ครับ...
เกริ่นถึงความประทับใจสุดซึ้งอึ้งกิมกี่วันนี้ของมื้ออาหารของผม
ณ ศูนย์การค้า เธอะ บริโอ้ ศาลายา
ผมตั้งใจจะมากินร้าน
ตะเกียบXช้อนXส้อม (เซ็นเซอร์ไว้เพื่อไม่ให้เดือดร้อนละกัน)
ผมสั่ง ก๋วยเตี๋ยวต้มยำสุโขทัยหมูกรอบ (บอก พนง ให้เปลี่ยนจาก ก๋วยเตี๋ยวต้มยำสุโขทัยหมูสับ)
นี่คือภาพอาหารที่ผมได้
นั่นแหละ ... เป็นก๋วยเตี๋ยวต้มยำที่ใส่ พริกเผา เยอะมาก เยอะจนคิดว่าร้านนี้น่าจะเป็นโรงงานผลิตหลักที่ส่งออกไปทั่วโลก
รสชาติก็ ... หวานปุเลี่ยนๆ จินตนาการถึงตักพริกเผาเปล่าๆ เข้าปากสิครับ
ส่วนพริก ฯลฯ ก็ลอยเต็มเลย ... ผิดเอง ที่ลืมบอกว่าเผ็ดน้อย หรืออะไรทำนองนี้
ผมที่เป็นคนชอบกินก๋วยเตี๋ยวซดน้ำจนหยดสุดท้ายถึงกับไปไม่ถูกเลยทีเดียว
ก็เลย ช่างมันเถอะ กินเนื้อที่อยู่ในชามเเล้วรีบๆ ไปดีกว่า
ผมนี่ ไม้เลื้อยเลยครับ ... ตะลึง !!! พบว่า หมูกรอบที่สั่งไป คนๆ ในชามเจออันนึง
ให้ความรู้สึกถึงมาหาขุมทรัพย์ในทะเลทรายยังไงยังงั้นเลย
ในใจก็คิดว่า ร้านพี่แกขาดแคลนหมูกรอบขนาดนั้นเลยหรอ ใจดีใส่มาให้ตั้งอันนึง ถ้าหมดหรือไม่พอ
อย่างน้อยก็ให้ พนง. มาเเจ้งก็โอเคอยู่ จะได้เปลี่ยน
นี่ขนาดสั่ง หมูกรอบ ไปนะ ถ้าสั่งหมูสับ คงได้เป็น เศษหมูอันเท่าจุด ...
ทำใจเเล้วครับ... ยกเมนูขึ้นมาดูราคาเลย
ในเมนูเขียน ก๋วยเตี๋ยวต้มยำหมูสับ 40 บาท
เอาวะ เสียค่าโง่สักครั้ง กินไม่ลงจริงๆ
แล้วข้าวกะเพราหมูกรอบของพี่ก็มาเสิร์ฟ
... ขึ้นเลยครับ ของผมไม่เท่าไหร่เลยเมื่อเทียบกับของพี่
หมูกรอบ เหมือนเอาหมูกรอบอันปกติ แบบนี้
มาสับอีกเป็นสิบส่วน...
สมมติฐานเหมือนจะถูกต้อง สงสัยร้านพี่แกวันนี้หมูกรอบคงจะหมดจริงๆ
เอาส้อมเขี่ย เศษซากหมู(?) มาประกอบๆ กัน เหมือนจะได้เเค่ สามสี่ชิ้น
โอ้โห... นโยบายอาหารจานถูกที่ถูกปากเเละถูกใจมากๆ ครับ
นี่คือสภาพหลัง หมู(?) ไปเเล้ว
ที่เห็นในจานตอนแรก กว่า 50% เป็นผัก...
ผมเริ่มรู้สึกปลง มองหน้าพี่ ครั้งนี้เป็นไม่กี่ครั้งที่พวกเรากินอาหารไม่หมดจาน ไม่เคยเหลือเยอะขนาดนี้
ซึ่งปกติจะทนกินเเม้มันจะไม่อร่อย(พอกินได้)ก็ตาม แต่วันนี้ไม่อยากทรมานตัวเองเลย
ผมก็เหลือบไปมองเห็นเมนูร้าน
อุต๊ะ!!!
Don't worry, eat happy (ไม่ต้องกังวลนะคะ ขอให้กินอย่างมีความสุข)
.... สโลแกนดี๊ดี เเต่จังหวะนี้เหมือนประชด
อารมณ์ประมาณโดนหักหลัง -ๆ ไปเถอะอย่าคิดมาก
และแล้วมื้ออาหาร(?)ที่แสนจะมีความสุข(?) ของผมกับพี่ที่ได้เจอกันนานๆ ทีก็จบลง
เช็คบิล
... ในเมนู ก๋วยเตี๋ยวต้มยำสุโขทัยหมูสับ (ก๋วยเตี๋ยวต้มยำ+หมูสับ) 40 บาท
ผมสั่ง ก๋วยเตี๋ยวต้มยำสุโขทัยหมูกรอบ (ก๋วยเตี๋ยวต้มยำ+เศษเสี้ยววิญญาณที่ลงมาสถิตย์ ณ หมูกรอบ) 60 บาท
คุณเเพะ! =-= ไม่มีอะไรจะเอื้อนเอ่ยจริงๆ โนคอมเม้นท์ นี่ยังไม่รวมถึง ของพี่นะ 40 บาท
ราคาขนาดข้าวเซเว่นยังอาย... นี่แหละครับ ความประทับใจของร้านนี้
กลับมาถึงหอก็เลยลองเสิร์ชดูในเน็ต ดูพวกรีวิว ปรากฏว่าผมโชคดีมาก
คนอื่นที่ไปเขาโดน พนง ห้ามถ่ายรูป กัน แต่ผมไม่ เป็นเพราะ พนง ที่เคร่งครัด(?) ที่ผมไปเจอที่ร้านนั่นเอง
ครับ ....
อ๋อๆ ข้อดี ผมลืมไปเลย
บรรยากาศดี(?)
น้ำเปล่าอร่อยดี(?)
เอ่อ...อ้อ มีแอร์
ละก็... คิดไม่ออกละ
ขอบคุณสำหรับการอ่านนะครับ หวังว่ารีวิวนี้จะเป็นประโยชน์ประกอบการตัดสินใจให้ทุกท่านที่จะไปทานที่ร้านนี้นะครับ
ป.ล. แต่ทางเจ้าของโพสต์จะไม่พาดพิงถึง ร้าน
ตะเกียบxช้อนxส้อม ไว้นะครับ เพราะมันไม่เหมาะสม ^^
กลัวชื่อเสียงทางร้านจะเสียหาย พอๆ กับความรู้สึกที่ผมเสียไปวันนี้
และนี่เป็นเพียงความคิดเห็นส่วนบุคคลเท่านั้น เพื่อนๆ อาจจะมีความชอบไม่เหมือนกันก็ได้
ป.ล.2 ผมได้เซ็นเซอร์ชื่อร้านในภาพไว้เเล้วด้วยนะครับ ^^ ไม่ต้องกังวล
ขอบคุณครับ
[CR] อาหารจานที่สั่ง ได้เเล้วค่า~
เกริ่นถึงความประทับใจสุดซึ้งอึ้งกิมกี่วันนี้ของมื้ออาหารของผม
ณ ศูนย์การค้า เธอะ บริโอ้ ศาลายา
ผมตั้งใจจะมากินร้าน
ตะเกียบXช้อนXส้อม(เซ็นเซอร์ไว้เพื่อไม่ให้เดือดร้อนละกัน)ผมสั่ง ก๋วยเตี๋ยวต้มยำสุโขทัยหมูกรอบ (บอก พนง ให้เปลี่ยนจาก ก๋วยเตี๋ยวต้มยำสุโขทัยหมูสับ)
นี่คือภาพอาหารที่ผมได้
นั่นแหละ ... เป็นก๋วยเตี๋ยวต้มยำที่ใส่ พริกเผา เยอะมาก เยอะจนคิดว่าร้านนี้น่าจะเป็นโรงงานผลิตหลักที่ส่งออกไปทั่วโลก
รสชาติก็ ... หวานปุเลี่ยนๆ จินตนาการถึงตักพริกเผาเปล่าๆ เข้าปากสิครับ
ส่วนพริก ฯลฯ ก็ลอยเต็มเลย ... ผิดเอง ที่ลืมบอกว่าเผ็ดน้อย หรืออะไรทำนองนี้
ผมที่เป็นคนชอบกินก๋วยเตี๋ยวซดน้ำจนหยดสุดท้ายถึงกับไปไม่ถูกเลยทีเดียว
ก็เลย ช่างมันเถอะ กินเนื้อที่อยู่ในชามเเล้วรีบๆ ไปดีกว่า
ผมนี่ ไม้เลื้อยเลยครับ ... ตะลึง !!! พบว่า หมูกรอบที่สั่งไป คนๆ ในชามเจออันนึง
ให้ความรู้สึกถึงมาหาขุมทรัพย์ในทะเลทรายยังไงยังงั้นเลย
ในใจก็คิดว่า ร้านพี่แกขาดแคลนหมูกรอบขนาดนั้นเลยหรอ ใจดีใส่มาให้ตั้งอันนึง ถ้าหมดหรือไม่พอ
อย่างน้อยก็ให้ พนง. มาเเจ้งก็โอเคอยู่ จะได้เปลี่ยน
นี่ขนาดสั่ง หมูกรอบ ไปนะ ถ้าสั่งหมูสับ คงได้เป็น เศษหมูอันเท่าจุด ...
ทำใจเเล้วครับ... ยกเมนูขึ้นมาดูราคาเลย
ในเมนูเขียน ก๋วยเตี๋ยวต้มยำหมูสับ 40 บาท
เอาวะ เสียค่าโง่สักครั้ง กินไม่ลงจริงๆ
แล้วข้าวกะเพราหมูกรอบของพี่ก็มาเสิร์ฟ
... ขึ้นเลยครับ ของผมไม่เท่าไหร่เลยเมื่อเทียบกับของพี่
หมูกรอบ เหมือนเอาหมูกรอบอันปกติ แบบนี้
มาสับอีกเป็นสิบส่วน...
สมมติฐานเหมือนจะถูกต้อง สงสัยร้านพี่แกวันนี้หมูกรอบคงจะหมดจริงๆ
เอาส้อมเขี่ย เศษซากหมู(?) มาประกอบๆ กัน เหมือนจะได้เเค่ สามสี่ชิ้น
โอ้โห... นโยบายอาหารจานถูกที่ถูกปากเเละถูกใจมากๆ ครับ
นี่คือสภาพหลัง หมู(?) ไปเเล้ว
ที่เห็นในจานตอนแรก กว่า 50% เป็นผัก...
ผมเริ่มรู้สึกปลง มองหน้าพี่ ครั้งนี้เป็นไม่กี่ครั้งที่พวกเรากินอาหารไม่หมดจาน ไม่เคยเหลือเยอะขนาดนี้
ซึ่งปกติจะทนกินเเม้มันจะไม่อร่อย(พอกินได้)ก็ตาม แต่วันนี้ไม่อยากทรมานตัวเองเลย
ผมก็เหลือบไปมองเห็นเมนูร้าน
อุต๊ะ!!!
Don't worry, eat happy (ไม่ต้องกังวลนะคะ ขอให้กินอย่างมีความสุข)
.... สโลแกนดี๊ดี เเต่จังหวะนี้เหมือนประชด
อารมณ์ประมาณโดนหักหลัง -ๆ ไปเถอะอย่าคิดมาก
และแล้วมื้ออาหาร(?)ที่แสนจะมีความสุข(?) ของผมกับพี่ที่ได้เจอกันนานๆ ทีก็จบลง
เช็คบิล
... ในเมนู ก๋วยเตี๋ยวต้มยำสุโขทัยหมูสับ (ก๋วยเตี๋ยวต้มยำ+หมูสับ) 40 บาท
ผมสั่ง ก๋วยเตี๋ยวต้มยำสุโขทัยหมูกรอบ (ก๋วยเตี๋ยวต้มยำ+เศษเสี้ยววิญญาณที่ลงมาสถิตย์ ณ หมูกรอบ) 60 บาท
คุณเเพะ! =-= ไม่มีอะไรจะเอื้อนเอ่ยจริงๆ โนคอมเม้นท์ นี่ยังไม่รวมถึง ของพี่นะ 40 บาท
ราคาขนาดข้าวเซเว่นยังอาย... นี่แหละครับ ความประทับใจของร้านนี้
กลับมาถึงหอก็เลยลองเสิร์ชดูในเน็ต ดูพวกรีวิว ปรากฏว่าผมโชคดีมาก
คนอื่นที่ไปเขาโดน พนง ห้ามถ่ายรูป กัน แต่ผมไม่ เป็นเพราะ พนง ที่เคร่งครัด(?) ที่ผมไปเจอที่ร้านนั่นเอง
ครับ ....
อ๋อๆ ข้อดี ผมลืมไปเลย
บรรยากาศดี(?)
น้ำเปล่าอร่อยดี(?)
เอ่อ...อ้อ มีแอร์
ละก็... คิดไม่ออกละ
ขอบคุณสำหรับการอ่านนะครับ หวังว่ารีวิวนี้จะเป็นประโยชน์ประกอบการตัดสินใจให้ทุกท่านที่จะไปทานที่ร้านนี้นะครับ
ป.ล. แต่ทางเจ้าของโพสต์จะไม่พาดพิงถึง ร้าน
ตะเกียบxช้อนxส้อมไว้นะครับ เพราะมันไม่เหมาะสม ^^กลัวชื่อเสียงทางร้านจะเสียหาย พอๆ กับความรู้สึกที่ผมเสียไปวันนี้
และนี่เป็นเพียงความคิดเห็นส่วนบุคคลเท่านั้น เพื่อนๆ อาจจะมีความชอบไม่เหมือนกันก็ได้
ป.ล.2 ผมได้เซ็นเซอร์ชื่อร้านในภาพไว้เเล้วด้วยนะครับ ^^ ไม่ต้องกังวล
ขอบคุณครับ
ดูแผนที่ขนาดใหญ่ขึ้น