สวัสดีค่ะ แอบบอกก่อนว่านี่
พิมพ์ครั้งที่ 3 แล้ว น้ำตาจะไหล เมื่อยมือมากจ้า ถ้าครั้งนี้ยังไม่ได้ตั้งกระทู้อีกจะล้มเลิกความตั้งใจแล้วจริงๆนะ (ขู่คอมพิวเตอร์ค่ะ นางไม่ค่อยรักดี)
เรื่องนี้เกิดขึ้นวันนี้สดๆร้อนๆเลยค่ะ พอถึงบ้านปุ๊บเราก็รีบวิ่งแจ้นมาตั้งกระทู้เลย (ดูเหมือนเด็กขี้ฟ้อง) เรื่องมีอยู่ว่า เราเป็นเด็กต่างจังหวัดค่ะ ต้องเข้ามาทำธุระที่มหาวิทยาลัยในเมืองโคราชบ้านเอ็ง (หนูจะเป็นเฟรชชี่ค่ะ อิอิ ตื่นเต้น 55555555555) เราเดินทางมาโดยรถส่วนตัวค่ะ ป้าเป็นคนขับ เหตุการณ์แรกก่อนเลย หลงค่ะ เย้ หลงอีกแล้วว คือเคยมาที่นี่แล้วรอบนึงก็ยังงกๆเงิ่นๆกับทางแยกไม่รู้ว่าต้องไปแยกไหน ไปโผล่แยกไปเทอร์มินอลเฉยเลย ห้างเค้าใหญ่จริงค่ะ หอคอยสู้งสูง (นอกเรื่องแล้ววว) เราก็บอกป้าตามจีพีเอสว่าให้ยูเทิร์นกลับทางเดิม แล้วตรงนั้นคือรถติดมากกกกกกก ณ จุดนั้นเรารู้สึกได้ว่ามันเป็นวิถีคนเมืองค่ะ รถติดเปิดเพลงฟังชิลๆนั่งมองดูรถมอเตอร์ไซค์ซ่อกแซ่กผ่านไปมา อารมณ์สุนทรีย์สุดๆ คือตอนนั้นเรารีบค่ะ เพื่อนรออยู่ที่มหาวิทยาลัย เราเกรงใจไม่อยากให้เพื่อนรอนาน ไม่ได้เกรงใจเพื่อนค่ะ เกรงใจผู้ปกครองเพื่อน 555555555555555 พ้นจากไฟแดงมาปุ้บเราก็บอกป้าค่ะ ไปทางนี้ๆทางนั้นๆ จนเข้ามาถึงถนนที่วิ่งผ่านหน้ามหาวิทยาลัย เราก็บอกป้าว่า เตรียมชิดขวานะ เพราะเราไม่รู้ว่าต้องอีกกี่ยูเทิร์นถึงจะถึงหน้ามหาวิทยาลัย เรากลัวป้าขับเลยทางเข้าไปเนาะ ป้าเราก็แทรกเข้าเลนขวาค่ะ เกือบปกติดีแล้ว แต่
รถเก๋งสีขาวคันข้างหลังเราไม่ยอมให้เราแทรกค่ะ คือรถเราเข้ามาเลนนี้ครึ่งคันแล้ว ยอมเถอะจ้า เอ๊ะหรือเค้ารีบ ป้าเราก็เบรกอยู่กึ่งกลางระหว่างสองเลนเลย รถคันสีขาวก็เบี่ยงหลบรถป้าเราแล้วขับไปอยู่คันข้างหน้า ณ
จุดนั้นก็ขอโทษค่ะที่แทรกเข้าไปกะทันหัน ความผิดรถเราเอง (เปิดการ์ดขอโทษเพื่อลดโทษกึ่งนึง) อ่ะ เราก็ขับรถต่อไปตามปกติจนมาถึงยูเทิร์นนึง ยังไม่ใช่หน้ามหาวิทยาลัยเราค่ะ มีรถรอยูเทิร์นอยู่ประมาณสองคันแล้วก็เป็นรถเก๋งคันสีขาวคันเดิมต่อแถวอยู่แต่ไม่เปิดไฟเลี้ยว
เราก็เลยคิดว่าเค้าคงจะยูเทิร์นแต่ลืมเปิดไฟเลี้ยว ตอนนั้นยังโลกสวยอยู่ค่ะ ไม่คิดว่าเค้าจะทำอะไรไร้สาระ เช่น ดักทางเราไรงี้ แต่พอเราเบี่ยงออกซ้ายปุ้บ รถสีขาวก็เบี่ยงตามเรามาค่ะ ชุลมุนพอตัว เพราะไม่ว่าจะ
ไปทางไหนก็โดนเก๋งคันขาวโอโม่ดักทางไว้ตลอด แม่คุณ ยอมหนูเถอะ หนูจะไปมหาวิทยาลัย หนูไม่มีเวลามาเล่นไล่จับไร้สาระกับพี่สาวนะ พอขับต่อไป
สักพักรถพี่สาวคันดังกล่าวก็หยุดกะทันหันค่ะ กลางถนนเลย เราก็ชะโงกดูว่าเค้าจอดทำไมข้างหน้าไม่มีรถ คือตอนนั้นมีแต่รถเรากับรถเค้าแค่สองคัน เราก็สบถในใจเบาๆแบบพองามที่ออกอากาศไม่ได้ เราก็มองซ้ายมองขวาไม่มีใครข้ามถนน จอดทำไม
จอดให้มดเดินข้ามเหรอ ข้ามเสร็จยังล่ะ รีบจ้ารู้ยัง? พอเค้าจอดจนเค้าพอใจเค้าก็ขับต่อไปค่ะ ระหว่างที่เค้าจอดเราก็พยายามเบี่ยงหลบออกซ้ายนะ (ตอนนั้นไล่จับกันมาอยู่ตรงเลนขวา) เค้าก็เบี่ยงตาม ไอ้เราก็หงุดหงิดค่ะ เพราะตอนนั้นที่เค้าจอดกลางถนนมันอันตรายมาก รถเราแทบจะเสยตูดรถเค้าอยู่แล้ว แหม ถ้าเรามีกล้องหน้ารถพอจะรู้ใครถูกใครผิดเราคงยุให้ป้าตำตูดเค้าไปเลย เราหมั่นไส้แถมแอบสบถในใจเบาๆแบบพองามเพราะเค้าทำตัวไม่น่ารักค่ะ เจ้าคิดเจ้าแค้นอะไรเยี่ยงนี้ ถ้ามันเกิดอุบัติเหตุขึ้นมามันไม่ใช่แค่เสียเงินเสียความรู้สึกค่ะ เสียเวลาด้วย และไม่ได้เสียเวลาแค่เรากับพี่สาว แต่รถคันอื่นๆที่ต้องมาติดเพราะเรื่องไร้สาระระหว่างเราล่ะค่ะ? หลังจากนั้นเค้าก็ยูเทิร์นวนไปอีกทางไม่ได้เจอกันอีก เราเลยพูดเล่นกับป้าเราบนรถว่า
สมัยนี้อยู่ยากนะ คราวหลังพกมีดติดรถไว้บ้าง เผื่อจะต้องมีการหลั่งเลือด ฮั่นน่อววว เค้าย้อเย่นนะ คือตอนนั้นเราขาสั่นตัวสั่นมากเลย เพราะเรากลัวรถชนกันบวกกับความโกรธ (เวลาเราโกรธเราจะตัวสั่นค่ะ ควบคุมไม่ค่อยได้ ไม่รู้ทำไม สงสัยจะกลายร่างเป็นเมียเดอะฮัค 55555555555555) แต่เราก็บอกป้านะคะว่าหนูต้องอยู่ที่นี่อีกตั้งสี่ปี นี่หนูยังไม่ทันมาอยู่ก็มีเรื่องซะแล้ว แถมรถยังเป็นป้ายทะเบียนหลากสีจำง่ายซะด้วย คราวหลังหนูอาสามามหาวิทยาลัยด้วยตัวเองค่ะ! เพื่อลดภาระของป้าและครอบครัว (เนี่ยยย ดูเป็นคนดี)
Q : หนูมีอะไรอยากฝากบอกพี่สาวคนนั้นมั้ยคะ?
A : อยากบอกว่าให้พี่ใจเย็นนิดนึงนะคะ ทุกคนก็รีบเหมือนกันหมด แต่
ที่ทุกคนมีไม่เท่ากันก็คือน้ำใจเนาะ ใจเขาใจเราค่ะ เราอยู่บนถนนเดียวกันเราก็ต้องแบ่งทางให้กันบ้าง มีน้ำใจเป็นเรื่องที่ดีค่ะ คุณครูหนูสอนในชั่วโมงจริยะทุกครั้งเลย (เค้าจ้างมาให้เครดิต) ถ้าพี่เจอรถคันอื่นพี่อาจจะแย่นะคะ เค้าอาจจะขับรถตามไปเอาเรื่องพี่ได้ ตามไปไฝว้ไรงี้ (แบบในซีรี่ส์อยู่ที่เรา ที่โปรโมทแมงกะไซยี่ห้อนึงและแบบในเรื่องที่เราจะเล่าข้างล่าง) แถมพี่เป็นผู้หญิงด้วย พี่ต้องระวังตัวนะ (แอบเห็นว่าเป็นผู้หญิงผมสั้นค่ะ ถ้าเข้าใจผิดก็ขอโทษด้วย) แต่ถ้าใครเจอรถเราก็ดีไปค่ะ เราเป็นคนธรรมะธรรมโมพุทโธธรรมโมสังโฆ (ถ้าท่องผิดนรกจะกินหัวเอามั้ยเนี่ย 555555555555 )
(ทำอย่างกับเซเลบตอบคำถามนักข่าว)
มีอีกเรื่องค่ะที่เราอยากมาแชร์ให้อ่านกัน ไหนๆก็ตั้งกระทู้แล้วก็เอามันให้ครบเลย! เรื่องเกิดขึ้นที่ปากช่องค่ะ จังหวัดเดียวกันเลย แต่เรื่องนี้นานแล้ว รถเราไปติดไฟแดงอยู่ในปากช่อง แล้วก็มีรถอีกคันมาติดไฟแดงด้วย สงสัยว่ารถคันนี้น่าจะไปปาดหน้าใครมา เพราะจู่ๆก็มีผู้ชายสองสามคนมายืนรอบตัวรถเลยค่ะ ผู้ชายคนนึงพยายามเปิดประตูฝั่งคนขับ แต่โชคดีของเค้าค่ะที่ล็อกประตูไว้บวกกับเป็นไฟเขียวพอดี รถคันนั้นเลยรอดตัวไปอย่างหวุดหวิด เรานี่ลุ้นตามเลย เกือบได้เป็นส่วนหนึ่งของเหตุการณ์บนหน้าหนังสือพิมพ์ซะแล้วววว เราก็เลยอยากบอกทุกคนนะคะว่าขับรถอย่ารีบร้อนเลย อย่าประมาท มันอันตรายค่ะ
การที่เรามาเสียอารมณ์เสียเวลากับคนแปลกหน้าที่ยังไม่ทันได้เห็นหน้ากันดีนี่มันไม่คูลเลย อยากให้ทุกคนระวังตัวค่ะ ทุกวันนี้ข่าวบนหน้าหนังสือพิมพ์ก็น่ากลัวทั้งนั้น แค่ทำอะไรผิดใจกันนิดหน่อยก็เป็นเรื่องได้แล้ว เห้อมมมม
ทั้งนี้ ขอขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนะคะ
เรื่องยาวนิดนึง สนับสนุนให้คนไทยรักการอ่านค่ะ เฮ! ถ้าเราพิมพ์ผิดตรงไหนหรือใช้คำพูดไม่ถูกต้องยังไงก็ขอโทษด้วยนะคะ หนูยังเด็ก หนูไม่รู้ อิอิ
(เปิดการ์ดป้องกัน : รู้เท่าไม่ถึงการณ์) ขอให้ทุกคนขับขี่ปลอดภัยค่ะ เย้ๆ จบแล้ววววววว .
เล่าสู่กันฟัง | เรื่องราวบนท้องถนน
เรื่องนี้เกิดขึ้นวันนี้สดๆร้อนๆเลยค่ะ พอถึงบ้านปุ๊บเราก็รีบวิ่งแจ้นมาตั้งกระทู้เลย (ดูเหมือนเด็กขี้ฟ้อง) เรื่องมีอยู่ว่า เราเป็นเด็กต่างจังหวัดค่ะ ต้องเข้ามาทำธุระที่มหาวิทยาลัยในเมืองโคราชบ้านเอ็ง (หนูจะเป็นเฟรชชี่ค่ะ อิอิ ตื่นเต้น 55555555555) เราเดินทางมาโดยรถส่วนตัวค่ะ ป้าเป็นคนขับ เหตุการณ์แรกก่อนเลย หลงค่ะ เย้ หลงอีกแล้วว คือเคยมาที่นี่แล้วรอบนึงก็ยังงกๆเงิ่นๆกับทางแยกไม่รู้ว่าต้องไปแยกไหน ไปโผล่แยกไปเทอร์มินอลเฉยเลย ห้างเค้าใหญ่จริงค่ะ หอคอยสู้งสูง (นอกเรื่องแล้ววว) เราก็บอกป้าตามจีพีเอสว่าให้ยูเทิร์นกลับทางเดิม แล้วตรงนั้นคือรถติดมากกกกกกก ณ จุดนั้นเรารู้สึกได้ว่ามันเป็นวิถีคนเมืองค่ะ รถติดเปิดเพลงฟังชิลๆนั่งมองดูรถมอเตอร์ไซค์ซ่อกแซ่กผ่านไปมา อารมณ์สุนทรีย์สุดๆ คือตอนนั้นเรารีบค่ะ เพื่อนรออยู่ที่มหาวิทยาลัย เราเกรงใจไม่อยากให้เพื่อนรอนาน ไม่ได้เกรงใจเพื่อนค่ะ เกรงใจผู้ปกครองเพื่อน 555555555555555 พ้นจากไฟแดงมาปุ้บเราก็บอกป้าค่ะ ไปทางนี้ๆทางนั้นๆ จนเข้ามาถึงถนนที่วิ่งผ่านหน้ามหาวิทยาลัย เราก็บอกป้าว่า เตรียมชิดขวานะ เพราะเราไม่รู้ว่าต้องอีกกี่ยูเทิร์นถึงจะถึงหน้ามหาวิทยาลัย เรากลัวป้าขับเลยทางเข้าไปเนาะ ป้าเราก็แทรกเข้าเลนขวาค่ะ เกือบปกติดีแล้ว แต่รถเก๋งสีขาวคันข้างหลังเราไม่ยอมให้เราแทรกค่ะ คือรถเราเข้ามาเลนนี้ครึ่งคันแล้ว ยอมเถอะจ้า เอ๊ะหรือเค้ารีบ ป้าเราก็เบรกอยู่กึ่งกลางระหว่างสองเลนเลย รถคันสีขาวก็เบี่ยงหลบรถป้าเราแล้วขับไปอยู่คันข้างหน้า ณ จุดนั้นก็ขอโทษค่ะที่แทรกเข้าไปกะทันหัน ความผิดรถเราเอง (เปิดการ์ดขอโทษเพื่อลดโทษกึ่งนึง) อ่ะ เราก็ขับรถต่อไปตามปกติจนมาถึงยูเทิร์นนึง ยังไม่ใช่หน้ามหาวิทยาลัยเราค่ะ มีรถรอยูเทิร์นอยู่ประมาณสองคันแล้วก็เป็นรถเก๋งคันสีขาวคันเดิมต่อแถวอยู่แต่ไม่เปิดไฟเลี้ยว เราก็เลยคิดว่าเค้าคงจะยูเทิร์นแต่ลืมเปิดไฟเลี้ยว ตอนนั้นยังโลกสวยอยู่ค่ะ ไม่คิดว่าเค้าจะทำอะไรไร้สาระ เช่น ดักทางเราไรงี้ แต่พอเราเบี่ยงออกซ้ายปุ้บ รถสีขาวก็เบี่ยงตามเรามาค่ะ ชุลมุนพอตัว เพราะไม่ว่าจะไปทางไหนก็โดนเก๋งคันขาวโอโม่ดักทางไว้ตลอด แม่คุณ ยอมหนูเถอะ หนูจะไปมหาวิทยาลัย หนูไม่มีเวลามาเล่นไล่จับไร้สาระกับพี่สาวนะ พอขับต่อไปสักพักรถพี่สาวคันดังกล่าวก็หยุดกะทันหันค่ะ กลางถนนเลย เราก็ชะโงกดูว่าเค้าจอดทำไมข้างหน้าไม่มีรถ คือตอนนั้นมีแต่รถเรากับรถเค้าแค่สองคัน เราก็สบถในใจเบาๆแบบพองามที่ออกอากาศไม่ได้ เราก็มองซ้ายมองขวาไม่มีใครข้ามถนน จอดทำไม จอดให้มดเดินข้ามเหรอ ข้ามเสร็จยังล่ะ รีบจ้ารู้ยัง? พอเค้าจอดจนเค้าพอใจเค้าก็ขับต่อไปค่ะ ระหว่างที่เค้าจอดเราก็พยายามเบี่ยงหลบออกซ้ายนะ (ตอนนั้นไล่จับกันมาอยู่ตรงเลนขวา) เค้าก็เบี่ยงตาม ไอ้เราก็หงุดหงิดค่ะ เพราะตอนนั้นที่เค้าจอดกลางถนนมันอันตรายมาก รถเราแทบจะเสยตูดรถเค้าอยู่แล้ว แหม ถ้าเรามีกล้องหน้ารถพอจะรู้ใครถูกใครผิดเราคงยุให้ป้าตำตูดเค้าไปเลย เราหมั่นไส้แถมแอบสบถในใจเบาๆแบบพองามเพราะเค้าทำตัวไม่น่ารักค่ะ เจ้าคิดเจ้าแค้นอะไรเยี่ยงนี้ ถ้ามันเกิดอุบัติเหตุขึ้นมามันไม่ใช่แค่เสียเงินเสียความรู้สึกค่ะ เสียเวลาด้วย และไม่ได้เสียเวลาแค่เรากับพี่สาว แต่รถคันอื่นๆที่ต้องมาติดเพราะเรื่องไร้สาระระหว่างเราล่ะค่ะ? หลังจากนั้นเค้าก็ยูเทิร์นวนไปอีกทางไม่ได้เจอกันอีก เราเลยพูดเล่นกับป้าเราบนรถว่า สมัยนี้อยู่ยากนะ คราวหลังพกมีดติดรถไว้บ้าง เผื่อจะต้องมีการหลั่งเลือด ฮั่นน่อววว เค้าย้อเย่นนะ คือตอนนั้นเราขาสั่นตัวสั่นมากเลย เพราะเรากลัวรถชนกันบวกกับความโกรธ (เวลาเราโกรธเราจะตัวสั่นค่ะ ควบคุมไม่ค่อยได้ ไม่รู้ทำไม สงสัยจะกลายร่างเป็นเมียเดอะฮัค 55555555555555) แต่เราก็บอกป้านะคะว่าหนูต้องอยู่ที่นี่อีกตั้งสี่ปี นี่หนูยังไม่ทันมาอยู่ก็มีเรื่องซะแล้ว แถมรถยังเป็นป้ายทะเบียนหลากสีจำง่ายซะด้วย คราวหลังหนูอาสามามหาวิทยาลัยด้วยตัวเองค่ะ! เพื่อลดภาระของป้าและครอบครัว (เนี่ยยย ดูเป็นคนดี)
Q : หนูมีอะไรอยากฝากบอกพี่สาวคนนั้นมั้ยคะ?
A : อยากบอกว่าให้พี่ใจเย็นนิดนึงนะคะ ทุกคนก็รีบเหมือนกันหมด แต่ที่ทุกคนมีไม่เท่ากันก็คือน้ำใจเนาะ ใจเขาใจเราค่ะ เราอยู่บนถนนเดียวกันเราก็ต้องแบ่งทางให้กันบ้าง มีน้ำใจเป็นเรื่องที่ดีค่ะ คุณครูหนูสอนในชั่วโมงจริยะทุกครั้งเลย (เค้าจ้างมาให้เครดิต) ถ้าพี่เจอรถคันอื่นพี่อาจจะแย่นะคะ เค้าอาจจะขับรถตามไปเอาเรื่องพี่ได้ ตามไปไฝว้ไรงี้ (แบบในซีรี่ส์อยู่ที่เรา ที่โปรโมทแมงกะไซยี่ห้อนึงและแบบในเรื่องที่เราจะเล่าข้างล่าง) แถมพี่เป็นผู้หญิงด้วย พี่ต้องระวังตัวนะ (แอบเห็นว่าเป็นผู้หญิงผมสั้นค่ะ ถ้าเข้าใจผิดก็ขอโทษด้วย) แต่ถ้าใครเจอรถเราก็ดีไปค่ะ เราเป็นคนธรรมะธรรมโมพุทโธธรรมโมสังโฆ (ถ้าท่องผิดนรกจะกินหัวเอามั้ยเนี่ย 555555555555 )
(ทำอย่างกับเซเลบตอบคำถามนักข่าว)
มีอีกเรื่องค่ะที่เราอยากมาแชร์ให้อ่านกัน ไหนๆก็ตั้งกระทู้แล้วก็เอามันให้ครบเลย! เรื่องเกิดขึ้นที่ปากช่องค่ะ จังหวัดเดียวกันเลย แต่เรื่องนี้นานแล้ว รถเราไปติดไฟแดงอยู่ในปากช่อง แล้วก็มีรถอีกคันมาติดไฟแดงด้วย สงสัยว่ารถคันนี้น่าจะไปปาดหน้าใครมา เพราะจู่ๆก็มีผู้ชายสองสามคนมายืนรอบตัวรถเลยค่ะ ผู้ชายคนนึงพยายามเปิดประตูฝั่งคนขับ แต่โชคดีของเค้าค่ะที่ล็อกประตูไว้บวกกับเป็นไฟเขียวพอดี รถคันนั้นเลยรอดตัวไปอย่างหวุดหวิด เรานี่ลุ้นตามเลย เกือบได้เป็นส่วนหนึ่งของเหตุการณ์บนหน้าหนังสือพิมพ์ซะแล้วววว เราก็เลยอยากบอกทุกคนนะคะว่าขับรถอย่ารีบร้อนเลย อย่าประมาท มันอันตรายค่ะ การที่เรามาเสียอารมณ์เสียเวลากับคนแปลกหน้าที่ยังไม่ทันได้เห็นหน้ากันดีนี่มันไม่คูลเลย อยากให้ทุกคนระวังตัวค่ะ ทุกวันนี้ข่าวบนหน้าหนังสือพิมพ์ก็น่ากลัวทั้งนั้น แค่ทำอะไรผิดใจกันนิดหน่อยก็เป็นเรื่องได้แล้ว เห้อมมมม
ทั้งนี้ ขอขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนะคะ เรื่องยาวนิดนึง สนับสนุนให้คนไทยรักการอ่านค่ะ เฮ! ถ้าเราพิมพ์ผิดตรงไหนหรือใช้คำพูดไม่ถูกต้องยังไงก็ขอโทษด้วยนะคะ หนูยังเด็ก หนูไม่รู้ อิอิ (เปิดการ์ดป้องกัน : รู้เท่าไม่ถึงการณ์) ขอให้ทุกคนขับขี่ปลอดภัยค่ะ เย้ๆ จบแล้ววววววว .