เมื่อฉันเจอมนุษย์ครูไร้เหตุผล + งี่เง่า!

สวัสดีค่ะคือเรื่องนี้เพิ่งเกิดขึ้นสดๆร้อนๆวันนี้เลยค่ะ

ขอแทนตัวเองว่า ‘เรา’ ละกันเนอะ

เนื่องในวันนี้ทางโรงเรียนได้กำหนดให้ห้องเรียนจำนวน 7 ห้อง ซึ่งในเจ็ดห้องนั้นก็มีห้องของเราไปเดินขบวนของจังหวัด  

เราก็ไป.. โรงเรียนสั่งเราก็ไปเดิน ไม่มีหนีกลางขบวน ไม่มีชิ่ง ทุกอย่างตามกฏของโรงเรียนเป๊ะหมดตั้งแต่การแต่งกายยันเวลาเดินไปกลับ

แต่เรื่องมันเกิดระหว่างทางค่ะ!

ขบวนต้องเดินหลายกิโลเมตรเพราะต้องเดินวนไปวนมาในตัวเมืองของจังหวัด และมีการเดินขบวนแบบนี้ก็ต้องมีร้านน้ำเปล่ายันน้ำปั่นมาขาย

ระหว่างทางเพื่อนก็ซื้อกันค่ะ ตั้งแต่น้ำเปล่าไปจนถึงชาถุงกระดาษ  

ไม่ใช่ซื้อแค่คนสองคนนะคะ ซื้อกันเป็นยี่สิบกว่าคน ตั้งกลุ่มรอซื้อน้ำบ้างก็มี เลี้ยวออกทางอีกซอยไปซื้อน้ำก็มี ข้ามถนนไปซื้อน้ำก็มี

ไอเราก็ไม่อะไรหรอกค่ะ มันเรื่องของเขา 5555555  

แต่พอเดินมาสักพักเรากับเพื่อนก็แบบ ‘เห้ย!หิวน้ำหวะ’

ก็เลยตกลงเดินไปซื้อน้ำกัน ไม่ได้ไปกันแค่กลุ่มเรานะคะ มีห้องอื่นด้วย พอซื้อเสร็จอะไรเสร็จสรรพเดินออกมาเท่านั้นแหละครูดักรอค่ะ! ดักรอหน้าร้านนั้นเลย!

ครู : ใครซื้อกี่คนฉันจดชื่อเธอแน่

เรา + เพื่อน : อ้าวไหงเป็นงี้อะ -3-  



ครู : ทิ้ง! ทิ้งให้หมด (ชี้มาที่น้ำที่พึ่งซื้อมา)

เรากับเพื่อนจ้องหน้ากัน อ้าวเห้ยทำไมของเราถึงจับวะ แล้วไอพวกที่ยืนต่อๆกันนี่ทำไมไม่จับมาจับที่เราที่เดียว

ในวินาทีนั้นเรากับทุกคนที่เผชิญชะตากรรมอยู่ในตอนนั้นรีบดูดค่ะ ดูดน้ำตัวเอง คือมันทั้งเหนื่อย ทั้งร้อน ให้มาเดินขบวนแวะซื้อน้ำแปปเดียวยังไม่ทันพ้นแถวกลายเป็นต้องทิ้งซะงั้น

ปล. ก่อนเดินไม่มีการกล่าวถึงกฎใดๆทั้งสิ้นค่ะ ไม่มีการบอกว่าจะมีจุดแจกน้ำหรือกฏว่าห้ามซื้อของ

ครู : ฉันถ่ายรูปไว้หมดแล้ว ทำผิดระเบียบ ทำเสียชื่อเสียงโรงเรียน

เรา : (คิดในใจ ‘พวกที่ซื้อก่อนหน้านี่ไม่ด่าบ้างเลยรึไง’)

ตอนนั้นคือโกรธมาก หัวร้อนเกือบจะไหม้ ทั้งเหนื่อยทั้งโกรธ ทั้งรำคาญ(ครู)

แต่ก็ค่ะ ครูสั่งให้ทิ้งเราก็ทิ้ง!

เรากับเพื่อนทิ้งของเสร็จแล้วก็เดินต่อไป เดินไปบ่นไปเหมือนหมีกินผึ้ง แต่ละคนนี่ถ้ามีเวทย์มนต์คงเสกครูเป็นกบไปแล้ว คือ วินาทีนั้นโกรธมาก!!!  

แต่ก็ทน..เดินไปถึงที่โรงเรียนจนได้


พอถึงโรงเรียนครูก็ให้นั่งแล้วพูดว่า…

ครู : คนที่ซื้อน้ำเมื่อกี้ที่ครูทักแยกมาอีกแถว!

เรา+เพื่อน+ผู้ร่วมชะตากรรมก็แยกตามที่เขาบอกมานั่งอีกแถว (มีบางคนหนีด้วย)

ครู : ให้คนข้างหน้าลุกขึ้นแล้วบอกว่าสิ่งที่ทำมันเสียชื่อเสียงโรงเรียนอย่างไร  

คนข้างหน้า : การซื้อน้ำทำให้โรงเรียนเสียชื่อเสียงครับ!!! (พูดแบบประชด ในวินาทีนั้นทุกคนโมโหครูคนนี้มว๊าก)

ครู : คนฝั่งนี้ลุกขึ้นพูด!

คนข้างหน้าอีกคน : ซื้อน้ำทำให้เสียชื่อเสียงโรงเรียนค่ะ เพราะฉะนั้นต่อจากนี้เราไม่ควรซื้อน้ำ! (ประชดเหมือนเดิมเพิ่มเติมคือมองแรง)

ครู : การซื้อน้ำทำให้แตกแถวบลาๆๆๆๆๆๆ….ครูจะหักคะแนนความประพฤติเธอคนละ….. ให้บอกชื่อมาครูจะหักคะแนนคนที่นั่งตรงนี้ทุกคน

เพื่อน1 : แล้วคนอื่นคะครู ? คนซื้อน้ำตั้งเยอะตั้งแยะ

ครู : เอาแค่นี้! ครูเห็นแค่นี้!!  

เรา+เพื่อน+ผู้ร่วมชะตากรรมหน้าเหวอกันเลยทีเดียว

อ้าวเห้ย! ทำไมถึงแค่พวกเรา?

คนที่ซื้อน้ำก่อนหน้าหิ้วถุงเข้ามากินต่อหน้าครูอยู่เลย - -  
แล้วคนอื่นที่ซื้อน้ำครูจะไม่เห็นได้ไง เพราะครูขนาบข้างใกล้ๆกับตอนที่คนอื่นกำลังซื้อน้ำอยู่เลย!

และแน่นอนค่ะไม่มีใครยอม!
เพื่อนก็ทำ ทำไมเราโดนหักคะแนนแล้วเพื่อนไม่หักคะแนนหล่ะ!
สักพักก็มีเสียงผุดขึ้นมาเรื่อยๆ
คนที่ 1 : ครู ไม่ยุติธรรม
คนที่2 : ทำไมไม่จับให้เหมือนกัน
คนที่ 3 : อะไรวะ! ไม่แฟร์

เสียงดังมากค่ะ คือ เข้าใจอารมณ์คนที่ตัวเองทำเหมือนเพื่อนแล้เจือกผิดอยู่ฝ่ายเดียวไหมคะ ประมาณนั้นเลย 55555555  

ครู : หยุดๆๆๆ!! ฉันจะหักคะแนน หักคะแนนหมดนี่เลย! คนอื่นครูไม่เห็น ครูไม่จับ

(เชี่ยไรฟร๊า ไม่เห็นคนอื่นเจือกมาเห็นกลุ่มเรา บ้าไปเลย)  

ในเมื่อครูบอกขาดแบบนั้น เด็กนักเรียนอย่างเราจะทำอะไรได้คะ? ผู้ใหญ่พูดอะไรก็ต้องทำตาม สิ่งที่ผู้ใหญ่บอกคือถูกต้อง

และแน่นอนว่า เด็กอย่างเราอธิบายไม่ได้ เพราะจะกลายเป็นเถียงทันที!

ทุกคนในตอนนั้นยอมจำนนหมดเลย หักก็หัก ตรูท้วงอะไรไม่ได้อยู่แล้วนี่ T T

แล้วครูก็เช็คชื่อรายคนแล้วก็ปล่อยแถวไป

…..แต่เรื่องมันเกิดต่อจากนี้ค่ะ….