ทำไมคนอย่างผมถึงเข้ากับคนอื่นได้ยาก(หรือคิดมากไปเองว่ะ)

เรื่องมันมีอยู่ว่า(เข้ามาอ่านแล้วแสดงคำคิดเห็นได้นะคนับเพราะที่นี้บราซิล กำท่ดเข้าเลย
       ผมนี้คิดไปเองหรือป่าวว่าตัวเองแตกต่างจากคนอื่นๆ เช่น ตอนที่อยู่กับพวกเพื่อนๆที่ห้อง ที่คณะ ที่รู้จัก พอเพื่อนๆคุยกันนูนนี้ แบบเราว่าเราไม่เหมาะกับพวกนี้ เรารู้สึกไม่มีไรจะคุย ไม่ได้หยิ่งนะแต่แบบไม่มีจริงๆ บางก็ต้องตามน้ำไปนั้นบ้างนี้บ้าง
จนเรารู้สึกไม่มีใครเลยที่ช่วยเราได้ แบบรู้สึกว่าตัวเองไร้ค่ามากๆ เรียนก็ไม่เก่ง ทำไรก็ไม่ดี พยามก็ไม่สำเร็จ หรือตอนที่เรากะพวกเพื่อนๆไปเที่ยวหือเล่นกัน เพื่อนก็ดูสนุกมากแต่เรารู้สึกเฉยๆ เพื่อนตื่นเต้นกัน เราก็เบื่อ แบบเหมือนคุยคนละภาษา จนเราไม่ค่อยได้อยู่กะเพื่อน กลับบ้านคนเดียว กินคนเดียว ทำนูนนี้คนเดียว ไปไหนคนเดียว เพราะที่เราอยากไปเพื่อนก็ดั๊นไม่ชอบอีก เราก็เอออ่อตามมันไป บางทีนะผู้ใหญ่บางคนผมก็ว่าเขายังไม่โตหรือคิดไม่เป็น บางก็อยากแซงคิวก็แซงงี้หร่อ อยากด่าก็ด่าทั้งๆที่ยังไม่รู้ข้อเท็จจริง เข้าใจนะว่านี้คือโลกแห่งความจริง แต่ถ้าคนไทยยังเห็นแก่ตัว ยังมีความโลภ ยังมีความบราซิล ประเทศไทยมันก็ยังจมอยู่กับสิ่งพวกนี้แหละครับ ไม่เห็นแก่ส่วนรวม ดูตามท้องถนนสิ ขยะนี้มีทั่วไปหมดจนทุกคนชิ่นกับมัยไปแล้ว ทั้งๆที่นู้ว่ามันคือมลพิษ เราก็สูดดมไปตามทาง เอ๋!!เดียวนะตกลงนี้ผมเขียนเรื่องไรฟ้ะ เห็นม้ะแค่นี้ผมก็งงกับตัวเองแล้ว //ไว้แค่นี้ก่อนละกัน -ผมเชื่อว่าทุกท่านที่เข้ามาอ่านก็งงว่าผมเขียนเ เ-หี้-ยไรเนี้ย เม้นได้นะครับ ช่วยๆกันน่อยประเทศเราจะได้น่าอยู่ ++++

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่