สวัสดีครับ....วันนี้ผมขอมาระบายความรู้สึกผ่านข้อความน่ะครับ
"สำหรับเรื่องราวนี้ เกิดขึ้นเมื่อตอนผมเข้า ม.4 ใหม่ๆ เรื่องก็มีอยู่ว่า ผมได้ไปชอบคนๆนึง ซึ่งเขาเป็นผู้ชายนั่นเเหละครับ เขาเป็นเพื่อนสนิทของเพื่อนสนิทผมอีกที เรารู้จักกันผ่านเพื่อนครับ เเละตั้งเเต่นั้นมาเราก็สนิทกัน ตั้งเเต่ขึ้น ม.5 มาความรู้สึกดีๆก็เริ่มจะมีให้กันน่ะครับ ส่วนตัวผมเองผมก็เป็นชายรักชายเเหละครับ ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเขาเป้นเหมือนผมหรือปล่าว เเต่คนรอบข้างเขาก็บอก เเม้เเต่เพื่อนสนิทเขาก็บอกน่ะครับว่าเขาเป็นเกย์ เเต่เขาเป็นพวกที่เงียบ ไม่ชอบเปิดเผย เเละตั้งเเต่นั้นมาก็เริ่มจะสนิทมากขึ้นทุกวัน ครั้งนึงเราก็มีการทะเลาะกันหนักสุก ถึงขั้นเสียน้ำตาเเละเกลียดกันมากเลยครับ เเละต่อมาผมได้ลงสภานักเรียน ก็ได้มีโอกาสเข้ามาเป็นคณะกรรมการนักเรียน เเละเขาก็ขอทำงานด้วย เเละเราก็กลับมาดีกันอีกครั้งครับ ซึ่งมันสนิทกันมากกว่าเดิม เขาช่วยเหลือผมมาตลอด เขาเเคร์ความรู้สึก เขาทุ่มเทกับการทำงาน เขาชอบหยอกล้อ ทำให้ผมยิ้มได้ เขาเปรียบเหมือนคู่ชีวิตเลยก็ว่าได้เเหละครับ เเต่ด้วยเหตุที่ว่าเขาเป็นคนเงียบเเละโลกส่วนตัวสูง เขาจึงไม่ค่อยที่จะเปิดเผยตัวเองออกมาเท่าไหร่ เขามีอะไรเขาระบาย เขาพูดความลับของเขาออกมาให้ผมรู้หมดด้วยความไว้ใจ เขาก็เคยเป็นเกย์นั่นเเหละครับ คำพูดหนึ่งที่บอกมา ทำให้ผม รู้สึกมีกำลังใจว่ายังไงก็คงจะมีโอกาสบ้างเเหละว่ะ ผมทุ่มเทเพื่อเขาตลอดมา อยู่เคียงข้างเสมอ ให้กำลังใจซึ่งกันเเละกัน จนผมเริ่มรู้สึกดีกับเขามากขึ้นเรื่อยๆ เขาทำเหมือนกับว่าเรามากกว่าคำว่าเพื่อน เหมือนคนรักกันนั่นเเหละครับ บอกความรุ้สึกดีๆที่มีให้กันทุกวัน เเต่เพราะเขาเป็นคนที่เงียบเลยไม่อยากให้ไครรู้ เขาเคยรักกับรุ่นพี่อยู่ด้วยเเต่เขาก็ได้เลิกกันเพราะเหตุบางอย่าง อีกทั้งเขาเคยเเอบชอบเพื่อนด้วยกัน เขาเล่ามาทุกสิ่งทุกอย่างว่าเขารู้สึกดีกับไคร ทุกคนล้วนเป็นผู้ชายครับ ช่วงเวลาที่ยาวนานตรงนั้นผมมีความสุขที่สุดเลยครับ เเละอยู่มาวันหนึ่ง วันที่เขาบอกให้ผมเลิกยุ่งกับเขา ไม่มีเหตุจำเป็นอะไรก็อย่าทักเขาไป เขาบอกว่าที่ผ่านมา คือบททดสอบที่อยากรู้ความรู้สึกของผม เเล้วผมก็ตอบไปว่าความรู้สึกของผมมันเหมือนของเล่นเหรอ ไม่คิดว่าผมจะเสียใจบ้างรึไง เขาตอบมาว่า นั่นมันก็เรื่องของ คำๆนี้เเหละครับทำเอาผมจุก พูดอะไรไม่ออกเลย ได้เเต่ถามตัวเองว่าผมทำอะไรผิดไป เเละเขาก็บอกให้ผมเลิกยุ่งกับเขา เเละนี่เเหละครับคือเรื่องที่ผมอยากระบายออกมาด้วยความรู้สึกที่เสียใจ จนวันนี้ผมก็ยังรอเขาเสมอเเหละครับ ยังคงรักเเละเคารพในตัวของเขาอยู่ เขากลัวในทุกสิ่งทุกอย่าง เขากลัวคนรอบข้าง เขาเเคร์สังคมมากเลยครับ เเต่สิ่งที่เขาทำกับผมนั้นทำให้ผมรู้สึกเจ็บปวดมากเลยเเหละครับ กับบททดสอบของเขา ที่ต้องเเลก มาด้วยความรู้สึกของผม.... "
บททดสอบที่เเลกมาด้วยความรู้สึก....
"สำหรับเรื่องราวนี้ เกิดขึ้นเมื่อตอนผมเข้า ม.4 ใหม่ๆ เรื่องก็มีอยู่ว่า ผมได้ไปชอบคนๆนึง ซึ่งเขาเป็นผู้ชายนั่นเเหละครับ เขาเป็นเพื่อนสนิทของเพื่อนสนิทผมอีกที เรารู้จักกันผ่านเพื่อนครับ เเละตั้งเเต่นั้นมาเราก็สนิทกัน ตั้งเเต่ขึ้น ม.5 มาความรู้สึกดีๆก็เริ่มจะมีให้กันน่ะครับ ส่วนตัวผมเองผมก็เป็นชายรักชายเเหละครับ ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเขาเป้นเหมือนผมหรือปล่าว เเต่คนรอบข้างเขาก็บอก เเม้เเต่เพื่อนสนิทเขาก็บอกน่ะครับว่าเขาเป็นเกย์ เเต่เขาเป็นพวกที่เงียบ ไม่ชอบเปิดเผย เเละตั้งเเต่นั้นมาก็เริ่มจะสนิทมากขึ้นทุกวัน ครั้งนึงเราก็มีการทะเลาะกันหนักสุก ถึงขั้นเสียน้ำตาเเละเกลียดกันมากเลยครับ เเละต่อมาผมได้ลงสภานักเรียน ก็ได้มีโอกาสเข้ามาเป็นคณะกรรมการนักเรียน เเละเขาก็ขอทำงานด้วย เเละเราก็กลับมาดีกันอีกครั้งครับ ซึ่งมันสนิทกันมากกว่าเดิม เขาช่วยเหลือผมมาตลอด เขาเเคร์ความรู้สึก เขาทุ่มเทกับการทำงาน เขาชอบหยอกล้อ ทำให้ผมยิ้มได้ เขาเปรียบเหมือนคู่ชีวิตเลยก็ว่าได้เเหละครับ เเต่ด้วยเหตุที่ว่าเขาเป็นคนเงียบเเละโลกส่วนตัวสูง เขาจึงไม่ค่อยที่จะเปิดเผยตัวเองออกมาเท่าไหร่ เขามีอะไรเขาระบาย เขาพูดความลับของเขาออกมาให้ผมรู้หมดด้วยความไว้ใจ เขาก็เคยเป็นเกย์นั่นเเหละครับ คำพูดหนึ่งที่บอกมา ทำให้ผม รู้สึกมีกำลังใจว่ายังไงก็คงจะมีโอกาสบ้างเเหละว่ะ ผมทุ่มเทเพื่อเขาตลอดมา อยู่เคียงข้างเสมอ ให้กำลังใจซึ่งกันเเละกัน จนผมเริ่มรู้สึกดีกับเขามากขึ้นเรื่อยๆ เขาทำเหมือนกับว่าเรามากกว่าคำว่าเพื่อน เหมือนคนรักกันนั่นเเหละครับ บอกความรุ้สึกดีๆที่มีให้กันทุกวัน เเต่เพราะเขาเป็นคนที่เงียบเลยไม่อยากให้ไครรู้ เขาเคยรักกับรุ่นพี่อยู่ด้วยเเต่เขาก็ได้เลิกกันเพราะเหตุบางอย่าง อีกทั้งเขาเคยเเอบชอบเพื่อนด้วยกัน เขาเล่ามาทุกสิ่งทุกอย่างว่าเขารู้สึกดีกับไคร ทุกคนล้วนเป็นผู้ชายครับ ช่วงเวลาที่ยาวนานตรงนั้นผมมีความสุขที่สุดเลยครับ เเละอยู่มาวันหนึ่ง วันที่เขาบอกให้ผมเลิกยุ่งกับเขา ไม่มีเหตุจำเป็นอะไรก็อย่าทักเขาไป เขาบอกว่าที่ผ่านมา คือบททดสอบที่อยากรู้ความรู้สึกของผม เเล้วผมก็ตอบไปว่าความรู้สึกของผมมันเหมือนของเล่นเหรอ ไม่คิดว่าผมจะเสียใจบ้างรึไง เขาตอบมาว่า นั่นมันก็เรื่องของ คำๆนี้เเหละครับทำเอาผมจุก พูดอะไรไม่ออกเลย ได้เเต่ถามตัวเองว่าผมทำอะไรผิดไป เเละเขาก็บอกให้ผมเลิกยุ่งกับเขา เเละนี่เเหละครับคือเรื่องที่ผมอยากระบายออกมาด้วยความรู้สึกที่เสียใจ จนวันนี้ผมก็ยังรอเขาเสมอเเหละครับ ยังคงรักเเละเคารพในตัวของเขาอยู่ เขากลัวในทุกสิ่งทุกอย่าง เขากลัวคนรอบข้าง เขาเเคร์สังคมมากเลยครับ เเต่สิ่งที่เขาทำกับผมนั้นทำให้ผมรู้สึกเจ็บปวดมากเลยเเหละครับ กับบททดสอบของเขา ที่ต้องเเลก มาด้วยความรู้สึกของผม.... "