พอดีเมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมาผมมีโอกาสได้ไปที่อนุสาวรีย์ เดินเล่นแถวเซนจูรี ดูหนังไลท์เอ้าท์มา555
ขากลับก็ประมาณ17.00น. รอขึ้นรถที่ท่าพหลโยธิน
ปกติจะขึ้นประจำ วันนี้ก็อีกเช่นเคยครับ รอรถประมาณ10นาทีรถก็เข้ามา
แต่ตอนนี้คนในรถค่อนข้างเต็มก่อนเข้ามารับในอนุแล้ว สายนี้จะออกจากอนุไปทาง
รังสิตนู้นเลย แต่ช่วงนี้การจราจรค่อนติดรถรอบนี้เลยสุดสายแค่ ม.เกษตรเท่านั้น
พอขึ้นรถไปก็กะว่าจะไม่นั่งอยู่แล้ว ให้ป้าๆลุงๆแกขึ้นไปนั่งกันก่อนไอ่เรายังพอยืนไหว
เพราระยะทางค่อนข้างไกลอีกอย่างถ้ารถติด คงยืนกันยาวเลยสงสารเขา
พอขึ้นไปบนรถผมก็บังเอิญได้เจอกับ ผญ คนนึง เธอดูเสน่ห์เหลือเกิน 555
เธอบังเอิญยืนข้างๆผมพอดี คือระยะเวลาประมาณ30นาที ที่เราเจอกันบนรถ
ผมตัดสินใจอยู่นานสองนานว่าจะเข้าไปขอไลน์หรือทำอะไรสักอย่างเพื่อจะได้รู้จักเธอ
ดีไหมแต่สุดท้ายก็ไม่ได้เข้าไปขอ เธอเป็นผู้หญิงผิวขาว โกรกผมสีออกแดงนิดหน่อย
วันนั้นเธอมัดผม เธอใส่เสื้อสีฟ้า สลับขาวเป็นลายตาราง เอ่อลืมวันนั้นเธอาะพายเป้ด้วย
ใส่กางเกงขาสั้นสีขาว จริงๆแล้วผมไม่มีอะไรเกี่ยวกับตัวเค้าเลย ข้อมูลที่มีก็แค่ที่ผมบอก
ไปแหละครับ มันคงยากที่เราจะเจอเค้า อีกครั้ง แต่ผมก็หวังว่าถ้าเธอเล่นพันทิปป และ
เธอเห็นกระทู้นี้และได้แวปมาอ่าน และถ้าวันนั้นที่ผมแอบมองเธอเธออาจจะเห็นและจำได้
เหมือนที่ผมจำเธอได้ อยากบอกว่า ถ้าผมได้เจอคุณอีก ผมคงไม่ปล่อยให้โอกาสหลุดลอยไป
เหมือนครั้งนี่แล้ว เกือบบลืมไปวันนั้นผมใส่เสือยืดคอกลมสีดำ มีตราสีขาวบนอกซ้าย กางเกงยีนส์
สีออกน้ำเงิน ร้องเท้าเอสิคสีส้ม ผมเป็นคนผิวคล้ำแทนหน่อยย
วันนั้นที่เราเจอกันบนรถเมล์สาย522 ครั้งสุดท้ายที่เจอคือเธอลงที่ป้ายหน้าพันทิป แล้วเดินย้อนกลับไป
อีกทางที่รถผ่านมา ผมหันหลังกลับไปมองเธอด้วยควายมที่เสียดายโอกาสที่หลุดลอยไป
ถ้าผมได้เจอกับเธออีกครั้งจริงๆ ไม่ว่าจะทางพันทิป จากเพื่อนที่บอกต่อๆกัน หรือที่รถเมล์สาย522อีกครั้ง
ผมจะทำโอกาสนั้นให้ดีที่สุด
ปล.522 หน้าพันทิป จุดสุดท้ายที่เราพบกัน และจุดเริ่มต้นของการตามหาตัวเธอ
ที่มาโพสต์ช้าเพราะผมพึ่งเล่นพันทิป
กะจะมาโพสต์ตั้งแต่วันอาทิตย์แล้วแต่ติดด้วยเรื่องพึ่งสมัครเลยยังโพสต์ไม่ได้
ขอบคุณเพื่อนล่วงหน้าครับ
อยากเจอเธออีก บนรถเมล์สาย522 จะมีโอกาสไหม?
ขากลับก็ประมาณ17.00น. รอขึ้นรถที่ท่าพหลโยธิน
ปกติจะขึ้นประจำ วันนี้ก็อีกเช่นเคยครับ รอรถประมาณ10นาทีรถก็เข้ามา
แต่ตอนนี้คนในรถค่อนข้างเต็มก่อนเข้ามารับในอนุแล้ว สายนี้จะออกจากอนุไปทาง
รังสิตนู้นเลย แต่ช่วงนี้การจราจรค่อนติดรถรอบนี้เลยสุดสายแค่ ม.เกษตรเท่านั้น
พอขึ้นรถไปก็กะว่าจะไม่นั่งอยู่แล้ว ให้ป้าๆลุงๆแกขึ้นไปนั่งกันก่อนไอ่เรายังพอยืนไหว
เพราระยะทางค่อนข้างไกลอีกอย่างถ้ารถติด คงยืนกันยาวเลยสงสารเขา
พอขึ้นไปบนรถผมก็บังเอิญได้เจอกับ ผญ คนนึง เธอดูเสน่ห์เหลือเกิน 555
เธอบังเอิญยืนข้างๆผมพอดี คือระยะเวลาประมาณ30นาที ที่เราเจอกันบนรถ
ผมตัดสินใจอยู่นานสองนานว่าจะเข้าไปขอไลน์หรือทำอะไรสักอย่างเพื่อจะได้รู้จักเธอ
ดีไหมแต่สุดท้ายก็ไม่ได้เข้าไปขอ เธอเป็นผู้หญิงผิวขาว โกรกผมสีออกแดงนิดหน่อย
วันนั้นเธอมัดผม เธอใส่เสื้อสีฟ้า สลับขาวเป็นลายตาราง เอ่อลืมวันนั้นเธอาะพายเป้ด้วย
ใส่กางเกงขาสั้นสีขาว จริงๆแล้วผมไม่มีอะไรเกี่ยวกับตัวเค้าเลย ข้อมูลที่มีก็แค่ที่ผมบอก
ไปแหละครับ มันคงยากที่เราจะเจอเค้า อีกครั้ง แต่ผมก็หวังว่าถ้าเธอเล่นพันทิปป และ
เธอเห็นกระทู้นี้และได้แวปมาอ่าน และถ้าวันนั้นที่ผมแอบมองเธอเธออาจจะเห็นและจำได้
เหมือนที่ผมจำเธอได้ อยากบอกว่า ถ้าผมได้เจอคุณอีก ผมคงไม่ปล่อยให้โอกาสหลุดลอยไป
เหมือนครั้งนี่แล้ว เกือบบลืมไปวันนั้นผมใส่เสือยืดคอกลมสีดำ มีตราสีขาวบนอกซ้าย กางเกงยีนส์
สีออกน้ำเงิน ร้องเท้าเอสิคสีส้ม ผมเป็นคนผิวคล้ำแทนหน่อยย
วันนั้นที่เราเจอกันบนรถเมล์สาย522 ครั้งสุดท้ายที่เจอคือเธอลงที่ป้ายหน้าพันทิป แล้วเดินย้อนกลับไป
อีกทางที่รถผ่านมา ผมหันหลังกลับไปมองเธอด้วยควายมที่เสียดายโอกาสที่หลุดลอยไป
ถ้าผมได้เจอกับเธออีกครั้งจริงๆ ไม่ว่าจะทางพันทิป จากเพื่อนที่บอกต่อๆกัน หรือที่รถเมล์สาย522อีกครั้ง
ผมจะทำโอกาสนั้นให้ดีที่สุด
ปล.522 หน้าพันทิป จุดสุดท้ายที่เราพบกัน และจุดเริ่มต้นของการตามหาตัวเธอ
ที่มาโพสต์ช้าเพราะผมพึ่งเล่นพันทิป
กะจะมาโพสต์ตั้งแต่วันอาทิตย์แล้วแต่ติดด้วยเรื่องพึ่งสมัครเลยยังโพสต์ไม่ได้
ขอบคุณเพื่อนล่วงหน้าครับ