[[ก่อนอื่นต้องของชี้แจงก่อนนะคะ ว่าเรื่องราวที่จะเล่าต่อจากนี้เป็นเรื่องเล่าจากประสบการณ์จริง 70% และแต่งเติมเพิ่มอรรถรสอีก 30% ทั้งนี้การดันแปลงก็เพื่อความเหมาะสมจะได้ไม่ไปพาดพิงถึงคนอื่นเขาค่ะ หรือจะเรียกอีกอย่าว่ากระทู้ระบายก็คงได้…แล้วกระทู้นี้เป็นกระทู้เล่ากระทู้แรกของเรา ผิดถูกยังไงก็ขออภัยไว้ ณ ที่นี้ด้วยนะคะ]]
___________________________________
คนๆหนึ่งทำให้เสียใจ เสียน้ำตาแทบทุกวัน……แต่ก็ยังอยากได้ยินเสียง ไม่อยากไปจากเขา และไม่อยากให้เขาไปไหน ไม่ว่าเขาจะเผลอทำร้ายจิตใจเท่าไรก็ไม่เคยคิดโกรธ มีแต่พยายามจะเข้าใจและเห็นใจในตัวตนรวมทั้งสิ่งที่เขาเป็น อยากให้เขาพบทางออกที่สดใส เจอแต่สิ่งดีๆเข้ามาในชีวิต
แบบนี้เรียกว่ารักจริงๆได้ใช่ไหม หรือเราแค่กลัวจะไม่เหลือใคร?
เรื่องทั้งหมดเริ่มจาก…
เขาเป็นคนทักไลน์มาเพราะเราอยู่ในไลน์กลุ่มที่ทำงานเดียวกัน ทั้งที่เราไม่เคยเจอกันแบบจะๆมาก่อน อาจเพราะอยู่คนละแผนก อีกอย่างเราเองก็เพิ่งเข้ามาทำงานที่นี่ด้วย เมื่อเขาทักมา เราก็ตอบก็คุยในฐานะพี่คนหนึ่งซึ่งทำงานที่เดียวกัน ตอนแรกก็ไม่ได้คิดอะไร แต่…
(เดี๋ยวมาต่อนะคะพิมพ์ในโทรศัพท์ลำบากจังค่ะ อีกอย่างเราต้องทำงานกะดึกด้วย ขอโทษจริงๆนะคะ)
ปล.
เราพยายามสมัครสมาชิกแบบ sms แล้วแต่ทำไม่ได้ เลยต้องโพสเป็นแบบประเภทคำถามค่ะ
คนๆหนึ่งทำให้เสียใจ เสียน้ำตาแทบทุกวัน……
___________________________________
คนๆหนึ่งทำให้เสียใจ เสียน้ำตาแทบทุกวัน……แต่ก็ยังอยากได้ยินเสียง ไม่อยากไปจากเขา และไม่อยากให้เขาไปไหน ไม่ว่าเขาจะเผลอทำร้ายจิตใจเท่าไรก็ไม่เคยคิดโกรธ มีแต่พยายามจะเข้าใจและเห็นใจในตัวตนรวมทั้งสิ่งที่เขาเป็น อยากให้เขาพบทางออกที่สดใส เจอแต่สิ่งดีๆเข้ามาในชีวิต
แบบนี้เรียกว่ารักจริงๆได้ใช่ไหม หรือเราแค่กลัวจะไม่เหลือใคร?
เรื่องทั้งหมดเริ่มจาก…
เขาเป็นคนทักไลน์มาเพราะเราอยู่ในไลน์กลุ่มที่ทำงานเดียวกัน ทั้งที่เราไม่เคยเจอกันแบบจะๆมาก่อน อาจเพราะอยู่คนละแผนก อีกอย่างเราเองก็เพิ่งเข้ามาทำงานที่นี่ด้วย เมื่อเขาทักมา เราก็ตอบก็คุยในฐานะพี่คนหนึ่งซึ่งทำงานที่เดียวกัน ตอนแรกก็ไม่ได้คิดอะไร แต่…
(เดี๋ยวมาต่อนะคะพิมพ์ในโทรศัพท์ลำบากจังค่ะ อีกอย่างเราต้องทำงานกะดึกด้วย ขอโทษจริงๆนะคะ)
ปล.
เราพยายามสมัครสมาชิกแบบ sms แล้วแต่ทำไม่ได้ เลยต้องโพสเป็นแบบประเภทคำถามค่ะ