มีเรื่องไม่สบายใจมาปรึกษาครับ ฝากขอโทษพี่แท๊กซี่ด้วยครับ

คือวันนี้ผมเดินทางไปทำงาน Staff ทีหนึ่งครับต้องออกค่อนข้างเช้า ก็เดินทางปกติ แต่ปรากฏว่ารถมันติดมากๆครับ

ผมเลยจำเป็นต้องเดินมาจาก สะพานกรุงธนไปถึงใกล้โรงเรียนเซนต์คาเบรียล ผมก็ต้องตัดสินใจโบกแท๊กซี่ไปแอร์พอตลิ่งพญาไท
เพราะไม่ทันจริงๆ ใจจริงๆก็ไม่อยากโบกหรอกครับ เปลืองเงินมากๆ เพราะถ้าโบกเงินที่ได้มาก็ไม่คุ้มค่างานในวันนั้นเลย

ผมก็โบกไป ตอนขึ้นมาพี่คนขับรีบให้ผมขึ้นมาเพราะรถเมล์กำลังจะมาพอดีผมก็รีบขึ้น พอขึ้นมาเสร็จ ผมนั่งด้านข้างคนขับ ผมเห็นเงิน 20บาท ตกอยู่ใต้ขาผม
ผมไม่มั่นใจว่ามันเป็นเงินของใครว่ะ? ของคุณลุงแท๊กซี หรือ ของผม หรือของผู้โดยสารคนเก่า แต่ของผมก็ไม่น่าจะใช้กระเป๋าอยู่ในมือไม่ได้เปิดนิหว่า

ตอนนั้นความคิดชั่วๆก็เกิดขึ้นว่า เห้ยถ้าเราหยิบเงินนี้จะประหยัดค่าแท๊กซี่ได้ 20บาทเลยนะ แต่มันก็ขัดแย้งกับผมว่า เห้ยแต่ถ้าเป็นเงินพี่แท๊กซี่ ก็เชี่ยเลยนะ
เห้ยแต่ถ้าเป็นเงินผู้โดยสารคนก่อนอ่ะ - -* มันตีกันนานมากๆ จนในที่สุดความคิดชั่วๆของผมมันก็ชนะผมหยิบเงิน20บาทโดยแกล้งทำกระเป๋าตกและหยิบขึ้นมาใส่กระเป๋าเงินผม ช่วงแรกผมก็รู้สึกเออคงไม่เป็นไรละ แต่พอสักแปป เริ่มผ่านไปใกล้จะถึงแอร์พ็อตลิ่งผมรู้สึกว่า ผมไม่น่าทำยังงี้เลย ผมอยากจะเอาเงินนี้ให้พี่แท๊กซี่แล้ว ผมไม่รู้จะทำยังไงจริงๆ จะดึงเงิน20บาทและบอกว่าผมเก็บได้อะครับพี่ มันก็ไม่กล้าแล้วตอนนั้น ผมก็ลงแท๊กซี่พี่เขามาอย่าง งง ด้วยค่ารถประมาณ 85 บาทมั่งจำไม่ได้จริงๆครับ รู้สึกเชี่ยมากๆไม่น่าเลยว่ะ ไม่สบายใจตั้งแต่นั้นจนเลิกงานตอนนี้ กับแค่20บาท ผมทำงานไม่ค่อยเป็นสุขเท่าไร ผมไม่รู้จะทำยังไงจริงๆ พรุ่งนี้ผมจะไปวัดพอดีผมเลยคิดว่า ผมจะเอาเงิน20บาทนี้ไปบริจาคดีกว่า ผมไม่รู้ว่า20บาทนี้มันเป็นของใครกันแน่ ถ้าเป็นของพี่แท๊กซี่ ผมแมงก็เลวจริงๆ 20บาทมันจำเป็นสำหรับใครหลายๆคน มันมีมูลค่า กินข้าวได้ และผมไม่รู้ว่าจะสลัดสิ่งนี้ออกจากหัวยังไงดี

ผมขอโทษด้วยครับพี่ถ้าพี่อ่านอยู่ ตอนนั้นความคิดชั่วๆผมมันชนะจริงๆ ขอโทษครับ

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่