ผมอยากเล่าถึงความล้มเหลว ในชีวิตครอบครัว ให้ผู้ที่อ่านได้รับรู้ อันที่จริงชีวิตการทำงานผมก็ล้มเหลว แต่ มันไม่ใช่ประเด็นที่ผมต้องการเล่าเรื่องราวให้ทราบ เพราะมันไม่เจ็บปวดเท่าเรื่องที่ผมจะเล่าให้ฟัง
.... ผมไม่รู้จะเล่าอย่างไร เอาเป็นว่า ผมเก็บเงินสร้างสิ่งที่มีอยู่ไม่ว่า บ้านหรือ รถ จนผมตกงาน ไม่มีรายได้ เงินที่ผมมี ไม่ว่า เงินเก็บ หลายแสน (จากการที่ถูกทวงหนี้ ผมลุกขึ้นมาจนมีเงินเก็บอีกครั้ง) เงินกองทุน เงินจากการขาย ltf เงินจากการขาย ปลา ขายพระ ทุกรายการ คนที่ชื่อว่าเมีย เอาไปเก็บและใช้ จนหมด ทุกวิกฤตการเงิน คนผู้นี้ เป็นผู้กระทำ ที่น่าเจ็บปวดคือเมื่อถามถึงเงินทุกครั้ง จะตอบมาสั้นๆว่าหมดแล้ว โดยไม่เคยแจ้งรายละเอียด ท่านคงอยากถามผมว่าทำไมไม่เก็บเงินเอง คำตอบคือ ผมเคยทำแต่ก็จะเกิดปัญหาคือมันจะสร้างปัญหาและสร้างความปั่นป่วน แม้กระทั่งทะเลาะกับลูกๆ โดยเฉพาะ ลูกคนเล็ก
พอลูกคนโตเรียนจบได้งานทำ ผมก็นึกเอาเองว่า ผมน่าจะสบาย แต่สุดท้าย ก็ไม่เป็นอย่างนั้น ลูกคนโตก็ส่งเงินให้แม่เขาคนเดียว น้ำท่วมปากผมไม่มียางที่จะขอเงินจากลูก
ทุกวันนี้แม้กระทั่งจะกินข้าว ผมยังมีกินบ้างไม่มีบ้างทั้งๆที่ รู้กันหมดว่า ผมเป็นเบาหวานจำเป็นต้องกินอาหารเพื่อกินยาเป็นประจำ เขาซื้ออาหารมายังเก็บแอบ ไม่ให้ผมเห็น เป็นที่น่าเศร้าใจ น้อยใจที่สุด
ลูกคนเล็ก เรียนจบก็เป็นวามหวังใหม่ แต่ที่สุดแล้วก็ไม่ยอมไปสมัครงาน จากที่เคยทะเลาะกับแม่เป็นประจำก็กลับเข้ากันได้ดี
อันที่จริงลูกทั้ง สองคนเคยพูดเล่นๆไว้ตั้งแต่ตอนยังเป็นเด็ก ว่า ถ้า...(ชื่อลูกๆ) เรียนจบ ป๊าก็สบายแล้ว(ผมก็นึกว่าลูกๆจะหาเลี้ยงผม แต่..) ลูกพูดต่อว่า ไม่ต้องหาเลี้ยงเขา แค่ให้ผมหาเลี้ยงตัวเอง ผมก็หัวเราะไม่คิดว่าเขาจะพูดจริงๆ
นับว่ายังโชคดีที่ผมยังมีบ้าน ไว้ซุกหัวนอน แต่ทุกวันที่ได้เห็นการกระทำ ต่างๆนาเหมือนเราเป็นส่วนเกิน ทำให้อยากสละบ้านหลังนี้ แล้วออกไปผจญชะตากรรมโดยลำพัง
ในที่สุดผมก็กลายเป็นคนไม่มีค่า ก็ต้องยอมรับครับ เพราะทุกผลย่อม. เกิดจากเหตุ
และแล้วก็นึกไม่ถึงว่าวันนี้จะมาถึง วันที่หมดความอดทน สิ่งที่สร้างมา ไม่มีความหมาย ความกตัญญูไม่ต้องทวงถาม
เหนื่อยกับชีวิตที่ล้มเหลวมากเลยครับ อยากหนีออกไปแต่ไม่มีตังค์เหลือเลยอะครับ
ต้องทำอย่างไรเมื่อเป็นคนไร้ค่า
.... ผมไม่รู้จะเล่าอย่างไร เอาเป็นว่า ผมเก็บเงินสร้างสิ่งที่มีอยู่ไม่ว่า บ้านหรือ รถ จนผมตกงาน ไม่มีรายได้ เงินที่ผมมี ไม่ว่า เงินเก็บ หลายแสน (จากการที่ถูกทวงหนี้ ผมลุกขึ้นมาจนมีเงินเก็บอีกครั้ง) เงินกองทุน เงินจากการขาย ltf เงินจากการขาย ปลา ขายพระ ทุกรายการ คนที่ชื่อว่าเมีย เอาไปเก็บและใช้ จนหมด ทุกวิกฤตการเงิน คนผู้นี้ เป็นผู้กระทำ ที่น่าเจ็บปวดคือเมื่อถามถึงเงินทุกครั้ง จะตอบมาสั้นๆว่าหมดแล้ว โดยไม่เคยแจ้งรายละเอียด ท่านคงอยากถามผมว่าทำไมไม่เก็บเงินเอง คำตอบคือ ผมเคยทำแต่ก็จะเกิดปัญหาคือมันจะสร้างปัญหาและสร้างความปั่นป่วน แม้กระทั่งทะเลาะกับลูกๆ โดยเฉพาะ ลูกคนเล็ก
พอลูกคนโตเรียนจบได้งานทำ ผมก็นึกเอาเองว่า ผมน่าจะสบาย แต่สุดท้าย ก็ไม่เป็นอย่างนั้น ลูกคนโตก็ส่งเงินให้แม่เขาคนเดียว น้ำท่วมปากผมไม่มียางที่จะขอเงินจากลูก
ทุกวันนี้แม้กระทั่งจะกินข้าว ผมยังมีกินบ้างไม่มีบ้างทั้งๆที่ รู้กันหมดว่า ผมเป็นเบาหวานจำเป็นต้องกินอาหารเพื่อกินยาเป็นประจำ เขาซื้ออาหารมายังเก็บแอบ ไม่ให้ผมเห็น เป็นที่น่าเศร้าใจ น้อยใจที่สุด
ลูกคนเล็ก เรียนจบก็เป็นวามหวังใหม่ แต่ที่สุดแล้วก็ไม่ยอมไปสมัครงาน จากที่เคยทะเลาะกับแม่เป็นประจำก็กลับเข้ากันได้ดี
อันที่จริงลูกทั้ง สองคนเคยพูดเล่นๆไว้ตั้งแต่ตอนยังเป็นเด็ก ว่า ถ้า...(ชื่อลูกๆ) เรียนจบ ป๊าก็สบายแล้ว(ผมก็นึกว่าลูกๆจะหาเลี้ยงผม แต่..) ลูกพูดต่อว่า ไม่ต้องหาเลี้ยงเขา แค่ให้ผมหาเลี้ยงตัวเอง ผมก็หัวเราะไม่คิดว่าเขาจะพูดจริงๆ
นับว่ายังโชคดีที่ผมยังมีบ้าน ไว้ซุกหัวนอน แต่ทุกวันที่ได้เห็นการกระทำ ต่างๆนาเหมือนเราเป็นส่วนเกิน ทำให้อยากสละบ้านหลังนี้ แล้วออกไปผจญชะตากรรมโดยลำพัง
ในที่สุดผมก็กลายเป็นคนไม่มีค่า ก็ต้องยอมรับครับ เพราะทุกผลย่อม. เกิดจากเหตุ
และแล้วก็นึกไม่ถึงว่าวันนี้จะมาถึง วันที่หมดความอดทน สิ่งที่สร้างมา ไม่มีความหมาย ความกตัญญูไม่ต้องทวงถาม
เหนื่อยกับชีวิตที่ล้มเหลวมากเลยครับ อยากหนีออกไปแต่ไม่มีตังค์เหลือเลยอะครับ