การ ชื่อ นาย ปิยะวุฒิ บัวแดงดี ชื่อ เล่น นนท์
การมาเลาประสบการการเรียนและการทำงานให้ฟังนะครับ(ระบาย)
บ้านเกิดผมอยู่ตรัง ครับ ตอนเรียน ป.1 ถึง ป.6 ผมได้อยู่กับพ่อแม่ของผม ทางบ้านผม ก็ ทำงานค้าขาย ขายไก่ทอด ขายข้าวหมก
ตอนผมจะเรียนเรียน ม1นั้น แม่บอกว่า นนท์แม่ไม่มีงานส่งเรียน นนท์ไม่ต้องเรียนต่อได้มั้ย ผมร้องให้หนักมากครับ จนมีอยู่วันหนึ่ง อา
บอกว่าไปเรียนที่สุรา อาส่งเรียนเอง ผมก็ตอบว่า ได้คำอา ผมเลยไปเรียนต่อที่ รร พุนพิน ผมก็ไปเรียนพร้อมน้ำตาต้องจากพ่อแม่ไป ผมร้องให้บอกแม่ว่าผมจะเป็นเด็กดีตั้งใจเรียน วันแรก อา ก็มารับผมจะบ้านไปสุราษ ผมก็ไป ร้องเลยครับผม ไปเรียนโดยไม่รู้จักใครเลย ก่อนเรียนม.ต้นผมก็ไปเรียน
รู้มั้ย นั้งคนเดียว กินข้าว คนเดียว ส่วนคนอื่น เขามีเพื่อนกันหมด ผมไม่รู้ว่าจะเริ่มมีเพื่อนงัย จะมีเพื่อนผู้หญิงเข้ามาถามผมว่า มากจากที่ไหนไม่เคยเห็นหน้าตาเลยค่ะ ผมตอยว่าเรามาจากตรังนะ มาเรียนที่นี้ หรอ ผมก็เริ่มมีเพื่อน เข้า วันแรกไปเรียนก็ตื่นเต้นสิครับ จนได้ไปเจอกับผู้ชายคนหนึ่งเขาหล่อมาก
บอกตรงนะครับ ว่าผมชอบเขามากคับ เขาเรียนอยู่ม1/10 ส่วนผมเรียน1/11 เราอยู่ไม่ไกลกัน แล้วเวลาเขาเดินผ่านนะใจเรามันเต้นจนหน้าเราแดงไปหมด แล้วเขาให้เลื่อด วิชา กิจกรรม ใครจะคิดละครับผมเราเรียนอยู่ด้วยวิชาที่ผมเรียนคือ บัญชีและการเงินครับ ผมตื่นเต้นไปหมดครับ แล้วผมก็ได้รู้เขา เราโดยผมเดินไปถามเพื่อนผมว่าเขาชื่ออะไร เขาชื่อเกมส์ พอรู่จักนะ เราก็จำและกลับไปบ้านพร้อมกับอานะ อาเราเป็นครูสอนอยู่ที่พุพินนะวิชาแกสอนคือ คณิต เรามีอะไรก็ถามอาเรานะ และเราก็เรียนจะผ่านไปเรียนระดับต่อไปนะ ผมก็ตั้งใจเรียนนะครับเพราะถ้าผมติด0ผมก็ต้องมาแก้ไขอีกครับปิดเรียนผทก็กลับบ้านมาอยู่ตรังกับแม่วันที่ผมได้กลับบ้านผมดีใจอย่างบอกไม่ถุถเลยครับ ผมมาบ้านก็คิดถึงแม่ใจจะขาดครับ ได้กินของชอบแม่จัดให้ครับ
เวลามันผ่านไปเร็วมากครับ จะเปิดเรียนอีกครั้งหนึ่ง ผมก็ไปผมกอนแม่บอกว่าผมตั้งใจเรียนนะครับ แม่ ลาแม่แกก็มาส่งที่สถานนี้รถไฟตรัง การขึ้นรถไฟครั้งแรกคนเดียวมันไม่ง่ายเลยครับ กว่าจะถึงสุราษก็ 4 ชม นะครับ พอผมไปเรียนสุราษ ผมก็พักครับ แล้ว วันจันทร์ก็มาถึงการเปิดผ่านเรียน ม.2ครับ
ผมเรียน,ม2/10ครับ ส่วนเกมส์ก็เรียน,ม2/7 ครับ ผมชอบไปเล่นเป็นประจำผมครับ เวลาผ่านไปเร็วมากจริงๆๆครับ ผมก็เรียนต่อระดับ,ม3/10ส่วนเกมส์ก็เรียน,ม3/8ครับ ความรู้สุกผมกับเกมส์ผมได้แค่แอบชอบคับทำอะไรไม่ได้มากไปกว่านั้ครับ จะ วันที่ เข้าค่ายลูกเสือและครับ ผมจำวันนี่ได้ดีเลยครับ
เรืองมีอยู้ว่า ผมได้พาน้ำดื่มไว้ขวดใหญ่เลยวันเขากินขนมและจนหิวน้ำและ เขาไม่กล้าขอจนเพื่อนของเขาได้ของน้ำไปกินนะ เราก็กินด้วยนะ ผมดีใจๆๆ
มากหน้าแดงดีไปหมดครับ และพอถึงค่ายนะ เจออะไรหลายอย่างเลยครับเขาถอนเสือมา ผมเอาผมใจเต้นแดงดีไปหมดครับ จะผมไปอาบน้ำและดันไปเจอเข้าอาบน้ำอีก คุณพระ อาบและไม่พูดอะไรมากมายครับ ครั้งแรกกับการอาบน้ำกับคนที่เราแอบรักนะ แล้วถึงเวลาบ้านและ ผมก็กลับบ้านและนั้งตรงสุดท้ายเบาะหลังเลยเขาหรอ นั้งด้านหน้าและ ไปและกลับ ผมกับเขานั้งคนเดียวกันนะ และแล้วก็เรียนจบ,ม3นะ มีความทรงจำดีๆๆมากมายและ
จบมาที่เรียนจบ ผมได้แอบถ่ายรูปเก็บไว2รูปนะ สุดท้ายผมก็ไม่ได้บอกความรู้สึกเขาไปและครับ จนผมกลับมาเรียนต่อที่เทคนิคตรัง สาขา คอมพิวเตอร์ครับ จนอยู่มาวันหนึ่งก็ไปหา facebookนะ ดีใจมาก ทักไปก่อนนะ เดียวเขาก็ไม่อ่านไม่ตอบด้วย เสัยใจอยู่หลายวันเลย จะแบบไปดูรูปเขามากมายเลย สุดท้ายนะครับผมไม่เคยได้บอกความในใจเลยครับ ผมเรียน เทคนิตจนจบปวสครับ ผมหรอความที่ผมจน ผมก็ทำงานไปเรียนไปนะ ทำงานหรออก็หลังเลิกเรียนทำก็ทำงานทุกอย่างและ ทำหมดเพราะต้องหาเงินส่งตัวเองเรียนะ ทำงานเช่น พนักงานร้านกาแฟ พนักงานร้านกาแฟ พนังล้างจาน พนักงาน ตัดไม้นะ เหนือมากมายเลย คับแต่ผมโชดดีครับ เจอเพื่อนที่ดีๆๆกับผมมาก เธอจชื่อเจนนะแต่ผมเรียกว่าอีเตานะ นางเป้นคนดรมากๆๆ เพราะนางและพาผมเรียนจบปวชถึงปวสเลย และเราก็ฝึกงานที่เดียวกัยตอนเรียนปวสนะ ดีใจมากมายเลย นางเป็นคนดีมากๆๆ ขอบคุณนางเลย ผมมีอะไรก็ปรึษานางทุกเรื่องจนผมได้เรียนจบ ทำงานที่อยากได้มา คือทำงานเช้าเย็นกลับหยุดวันอาทย์ได้นะ คือ ที่เอกภัทร เมืองตรัง ที่ปรึษาการขายครับ มีอะไรมากมายเลบครับในการทำงาน ทำอยู่9เดือนแล้วออกครับออกเพราะเงินเดือนบะครับ5000เองครับ ตอนแรกก็9000นะครับ รุ่นผมออกคนสุดท้ายครับ
และผมก็ไปทำดีแทคครับ ทำงานเก็บกับการขายอีกและผมชอบคุยมาครับมายอดถึงทุกเดือนครับ จนมีอยู่วันหนึ่งสันยาหมดครับก็ออกครับตอนนี้หางานทำอยู่ตรับ ประสบการณ์มากมายและมันหน้าจดจำครับ บาย จากนาย นนท์ เด็กตรัง
ความทรงจำดีและการจากลา
การมาเลาประสบการการเรียนและการทำงานให้ฟังนะครับ(ระบาย)
บ้านเกิดผมอยู่ตรัง ครับ ตอนเรียน ป.1 ถึง ป.6 ผมได้อยู่กับพ่อแม่ของผม ทางบ้านผม ก็ ทำงานค้าขาย ขายไก่ทอด ขายข้าวหมก
ตอนผมจะเรียนเรียน ม1นั้น แม่บอกว่า นนท์แม่ไม่มีงานส่งเรียน นนท์ไม่ต้องเรียนต่อได้มั้ย ผมร้องให้หนักมากครับ จนมีอยู่วันหนึ่ง อา
บอกว่าไปเรียนที่สุรา อาส่งเรียนเอง ผมก็ตอบว่า ได้คำอา ผมเลยไปเรียนต่อที่ รร พุนพิน ผมก็ไปเรียนพร้อมน้ำตาต้องจากพ่อแม่ไป ผมร้องให้บอกแม่ว่าผมจะเป็นเด็กดีตั้งใจเรียน วันแรก อา ก็มารับผมจะบ้านไปสุราษ ผมก็ไป ร้องเลยครับผม ไปเรียนโดยไม่รู้จักใครเลย ก่อนเรียนม.ต้นผมก็ไปเรียน
รู้มั้ย นั้งคนเดียว กินข้าว คนเดียว ส่วนคนอื่น เขามีเพื่อนกันหมด ผมไม่รู้ว่าจะเริ่มมีเพื่อนงัย จะมีเพื่อนผู้หญิงเข้ามาถามผมว่า มากจากที่ไหนไม่เคยเห็นหน้าตาเลยค่ะ ผมตอยว่าเรามาจากตรังนะ มาเรียนที่นี้ หรอ ผมก็เริ่มมีเพื่อน เข้า วันแรกไปเรียนก็ตื่นเต้นสิครับ จนได้ไปเจอกับผู้ชายคนหนึ่งเขาหล่อมาก
บอกตรงนะครับ ว่าผมชอบเขามากคับ เขาเรียนอยู่ม1/10 ส่วนผมเรียน1/11 เราอยู่ไม่ไกลกัน แล้วเวลาเขาเดินผ่านนะใจเรามันเต้นจนหน้าเราแดงไปหมด แล้วเขาให้เลื่อด วิชา กิจกรรม ใครจะคิดละครับผมเราเรียนอยู่ด้วยวิชาที่ผมเรียนคือ บัญชีและการเงินครับ ผมตื่นเต้นไปหมดครับ แล้วผมก็ได้รู้เขา เราโดยผมเดินไปถามเพื่อนผมว่าเขาชื่ออะไร เขาชื่อเกมส์ พอรู่จักนะ เราก็จำและกลับไปบ้านพร้อมกับอานะ อาเราเป็นครูสอนอยู่ที่พุพินนะวิชาแกสอนคือ คณิต เรามีอะไรก็ถามอาเรานะ และเราก็เรียนจะผ่านไปเรียนระดับต่อไปนะ ผมก็ตั้งใจเรียนนะครับเพราะถ้าผมติด0ผมก็ต้องมาแก้ไขอีกครับปิดเรียนผทก็กลับบ้านมาอยู่ตรังกับแม่วันที่ผมได้กลับบ้านผมดีใจอย่างบอกไม่ถุถเลยครับ ผมมาบ้านก็คิดถึงแม่ใจจะขาดครับ ได้กินของชอบแม่จัดให้ครับ
เวลามันผ่านไปเร็วมากครับ จะเปิดเรียนอีกครั้งหนึ่ง ผมก็ไปผมกอนแม่บอกว่าผมตั้งใจเรียนนะครับ แม่ ลาแม่แกก็มาส่งที่สถานนี้รถไฟตรัง การขึ้นรถไฟครั้งแรกคนเดียวมันไม่ง่ายเลยครับ กว่าจะถึงสุราษก็ 4 ชม นะครับ พอผมไปเรียนสุราษ ผมก็พักครับ แล้ว วันจันทร์ก็มาถึงการเปิดผ่านเรียน ม.2ครับ
ผมเรียน,ม2/10ครับ ส่วนเกมส์ก็เรียน,ม2/7 ครับ ผมชอบไปเล่นเป็นประจำผมครับ เวลาผ่านไปเร็วมากจริงๆๆครับ ผมก็เรียนต่อระดับ,ม3/10ส่วนเกมส์ก็เรียน,ม3/8ครับ ความรู้สุกผมกับเกมส์ผมได้แค่แอบชอบคับทำอะไรไม่ได้มากไปกว่านั้ครับ จะ วันที่ เข้าค่ายลูกเสือและครับ ผมจำวันนี่ได้ดีเลยครับ
เรืองมีอยู้ว่า ผมได้พาน้ำดื่มไว้ขวดใหญ่เลยวันเขากินขนมและจนหิวน้ำและ เขาไม่กล้าขอจนเพื่อนของเขาได้ของน้ำไปกินนะ เราก็กินด้วยนะ ผมดีใจๆๆ
มากหน้าแดงดีไปหมดครับ และพอถึงค่ายนะ เจออะไรหลายอย่างเลยครับเขาถอนเสือมา ผมเอาผมใจเต้นแดงดีไปหมดครับ จะผมไปอาบน้ำและดันไปเจอเข้าอาบน้ำอีก คุณพระ อาบและไม่พูดอะไรมากมายครับ ครั้งแรกกับการอาบน้ำกับคนที่เราแอบรักนะ แล้วถึงเวลาบ้านและ ผมก็กลับบ้านและนั้งตรงสุดท้ายเบาะหลังเลยเขาหรอ นั้งด้านหน้าและ ไปและกลับ ผมกับเขานั้งคนเดียวกันนะ และแล้วก็เรียนจบ,ม3นะ มีความทรงจำดีๆๆมากมายและ
จบมาที่เรียนจบ ผมได้แอบถ่ายรูปเก็บไว2รูปนะ สุดท้ายผมก็ไม่ได้บอกความรู้สึกเขาไปและครับ จนผมกลับมาเรียนต่อที่เทคนิคตรัง สาขา คอมพิวเตอร์ครับ จนอยู่มาวันหนึ่งก็ไปหา facebookนะ ดีใจมาก ทักไปก่อนนะ เดียวเขาก็ไม่อ่านไม่ตอบด้วย เสัยใจอยู่หลายวันเลย จะแบบไปดูรูปเขามากมายเลย สุดท้ายนะครับผมไม่เคยได้บอกความในใจเลยครับ ผมเรียน เทคนิตจนจบปวสครับ ผมหรอความที่ผมจน ผมก็ทำงานไปเรียนไปนะ ทำงานหรออก็หลังเลิกเรียนทำก็ทำงานทุกอย่างและ ทำหมดเพราะต้องหาเงินส่งตัวเองเรียนะ ทำงานเช่น พนักงานร้านกาแฟ พนักงานร้านกาแฟ พนังล้างจาน พนักงาน ตัดไม้นะ เหนือมากมายเลย คับแต่ผมโชดดีครับ เจอเพื่อนที่ดีๆๆกับผมมาก เธอจชื่อเจนนะแต่ผมเรียกว่าอีเตานะ นางเป้นคนดรมากๆๆ เพราะนางและพาผมเรียนจบปวชถึงปวสเลย และเราก็ฝึกงานที่เดียวกัยตอนเรียนปวสนะ ดีใจมากมายเลย นางเป็นคนดีมากๆๆ ขอบคุณนางเลย ผมมีอะไรก็ปรึษานางทุกเรื่องจนผมได้เรียนจบ ทำงานที่อยากได้มา คือทำงานเช้าเย็นกลับหยุดวันอาทย์ได้นะ คือ ที่เอกภัทร เมืองตรัง ที่ปรึษาการขายครับ มีอะไรมากมายเลบครับในการทำงาน ทำอยู่9เดือนแล้วออกครับออกเพราะเงินเดือนบะครับ5000เองครับ ตอนแรกก็9000นะครับ รุ่นผมออกคนสุดท้ายครับ
และผมก็ไปทำดีแทคครับ ทำงานเก็บกับการขายอีกและผมชอบคุยมาครับมายอดถึงทุกเดือนครับ จนมีอยู่วันหนึ่งสันยาหมดครับก็ออกครับตอนนี้หางานทำอยู่ตรับ ประสบการณ์มากมายและมันหน้าจดจำครับ บาย จากนาย นนท์ เด็กตรัง