[CR] ตุ้มจิ้มจุ่ม แยกมหานคร

วันอาทิตย์ 24 กรกฎาคม 2559

เสียงท่อไอเสียจากยานพาหนะสี่ล้อบนท้องถนนแล่นเข้ามาสู่โสดประสาทเป็นช่วงๆ กลิ่นหอมอ่อนๆของดอกมะลิจากน้ำยาปรับอากาศปะทะกับจมูก เปลือกตาเปิดออกช้าๆ แพขนตาหนาแน่นเคลื่อนที่ตามจังหวะ ดวงตาสีน้ำตาลปรับสภาพตามแสงหลอดฟลูออเรสเซนต์ที่ติดตั้งอยู่เหนือศีรษะภายในห้องนอน สภาพพร่ามัวของสภาพแวดล้อมค่อยๆชัดเจนขึ้น “ผม”ค่อยๆดันร่างกายขึ้นช้าๆหันไปมองรอบๆกาย จนไปหยุดกับวอลเปเปอร์รูปหอคอยอันโด่งดังของเมืองปารีสแห่งประเทศฝรั่งเศส จากนั้นก็ก้มลงมองดูนาฬิกาสีดำข้อมือด้านซ้ายของตนเองซึ่งบอกเวลาสองทุ่มกว่าๆแล้ว เนี่ยเราเผลอหลับไปอีกแล้วหรือ ผมคิดในใจ ทันใดนั้นเองรู้สึกได้ถึงอาการปวดศีรษะอย่างรุนแรง อันสืบเนื่องมาจากการขาดอาหาร หิว อาการหิวส่งผลกระทบถึงเพียงนี้เชียวหรือ กิน ผมต้องออกไปหาอะไรกินแล้วล่ะ

พี่วินมอเตอร์ไซต์รูปร่างท้วมใหญ่ ใช้ความสามารถของเขาพาผมรัดเลาะไปตามซอกซอยต่างๆ จนถึงจุดหมายปลายทางอย่างปลอดภัย “ตุ้มจิ้มจุ่ม” ร้านอาหารอีสาน ร้านโปรดของผมอีกร้านหนึ่งที่กินมานาน ความทรงจำเกี่ยวกับสถานที่แห่งนี้ ภาพอดีตค่อยๆผุดออกมาเป็นดอกเห็ด เกิดเป็นความรู้สึกดีอย่างน่าแปลกประหลาด
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้











แสงไฟจากหลอดฟลูออเรสเซนต์ส่องสว่างไปทั่วทั้งร้าน กลิ่นหอมของคอหมูย่างบนเตาถ่านลอยโชยออกมา กลิ่นช่างยั่วยวลจนน้ำลายสอ ลูกค้าที่มาใช้บริการในวันนี้ดูบางตาผิดจากปกติ เสียงพูดคุยสนุกสนานรื่นเริงและบรรยากาศแห่งความสุขเลยลดน้อยลงกว่าที่ควร

ทันที่ที่ผมหย่อนร่างกายลงที่เก้าอี้พลาสติกสีแดงที่ดูแล้วค่อนข้างเปราะบาง เมนูอาหารและสมุดจดพร้อมปากกาสีน้ำเงินเก่าๆก็วางแหมะลงบนโต๊ะเหล็กเบื้องหน้า ผมกวาดตามองเมนูอย่างรวดเร็ว มือขวาค่อยๆตวัดขีดเขียนเมนูโปรดลงไป คอหมูย่าง ลิ้นย่าง ที่ขาดไม่ได้เลยคือข้าวเหนียว และสุดท้ายจิ้มจุ่มรวมมิตร ที่ผุดขึ้นมาในความคิดอย่างน่าประหลาดใจ เป็นเมนูที่มีความทรงจำเกี่ยวข้องกันอยู่ทั้งดีและไม่ดีปะปนกันไป

[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้




ไอความร้อนแผ่กระจายมาสัมผัสร่างกายผม เป็นตอนนั้นเองที่พนักงานชายแรงงานจากประเทศเพื่อนบ้านใกล้เคียงยกหม้อดินเผามาวางอยู่ตรงหน้า ไอความร้อนจากเตาถ่านร้อนครุกรุ่นมาปะทะใบหน้าของผม อาหารค่อยๆทยอยมาทีละอย่างจนเต็มโต๊ะ กลิ่นหอมจากสิ่งเบื้องหน้าตลบอบอวลไปหมด พาใจหนุ่มโสดว้าวุ่น ได้เวลาเริ่มปฏิบัติการหยุดความหิวแล้ว

[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้






ถ่านสีดำๆถูกเผาจนเป็นถ่านสีแดงร้อนลวกมือ เกิดประกายเปลวเพลิงวูบๆวับๆ ส่งผลให้น้ำซุปภายในหม้อดินเผาที่ผ่านการใช้งานมาแล้วนับไม่ถ้วนเดือดพล่านจนได้ยินเสียงปุดๆออกมา มือซ้ายของผมเปิดฝาหม้อที่แหว่งครึ่งหนึ่ง? ออกมามาบนโต๊ะ ไอน้ำร้อนลอยออกมาปะทะกับมือน้อยของผม กลิ่นหอมสมุนไพร ข่า ตะไคร้ ใบมะกรูด กระจายไปทั่วทุกบริเวณ

สายตาของผมหยุดไปมองที่จานเนื้อรวมมิตร ความรู้สึกผิดหวังก่อตัวขึ้นภายในใจ “น้อย” ทำไมน้อยอย่างนี้ สมควรได้เยอะกว่านี้อีกหน่อยเพื่อให้เหมาะสมกับราคา เอาเถอะ ถือว่าเป็นค่าหม้อ ค่าถ่านก็แล้วกัน ไม่เก็บมาคิดเล็กคิดน้อย กวาดสายตาไปมองตะกร้าผัก อันประกอบไปด้วย ไข่หนึ่งฟอง วุ้นเส้นหนึ่งกำมือ ผักบุ้ง ผักกาดขาว และอุปกรณ์ในการตัก ถือว่าเป็นปริมาณที่พอเหมาะ ผมคิดในใจ

มือน้อยๆ ของผมค่อยๆหย่อนผักบุ้งสีเขียวสดใสลงไปในหม้ออย่างช้าๆ เพื่อไม่ให้โดนน้ำร้อนกระเฉาะใส่มือ ตามด้วยเนื้อสัตว์ หมู หมึก กุ้ง และปิดฝาหม้อ รอสุก

[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้







ท่ามกลางกลิ่นหอมสมุนไพรจากน้ำซุปจิ้มจุ่มภายในหม้อดินเผาสีน้ำตาลเข้ม มีกลิ่นหนึ่งกลับโดนเด่นออกมา “คอหมูย่าง” กลิ่นคอหมูย่างบนเตาถ่านแบบโบราณ? กลิ่นที่เป็นเอกลักษณ์ของการปิ้งย่างบนเตาถ่านช่วยชูรสของอาหารให้ดียิ่งขึ้น เจ้าเนื้อน้ำตาลเข้มถูกนำมาประกอบอาหารด้วยทักษะการย่างที่พิถีพิถัน สุกสม่ำเสมอไปทั่วทั้งชิ้น นอกจากนี้เจ้าน้ำตาลก็ยังหมักด้วยงาขาวอีกด้วย ทั้งหมดนั้นรวมกันออกมาเป็น คอหมูย่างที่สมบูรณ์แบบอีกร้านหนึ่ง เจ้าน้ำตาลส่งแสงสะท้อนเงาวับจากน้ำมันหมูที่เคลือบอยู่ทุกอณูสัมผัส ผมกลืนน้ำลายที่ไหลออกมาไม่หยุด เสียงดัง กรึบ

รสชาติอันเป็นเอกลักษณ์ของการอย่างบนเต่าถ่าน รสชาติจากงาขาวคั่ว รสชาติหวานหอมจากไขมันส่วนคอแผ่ซ่านกระจายไปทั่วทั้งปาก สัมผัสของเจ้าน้ำตาลเด้งสู้ลิ้นสู้ฟัน ผมเคี้ยวเจ้าน้ำตาลอย่างกระหายจนกัดปาดตัวเอง สมบูรณ์ สมบูรณ์ในตัวมันเองโดยไม่ต้องจิ้มแจ๋วรสชาติมาตรฐานที่มาคู่กัน ร้านตุ้มจิ้มแจ่วสามารถควบคุมคุณภาพของเจ้าน้ำตาลอย่างคงเส้นคงวา

[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้







ลิ้นย่างก็เป็นจานหนึ่งที่สั่งเป็นประจำเวลาไปกินร้านอาหารอีสานไหนๆ กลิ่นและรสชาติของเจ้าลิ้นย่างแตกต่างจากเมนูด้านบนเป็นอย่างมาก ไม่หอมหวานเหมือนเจ้าน้ำตาล มีกลิ่นเตาถ่านและกลิ่นเอกลักษณ์ชองชิ้นส่วนอวัยะภายในของสัตว์ ที่ทางร้านสามารถจัดการได้ดี รสชาติเค็มปะแล่มๆช่วงดึงรสชาติของเจ้าลิ้นย่างออกมาอย่างรสตัว เนื้อสัมผัสไม่เหนียวมาก มีความกรุบเด้งสู้ลิ้น เหมาะแก่การแกล้มเหล้าเบียร์

[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้




สายตาหันไปเห็นน้ำเดือดพลุ่งพล่านจนล้นออกมาจากหม้อดินเผาเล็กน้อย ถึงเวลา จัดการเจ้าจิ้มจุ่มแล้ว เครื่องเคราต่างๆสุกได้ที่ ผมค่อยๆตักมาใส่ในถ้วยน้อยสีชมพูอย่างปราณีต ผักบุ้ง ผักกาดขาว หมู หมึก และกุ้ง ตามลำดับ ตักผักบุ้งใส่กระช้อนไปลวกผ่านน้ำซุปร้อนอย่างรวดเร็ว เป็นเส้นเหนียวนุ่มอย่างที่ต้องการน้ำซุป น้ำซุปรสชาติกลมกล่อมด้วยเครื่องสมุนไพร ที่สัมผัสได้คือ ข่า ตะไคร้ และใบมะกรูด มีรสเผ็ดเล็กน้อย รสชาติอ่อนๆเหมาะก่อนการซดอย่างยิ่ง ผักบุ้ง ผักบุ้งสดกรอบอร่อย ผักกาดขาว ผักกาดขาวถูกต้มอย่างพอเหมาะพอเจาะไม่เละเกินไป ดึงรสชาติหวานอร่อยของผักชนิดนี้ออกมาเต็มที่ หมึก หมึกหดเหลือเป็นชิ้นเล็กกระจิ๋วหลิวอย่างน่าอนาถใจ ดีตรงที่ค่อนข้างสดและไม่ควา หมู หมูรสชาติปกติทั่วไป กุ้ง กุ้งขาวอวบเด้งสุกพอดีกรุบกริบ รสชาติหวานไม่คาวปาก น้ำจิ้ม น้ำจิ้มค่อนข้างเผ็ดออกทางเปรี้ยวปนหวาน ผมว่ารสชาติน้ำซุปดีอยู่แล้ว ไม่ต้องปรุงแต่งใดๆเลย

มันมีสิ่งหนึ่งมารบกวนจิตใจผม เหมือนหลงลืมอะไรบางอย่าง และในตอนนั้นเองที่ผมกวาดสายตาไปพบกับใบโหระพาที่วางอยู่บนพื้นตะกร้าพลาสติก ใช่แล้ว มันยังขาดกลิ่นและรสชาติของโหระพาในน้ำซุป

หลังจากจัดการใส่เจ้าใบโหระพาเสร็จเรียบร้อย กลิ่นของมันกระจายออกมาอย่างช้าๆ ใช่เลย ผมคิดย้ำๆ กลิ่นนี้แหละที่ยังขาดอยู่

ช้อนสแตนเลสสีเงินจ้วงตักน้ำซุปในหม้อร้อนเดือดมาชิม เสียงลมเป่าไล่ความร้อนดังมาจากปากของผม วู่ๆ น้ำซุปอุณหภูมิพอเหมาะไหลเข้าปากผม กลิ่นและรสชาติของใบโหระพาผสมกับสมุนไพรก่อนหน้านี้อย่างลงตัว

[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้












สิ่งหนึ่งที่เป็นปัญหา ที่พบเจอตลอด มากี่ครั้งๆก็ตาม คือ ข้าวเหนียว ต้องสั่งหลายรอบกว่าจะมา เอาเถอะ สั่งเนื้อย่างเพิ่มด้วยอีกหน่อยก็แล้วกัน

ไม่นานเนื้อย่างก็ลอยมาอยู่ตรงหน้าของผม ย่างได้อย่างชำนิชำนาญแทบจะไม่มีส่วนไหม้ กลิ่นหอมของเนื้อย่าง อบอวลยั่วยวนใจ ชวนให้น้ำลายสอไปตามๆกัน รสชาติอันแตกต่างของเนื้อวัว สาบเนื้อ ถ้าคนที่ไม่ชอบก็จะไม่กินเลย ส่วนคนที่ถูกชะตาด้วย ก็จะฟินสุดหล้าฟ้าเขียว (ฟินเฟร่อ) เสียดายแทนคนที่ไม่กินเนื้อมาก เจ้างัวชิ้นน้อยลอยละริ้วเข้าปาก ลิ้นแตะสัมผัสรสชาติของน้ำหวานๆจากเนื้อ เจ้างัวพัวพันสู้ลิ้น ดิ้นสู้ฟัน อย่างไม่เป็นสองรองใคร ไม่มีใครยอมใคร จนผมต้องยอมถอยไปเองอย่างเอร็ดอร่อย รสเค็มจากการปรุงรสดึงรสเนื้อออกมาได้อย่างเต็มที่อีกเช่นเดียวกัน ไม่ต้องพึ่งน้ำจิ้มใดๆ อีกเช่นกัน

[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้







เวลาแห่งความสุขช่างผ่านไปอย่างรวดเร็ว 3 สิ่งที่เราไม่สามารถย้อนกลับไปได้ คำพูด เวลา โอกาส เวลาเป็นสิ่งที่ลึกลับ สามชั่วโมงแห่งความสุขผ่านไปเร็วกว่าสามชั่วโมงแห่งความทุกข์ ก้อนถ่านแดงที่เคยร้อนแรงบางส่วนแปรเปลี่ยนเป็นขี้เถ้า แต่ก็ยังคงส่งไอร้อนอ่อนๆออกมา ชีวิตคนก็เช่นเดียวกัน ไม่ว่าจะผ่านกี่ร้อนก็หนาวก็ตาม จง “อย่าหมดไฟ”

[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้


#petchiandhisyummyjourney

สถานที่ ข้างศาลแขวงหรือศาลแรงงานกลาง ใกล้แยกมหานคร บนเส้นพระราม4
เวลาเปิดปิด ไม่แน่ใจครับ ผมมาตอนเย็นๆตลอด โทรสอบถามเลยครับผม

คะแนนโดยรวม = 8/10
รสชาติโดยรวม = 8/10
ความหลากหลาย = 8.5/10  
ความสะอาด = 8/10  
บริการ = 7.5/10  
คุณภาพของวัตถุดิบ = 7.5/10  
สถานที่และบรรยากาศ = 8.5/10
ราคา = 8/10