เราต้องขอเล่าตั้งแต่ประมาณ 8 ปีก่อนนะคะเพื่อให้เข้าใจเหตุการณ์ในตอนนี้
สมัยม.ต้นเราก็จะมีกลุ่มเพื่อนตามประสาเด็กๆกันใช่มั้ยคะ แต่ที่เราจะเอามาพูดถึงในวันนี้มีเราและเพื่อนอีกสองคนค่ะ
เราเป็นผู้หญิงกันทั้งสามคนนะคะ แต่เราชอบเพื่อนเราคนนึงในสองคนนี้เราขอแทนว่าพีนะคะ เราก็ชอบพีมาตั้งแต่ประมาณม.1
แต่พอนานไปเราก็อยากเล่าให้ใครซักคนฟัง เราเลยเลือกที่จะเล่าให้เพื่อนอีกคนค่ะซึ่งคนนี้เราจะขอแทนชื่อว่าเอ็นนะคะ
เราก็แอบชอบพีมาอย่างนั้นจนถึงวันปัจฉิมม.3ค่ะ เราจึงเลือกที่จะบอกกับพีไปเพราะเราคิกว่าได้บอกดีกว่าไม่ได้บอกค่ะ
แต่หลังจากนั้นพอขึ้นม.ปลาย เราทั้งสามคนก็ยังเรียนอยู่ที่เดียวกันแต่คนละห้องค่ะ เรารู้สึกไม่กล้ามองไม่กล้ามองหน้าพี
ด้วยความรู้สึกมากมายที่กลัวนั่นนี่ พีก็มีเพื่อนใหม่อีกกลุ่มไปแต่เวลาเจอกันก้ยังมียิ้มบ้างค่ะ ส่วนเรากับเอ็นก็คนละห้องกัน
แต่เราก็ยังอยู่กลุ่มเดียวกันค่ะ จนม.5ค่ะ เอ็นได้พูดให้เราออกจากกลุ่มค่ะแต่เราจำไม่ได้ค่ะว่าเพราะอะไร
ตั้งแต่นั้นมาเรากับเอ็นก็ไม่เคยมองหน้าหรือคุยกันอีกเลย ส่วนพีเราก็แทบไม่ได้คุยด้วยเลยค่ะ แต่เอ็นและพียังคงเป็นเพื่อนกันอยู่ซึ่งสนิทกันด้วยค่ะ
ทีนี้นะคะเรื่องก็มาเกิดตอนมหาวิทยาลัยค่ะ เราได้คุยกับพีอีกครั้งผ่านไอจีซึ่งเจอกันโดยบังเอิญ แต่เราเรียนคนละจังหวัดกันนะคะ
หลังจากคุยได้ซักพักเราก็ได้เป็นแฟนกับพีค่ะ แล้ววันที่เรากลับจังหวัดบ้านเกิดเราซึ่งพีเรียนอยู่จังหวัดบ้านนี่แหละค่ะ เราก็นัดกันไปเที่ยว
แต่เพื่อนเก่าเราทั้งสองคนสมันมัธยมไม่มีใครรู้เลยค่ะว่าเราคบกัน มีเพียงเพื่อนใหม่ของทั้งสองฝ่าย และเรายังรู้มาอีกทีหลังว่า
ช่วงม.ต้นที่เราบอกเรื่องแอบชอบพีกับเอ็นไป เอ็นเค้าไม่สนับสนุนเราค่ะ เราคิดว่าตลอดว่าเค้าช่วยเหลือเรา
ซึ่งตลอดมาเอ็นกับพีก็ยังคุยกันตามประสาเพื่อน เอ็นรู้ว่าพีมีแฟนแต่ไม่รู้ว่าเป็นเราค่ะ
เราเลยสงสัยว่าหากเรากับแฟนเดินด้วยกัน แล้วบังเอิญเดินเจอเอ็นเราควรทำยังไงดีคะ เราควรเนียนไม่รู้จักแฟน
ควรเดินเลี่ยง หรือเผชิญหน้าตรงไปเลย เพราะถ้าเค้าเห็นเค้าจะต้องช็อคแน่นอนค่ะ รบกวนด้วยนะคะ
เรากับแฟนเคยมีเพื่อนคนเดียวกันแต่ตอนนี้เราไม่คุยกับเพื่อนคนนั้น
สมัยม.ต้นเราก็จะมีกลุ่มเพื่อนตามประสาเด็กๆกันใช่มั้ยคะ แต่ที่เราจะเอามาพูดถึงในวันนี้มีเราและเพื่อนอีกสองคนค่ะ
เราเป็นผู้หญิงกันทั้งสามคนนะคะ แต่เราชอบเพื่อนเราคนนึงในสองคนนี้เราขอแทนว่าพีนะคะ เราก็ชอบพีมาตั้งแต่ประมาณม.1
แต่พอนานไปเราก็อยากเล่าให้ใครซักคนฟัง เราเลยเลือกที่จะเล่าให้เพื่อนอีกคนค่ะซึ่งคนนี้เราจะขอแทนชื่อว่าเอ็นนะคะ
เราก็แอบชอบพีมาอย่างนั้นจนถึงวันปัจฉิมม.3ค่ะ เราจึงเลือกที่จะบอกกับพีไปเพราะเราคิกว่าได้บอกดีกว่าไม่ได้บอกค่ะ
แต่หลังจากนั้นพอขึ้นม.ปลาย เราทั้งสามคนก็ยังเรียนอยู่ที่เดียวกันแต่คนละห้องค่ะ เรารู้สึกไม่กล้ามองไม่กล้ามองหน้าพี
ด้วยความรู้สึกมากมายที่กลัวนั่นนี่ พีก็มีเพื่อนใหม่อีกกลุ่มไปแต่เวลาเจอกันก้ยังมียิ้มบ้างค่ะ ส่วนเรากับเอ็นก็คนละห้องกัน
แต่เราก็ยังอยู่กลุ่มเดียวกันค่ะ จนม.5ค่ะ เอ็นได้พูดให้เราออกจากกลุ่มค่ะแต่เราจำไม่ได้ค่ะว่าเพราะอะไร
ตั้งแต่นั้นมาเรากับเอ็นก็ไม่เคยมองหน้าหรือคุยกันอีกเลย ส่วนพีเราก็แทบไม่ได้คุยด้วยเลยค่ะ แต่เอ็นและพียังคงเป็นเพื่อนกันอยู่ซึ่งสนิทกันด้วยค่ะ
ทีนี้นะคะเรื่องก็มาเกิดตอนมหาวิทยาลัยค่ะ เราได้คุยกับพีอีกครั้งผ่านไอจีซึ่งเจอกันโดยบังเอิญ แต่เราเรียนคนละจังหวัดกันนะคะ
หลังจากคุยได้ซักพักเราก็ได้เป็นแฟนกับพีค่ะ แล้ววันที่เรากลับจังหวัดบ้านเกิดเราซึ่งพีเรียนอยู่จังหวัดบ้านนี่แหละค่ะ เราก็นัดกันไปเที่ยว
แต่เพื่อนเก่าเราทั้งสองคนสมันมัธยมไม่มีใครรู้เลยค่ะว่าเราคบกัน มีเพียงเพื่อนใหม่ของทั้งสองฝ่าย และเรายังรู้มาอีกทีหลังว่า
ช่วงม.ต้นที่เราบอกเรื่องแอบชอบพีกับเอ็นไป เอ็นเค้าไม่สนับสนุนเราค่ะ เราคิดว่าตลอดว่าเค้าช่วยเหลือเรา
ซึ่งตลอดมาเอ็นกับพีก็ยังคุยกันตามประสาเพื่อน เอ็นรู้ว่าพีมีแฟนแต่ไม่รู้ว่าเป็นเราค่ะ
เราเลยสงสัยว่าหากเรากับแฟนเดินด้วยกัน แล้วบังเอิญเดินเจอเอ็นเราควรทำยังไงดีคะ เราควรเนียนไม่รู้จักแฟน
ควรเดินเลี่ยง หรือเผชิญหน้าตรงไปเลย เพราะถ้าเค้าเห็นเค้าจะต้องช็อคแน่นอนค่ะ รบกวนด้วยนะคะ