สุดยอดความคิดเห็น
ความคิดเห็นที่ 35
อภัย?... เจ้าของกระทู้โลกสวยไปนะ
บทจะทิ้งเราไป ทิ้งง่ายหยั่งกะเราไม่มีค่า
กลับมารอบแรกขอโอกาส ก็ยังทิ้งอีก ... เพียงแค่เราไม่สามารถให้ในสิ่งที่เขาต้องการได้
คือ ผู้ชายผิดสินะ ที่ตามใจไม่ได้....
ใครไม่เคยเจอ คงไม่รู้หรอกว่ามันรู้สึกแย่แค่ไหน?
ผมเคยเจอแบบทศเนี่ยแหล่ะ.... พอมีใครเขาก็ไป
พอไม่มีใครก็กลับมา... 7 ปีที่ผมอภัยให้ทุกเที่ยวที่กลับมา.... สุดท้ายก็ทิ้งผมไปพร้อมกับคำพูดแค่ว่า "เป็นเพื่อนกันเหมือนเดิมเถอะ"
ผ่านไปอีก 2 ปี กลับมาอีกครั้ง.... แต่ครั้งนี้ ผมเกินจะไหวแล้วล่ะ... พอมาดูหนังเรื่องนี้ ผมมองทศแล้ว เหมือนมองตัวเอง (ไม่ใช่ว่าตัวเองหล่อดีเหมือนเขานะ) ... แต่รู้สึกว่า ทำไมเราถึงได้โง่ ให้โอกาสกับคนที่ไม่เคยเห็นคุณค่าของเราเลย ... เจ็บซ้ำแล้ว ซ้ำอีก.... ไม่มีใครก็กลับมา พอมีใครใหม่ที่ดีกว่า ก็หายไป .... แม้แต่ความเป็นเพื่อน ผมยังไม่อยากเหลือไว้ให้เลยด้วยซ้ำ
แล้วไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะ กับการที่คน ๆ นึงจะผ่านจุดเสียใจแบบนั้นมาได้แต่ละครั้ง.... มันเจ็บปวดทรมานแค่ไหน ใครไม่เคยเจอคงไม่รู้หรอก
จะบอกว่าให้อภัย... น่าขำ
ตอนที่ผมเสียใจที่สุด มีคำพูดของพี่คนนึงที่พูดให้ผมฟังว่า "ตอนนี้มรุงมานั่งเสียใจ ร้องไห้ฟูมฟายถึงคนที่มรุงคิดว่ามรุงรักเขานักหนา... แต่ผู้หญิงคนนั้นป่านนี้คงไปนอน ไปเริงร่ากับผู้ชายคนอื่นแล้ว... แล้วมรุงจะมานั่งเสียใจให้กับผู้หญิงแบบนี้ทำไม?".... เป็นคำพูดปลอบที่แบบ เห็นเป็นภาพเลย
ยิ่งดูหนังเรื่องนี้ แบบว่า ทศนั่งเสียใจ ฟูมฟาย..... แต่หนึ่งหรัดไปนอนกกกับอานนท์ หรือ พารา.... ก็พาลให้นึกถึงคำพูดของพี่เขาที่ด่าว่าผมในตอนนั้นจริง ๆ
เวลาที่รู้สึกว่า เราถูกทิ้ง และเราเสียใจ อยู่คนเดียว ไม่มีใครเลย มันทั้งเศร้า ทั้งเหงา ในใจก็เอาแต่โทษว่าตัวเองไม่ดียังไง ทำไมถึงต้องเป็นเราที่ต้องเสียใจอยู่แบบนี้... แต่อีกคนที่ทิ้งเราไป กลับมีความสุขสบายดีและไม่ได้นึกเสียใจอะไรกับการที่ทิ้งเราไปเลย... มันเจ็บมาก ๆ เลยนะ
ผมชอบที่ทศพูดก่อนหน้านี้นะ ที่ว่า "พี่รู้แล้ว ว่าพี่ไม่เหมาะกับร้านหรู ๆ ... แต่ร้านข้างทาง น่าจะเหมาะกว่า"
คือ... นั่นแหล่ะ คือสิ่งที่ผมเองก็รู้สึกเหมือนกัน....
ส่วนที่ทศพูดตอนจบน่ะ ผมว่า ไม่แรงนะ แต่เหมือนเป็นการเตือนให้หนึ่งได้รู้ว่า ตัวเขาน่ะ เป็นคนแบบนี้
ถ้าคำพูดนี้จะทำให้คนแบบหนึ่งเปลี่ยนแปลงตัวเองและสำนึกได้ ผมถือว่า เป็นคำพูดที่ดี ที่คน ๆ นึงจะสามารถพูดเตือนสติคนอีกคนนึงได้รู้ตัว ว่าสิ่งที่เขาเป็น มันไม่ถูก ไม่ควร
ผมเชื่อสุดใจเลย .... ถ้าเจ้าของกระทู้ เจอแบบทศเนี่ย... เจ้าของกระทู้จะเจ็บ... เจ็บเจียนตายเลยขอบอก... ยิ่งมาเจอผู้หญิงดี ๆ แบบพิม ยิ่งไม่อยากกลับไปหาผู้หญิงแบบหนึ่งอีกเลย
แล้วเรื่องนี้ ผมไม่รู้สึกว่า หนึ่งเป็นนางเอก... แต่เป็นแค่ "ตัวเอก"... เหมือนเรื่องทองเนื้อเก้าที่ "ลำยอง" ก็เป็นแค่ตัวเอกเท่านั้น
สมัยนี้ยังมีคนโลกสวยแบบเจ้าของกระทู้อยู่อีกแฮะ.... ถ้ายังไงก็ ลองเจอซักทีก็ดีนะครับ เผื่อจะได้รู้ว่า ทำไมทศถึงไม่กลับไปหาหนึ่งอีก
บทจะทิ้งเราไป ทิ้งง่ายหยั่งกะเราไม่มีค่า
กลับมารอบแรกขอโอกาส ก็ยังทิ้งอีก ... เพียงแค่เราไม่สามารถให้ในสิ่งที่เขาต้องการได้
คือ ผู้ชายผิดสินะ ที่ตามใจไม่ได้....
ใครไม่เคยเจอ คงไม่รู้หรอกว่ามันรู้สึกแย่แค่ไหน?
ผมเคยเจอแบบทศเนี่ยแหล่ะ.... พอมีใครเขาก็ไป
พอไม่มีใครก็กลับมา... 7 ปีที่ผมอภัยให้ทุกเที่ยวที่กลับมา.... สุดท้ายก็ทิ้งผมไปพร้อมกับคำพูดแค่ว่า "เป็นเพื่อนกันเหมือนเดิมเถอะ"
ผ่านไปอีก 2 ปี กลับมาอีกครั้ง.... แต่ครั้งนี้ ผมเกินจะไหวแล้วล่ะ... พอมาดูหนังเรื่องนี้ ผมมองทศแล้ว เหมือนมองตัวเอง (ไม่ใช่ว่าตัวเองหล่อดีเหมือนเขานะ) ... แต่รู้สึกว่า ทำไมเราถึงได้โง่ ให้โอกาสกับคนที่ไม่เคยเห็นคุณค่าของเราเลย ... เจ็บซ้ำแล้ว ซ้ำอีก.... ไม่มีใครก็กลับมา พอมีใครใหม่ที่ดีกว่า ก็หายไป .... แม้แต่ความเป็นเพื่อน ผมยังไม่อยากเหลือไว้ให้เลยด้วยซ้ำ
แล้วไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะ กับการที่คน ๆ นึงจะผ่านจุดเสียใจแบบนั้นมาได้แต่ละครั้ง.... มันเจ็บปวดทรมานแค่ไหน ใครไม่เคยเจอคงไม่รู้หรอก
จะบอกว่าให้อภัย... น่าขำ
ตอนที่ผมเสียใจที่สุด มีคำพูดของพี่คนนึงที่พูดให้ผมฟังว่า "ตอนนี้มรุงมานั่งเสียใจ ร้องไห้ฟูมฟายถึงคนที่มรุงคิดว่ามรุงรักเขานักหนา... แต่ผู้หญิงคนนั้นป่านนี้คงไปนอน ไปเริงร่ากับผู้ชายคนอื่นแล้ว... แล้วมรุงจะมานั่งเสียใจให้กับผู้หญิงแบบนี้ทำไม?".... เป็นคำพูดปลอบที่แบบ เห็นเป็นภาพเลย
ยิ่งดูหนังเรื่องนี้ แบบว่า ทศนั่งเสียใจ ฟูมฟาย..... แต่หนึ่งหรัดไปนอนกกกับอานนท์ หรือ พารา.... ก็พาลให้นึกถึงคำพูดของพี่เขาที่ด่าว่าผมในตอนนั้นจริง ๆ
เวลาที่รู้สึกว่า เราถูกทิ้ง และเราเสียใจ อยู่คนเดียว ไม่มีใครเลย มันทั้งเศร้า ทั้งเหงา ในใจก็เอาแต่โทษว่าตัวเองไม่ดียังไง ทำไมถึงต้องเป็นเราที่ต้องเสียใจอยู่แบบนี้... แต่อีกคนที่ทิ้งเราไป กลับมีความสุขสบายดีและไม่ได้นึกเสียใจอะไรกับการที่ทิ้งเราไปเลย... มันเจ็บมาก ๆ เลยนะ
ผมชอบที่ทศพูดก่อนหน้านี้นะ ที่ว่า "พี่รู้แล้ว ว่าพี่ไม่เหมาะกับร้านหรู ๆ ... แต่ร้านข้างทาง น่าจะเหมาะกว่า"
คือ... นั่นแหล่ะ คือสิ่งที่ผมเองก็รู้สึกเหมือนกัน....
ส่วนที่ทศพูดตอนจบน่ะ ผมว่า ไม่แรงนะ แต่เหมือนเป็นการเตือนให้หนึ่งได้รู้ว่า ตัวเขาน่ะ เป็นคนแบบนี้
ถ้าคำพูดนี้จะทำให้คนแบบหนึ่งเปลี่ยนแปลงตัวเองและสำนึกได้ ผมถือว่า เป็นคำพูดที่ดี ที่คน ๆ นึงจะสามารถพูดเตือนสติคนอีกคนนึงได้รู้ตัว ว่าสิ่งที่เขาเป็น มันไม่ถูก ไม่ควร
ผมเชื่อสุดใจเลย .... ถ้าเจ้าของกระทู้ เจอแบบทศเนี่ย... เจ้าของกระทู้จะเจ็บ... เจ็บเจียนตายเลยขอบอก... ยิ่งมาเจอผู้หญิงดี ๆ แบบพิม ยิ่งไม่อยากกลับไปหาผู้หญิงแบบหนึ่งอีกเลย
แล้วเรื่องนี้ ผมไม่รู้สึกว่า หนึ่งเป็นนางเอก... แต่เป็นแค่ "ตัวเอก"... เหมือนเรื่องทองเนื้อเก้าที่ "ลำยอง" ก็เป็นแค่ตัวเอกเท่านั้น
สมัยนี้ยังมีคนโลกสวยแบบเจ้าของกระทู้อยู่อีกแฮะ.... ถ้ายังไงก็ ลองเจอซักทีก็ดีนะครับ เผื่อจะได้รู้ว่า ทำไมทศถึงไม่กลับไปหาหนึ่งอีก
สมาชิกหมายเลข 3913063 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 1312354 ถูกใจ, ฟ้าหลังฝนสดใสเสมอ ถูกใจ, ทิ้งมันไป ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 744445 ถูกใจ, หงส์สังหาร ถูกใจ, usneoides ถูกใจ, หมูน้อยเผือกคลุกขมิ้น ถูกใจ, ไหนไหนก็ไหนไหน ถูกใจ, Pimmosine ถูกใจรวมถึงอีก 3 คน ร่วมแสดงความรู้สึก
▼ กำลังโหลดข้อมูล... ▼
แสดงความคิดเห็น
คุณสามารถแสดงความคิดเห็นกับกระทู้นี้ได้ด้วยการเข้าสู่ระบบ
ลายหงส์จบแบบขัดใจคนดู