สวัสดีค่ะ เพื่อน ๆ ทุกคน
เรามีเรื่องอยากจะเล่าเพื่อเป็นกระทู้เตือนใจใครหลาย ๆ คน ที่รักแบบไม่มีเหตุผล และไว้ใจจนลืมระวัง
เรากับแฟนคบกันมาหลายปีแล้วค่ะ ตลอดเวลาที่คบกันเรามีความสุขมาก
อาจจะมีบางครั้งที่เราทะเลาะกัน แต่เราไม่เคยคิดอยากจะเปลี่ยนใจจากแฟนเลยสักนิด
ขอเข้าเรื่องเลยนะคะ คือ แรก ๆ ที่เราคบกัน เราเองค่ะที่ทำตัวไม่ค่อยดี เราเป็นคนมีเพื่อนเยอะ มีทั้งผู้หญิงและผู้ชาย
แต่แฟนเราขี้หึงมาก เราก็พยายามทำให้แฟนสบายใจด้วยการมีขอบเขตในการสนิทกับเพื่อนผู้ชาย
ด้วยนิสัยเฟรนด์ลี่ของเรา ทำให้เราทะเลาะกันบ่อย แต่เราก็พยายามปรับตัว ไม่ทำให้แฟนไม่สบายใจ
ระหว่างที่คบกันก็มีการทะเลาะกันเรื่อย ๆ และเรากับแฟนเคยแยกทางกันครั้งนึง ต่างคนต่างมีแฟนใหม่
และสุดท้าย เหมือนเราและแฟน รู้สึกตัวว่าไม่เคยต้องการใคร จึงกลับมาคบกันอีกครั้ง
เราพยายามประคองความรักครั้งนี้ให้ดีที่สุด
จนกระทั่งมีเหตุจำเป็นให้เราต้องห่างกัน เจอกันน้อยลง จากที่เคยอยู่ด้วยกันทุกวัน
จุดเริ่มต้นมันอยู่ตรงนี้ค่ะ เรามีหน้าที่ของเราที่ต้องทำ และบางครั้งเราเครียดในงานที่ทำ
เราอาจจะดูเฉย ๆ หรือไม่ค่อยยิ้มไปบ้าง ไม่ค่อยได้คุยกับแฟนบ้าง เนื่องจากเราทำงานหนัก เราเลยนอนไวขึ้น
จนถึงช่วงหลัง ๆ เรากับแฟนทะเลาะกันบ่อย ทั้ง ๆ ที่เป็นเรื่องไม่น่าทะเลาะ
แต่เราก็ยังยืนยันนะคะ เราไม่เคยคิดอยากมีคนอื่นหรืออยากจะนอกใจแฟนเราสักครั้ง
มีอยู่คืนนึงค่ะ เราบังเอิญไปเจอเฟสใหม่ของแฟนเราโดยบังเอิญ
เราคิดว่า แฟนเราเอาไว้คุยกับคนอื่นค่ะ
เรารู้สึกแย่มาก จนต้องขอเลิก ซึ่งเราไม่ได้อยากจะทำแบบนั้น แต่ถ้าจะให้คบต่อ เราก็ทนไม่ไหว
ตลอดเวลาที่คบกัน เราอาจจะงี่เง่า ทำนิสัยแย่ ๆ ไปบ้าง แต่เราไม่เคยไม่รักแฟนเลยค่ะ เรารักเค้ามาก แต่แสดงออกไม่เก่ง
ตรงนี้คือสิ่งที่แฟนเราไม่เข้าใจค่ะ แฟนเราคิดแค่ว่า เราไม่รักเค้า
เราเลิกกันมาได้สักระยะ แต่เราเองก็ทำใจไม่ได้
เราแค่อยากระบาย และอยากได้กำลังใจ เพราะทุกวันนี้เราไม่มีความสุขเลย
จริง ๆ เราก็อยากบอกแฟนนะคะ ว่าไม่ว่าผู้หญิงจะไม่ดียังไง ก็ไม่ควรนอกใจ ควรบอกเลิกกันตรง ๆ ก่อนที่จะไปหาคนอื่น
แต่เราคงไม่ได้มีโอกาสบอกอีกแล้ว เพราะเราตัดขาดทุกการติดต่อทั้งหมด
ถ้าแฟนเรามาอ่านหรือหลาย ๆ คู่กำลังเจอปัญหาแบบเรา เราอยากให้ลองทบทวนดี ๆ ว่าต้องการกันอยู่หรือเปล่า
เราไม่อยากให้ใครต้องเจ็บปวดกับการเลิกราแบบเรา
ปล. เราเล่าเรื่องไม่ค่อยเก่ง และกระทู้นี้เป็นกระทู้แรกของเรา ถ้ามีอะไรผิดพลาดเราขออภัยด้วย
ปล. 2 เราแค่อยากมีใครที่เข้าใจและรับฟัง หากแฟนเราได้อ่าน เราขออวยพรให้เค้าได้งานทำอย่างที่เค้าหวังไว้
เมื่อเราต้องเลิกกับแฟน
เรามีเรื่องอยากจะเล่าเพื่อเป็นกระทู้เตือนใจใครหลาย ๆ คน ที่รักแบบไม่มีเหตุผล และไว้ใจจนลืมระวัง
เรากับแฟนคบกันมาหลายปีแล้วค่ะ ตลอดเวลาที่คบกันเรามีความสุขมาก
อาจจะมีบางครั้งที่เราทะเลาะกัน แต่เราไม่เคยคิดอยากจะเปลี่ยนใจจากแฟนเลยสักนิด
ขอเข้าเรื่องเลยนะคะ คือ แรก ๆ ที่เราคบกัน เราเองค่ะที่ทำตัวไม่ค่อยดี เราเป็นคนมีเพื่อนเยอะ มีทั้งผู้หญิงและผู้ชาย
แต่แฟนเราขี้หึงมาก เราก็พยายามทำให้แฟนสบายใจด้วยการมีขอบเขตในการสนิทกับเพื่อนผู้ชาย
ด้วยนิสัยเฟรนด์ลี่ของเรา ทำให้เราทะเลาะกันบ่อย แต่เราก็พยายามปรับตัว ไม่ทำให้แฟนไม่สบายใจ
ระหว่างที่คบกันก็มีการทะเลาะกันเรื่อย ๆ และเรากับแฟนเคยแยกทางกันครั้งนึง ต่างคนต่างมีแฟนใหม่
และสุดท้าย เหมือนเราและแฟน รู้สึกตัวว่าไม่เคยต้องการใคร จึงกลับมาคบกันอีกครั้ง
เราพยายามประคองความรักครั้งนี้ให้ดีที่สุด
จนกระทั่งมีเหตุจำเป็นให้เราต้องห่างกัน เจอกันน้อยลง จากที่เคยอยู่ด้วยกันทุกวัน
จุดเริ่มต้นมันอยู่ตรงนี้ค่ะ เรามีหน้าที่ของเราที่ต้องทำ และบางครั้งเราเครียดในงานที่ทำ
เราอาจจะดูเฉย ๆ หรือไม่ค่อยยิ้มไปบ้าง ไม่ค่อยได้คุยกับแฟนบ้าง เนื่องจากเราทำงานหนัก เราเลยนอนไวขึ้น
จนถึงช่วงหลัง ๆ เรากับแฟนทะเลาะกันบ่อย ทั้ง ๆ ที่เป็นเรื่องไม่น่าทะเลาะ
แต่เราก็ยังยืนยันนะคะ เราไม่เคยคิดอยากมีคนอื่นหรืออยากจะนอกใจแฟนเราสักครั้ง
มีอยู่คืนนึงค่ะ เราบังเอิญไปเจอเฟสใหม่ของแฟนเราโดยบังเอิญ
เราคิดว่า แฟนเราเอาไว้คุยกับคนอื่นค่ะ
เรารู้สึกแย่มาก จนต้องขอเลิก ซึ่งเราไม่ได้อยากจะทำแบบนั้น แต่ถ้าจะให้คบต่อ เราก็ทนไม่ไหว
ตลอดเวลาที่คบกัน เราอาจจะงี่เง่า ทำนิสัยแย่ ๆ ไปบ้าง แต่เราไม่เคยไม่รักแฟนเลยค่ะ เรารักเค้ามาก แต่แสดงออกไม่เก่ง
ตรงนี้คือสิ่งที่แฟนเราไม่เข้าใจค่ะ แฟนเราคิดแค่ว่า เราไม่รักเค้า
เราเลิกกันมาได้สักระยะ แต่เราเองก็ทำใจไม่ได้
เราแค่อยากระบาย และอยากได้กำลังใจ เพราะทุกวันนี้เราไม่มีความสุขเลย
จริง ๆ เราก็อยากบอกแฟนนะคะ ว่าไม่ว่าผู้หญิงจะไม่ดียังไง ก็ไม่ควรนอกใจ ควรบอกเลิกกันตรง ๆ ก่อนที่จะไปหาคนอื่น
แต่เราคงไม่ได้มีโอกาสบอกอีกแล้ว เพราะเราตัดขาดทุกการติดต่อทั้งหมด
ถ้าแฟนเรามาอ่านหรือหลาย ๆ คู่กำลังเจอปัญหาแบบเรา เราอยากให้ลองทบทวนดี ๆ ว่าต้องการกันอยู่หรือเปล่า
เราไม่อยากให้ใครต้องเจ็บปวดกับการเลิกราแบบเรา
ปล. เราเล่าเรื่องไม่ค่อยเก่ง และกระทู้นี้เป็นกระทู้แรกของเรา ถ้ามีอะไรผิดพลาดเราขออภัยด้วย
ปล. 2 เราแค่อยากมีใครที่เข้าใจและรับฟัง หากแฟนเราได้อ่าน เราขออวยพรให้เค้าได้งานทำอย่างที่เค้าหวังไว้