ความรู้สึกมากขึ้นแต่สถานะเท่าเดิม

สวัสดีค่ะ วันนี้ขอเล่าเรื่องของตัวเองผ่านกระทู้นี้นะคะ จะเรียกว่าระบายก็ได้ เรามีเพื่อนสนิทผู้ชายหนึ่งคน สนิทกันช่วงเรียนมหาวิทยาลัยปี 2 คือเขาเป็นคนหน้าตาดีมาก ช่วงเรียนสับรางแทบไม่ทัน แต่ยังไม่เคยคบใครแบบจิงจังหรือคบได้ไม่นานก็เลิก นิสัยเขาเป็นคนโลกส่วนตัวสูงเลยไม่ชอบให้ผู้หญิงมาคอยตาม ที่สนิทกับเราก็เพราะเรื่องเรียน คือเขาตื่นสายบางวิชาก็ไม่มาเลย ส่วนบางวิชาที่อาจารย์จะเช็คชื่อเราก็ต้องคอยโทรตามให้เพราะนางสั่งไว้ต้องคอยเก็บชีสเรียนให้ ติวให้กัน สนิมสนนกันมาเรื่อยๆ จนประมาณปี 4 เรารู้สึกว่าเรารู้สึกดีกับเขามากกว่าเพื่อน เพราะเวลาเขาหรือเรามีปัญหาจะโทรคุยกันตลอดแล้วก็เริ่มสนิมกับแม่เขา เพราะเขาชอบให้คุยกับแม่ผ่านทางโทรศัพท์. เวลาแม่เขามาหาก็ไปกินข้าวด้วยกัน. จนเรียนจบแยกย้ายไปทำงาน. เหมือนจะเริ่มห่างกัน ตอนนั้นเราแอบน้อยใจเขามาก เพราะเขาทำงานกับเพื่อนที่อยู่กลุ่มเดียวกันแล้วดูเขาสนิทกันมากขึ้น เหมือนอารมณ์แบบ เฮ้ยเดี๋ยวนี้มีอะไรไม่ต้องปรึกษากันแล้วใช่ไหม จะคุยกันทีก็เฉพาะเวลาต่างคนต่างมีปัญหา จริงๆคือมันก็ไม่ผิดสำหรับคำว่าเพื่อนที่เขาปฏิบัติต่อเราแบบนี้หรอก ก็ไอ่เรานี่แหละะัคิดเกินไปเอง แต่แล้วพอเขาทำงานได้ประมาณ. 1ปีก็ลาออก ช่วงนั้นเขาพยายามหางานทำด้วยความเครียดก็เลยโทรมาปรึกษาเราบ่อย. แล้วอยู่มาวันนึงก็บอกกับเราว่าเขาอกหักตอนนั้นเหมือนเขาเสียใจมาก เราก็แบบงงๆอ่าวไปแอบมีแฟนตอนไหนวะ แต่ก็นะเขาคงไม่รู้ว่าขณะที่เขาเล่าเรื่องคนนั้น เราก็นั่งอกหักพร้อมเขาไปด้วย ตอนนั้นตอบความรู้สึกตัวเองไม่ได้เลยคือก็สงสารเขาไม่เคยเห็นเขาเสียใจเพราะผู้หญิงคนไหนเท่านี้ เขาว่างงานอยู่ 6 เดือนก็ได้งานใหม่ระหว่างนั้นก็คุยปรึกษากันบ่อยมากขึ้น พอมาอยู่ที่ทำงานใหม่เรารู้สึกว่าเราคิดกับเขาจากเกินเพื่อนเป็นดับเบิ้ลๆเกินเพื่อนเลยค่ะ แรกๆเขาโทรมาบ่อยจากที่เมื่อก่อนคุยกันเฉพาะเรื่องที่มีปัญหา. ก็กลายเป็นคุยเรื่องไร้สาระมากขึ้น คุยครั้งละประมาณ1ชม.  แต่ก็พยายามท่องไว้นะคะว่าเขาเหงา. เขาเหงา แล้วเราก็ได้ย้ายงานใหม่ค่ะไกลบ้านมากขึ้น  ตอนนั้นเขาเปลี่ยนจากโทรหามาเป็นวีดีโอcallทำแบบนี้จนเหมือนเสพติดการเห็นหน้าเขาไปแล้ว. แต่เขาจะเป็นคนโทรหาเราก่อนตลอดเพราะเราก็ไม่กล้าออกตัวแรง. กลัวเขารู้ว่าไปแอบชอบเขา  คุยกันมาเรื่อยๆจนได้มาเจอกันเมื่อไม่นานมานี้คือรู้สึกได้ว่าเขาปฏิบัติกับเราเปลี่ยนไป  เรานัดกันเดินซื้อของในห้าง เขาก็ออกจะวถือกระเป๋าให้. แล้วก็เดินอยู่ข้าหลังเรา ซึ้งภาพตอนเรียนเวลาไปเดินตลาดนัดที่มอด้วยกันเขาจะนู่นเดินนำหน้าไปเลยจ้า แบบเรารู้สึกอบอุ่นยังไงบอกไม่ถูกแต่ก็แบบน่าจะอบอุ่นอยู่คนเดียว555  แล้วก่อนเขากลับก็ไปกินซีฟู้ดกันคือเขาแกะกุ้งให้เรา ก็คิดเฮ๊ย เพื่อนกันเขาทำให้ขนาดนี้ได้ด้วยหรอวะ แต่เราไม่อยากเจ็บ ไม่อยากเสียเขา.  เขาก็ไม่เคยพูดว่าชอบเรา อีกอย่างเราเป็นผู้หญิงหน้าตาบ้านๆมาก. ยังหาคำตอบให้ความสัมพันธ์ของตัวเองไม่ได้เลยค่ะว่าจะเอายังไงต่อดี😟😟