สวัสดีนะคะ นี่เป็นกระทู้แรกของเรา ยังไงก็ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ ***ถ้าผิดพลาดประการใด ขออภัย ณ ที่นี่ ด้วยนะคะ "
เข้าเรื่องกันดีกว่า.. [เล่าย่อๆนะ555]
เรื่องมีอยู่ว่า เราชอบรุ่นพี่คนหนึ่ง ตั้งแต่ ป.3 เรากับพี่เขาห่างกัน 2 ปี (ขอแทนพี่เขาว่า"N" และแทนเราว่า
"D "นะคะ) แต่พี่เรียนต่างกับเราชั้นเดียว ตอนที่เราอยู่ ป.3 เราชอบพี่เขา แต่ไม่มากอ่ะ ชอบที่พี่เขาหน้าตาดี รูปร่างดี สูงผอม (หล่อตั้งแต่เด็กๆ555) ตอนนั้นพี่N เขาอยู่ ป.4 มีอยู่วันหนึ่งเราเรียนสังคม ครูเขาให้งานเอาไว้(ทำในหนังสือ) เราด้วยความที่เป็นเด็กเรียน ทำเสร็จเป็นคนแรก เราก็เลยถามเพื่อนว่า "ส่งไหนอ่ะ?" เพื่อนก็บอกว่า "ไม่รู้เหมือนกัน" เราก็เลยตัดสินใจเอาไปส่งที่โต๊ะครูหน้าชั้นเรียน สักพักก็มีเพื่อนทยอยส่งมาที่โต๊ะครูตามเรา มีหนังสืออยู่บนโต๊ะครูประมาน 10 กว่าเล่ม และแล้วครูก็เดินเข้ามา พร้อมกับถามว่า "ใครให้เอามาส่ง?" (เสียงดุๆ ลืมบอกไปครูเขาโหดที่สุดในโรงเรียนนี้แล้ว..) ไม่มีใครตอบ เราก็เลยยกมือขึ้น "หนูเองค่ะ" (เสียงสั่นๆ เพราะว่าเราเป็นคนที่ร้องไห้ง่าย) ครูก็ถามว่า " เธอมีสิทธิ์อะไรบอกเพื่อนให้มาส่งที่โต๊ะ เอากลับไปแจกเพื่อนเดี๋ยวนี้เลย" น้ำตาเริ่มคลอ เราก็เดินไปที่โต๊ะครู เอาหนังสือไปแจกเพื่อนจนหมดทุกคน ยกเว้นแต่เพื่อนเราคนหนึ่งที่ยังไม่ได้ เธอเป็นหลานของครูเขาด้วย(ขอแทนชื่อเขาว่า "A" แล้วกันนะคะ) ครูเลยถามเราว่า "หนังสือเพื่อนหายไปไหน?" (เสียงดุๆ) เราเลยตอบไปว่า "หนูก็ไม่รู้ค่ะ หนูแจกหนังสือหมดแล้วนะคะ" (เสียงสั่นๆ) ครูก็บอกว่า "ไม่รู้แหละ เธอต้องหาให้เจอ!" เท่านั้นแหละค่ะ ท่านผู้อ่าน เรานี่ร้องไห้เลยย กลั้นไว้ไม่อยู่แล้ว จากนั้นเราก็เริ่มหา แต่ก็หาไม่เจอ เรานี่ร้องไห้หนักมาก ครูก็บอกว่า "เรื่องแค่นี้ทำไมต้องร้องไห้" สักพัก เพื่อนคนหนึ่งเป็นผู้ชาย ก็บอกว่า " อ้าวนี่หนังสือ A นิ" เรานี่ดีใจมากเลยค่ะ แต่ก็แอบโกรธอยู่เหมือนกัน เราก็เลยเดินไปหาเพื่อนผู้ชายและเอาหนังสือไปคืนให้ A เรื่องก็จบไป พอหมดคาบ วันต่อมา ขณะที่เราพักกลางวันอยู่นั้น ก็มีพี่ ป.4 อยู่คนหนึ่งท่าทางเกเรหน่อย มาถามเพื่อนเราว่าใครชื่อ "D" ตอนนั้นเราได้ยินพอดี ก็เลยตอบไปว่า "หนูเองค่ะ มีอะไรรึป่าวค่ะ" พี่เกเรก็บอกว่า "เธอนี่เอง Dขี้แงๆๆๆๆๆ "
แล้วเขาก็เดินจากไปปป เขาล้อเราทุกวันที่เจอหน้ากันเลยค่ะ เรานี่อยากตบมันทุกวันเลยค่ะ555 และก็เรารู้ได้ทันทีเลยว่า ครูต้องเอาไปเล่าให้พวกพี่ ป.4 เขาฟังแน่นอน แต่ประเด็นอยู่ที่ว่า พี่เกเรมันอยู่ห้องเดียวกับพี่ N ถ้าเกิดพี่เกเรรู้ พี่N ก็ต้องรู้ด้วยย ตายแล้วววววววว เรานี่อยากจะบ้าตายย ..
พอเราขึ้นมาอยู่ ป.4 พี่ N อยู่ป.5 เราก็เริ่มชอบเขามากขึ้นๆๆ จนกระทั่งเราอยู่ ป.5 พี่ N อยู่ ป.6 ก็บังเอิญว่า เราได้ทำกิจกรรมร่วมกัน แสดงละคร ที่จะไปแข่ง พระเจ้า!!
อะไรมันจะโชคดีขนาดนั้น แต่พวกเด็ก ป.5 ก็จะได้เล่นพวกตัวประกอบไม่ค่อยเด่นเท่าไร แต่พี่ป.6 จะได้เล่นตัวเด่นๆ พี่ N เขาได้เล่นเป็นพระเอก ถามว่าเรากังวลไหม ใครจะได้เล่นเป็น นางเอก ไม่เลยเราไม่กังวลเลย เพราะคนที่เล่นเป็นนางเอก พี่เขาเป็นตุ๊ด55555 ในการแสดงละครครั้งนี้จะต้องใช้เวลาหลังเลิกเรียน และวันเสาร์มาซ้อมกัน ก็แสดงว่าเราได้เจอกันเกือบทุกวันเลยยยยยยย 5555 เขิลล ^///^ และมีอยู่วันหนึ่ง เพื่อนของเราที่เล่นเป็นแม่พระเอกไม่มารร. ครูก็เลยให้เราเล่นแทน!! ชั่วคราวว ซึ่งจุดพีทก็คือ ได้เล่นในฉากที่ต้องคุยกับพระเอก โอ้โห้!!! โคตรเขิลเลยย แต่พอถึงเวลาเล่นจริงๆ พี่ N เขากลับไม่สนใจที่เราเล่นเลย ไปมองอะไรก็ไม่รู้ เราก็แอบเสียใจอยู่บ้าง แล้ววันนั้นมันก็ผ่านปายยย จนกระทั่งวันหนึ่ง วันนั้นเป็นวันที่ฝนตก ในห้องซ้อม ครูให้นักแสดงพัก 10 นาที เรากะว่าจะไปเติมน้ำ แต่เอ๋! พี่ N ก็จะไปด้วย ตอนแรกเราชวนเพื่อนนักแสดงไป (ขอแทนมันว่า "B"นะ555)
มันก็ไปด้วยนั้นแหละแต่ระหว่างทางอี B มันเห็นพี่ N เท่านั่นแหละ (และเพื่อนทั้งห้องรู้หมดว่าเราชื่อพี่ N เพราะมันคนเดียววว) มันทิ้งเราไว้กลางทางเลย เรานี่ทั้งเขิล ทั้งอาย เดินๆไปสักพัก ที่เติมน้ำ บริเวณนั้นมีรุ่นพี่ป.6 กำลังกวาดไล่น้ำอยู่ประมาณ 5-7 คน ประเด็นอยู่ที่ว่า รุ่นพี่ที่กวาดน้ำอยู่มันถอดเสื้อกันหมดเพราะฝนตก ตายยยยยแล้ววววฉัน!!! จะทำไงดี และอยู่ๆพี่N ก็บอกว่า "มาเดี๋ยวพี่ไปเติมให้" โอ้! แม่เจ้า! คือปกติพี่N ไม่ค่อยคุยกับเราเลยยย อยู่ดีๆมามีน้ำใจ มาคุยกับเรา เรานี่โคตรดีใจเลย เราก็ตอบพี่เขาไปว่า " ขอบคุณนะคะ" แล้วพี่เขาก็บอกให้เรากลับไปที่ห้อง เดี๋ยวพี่เขาเอาไปให้ เรานี่หน้าแดงกลับมาเลยยย พอกลับมาถึง เพื่อนก็ถามว่า เราทำไมกลับมาเร็วจัง พี่ N หายไปไหนแล้วล่ะ??? เราเล่าเหตุการณ์ทั้งหมดให้เพื่อนฟัง โคตรอายย สักพักพี่ N เขาก็เอาน้ำมาให้ ด้วยความเลวของเพื่อนB มันก็ล้อเราใหญ่เลยย จนเราบอกว่า หยุดเหอะๆๆๆ มันถึงหยุด พอเวลาผ่านไปทุกๆอย่าง กำลังไปได้ดีเรามีความสุขทุกวันที่ได้เจอกับพี่ N ถึงแม้ว่าพี่เขาจะเย็นชาใส่เราก็ตาม แต่เราก็ไม่สนใจหรอก พอวันแข่งมาถึง ทุกอย่างจบลง ก็ไม่มีการซ้อมอะไรอีก เราก็ไม่ค่อยได้เจอพี่ N เดินสวนกันบ่อยมากๆเราก็ไม่รู้เพราะอะไร555 แต่พี่เขากลับไม่ทักเรา หยิ่งใส่เรา เย็นชาใส่เรา ทำเป็นเหมือนไม่รู้จัก เราก็เข้าใจอยู่ พี่เขาคงไม่สนใจเรา ก่อนวันป.6 เราก็ให้เพื่อนเอาเฟรนชิพไปให้พี่ N เขียนให้ พี่ N เขาเอาไป 3 วัน แต่พี่เขากลับไม่เขียนอะไรให้เลย (เอาไปทำอะไรว่ะ 3 วัน ดองรึไงง) และแล้ววันจบป.6 ก็มาถึง มันเป็นวันปิดเทอมแล้ว เราตัดสิน บอกความรู้สึกกับพี่ N ก็เราไม่กล้าไปบอกตรงๆ เราก็เลยไปบอกในเฟซ ยาวมากกกๆๆๆ พี่เขาอ่านนะ แต่ไม่ตอบกลับ แค่อ่านเฉยๆ เราก็เลยมีความคิดว่า สงสัยพี่เขาจะไม่ได้ชอบเราจริงๆ เห้ออออ .. เราพยายามตัดใจอยู่หลายครั้ง แต่ก็ทำไม่ได้สักครั้ง พยายามมองถึงข้อเสียของพี่เขา ที่พี่เขาเย็นชา พี่เขาหยิ่ง ต่างๆนานา ตอนป.6 รร.จะมีการจัดให้นร. ป.4 -ป.6 ไปเรียนว่ายน้ำ แต่ที่สระว่ายน้ำมันใกล้กับรร.ที่พี่ N เรียนอยู่มากมีร้านค้าอยู่ในสโมสรด้วย ตอนนั้นเราก็ไปเรียนว่ายน้ำ ใส่ชุดว่ายน้ำอยู่ วันนั้นเป็นวันสอบว่ายน้ำครูให้ว่ายท่าฟรี ไปจนถึงอีกฝั่ง (แนวยาววว โคตรไกลลเลยย) พอเราว่ายเสร็จก็ต้องเดินกลับมาที่แถวใหม่ เวลาประมาน 3 โมงกว่าๆรร.ของพี่ N เลิกเรียนพอดี เรากำลังเดินกลับมาที่แถว แต่ยังไม่ถึง หางตาเรามองเห็นผู้ชายคนหนึ่งใส่แว่นคล้ายๆ พี่ N เราเลยหันกลับไปดู ตายจริง!! เป็นพี่ N จริงๆด้วย เรามองพี่เขา 5 วิ แล้วก็วิ่งกลับไปที่แถวว พอเราถึงแถวพี่ N ก็รีบซื้อของแล้วเดินออกไปเลย เราอายมากๆๆๆๆๆๆๆๆ แล้ววันนั้นมันก็ผ่านไป จนกระทั้งเราจบป.6 ตอนแรกเราคิดว่าจะได้ เข้ารร.เดียวกับพี่เขาแต่มันกลับไม่ใช่แบบนั่นเลย แม่เราให้ไปเรียนที่รร.ญ.ล้วนนน ซึ่งมันค่อยข้างไกล ทำให้เราไม่ได้เจอกับพี่เขาเลยย เป็นเวลา เกือบ 3 ปี ในเวลา 3 ปี เราก็คอยติดตามข่าวสารของพี่เขาผ่านเฟซ และก็ได้คำตอบมาว่า "พี่เขามีแฟนแล้ว" ตอนนั้นเราตกใจมาก แอบเสียใจนิดนึง(ไม่นิดมั้งงง) พี่เขาเป็นคนที่ไม่ค่อยได้โพสต์อะไรลงเฟซสักเท่าไร พอพี่เขามีแฟนแล้วก็จะลงรูปคู่ของพี่เขากับแฟนบ้างแต่ไม่บ่อยนัก เราพยายามลืมๆๆๆๆพี่เขา กำลังจะทำได้แล้ว(หรออ) จนกระทั่งวันหนึ่ง วันนั้นเป็นวันอาทิตย์ วันวาเลนไทน์ เราไปเล่นที่บ้านเพื่อน ซึ่งเรากำลังจะไป 7-11 กัน ก็มีรถ 2 แถวผ่านมา เราเห็นเพื่อนพี่ N นั่งอยู่ เราก็เกิดความสงสัย จนเรามองเข้าไปในรถเห็นพี่ N นั่งอยู่ ตอนนั้นเราใจเต้นเร็วมากๆ เรื่องที่จะลืมพี่เขาที่ผ่านมาคือเราทำไม่ได้เลย ถ้าทำได้ หัวใจเราจะเต้นเร็วทำไม เรายังรู้สึกชอบพี่เขาอยู่หรอ? ทั้งๆที่พี่เขาไม่ได้มองเราเลยแม้แต่นิดเดียว แถมพี่เขามีแฟนแล้วด้วย ตอนนี้เราอยู่ ม.3 และพี่N เขาอยู่ ม.4 พอจะมีวิธีอื่นๆไหมค่ะ? ที่จะทำให้ลืมพี่เขาได้ [เราพยายามเลิกส่องพี่เขาแล้ว แต่ทำไม่ได้ เคยบล็อกพี่เขามาแล้วด้วย แต่ก็ใจไม่แข็งพอ ไปแอดเขาใหม่แล้วก็เขารับด้วย5555]
รักครั้งแรกนี่มันเจ็บอย่างงี้นี่เอง.. เราต้องรับมือกับมันให้ได้ใช่ไหมค่ะ? เราจะต้องมุ่งแต่เรียนอย่างเดียวสิ อย่างสนเรื่องแฟน!!! ปลอบใจตัวเองอย่างงี้มาตลอดเลย5555 มันก็ช่วยบรรเทาได้บ้าง แต่ก็แอบคิดถึงพี่เขาอยู่ 55555
[ไหนบอกเล่าย่อๆ ] [นี่ก็ย่อแล้วนะ555555+]
อยากลืมผู้ชายคนๆหนึ่ง ต้องทำยังไงค่ะ?
เข้าเรื่องกันดีกว่า.. [เล่าย่อๆนะ555]
เรื่องมีอยู่ว่า เราชอบรุ่นพี่คนหนึ่ง ตั้งแต่ ป.3 เรากับพี่เขาห่างกัน 2 ปี (ขอแทนพี่เขาว่า"N" และแทนเราว่า
"D "นะคะ) แต่พี่เรียนต่างกับเราชั้นเดียว ตอนที่เราอยู่ ป.3 เราชอบพี่เขา แต่ไม่มากอ่ะ ชอบที่พี่เขาหน้าตาดี รูปร่างดี สูงผอม (หล่อตั้งแต่เด็กๆ555) ตอนนั้นพี่N เขาอยู่ ป.4 มีอยู่วันหนึ่งเราเรียนสังคม ครูเขาให้งานเอาไว้(ทำในหนังสือ) เราด้วยความที่เป็นเด็กเรียน ทำเสร็จเป็นคนแรก เราก็เลยถามเพื่อนว่า "ส่งไหนอ่ะ?" เพื่อนก็บอกว่า "ไม่รู้เหมือนกัน" เราก็เลยตัดสินใจเอาไปส่งที่โต๊ะครูหน้าชั้นเรียน สักพักก็มีเพื่อนทยอยส่งมาที่โต๊ะครูตามเรา มีหนังสืออยู่บนโต๊ะครูประมาน 10 กว่าเล่ม และแล้วครูก็เดินเข้ามา พร้อมกับถามว่า "ใครให้เอามาส่ง?" (เสียงดุๆ ลืมบอกไปครูเขาโหดที่สุดในโรงเรียนนี้แล้ว..) ไม่มีใครตอบ เราก็เลยยกมือขึ้น "หนูเองค่ะ" (เสียงสั่นๆ เพราะว่าเราเป็นคนที่ร้องไห้ง่าย) ครูก็ถามว่า " เธอมีสิทธิ์อะไรบอกเพื่อนให้มาส่งที่โต๊ะ เอากลับไปแจกเพื่อนเดี๋ยวนี้เลย" น้ำตาเริ่มคลอ เราก็เดินไปที่โต๊ะครู เอาหนังสือไปแจกเพื่อนจนหมดทุกคน ยกเว้นแต่เพื่อนเราคนหนึ่งที่ยังไม่ได้ เธอเป็นหลานของครูเขาด้วย(ขอแทนชื่อเขาว่า "A" แล้วกันนะคะ) ครูเลยถามเราว่า "หนังสือเพื่อนหายไปไหน?" (เสียงดุๆ) เราเลยตอบไปว่า "หนูก็ไม่รู้ค่ะ หนูแจกหนังสือหมดแล้วนะคะ" (เสียงสั่นๆ) ครูก็บอกว่า "ไม่รู้แหละ เธอต้องหาให้เจอ!" เท่านั้นแหละค่ะ ท่านผู้อ่าน เรานี่ร้องไห้เลยย กลั้นไว้ไม่อยู่แล้ว จากนั้นเราก็เริ่มหา แต่ก็หาไม่เจอ เรานี่ร้องไห้หนักมาก ครูก็บอกว่า "เรื่องแค่นี้ทำไมต้องร้องไห้" สักพัก เพื่อนคนหนึ่งเป็นผู้ชาย ก็บอกว่า " อ้าวนี่หนังสือ A นิ" เรานี่ดีใจมากเลยค่ะ แต่ก็แอบโกรธอยู่เหมือนกัน เราก็เลยเดินไปหาเพื่อนผู้ชายและเอาหนังสือไปคืนให้ A เรื่องก็จบไป พอหมดคาบ วันต่อมา ขณะที่เราพักกลางวันอยู่นั้น ก็มีพี่ ป.4 อยู่คนหนึ่งท่าทางเกเรหน่อย มาถามเพื่อนเราว่าใครชื่อ "D" ตอนนั้นเราได้ยินพอดี ก็เลยตอบไปว่า "หนูเองค่ะ มีอะไรรึป่าวค่ะ" พี่เกเรก็บอกว่า "เธอนี่เอง Dขี้แงๆๆๆๆๆ "
แล้วเขาก็เดินจากไปปป เขาล้อเราทุกวันที่เจอหน้ากันเลยค่ะ เรานี่อยากตบมันทุกวันเลยค่ะ555 และก็เรารู้ได้ทันทีเลยว่า ครูต้องเอาไปเล่าให้พวกพี่ ป.4 เขาฟังแน่นอน แต่ประเด็นอยู่ที่ว่า พี่เกเรมันอยู่ห้องเดียวกับพี่ N ถ้าเกิดพี่เกเรรู้ พี่N ก็ต้องรู้ด้วยย ตายแล้วววววววว เรานี่อยากจะบ้าตายย ..
พอเราขึ้นมาอยู่ ป.4 พี่ N อยู่ป.5 เราก็เริ่มชอบเขามากขึ้นๆๆ จนกระทั่งเราอยู่ ป.5 พี่ N อยู่ ป.6 ก็บังเอิญว่า เราได้ทำกิจกรรมร่วมกัน แสดงละคร ที่จะไปแข่ง พระเจ้า!!
อะไรมันจะโชคดีขนาดนั้น แต่พวกเด็ก ป.5 ก็จะได้เล่นพวกตัวประกอบไม่ค่อยเด่นเท่าไร แต่พี่ป.6 จะได้เล่นตัวเด่นๆ พี่ N เขาได้เล่นเป็นพระเอก ถามว่าเรากังวลไหม ใครจะได้เล่นเป็น นางเอก ไม่เลยเราไม่กังวลเลย เพราะคนที่เล่นเป็นนางเอก พี่เขาเป็นตุ๊ด55555 ในการแสดงละครครั้งนี้จะต้องใช้เวลาหลังเลิกเรียน และวันเสาร์มาซ้อมกัน ก็แสดงว่าเราได้เจอกันเกือบทุกวันเลยยยยยยย 5555 เขิลล ^///^ และมีอยู่วันหนึ่ง เพื่อนของเราที่เล่นเป็นแม่พระเอกไม่มารร. ครูก็เลยให้เราเล่นแทน!! ชั่วคราวว ซึ่งจุดพีทก็คือ ได้เล่นในฉากที่ต้องคุยกับพระเอก โอ้โห้!!! โคตรเขิลเลยย แต่พอถึงเวลาเล่นจริงๆ พี่ N เขากลับไม่สนใจที่เราเล่นเลย ไปมองอะไรก็ไม่รู้ เราก็แอบเสียใจอยู่บ้าง แล้ววันนั้นมันก็ผ่านปายยย จนกระทั่งวันหนึ่ง วันนั้นเป็นวันที่ฝนตก ในห้องซ้อม ครูให้นักแสดงพัก 10 นาที เรากะว่าจะไปเติมน้ำ แต่เอ๋! พี่ N ก็จะไปด้วย ตอนแรกเราชวนเพื่อนนักแสดงไป (ขอแทนมันว่า "B"นะ555)
มันก็ไปด้วยนั้นแหละแต่ระหว่างทางอี B มันเห็นพี่ N เท่านั่นแหละ (และเพื่อนทั้งห้องรู้หมดว่าเราชื่อพี่ N เพราะมันคนเดียววว) มันทิ้งเราไว้กลางทางเลย เรานี่ทั้งเขิล ทั้งอาย เดินๆไปสักพัก ที่เติมน้ำ บริเวณนั้นมีรุ่นพี่ป.6 กำลังกวาดไล่น้ำอยู่ประมาณ 5-7 คน ประเด็นอยู่ที่ว่า รุ่นพี่ที่กวาดน้ำอยู่มันถอดเสื้อกันหมดเพราะฝนตก ตายยยยยแล้ววววฉัน!!! จะทำไงดี และอยู่ๆพี่N ก็บอกว่า "มาเดี๋ยวพี่ไปเติมให้" โอ้! แม่เจ้า! คือปกติพี่N ไม่ค่อยคุยกับเราเลยยย อยู่ดีๆมามีน้ำใจ มาคุยกับเรา เรานี่โคตรดีใจเลย เราก็ตอบพี่เขาไปว่า " ขอบคุณนะคะ" แล้วพี่เขาก็บอกให้เรากลับไปที่ห้อง เดี๋ยวพี่เขาเอาไปให้ เรานี่หน้าแดงกลับมาเลยยย พอกลับมาถึง เพื่อนก็ถามว่า เราทำไมกลับมาเร็วจัง พี่ N หายไปไหนแล้วล่ะ??? เราเล่าเหตุการณ์ทั้งหมดให้เพื่อนฟัง โคตรอายย สักพักพี่ N เขาก็เอาน้ำมาให้ ด้วยความเลวของเพื่อนB มันก็ล้อเราใหญ่เลยย จนเราบอกว่า หยุดเหอะๆๆๆ มันถึงหยุด พอเวลาผ่านไปทุกๆอย่าง กำลังไปได้ดีเรามีความสุขทุกวันที่ได้เจอกับพี่ N ถึงแม้ว่าพี่เขาจะเย็นชาใส่เราก็ตาม แต่เราก็ไม่สนใจหรอก พอวันแข่งมาถึง ทุกอย่างจบลง ก็ไม่มีการซ้อมอะไรอีก เราก็ไม่ค่อยได้เจอพี่ N เดินสวนกันบ่อยมากๆเราก็ไม่รู้เพราะอะไร555 แต่พี่เขากลับไม่ทักเรา หยิ่งใส่เรา เย็นชาใส่เรา ทำเป็นเหมือนไม่รู้จัก เราก็เข้าใจอยู่ พี่เขาคงไม่สนใจเรา ก่อนวันป.6 เราก็ให้เพื่อนเอาเฟรนชิพไปให้พี่ N เขียนให้ พี่ N เขาเอาไป 3 วัน แต่พี่เขากลับไม่เขียนอะไรให้เลย (เอาไปทำอะไรว่ะ 3 วัน ดองรึไงง) และแล้ววันจบป.6 ก็มาถึง มันเป็นวันปิดเทอมแล้ว เราตัดสิน บอกความรู้สึกกับพี่ N ก็เราไม่กล้าไปบอกตรงๆ เราก็เลยไปบอกในเฟซ ยาวมากกกๆๆๆ พี่เขาอ่านนะ แต่ไม่ตอบกลับ แค่อ่านเฉยๆ เราก็เลยมีความคิดว่า สงสัยพี่เขาจะไม่ได้ชอบเราจริงๆ เห้ออออ .. เราพยายามตัดใจอยู่หลายครั้ง แต่ก็ทำไม่ได้สักครั้ง พยายามมองถึงข้อเสียของพี่เขา ที่พี่เขาเย็นชา พี่เขาหยิ่ง ต่างๆนานา ตอนป.6 รร.จะมีการจัดให้นร. ป.4 -ป.6 ไปเรียนว่ายน้ำ แต่ที่สระว่ายน้ำมันใกล้กับรร.ที่พี่ N เรียนอยู่มากมีร้านค้าอยู่ในสโมสรด้วย ตอนนั้นเราก็ไปเรียนว่ายน้ำ ใส่ชุดว่ายน้ำอยู่ วันนั้นเป็นวันสอบว่ายน้ำครูให้ว่ายท่าฟรี ไปจนถึงอีกฝั่ง (แนวยาววว โคตรไกลลเลยย) พอเราว่ายเสร็จก็ต้องเดินกลับมาที่แถวใหม่ เวลาประมาน 3 โมงกว่าๆรร.ของพี่ N เลิกเรียนพอดี เรากำลังเดินกลับมาที่แถว แต่ยังไม่ถึง หางตาเรามองเห็นผู้ชายคนหนึ่งใส่แว่นคล้ายๆ พี่ N เราเลยหันกลับไปดู ตายจริง!! เป็นพี่ N จริงๆด้วย เรามองพี่เขา 5 วิ แล้วก็วิ่งกลับไปที่แถวว พอเราถึงแถวพี่ N ก็รีบซื้อของแล้วเดินออกไปเลย เราอายมากๆๆๆๆๆๆๆๆ แล้ววันนั้นมันก็ผ่านไป จนกระทั้งเราจบป.6 ตอนแรกเราคิดว่าจะได้ เข้ารร.เดียวกับพี่เขาแต่มันกลับไม่ใช่แบบนั่นเลย แม่เราให้ไปเรียนที่รร.ญ.ล้วนนน ซึ่งมันค่อยข้างไกล ทำให้เราไม่ได้เจอกับพี่เขาเลยย เป็นเวลา เกือบ 3 ปี ในเวลา 3 ปี เราก็คอยติดตามข่าวสารของพี่เขาผ่านเฟซ และก็ได้คำตอบมาว่า "พี่เขามีแฟนแล้ว" ตอนนั้นเราตกใจมาก แอบเสียใจนิดนึง(ไม่นิดมั้งงง) พี่เขาเป็นคนที่ไม่ค่อยได้โพสต์อะไรลงเฟซสักเท่าไร พอพี่เขามีแฟนแล้วก็จะลงรูปคู่ของพี่เขากับแฟนบ้างแต่ไม่บ่อยนัก เราพยายามลืมๆๆๆๆพี่เขา กำลังจะทำได้แล้ว(หรออ) จนกระทั่งวันหนึ่ง วันนั้นเป็นวันอาทิตย์ วันวาเลนไทน์ เราไปเล่นที่บ้านเพื่อน ซึ่งเรากำลังจะไป 7-11 กัน ก็มีรถ 2 แถวผ่านมา เราเห็นเพื่อนพี่ N นั่งอยู่ เราก็เกิดความสงสัย จนเรามองเข้าไปในรถเห็นพี่ N นั่งอยู่ ตอนนั้นเราใจเต้นเร็วมากๆ เรื่องที่จะลืมพี่เขาที่ผ่านมาคือเราทำไม่ได้เลย ถ้าทำได้ หัวใจเราจะเต้นเร็วทำไม เรายังรู้สึกชอบพี่เขาอยู่หรอ? ทั้งๆที่พี่เขาไม่ได้มองเราเลยแม้แต่นิดเดียว แถมพี่เขามีแฟนแล้วด้วย ตอนนี้เราอยู่ ม.3 และพี่N เขาอยู่ ม.4 พอจะมีวิธีอื่นๆไหมค่ะ? ที่จะทำให้ลืมพี่เขาได้ [เราพยายามเลิกส่องพี่เขาแล้ว แต่ทำไม่ได้ เคยบล็อกพี่เขามาแล้วด้วย แต่ก็ใจไม่แข็งพอ ไปแอดเขาใหม่แล้วก็เขารับด้วย5555]
รักครั้งแรกนี่มันเจ็บอย่างงี้นี่เอง.. เราต้องรับมือกับมันให้ได้ใช่ไหมค่ะ? เราจะต้องมุ่งแต่เรียนอย่างเดียวสิ อย่างสนเรื่องแฟน!!! ปลอบใจตัวเองอย่างงี้มาตลอดเลย5555 มันก็ช่วยบรรเทาได้บ้าง แต่ก็แอบคิดถึงพี่เขาอยู่ 55555
[ไหนบอกเล่าย่อๆ ] [นี่ก็ย่อแล้วนะ555555+]