ครั้งนี้เป็นทริปไปเกาหลีครั้งที่ 2 เนื่องจากครั้งแรก (เมษาปีที่แล้ว) จองตั๋ววางแผนอะไรกระชั้นชิดมาก ข้อมูลเลยไม่แน่น พลาดหลายอย่างที่อยากทำ มาครั้งนี้เลยตั้งใจหาข้อมูลค่ะ แต่ที่หาเจอก็ยังไม่ละเอียดพอ เลยจะมารีวิวเผื่อใครมีอะไรคาใจเหมือนที่เราเคยเป็น จะได้วางแผนกันถูก.. โดยทริปนี้มีเพื่อนร่วมทางอีกหนึ่งคน ที่เมื่อปีก่อนก็ไปด้วยกันมา ขอเรียกว่า เอ แล้วกันค่ะ
คราวนี้เราไปสัปดาห์นึง (ครั้งก่อน 5 วัน) แต่จะพูดถึงแค่ร้านแว่นตา eyebis, รายการ M Countdown และคอนเสิร์ต The EXO’rDIUM นะคะ วันอื่นๆก็ตามรอยทั่วไป (ข้อมูลการเดินทางหลักๆก็ดูจาก seoulcafe2013.blogspot.com)
บอกไว้ก่อนว่าเราติ่งศิลปินค่าย SM นะคะ ไม่มีแอนตี้วงไหนทั้งนั้น ใครชอบวงไหนคุยกันได้ แต่ถ้าแอนตี้สักวง อ่านแล้วอาจขุ่นข้องใจได้ ก็อ่านแค่ส่วนที่อยากรู้พอเนอะ
1.) Eyebis @ Jeonju
เราในฐานะคนที่ชอบโซนยอชิแดมากๆคนนึง ถึงไม่ได้เมนพี่แทแต่ก็ต้องไปให้ได้ค่ะ ก็เลยหาข้อมูลว่าเดินทางยังไงสะดวก เวลาเปิดปิด วันหยุด ค่าใช้จ่าย ฯลฯ แต่ส่วนมากจะเจอเป็นของโซวอนอินเตอร์ ก็จับๆข้อมูลมาปะติดปะต่อกัน แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น ก็ยังไม่เคลียร์เรื่องวิธีซื้อตั๋วบัส (จองล่วงหน้า? ราคา? เทอร์มินัลอยู่ไหน? ใช้เวลาจริงๆกี่ชั่วโมง?) เวลาเปิดปิด (เจอโซวอนอินเตอร์คนนึงบอกว่าไปเช้าเกินร้านยังไม่เปิด แต่ก็ไม่รู้เวลาแน่ชัด) วันหยุด (เห็นมีคนไปวันอังคารบอกว่าร้านปิด) สรุปเราก็ไม่ได้รู้อะไรมาก แต่พอเอาเข้าจริง วันนั้นที่ไปก็ไม่ยากมากค่ะ.. เราเลี่ยงวันอังคารเผื่อมันปิดจริงๆ เลยเลือกวันจันทร์ กะไว้ว่าไปถึงประมาณ 11 โมงร้านน่าจะเปิด ไม่เช้าเกินไป ส่วนการจองตั๋วบัสนั้นเห็นว่ารอบเช้าๆมักไม่เต็ม ไม่ต้องจองล่วงหน้าก็ได้ (เราหาเว็บบัสเผื่อจองล่วงหน้า มีแต่ภาษาเกาหลี ยอมแพ้เลยจริงๆ TT)
สิ่งที่เราทำคือ
1. ซื้อของไปฝากทางร้านค่ะ แต่พอซื้อแล้วมาคิดว่า เกาหลีมีข้อห้ามเอาของอะไรเข้ามั้ย เข้าเว็บดูก็เลยว่าเอามะขามคลุกน้ำตาลออกดีกว่า กลัวมันเข้าข่ายผลไม้สด (ถึงมันจะผ่ากระบวนการแล้วก็ตาม ปลอดภัยไว้ก่อน คือระแวง55) สรุปก็ได้ตามภาพด้านล่างค่ะ
2. วันเดินทางก็ขึ้นรถไฟไปสถานี Express Bus Terminal น่าจะทางออก 7 นะคะ จำไม่ได้แล้ว.. ออกมาแล้วงงมาก เพราะตึกมันโล่งๆ ดูไม่รู้เลยว่าซื้อตั๋วตรงไหน โชคดีเจอลุงรปภ.เห็นเราหลงเลยเข้ามาถามเป็นภาษาเกาหลีว่า ไปไหน เราเลยบอก Jeonju แต่เหมือนแกจะไม่เก็ท เราเลยเขียนเป็นภาษาเกาหลีไป ลุงแกเลยอ๋อ ชี้ไปที่ตึกฝั่งซ้ายข้างๆเลยค่ะ (ออกจากสถานีปุ๊บ เดินเลียบตึกด้านซ้ายจนเจอประตูก็เข้าไปเลย)
3. เดินเข้าไปก็ซื้อตั๋ว มันจะมีเคานเตอร์ขาย (ดูออกไม่ยาก) กับจอแสดงตารางเวลา ไม่มีภาษาอังกฤษนะคะ ถ้าไม่รู้ภาษาเกาหลีเลยก็ต้องจำว่า Jeonju เขียนว่า 전주 มันจะมีบอกรอบที่บัสออก ราคา ฯลฯ แน่นอนว่าเราต้องเลือกอันที่ถูกที่สุด 555 เราก็เขียนให้พนักงานว่า 전주 일반 ค่ะ คือบัสแบบธรรมดา ถ้าอีกแบบจะแพงกว่า ซึ่งตอนแรกพนักงานก็ไม่เห็นคำว่า일반 เพราะเราเขียนตัวเล็ก เลยจิ้มเครื่องคิดเลขเรทที่แพงมาให้ เราเลยชี้ว่าแบบธรรมดานะ ถึงได้แบบถูกมาค่ะ (ถ้าใครพลาดตรงนี้เสียดายเงินแย่ เพราะตอนเราไปรถไม่ติดเลย บัสธรรมดาก็ถึงเร็วใช้ได้ค่ะ อาจเพราะเป็นวันจันทร์?) ซึ่งราคาก็คือ 12,800 วอน เป็นราคาต่อขานะคะ ขากลับก็ซื้อที่ Jeonju เอา (บัสวิ่งเรื่อยๆค่ะ จองไม่ทันก็รอบต่อไปได้ วิ่งทุกๆประมาณไม่เกินครึ่งชั่วโมง รอไม่นานค่ะ)
ในตั๋วจะบอกรอบบัส เลขที่นั่งฯ ซึ่งพอเดินออกไป บัสเรียงเป็นตับเลย งงมากว่าคันไหน 555 คือต้องดูเวลาเอาค่ะว่าบัสเรารอบไหน บัสแต่ละคันจะมีเวลากับชื่อปลายทางบอกหน้ารถ ซึ่งพอขึ้นบัสจะมีเครื่องสแกน qr code (ขาไปเราโดนฉีกตั๋ว แต่ขากลับแค่สแกนไม่ฉีกตั๋วค่ะ)
รอบเราได้คือ 8 โมงกว่าๆ ก็นั่งกิน kimbab บนบัสนี่แหละค่ะ เห็นคนอื่นกินกัน พนักงานไม่ได้ว่าอะไร เลยคิดว่าน่าจะกินได้นะคะ.. กินไปก็หลับ เพราะเราเมารถง่ายด้วย สักพักก็มีจุดจอดพักประมาณ 10 นาทีค่ะ แวะเข้าห้องน้ำได้ มีที่ซื้อของฝาก ศูนย์อาหาร แต่เวลาไม่เยอะเลยไม่ได้กินค่ะ.. ยังมีเปิดเพลง trot ด้วย รู้เลยว่านี่ออกนอกโซลมาไกลแล้ว 555
มาถึงที่ bus terminal ของ Jeonju ก็ไม่ถึง 11 โมงค่ะ เวลาตามที่วางแผนไว้เลย.. เราก็จะหาแท็กซี่ เพราะดูจากที่ตั้งของ Seodo plaza แล้วก็ไกลพอสมควรค่ะ.. รีวิวเจ้าอื่นก็บอกว่าแท็กซี่นี่แหละดีสุด แต่เนื่องจากไม่เคยขึ้นแท็กซี่ เลยไม่รู้เรียกยังไง เห็นมีจอดเรียงแถวกันอยู่ เดินไปที่รถเห็นฟิล์มมืดเลยนึกว่าไม่มีคนขับ ก็ไปถาม tourist information ด้านหน้าที่จอดบัสค่ะ.. เขาก็พูดอังกฤษได้บ้างนิดหน่อย เลยโทรหาใครไม่รู้ที่คิดว่าน่าจะเข้าใจภาษาอังกฤษได้ดีกว่า.. เอพูดสายก็คุยๆไปสักพักบอกว่า Seodo plaza แล้วก็ส่งโทรศัพท์คืนให้คนประจำซุ้ม tourist information เขาก็เขียนภาษาเกาหลีใส่กระดาษามาให้ (เอาจริงๆปัญหาเราไม่ได้อยู่ที่การบอกชื่อ Seodo plaza แต่คือตอนนั้นเราเรียกแท็กซี่ไม่เป็นค่ะ555)
เดินไปที่แท็กซี่จอดอีกที คราวนี้เจอคันที่ฟิล์มไม่มืด มองเห็นคนขับข้างในเลยเปิดประตูเข้าไป ยื่นกระดาษแผ่นนั้นให้พร้อมแผนที่จากแอพ Naver map (แอพนี้ดีมากค่ะ คือมันทำแผนที่ประเทศเกาหลีโดยเฉพาะ จะดูง่ายกว่า google maps มากๆ แต่ต้องอ่านเกาหลีออกพอสมควรนะคะ เราไม่รู้ว่าตั้งค่าภาษาอังกฤษได้มั้ย) แต่!! คนขับเป็นคุณตาแล้วค่ะ แกตาไม่ค่อยดีเลยมองแอพไม่เห็น แต่ดูกระดาษแกก็เข้าใจ เลยขับๆไป.. ในใจเราตอนนั้นกลัวแค่แท็กซี่หลอกฟันเงินชาวต่างชาติ เลยมองหามิเตอร์ว่าปกติมั้ยก็หาไม่เจอ มันไม่วิ่งขึ้นเลขเงินเลย เราก็เริ่มระแวง.. พอไปได้สักพักนึงแกก็ชี้ๆอะไรไม่รู้ที่เครื่องหน้ารถ พูดอะไรเราก็ฟังกันไม่ออก แล้วก็กดปุ่มนึง.. ขึ้นมาเป็นเลข 2,800.. ก็คือแกลืมกดมิเตอร์ค่ะ 555 แกก็ใจดีนะคะให้ลูกอมมาด้วย
พอถึง Seodo plaza ที่ตั้งร้าน eyebis มิเตอร์ก็หยุดที่ 4,000 เราเลยคิดในว่าเราควรจ่ายยังไงดี เลยจ่ายไป 10,000 วอนค่ะ แกทอนแค่ไหนก็แค่นั้น เพราะลืมกดมิเตอร์มาก็ไกลอยู่ แกก็ทอนมาให้ 5,000 สรุปขามาร้านก็เสียค่าแท็กซี่ไป 5,000 วอน
ทางเข้าที่เราลงน่าจะไม่ใช่ทางเข้าหลัก เพราะมันเหมือนด้านข้างๆให้เข้าไปที่จอดรถมากกว่า (มาเจอตอนหลังอีกทางนึงตอนออกจากร้านแว่น ดูแล้วเหมือนด้านหน้าของ Seodo plaza มากกว่า) แถวนั้นมีคุณยายเด็ดผักขายบนทางเท้านี่แหละค่ะ เหมือนบ้านเรา บรรยากาศก็ออกต่างจังหวัดหน่อยๆ แต่ยังมีตึกสูงเยอะอยู่.. เราก็เดินเข้าไป คือตอนนั้นมันเงียบมาก คิดว่าเขาปิดอยู่มั้ย ก็ว่ามาไม่เช้าแล้วนะ.. เดินเข้าไปก็เจอร้านเลยค่ะ คือไม่ต้องมองหาเลย รูปพี่แทเต็มไปหมด <3
จากรูป ป้ายสีแดงอันล่างคือป้าย eyebis แต่คำว่า eyebis โดนบัง 555 เดินตรงไปทางป้ายเลย เจอประตูก็เข้าเลยค่ะ
ตัวร้านใหญ่ใช้ได้ เปิดไฟสว่าง เราก็กล้าๆกลัวๆจะเดินเข้าไม่เข้าดี คือไม่รู้จะทำตัวยังไงอะค่ะ555 พอเปิดเข้าไป ก็กะว่าจะเอาของฝากมาให้ ดูห้องที่ตกแต่งด้วยแทยอนแล้วก็กลับ.. ไปๆมาๆมีลุงเดินมาถามว่า ซื้อแว่นหรือเปล่า (แกพูดภาษาอังกฤษได้บ้างค่ะ) ในใจเราก็ไม่ได้คิดมาซื้อแว่นแต่แรกแล้ว แต่พอโดนแกถามงั้นหัวมันก็หงึกๆไปเอง บอกลุงว่า sunglasses.. สรุปว่าก็ซื้ออะค่ะ 555555
แกบอกว่า taeng fan discount เราก็เลยถามว่าลดได้เท่าไหร่ คืองบไม่เยอะ ก็เลือกๆหาๆไป ตอนแรกแกก็ให้เราลองแว่น แต่เราไม่ค่อยใส่แว่น เลยบอกว่า 아버지 ๆ คือจะซื้อให้พ่อเรา.. แต่ลุงแกเข้าใจว่าเราถามหาพ่อพี่แทอะค่ะ แกเลยบอกว่า โฮมๆ ลุงไม่ใช่พ่อแทยอนนะ 5555 เลยบอกลุงว่า เปล่าๆ แล้วชี้ที่ตัวเอง บอกว่าพ่อเราๆ
ลุงแกเลยเป็นนายแบบแว่นตาให้ค่ะ ลองใส่ให้เราดูจะได้รู้ว่าเหมาะกับพ่อมั้ย.. พอลุงรู้ว่าเราอยากได้ไม่แพง ลุงก็หยิบมาอันนึง ลดให้เหลือ แสนวอน เราก็เอาวะมาแล้วก็เอาแล้วกัน (สรุปก็ไม่ได้ให้พ่อนะคะ แว่นร้านบ้านพี่แททั้งที เราขอเก็บไว้เอง 555)
พอจ่ายเงิน ลุงก็ให้เราเขียนชื่อในแบบฟอร์มอะไรไม่รู้ แล้วก็ถามว่ามาจากประเทศอะไร เลยตอบอย่างภาคภูมิใจว่าแทกุกค่ะ! ลุงก็จดไว้ ไม่รู้ว่าบันทึกลูกค้าที่เป็นโซวอนอะไรแบบนี้หรือเปล่า
เราก็เอาของฝากให้ลุงไว้ แล้วก็เข้าไปในห้องที่โซวอนอินเตอร์เรียกกันว่า Taeyeon Shrine ค่ะ ซึ่งถ้าใครเมนแทยอนคงอยากได้ห้องนอนหน้าตาแบบนี้แน่นอนค่ะ หันไปไหนก็เจอแต่พี่แทจริงๆ (มีสาวๆคนอื่นด้วยเหมือนกันค่ะ)
พอประมาณบ่ายๆแล้วเราก็ว่าจะกลับกัน เพราะจุดประสงค์ที่มาเมืองนี้คือแค่นี้แหละค่ะ ไม่ได้ค้างคืนด้วย ถ่อนั่งบัสมายังนานกว่าเวลาที่ใช้อยู่ที่นี่อีก 555 ก่อนกลับก็ไปหาลุง เปิดรูปขนม PNB เห็นว่าเป็นขนมขึ้นชื่อของ Jeonju.. คือเห็นพี่แทซื้อฝากสตาฟก่อนหน้านี้อะค่ะ (ตามไอจีนี้
https://www.instagram.com/p/BCIVRZfCb66/?taken-by=soostyle83 ) เลยว่าจะซื้อกลับบ้าน แต่ลุงก็บอกว่า แท็กซี่ๆ แล้วก็เขียนอะไรไม่รู้ เราคิดว่าน่าจะเป็นแหล่งซื้อสาขาใหญ่มั้งคะ? ก็เลยไม่ได้ไป เพราะไม่สามารถเสียค่าแท็กซี่ได้อีกแล้ว ต้องเก็บไว้นั่งกลับไป bus terminal.. แอบเสียดายนะ แต่พอนึกถึงค่าแว่นกันแดดที่จ่ายไปก็เลยเลิกเสียดายค่ะ555
(อีกอย่างที่เสียดายคือไม่เจอพ่อแม่พี่แท มีแต่คนบอกว่าใจดี บางทีให้อัลบั้มที่มีไซน์แทยอนด้วย มันคงเป็นดวงนกจริงๆ555 อีกอย่างคือสมุดที่ให้แฟนๆเขียนข้อความอะค่ะ เราใช้ปากกาเราเขียน แล้วก็ลืมทิ้งไว้ คือชอบแท่งนี้มากๆด้วยไง แต่ถือว่าฝากร่องรอยการมาไว้แล้วกันเนอะ 555)
จากนั้นก็ขึ้นแท็กซี่ บอกลุงคนขับว่า bus terminal แกก็เก็ทในทันที ราคา 5,800 วอน แสดงว่าคุณตาคนแรกขับมาส่งเราแบบขาดทุน..
กินอาหารในเทอมินัลค่ะ มีหลายร้านให้เลือกพอสมควร เสร็จก็ซื้อตั๋วบัสกลับ ราคาเดิม 12,800 วอน รอบประมาณบ่ายสองนิดๆ ก็ถึงโซลประมาณห้าโมงเย็นค่ะ เร็วกว่าแผนที่วางไว้ ก็ไปตามรอยอย่างอื่นต่อ (วันนั้นเช็คทวิตเตอร์ เห็นมีงานพรีเมียร์หนังซอมบี้รถไฟไปปูซาน แต่อยู่ไกลเลยไม่ได้ไปค่ะ เสียดายเล็กๆ)
ปิด one day trip นี้ด้วยแว่นตาแสนวอน....... ถ้ามีโอกาสจะให้พี่แทเซ็นให้ได้เลยค่ะ 555
[CR] How to ไป Jeonju ร้านแว่น eyebis บ้านแทยอน - เข้าชม pre-record NCT 127 รายการ M Countdown – และ The EXO’rDIUM Day1
คราวนี้เราไปสัปดาห์นึง (ครั้งก่อน 5 วัน) แต่จะพูดถึงแค่ร้านแว่นตา eyebis, รายการ M Countdown และคอนเสิร์ต The EXO’rDIUM นะคะ วันอื่นๆก็ตามรอยทั่วไป (ข้อมูลการเดินทางหลักๆก็ดูจาก seoulcafe2013.blogspot.com)
บอกไว้ก่อนว่าเราติ่งศิลปินค่าย SM นะคะ ไม่มีแอนตี้วงไหนทั้งนั้น ใครชอบวงไหนคุยกันได้ แต่ถ้าแอนตี้สักวง อ่านแล้วอาจขุ่นข้องใจได้ ก็อ่านแค่ส่วนที่อยากรู้พอเนอะ
1.) Eyebis @ Jeonju
เราในฐานะคนที่ชอบโซนยอชิแดมากๆคนนึง ถึงไม่ได้เมนพี่แทแต่ก็ต้องไปให้ได้ค่ะ ก็เลยหาข้อมูลว่าเดินทางยังไงสะดวก เวลาเปิดปิด วันหยุด ค่าใช้จ่าย ฯลฯ แต่ส่วนมากจะเจอเป็นของโซวอนอินเตอร์ ก็จับๆข้อมูลมาปะติดปะต่อกัน แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น ก็ยังไม่เคลียร์เรื่องวิธีซื้อตั๋วบัส (จองล่วงหน้า? ราคา? เทอร์มินัลอยู่ไหน? ใช้เวลาจริงๆกี่ชั่วโมง?) เวลาเปิดปิด (เจอโซวอนอินเตอร์คนนึงบอกว่าไปเช้าเกินร้านยังไม่เปิด แต่ก็ไม่รู้เวลาแน่ชัด) วันหยุด (เห็นมีคนไปวันอังคารบอกว่าร้านปิด) สรุปเราก็ไม่ได้รู้อะไรมาก แต่พอเอาเข้าจริง วันนั้นที่ไปก็ไม่ยากมากค่ะ.. เราเลี่ยงวันอังคารเผื่อมันปิดจริงๆ เลยเลือกวันจันทร์ กะไว้ว่าไปถึงประมาณ 11 โมงร้านน่าจะเปิด ไม่เช้าเกินไป ส่วนการจองตั๋วบัสนั้นเห็นว่ารอบเช้าๆมักไม่เต็ม ไม่ต้องจองล่วงหน้าก็ได้ (เราหาเว็บบัสเผื่อจองล่วงหน้า มีแต่ภาษาเกาหลี ยอมแพ้เลยจริงๆ TT)
สิ่งที่เราทำคือ
1. ซื้อของไปฝากทางร้านค่ะ แต่พอซื้อแล้วมาคิดว่า เกาหลีมีข้อห้ามเอาของอะไรเข้ามั้ย เข้าเว็บดูก็เลยว่าเอามะขามคลุกน้ำตาลออกดีกว่า กลัวมันเข้าข่ายผลไม้สด (ถึงมันจะผ่ากระบวนการแล้วก็ตาม ปลอดภัยไว้ก่อน คือระแวง55) สรุปก็ได้ตามภาพด้านล่างค่ะ
2. วันเดินทางก็ขึ้นรถไฟไปสถานี Express Bus Terminal น่าจะทางออก 7 นะคะ จำไม่ได้แล้ว.. ออกมาแล้วงงมาก เพราะตึกมันโล่งๆ ดูไม่รู้เลยว่าซื้อตั๋วตรงไหน โชคดีเจอลุงรปภ.เห็นเราหลงเลยเข้ามาถามเป็นภาษาเกาหลีว่า ไปไหน เราเลยบอก Jeonju แต่เหมือนแกจะไม่เก็ท เราเลยเขียนเป็นภาษาเกาหลีไป ลุงแกเลยอ๋อ ชี้ไปที่ตึกฝั่งซ้ายข้างๆเลยค่ะ (ออกจากสถานีปุ๊บ เดินเลียบตึกด้านซ้ายจนเจอประตูก็เข้าไปเลย)
3. เดินเข้าไปก็ซื้อตั๋ว มันจะมีเคานเตอร์ขาย (ดูออกไม่ยาก) กับจอแสดงตารางเวลา ไม่มีภาษาอังกฤษนะคะ ถ้าไม่รู้ภาษาเกาหลีเลยก็ต้องจำว่า Jeonju เขียนว่า 전주 มันจะมีบอกรอบที่บัสออก ราคา ฯลฯ แน่นอนว่าเราต้องเลือกอันที่ถูกที่สุด 555 เราก็เขียนให้พนักงานว่า 전주 일반 ค่ะ คือบัสแบบธรรมดา ถ้าอีกแบบจะแพงกว่า ซึ่งตอนแรกพนักงานก็ไม่เห็นคำว่า일반 เพราะเราเขียนตัวเล็ก เลยจิ้มเครื่องคิดเลขเรทที่แพงมาให้ เราเลยชี้ว่าแบบธรรมดานะ ถึงได้แบบถูกมาค่ะ (ถ้าใครพลาดตรงนี้เสียดายเงินแย่ เพราะตอนเราไปรถไม่ติดเลย บัสธรรมดาก็ถึงเร็วใช้ได้ค่ะ อาจเพราะเป็นวันจันทร์?) ซึ่งราคาก็คือ 12,800 วอน เป็นราคาต่อขานะคะ ขากลับก็ซื้อที่ Jeonju เอา (บัสวิ่งเรื่อยๆค่ะ จองไม่ทันก็รอบต่อไปได้ วิ่งทุกๆประมาณไม่เกินครึ่งชั่วโมง รอไม่นานค่ะ)
ในตั๋วจะบอกรอบบัส เลขที่นั่งฯ ซึ่งพอเดินออกไป บัสเรียงเป็นตับเลย งงมากว่าคันไหน 555 คือต้องดูเวลาเอาค่ะว่าบัสเรารอบไหน บัสแต่ละคันจะมีเวลากับชื่อปลายทางบอกหน้ารถ ซึ่งพอขึ้นบัสจะมีเครื่องสแกน qr code (ขาไปเราโดนฉีกตั๋ว แต่ขากลับแค่สแกนไม่ฉีกตั๋วค่ะ)
รอบเราได้คือ 8 โมงกว่าๆ ก็นั่งกิน kimbab บนบัสนี่แหละค่ะ เห็นคนอื่นกินกัน พนักงานไม่ได้ว่าอะไร เลยคิดว่าน่าจะกินได้นะคะ.. กินไปก็หลับ เพราะเราเมารถง่ายด้วย สักพักก็มีจุดจอดพักประมาณ 10 นาทีค่ะ แวะเข้าห้องน้ำได้ มีที่ซื้อของฝาก ศูนย์อาหาร แต่เวลาไม่เยอะเลยไม่ได้กินค่ะ.. ยังมีเปิดเพลง trot ด้วย รู้เลยว่านี่ออกนอกโซลมาไกลแล้ว 555
มาถึงที่ bus terminal ของ Jeonju ก็ไม่ถึง 11 โมงค่ะ เวลาตามที่วางแผนไว้เลย.. เราก็จะหาแท็กซี่ เพราะดูจากที่ตั้งของ Seodo plaza แล้วก็ไกลพอสมควรค่ะ.. รีวิวเจ้าอื่นก็บอกว่าแท็กซี่นี่แหละดีสุด แต่เนื่องจากไม่เคยขึ้นแท็กซี่ เลยไม่รู้เรียกยังไง เห็นมีจอดเรียงแถวกันอยู่ เดินไปที่รถเห็นฟิล์มมืดเลยนึกว่าไม่มีคนขับ ก็ไปถาม tourist information ด้านหน้าที่จอดบัสค่ะ.. เขาก็พูดอังกฤษได้บ้างนิดหน่อย เลยโทรหาใครไม่รู้ที่คิดว่าน่าจะเข้าใจภาษาอังกฤษได้ดีกว่า.. เอพูดสายก็คุยๆไปสักพักบอกว่า Seodo plaza แล้วก็ส่งโทรศัพท์คืนให้คนประจำซุ้ม tourist information เขาก็เขียนภาษาเกาหลีใส่กระดาษามาให้ (เอาจริงๆปัญหาเราไม่ได้อยู่ที่การบอกชื่อ Seodo plaza แต่คือตอนนั้นเราเรียกแท็กซี่ไม่เป็นค่ะ555)
เดินไปที่แท็กซี่จอดอีกที คราวนี้เจอคันที่ฟิล์มไม่มืด มองเห็นคนขับข้างในเลยเปิดประตูเข้าไป ยื่นกระดาษแผ่นนั้นให้พร้อมแผนที่จากแอพ Naver map (แอพนี้ดีมากค่ะ คือมันทำแผนที่ประเทศเกาหลีโดยเฉพาะ จะดูง่ายกว่า google maps มากๆ แต่ต้องอ่านเกาหลีออกพอสมควรนะคะ เราไม่รู้ว่าตั้งค่าภาษาอังกฤษได้มั้ย) แต่!! คนขับเป็นคุณตาแล้วค่ะ แกตาไม่ค่อยดีเลยมองแอพไม่เห็น แต่ดูกระดาษแกก็เข้าใจ เลยขับๆไป.. ในใจเราตอนนั้นกลัวแค่แท็กซี่หลอกฟันเงินชาวต่างชาติ เลยมองหามิเตอร์ว่าปกติมั้ยก็หาไม่เจอ มันไม่วิ่งขึ้นเลขเงินเลย เราก็เริ่มระแวง.. พอไปได้สักพักนึงแกก็ชี้ๆอะไรไม่รู้ที่เครื่องหน้ารถ พูดอะไรเราก็ฟังกันไม่ออก แล้วก็กดปุ่มนึง.. ขึ้นมาเป็นเลข 2,800.. ก็คือแกลืมกดมิเตอร์ค่ะ 555 แกก็ใจดีนะคะให้ลูกอมมาด้วย
พอถึง Seodo plaza ที่ตั้งร้าน eyebis มิเตอร์ก็หยุดที่ 4,000 เราเลยคิดในว่าเราควรจ่ายยังไงดี เลยจ่ายไป 10,000 วอนค่ะ แกทอนแค่ไหนก็แค่นั้น เพราะลืมกดมิเตอร์มาก็ไกลอยู่ แกก็ทอนมาให้ 5,000 สรุปขามาร้านก็เสียค่าแท็กซี่ไป 5,000 วอน
ทางเข้าที่เราลงน่าจะไม่ใช่ทางเข้าหลัก เพราะมันเหมือนด้านข้างๆให้เข้าไปที่จอดรถมากกว่า (มาเจอตอนหลังอีกทางนึงตอนออกจากร้านแว่น ดูแล้วเหมือนด้านหน้าของ Seodo plaza มากกว่า) แถวนั้นมีคุณยายเด็ดผักขายบนทางเท้านี่แหละค่ะ เหมือนบ้านเรา บรรยากาศก็ออกต่างจังหวัดหน่อยๆ แต่ยังมีตึกสูงเยอะอยู่.. เราก็เดินเข้าไป คือตอนนั้นมันเงียบมาก คิดว่าเขาปิดอยู่มั้ย ก็ว่ามาไม่เช้าแล้วนะ.. เดินเข้าไปก็เจอร้านเลยค่ะ คือไม่ต้องมองหาเลย รูปพี่แทเต็มไปหมด <3
จากรูป ป้ายสีแดงอันล่างคือป้าย eyebis แต่คำว่า eyebis โดนบัง 555 เดินตรงไปทางป้ายเลย เจอประตูก็เข้าเลยค่ะ
ตัวร้านใหญ่ใช้ได้ เปิดไฟสว่าง เราก็กล้าๆกลัวๆจะเดินเข้าไม่เข้าดี คือไม่รู้จะทำตัวยังไงอะค่ะ555 พอเปิดเข้าไป ก็กะว่าจะเอาของฝากมาให้ ดูห้องที่ตกแต่งด้วยแทยอนแล้วก็กลับ.. ไปๆมาๆมีลุงเดินมาถามว่า ซื้อแว่นหรือเปล่า (แกพูดภาษาอังกฤษได้บ้างค่ะ) ในใจเราก็ไม่ได้คิดมาซื้อแว่นแต่แรกแล้ว แต่พอโดนแกถามงั้นหัวมันก็หงึกๆไปเอง บอกลุงว่า sunglasses.. สรุปว่าก็ซื้ออะค่ะ 555555
แกบอกว่า taeng fan discount เราก็เลยถามว่าลดได้เท่าไหร่ คืองบไม่เยอะ ก็เลือกๆหาๆไป ตอนแรกแกก็ให้เราลองแว่น แต่เราไม่ค่อยใส่แว่น เลยบอกว่า 아버지 ๆ คือจะซื้อให้พ่อเรา.. แต่ลุงแกเข้าใจว่าเราถามหาพ่อพี่แทอะค่ะ แกเลยบอกว่า โฮมๆ ลุงไม่ใช่พ่อแทยอนนะ 5555 เลยบอกลุงว่า เปล่าๆ แล้วชี้ที่ตัวเอง บอกว่าพ่อเราๆ
ลุงแกเลยเป็นนายแบบแว่นตาให้ค่ะ ลองใส่ให้เราดูจะได้รู้ว่าเหมาะกับพ่อมั้ย.. พอลุงรู้ว่าเราอยากได้ไม่แพง ลุงก็หยิบมาอันนึง ลดให้เหลือ แสนวอน เราก็เอาวะมาแล้วก็เอาแล้วกัน (สรุปก็ไม่ได้ให้พ่อนะคะ แว่นร้านบ้านพี่แททั้งที เราขอเก็บไว้เอง 555)
พอจ่ายเงิน ลุงก็ให้เราเขียนชื่อในแบบฟอร์มอะไรไม่รู้ แล้วก็ถามว่ามาจากประเทศอะไร เลยตอบอย่างภาคภูมิใจว่าแทกุกค่ะ! ลุงก็จดไว้ ไม่รู้ว่าบันทึกลูกค้าที่เป็นโซวอนอะไรแบบนี้หรือเปล่า
เราก็เอาของฝากให้ลุงไว้ แล้วก็เข้าไปในห้องที่โซวอนอินเตอร์เรียกกันว่า Taeyeon Shrine ค่ะ ซึ่งถ้าใครเมนแทยอนคงอยากได้ห้องนอนหน้าตาแบบนี้แน่นอนค่ะ หันไปไหนก็เจอแต่พี่แทจริงๆ (มีสาวๆคนอื่นด้วยเหมือนกันค่ะ)
พอประมาณบ่ายๆแล้วเราก็ว่าจะกลับกัน เพราะจุดประสงค์ที่มาเมืองนี้คือแค่นี้แหละค่ะ ไม่ได้ค้างคืนด้วย ถ่อนั่งบัสมายังนานกว่าเวลาที่ใช้อยู่ที่นี่อีก 555 ก่อนกลับก็ไปหาลุง เปิดรูปขนม PNB เห็นว่าเป็นขนมขึ้นชื่อของ Jeonju.. คือเห็นพี่แทซื้อฝากสตาฟก่อนหน้านี้อะค่ะ (ตามไอจีนี้ https://www.instagram.com/p/BCIVRZfCb66/?taken-by=soostyle83 ) เลยว่าจะซื้อกลับบ้าน แต่ลุงก็บอกว่า แท็กซี่ๆ แล้วก็เขียนอะไรไม่รู้ เราคิดว่าน่าจะเป็นแหล่งซื้อสาขาใหญ่มั้งคะ? ก็เลยไม่ได้ไป เพราะไม่สามารถเสียค่าแท็กซี่ได้อีกแล้ว ต้องเก็บไว้นั่งกลับไป bus terminal.. แอบเสียดายนะ แต่พอนึกถึงค่าแว่นกันแดดที่จ่ายไปก็เลยเลิกเสียดายค่ะ555
(อีกอย่างที่เสียดายคือไม่เจอพ่อแม่พี่แท มีแต่คนบอกว่าใจดี บางทีให้อัลบั้มที่มีไซน์แทยอนด้วย มันคงเป็นดวงนกจริงๆ555 อีกอย่างคือสมุดที่ให้แฟนๆเขียนข้อความอะค่ะ เราใช้ปากกาเราเขียน แล้วก็ลืมทิ้งไว้ คือชอบแท่งนี้มากๆด้วยไง แต่ถือว่าฝากร่องรอยการมาไว้แล้วกันเนอะ 555)
จากนั้นก็ขึ้นแท็กซี่ บอกลุงคนขับว่า bus terminal แกก็เก็ทในทันที ราคา 5,800 วอน แสดงว่าคุณตาคนแรกขับมาส่งเราแบบขาดทุน..
กินอาหารในเทอมินัลค่ะ มีหลายร้านให้เลือกพอสมควร เสร็จก็ซื้อตั๋วบัสกลับ ราคาเดิม 12,800 วอน รอบประมาณบ่ายสองนิดๆ ก็ถึงโซลประมาณห้าโมงเย็นค่ะ เร็วกว่าแผนที่วางไว้ ก็ไปตามรอยอย่างอื่นต่อ (วันนั้นเช็คทวิตเตอร์ เห็นมีงานพรีเมียร์หนังซอมบี้รถไฟไปปูซาน แต่อยู่ไกลเลยไม่ได้ไปค่ะ เสียดายเล็กๆ)
ปิด one day trip นี้ด้วยแว่นตาแสนวอน....... ถ้ามีโอกาสจะให้พี่แทเซ็นให้ได้เลยค่ะ 555