เรื่องมีอยู่ว่าเราชอบคนคนนึงอยู่แต่เขาเป็นคนที่ไม่ค่อยสนใจเรื่องพวกนี้สักเท่าไหร่เพิ่งไปรู้มาว่าเขาไม่เคยคบใครเลยแล้วไม่เคยชอบใครเลย (นี่ยิ่งหนักไปอี๊กกก) แต่เขาเป็นคนที่ไม่ได้หล่อหรือมีจุดหน้าสนใจตรงไหนเป็นพิเศษแต่เราไปตกหลุมรักตอนไหนก็ไม่รู้แต่รู้อีกทีคือชอบเขาเข้าไปเต็มๆแล้ว เราเริ่มรู้จักเขาเพราะรู้จักผ่านเพื่อนของเขาอีกทีเจอครั้งแรกคือสดุดเลยคะคนอะไรน่ารักเป็นบ้ายิ่งรู้จักเขายิ่งน่ารักคะถึงจะเป็นคนไม่พูดไม่จาก็เถอะฮ่าาา เราเลยหาเฟชเขาจนเจอแล้วเลยเริ่มทักไปเลยคะ เริ่มจากไปบอกฝันดี หลังจากนั้นก็คุยกันมาตลอดถึงเขาจะเป็นคนที่ตอบช้า(ช้าม๊ากกกกก) คุยกันอยู่ดีๆไม่ถึง3ประโยค เขาก็หายคะ3วันผ่านมาเราเลยทักไปเขาบอกว่าเขาง่วงเลยนอนก่อน(นอน3วันติดเลยหรอวะ) เราชอบหยอดเขาคะชอบเล่นมุขทุกอย่างเท่าที่จะหามาได้แต่เหมือนเขาจะไม่เล่นด้วยฮ่าาาาพอไปๆมาๆเราเริ่มรู้สึกแล้วว่าคนคนนี้ไม่ได้รู้สึกอะไรกับเราแน่ๆเราคงจะทำให้เขามาชอบเราไม่ได้หรอก(เริ่มท้อในใจ)เราเลยตัดสินใจชิงบอกเลยว่าชอบเราพิมไปยาวมากคะสุดท้ายเขาอ่านแต่ไม่ได้ตอบอะไรกลับมาสักคำช่วงนั้นคือเรียกว่าอกหักไปสักพักใหญ่ๆได้เลย ประมาณ4-5เดือนต่อมา เราคิดยังไงไม่รู้เลยทักไปอีกถามเขาว่าเขาเป็นยังไงบ้างสบายดีไหม (ในใจแอบหวั่นๆกลัวเขาไม่ยอมตอบเพราะว่าดึกมาก) สรุปว่าเขาตอบคะใจนี่ตกไปอยู่ตาตุ่มเลยทีเดียวเชียวแล้ว แล้วเราตัดสินใจที่จะกลับไปคุยต่อแม้ว่าผลจะเป็นยังไงก็ตามเรายอมเสี่ยงอีกรอบเพราะว่ายังมีหวังอยู่เราเริ่มไม่ออกตัวมากไม่ได้ทักไปทุกวันเหมือนเมื่อก่อนไม่ได้มีบทสนทนาหวือหวาเลยคะวันนึงคุยกันอยู่5ประโยคแต่เราก็มีความสุขนะที่ได้คุยแค่ได้ถามว่าเขาทำอะไรอยู่กินข้าวหรือยังแค่เขาตอบมาก็มากพอแล้วคะแต่เราก็ยังหวังลึกๆอยู่ว่าอยากให้เขาหันมองมาที่เราบ้างแต่ที่คุยกันก็มีแค่เราที่ทักไปตลอดเราควรหยุดไว้ที่ตรงนี้หรือไปต่อดีคะ.?
ควรหยุดแค่นี้หรือไปต่อดีคะ