองคนก็รู้กันสองคน(ประโยคนี้ผมเคยใช้กับแฟนเก่า และผมก็มีกิ๊ก ผมเลยบอกว่าผมไม่ดีไงครับในตอนแรก) แต่กับคนนี้ผมไม่เคยคิดมีใครเลยนะครับ คือ ด้วยอายุที่คิดจะสร้างครอบครัว เลยหยุดการกระทำเลวๆ เรื่องพวกนี้มันเกิดขึ้น หลังจากที่เขาได้ไปทำงานการคืน ตั้งแต่นั่นเขาเริ่มเปลี่ยนไป ผมไม่รู้ว่าด้วยอะไรนะครับ คือ ผมทำงานอยู่ต่างจังหวัด เธอทำงานอีกจังหวัด เขาเริ่มเปลี่ยนไป เริ่มไม่สนใจ เริ่มไม่อะไรกับผม และเราก็ทะเลาะกันเรื่องนี้.... สุดท้ายเธอก็ออกจากงานนั่น เราก็ยังรักกันเหมือนเดิม แต่ตั้งแต่นั่นมา อะไรๆก็เริ่มไม่เหมือนเดิม การใส่ใจที่เธอมีให้ผมก็หายไป(เหมือนตอนผมทำกับแฟนเก่า ผมบ้างานจนไม่สนใจเขา) เธอจะเที่ยวหนักขึ้นทุกวัน เธอไปเจอกลุ่มเพื่อนใหม่ๆ เธอก็ตามกลุ่มเพื่อนๆใหม่ๆเธอ แล้วในเฟสกลุ่มเพื่อนใหม่ๆ ก็เห็นมีคอมเม้นจีบกัน ผมเห็นแล้วเห้ยยย ทำไมไม่ให้เกียรติกันบ้างว่ะ แฟนผมก็เล่นด้วย แต่เวลาผมไปคอมเม้น สติกเกอร์เต็มที่ แต่กับเพื่อนๆที่เข้ามา คุยกันเป็นแบบหลายประโยค(คือข้ามหัวผมไปเลยประมาณนั่น) แบบนี้ยังเรียกว่าแฟนอีกไหม? การกระทำพักหลังหลายๆอย่าง คือ เหมือนเขาไม่สนใจเลย คิดดูนะครับ วันๆนึง เราคุยกัน 10 นาที ไม่ถึง (นี่คือแฟนอยู่กันคนละที่นะครับไม่เคยคิดจะถามสาระทุกข์ดิบกันเลย) พอผมจะเคลียร์ปัญหา เธอก็จะหนี ขอนอนต่อบ้าง เมาค้างบ้าง บลาๆๆ สาระพัดเหตุผลที่เธอบอกผม ครั้งนึงเธอไปเที่ยวกับเพื่อนๆต่างจังหวัด แล้วผมบอกให้โทรหาผมนะเมื่อถึงที่พัก เพราะผมเป็นห่วง เพราะไปกับเพื่อนผู้หญิงอีกคนเดียวเอง... และไปต่างจังหวัด 2 คน ผมรอเธอจนถึงเช้า เธอก็ไม่โทรมาเลย ผมก็โทรไปหาไม่รู้กี่สาย ไม่รับ ตลอด จนเช้า เขารับโทรศัพย์ เขาบอกว่า เมามาก จนไม่รู้อะไรเลย... เห้ยยยย ผมรอคุณตั้งแต่เมื่อคืนยังไม่ได้นอนเลย ตอนเช้าทำงานต่อนะเนี้ย(คิดในใจ) และเขาก็บอกแค่ขอโทษ แค่นั่น เป็นแบบนี้ 3-4 ครั้งหล่ะ เที่ยวให้รอ ตื่นมาขอโทษ เป็นแบบนี้วนไปๆ เดี๋ยวต่อไปนี้ฉันจะไปเที่ยวหล่ะ อีก 3 วัน พี่ๆเขานัด ไม่ดื่มหรอก สุดท้ายก็เมาตลอด... แล้วพอผมโทรหาตอนเช้า ก็บอกรอหายเมาก่อนเดลโทรหา สุดท้ายคือผมนี่แหละที่โทรหา...(มันคือแบบเดียวกับที่ผมเคยทำกับแฟนเก่า) ภาพอดีตที่ผมเคยทำอะไรกับแฟนเก่าผมไว้นะครับ ย้อนกลับมา ตอนนั่นผมไม่เคยรู้เลยว่า เขารู้สึกยังไง เขารู้สึกโดดเดี่ยวแค่ไหน เขาเหงายิ่งกว่าใคร ตอนนี้กรรมที่ทำกับแฟนเก่าตามสนองหมดเลย..... ตอนนี้ผมควรทำยังไงดีครับ ถามผมว่าเขาไหม มันก็รักแหละ แต่ในระยะหลังๆ ความชินชามันกัดกินหัวใจผมทำให้รู้สึกแบบว่าเฉยๆไปเลย... ผมถามตัวเองนะ ผมทนแบบนี้เพื่ออะไร แฟนผมคนนี้เป็นคนน่าตาดี แต่เขาให้เหตุผลว่า เขาเลือกผม เขายอมลำบากกับผม เห้ยยย เหตุผลได้ แต่การกระทำนี่สวนทางกับคำพูดมากๆ และนี่แหละผมควรจะทำยังไงดีครับ... อยู่ต่อไปหรือถอยออกมาดี คือเป็นใครก็อยากเจอคนที่พร้อมจะทำเพื่อเรา ไม่ใช่ให้เราทำเพื่อเขาฝ่ายเดียว ผมเหมือนทำเพื่อเขาฝ่ายเดียว มันเหนื่อยอ่าครับ....