เป็นได้แค่คนคุยกัน แต่เรารู้สึก?

สวัสดีค่ะเพื่อนๆ เราหายไปนานเลย วันนี้มีเรื่องเล่าเกี่ยวตัวเองสดๆร้อนๆเลยค่ะ คือเราเคยคุยกับคนๆนึง เราให้ชื่อย่อว่า ที นะค่ะ เรามีคนมาชอบเยอะ ส่วนมากก็เป็นคนในกลุ่มที แต่เราไม่รุ้สึกชอบใคร จนวันนึงเพื่อนทีซื้อตุ๊กตาวันเกิดให้เรา ก้เป็น..วันแรกที่ทีทักมาหาเราค่ะ>< เขามาบอกว่าเพื่อนเขาชอบเราแต่เราก้อบอกไปแค่ว่าเราเปนได้แค่เพื่อนนะ เขาก็อ่อเข้าใจเรา จะจากวันนั้นเขาก็ทักมาคุยกะเราเรื่อยๆก็แบบเพื่อนอ่ะค่ะ เราก็ไม่ได้รุ้สึกอะไร แต่คุยไปเรื่อยๆเราเริ่มรุ้สึกแล้วว จนวันจบ ม.3 เราก็รุ้ว่าเขามีคนคุยอยุ่แล้ว เขาก้อค่อยข้างมีคนคุยเยอะ ทีน่าตาดี เราก็รุ้ว่าทีคงไม่สนใจหรอก เจ้บมากเสียใจมาก จากนั้นก็ไม่ได้คุยกันเลย แต่บางทีเขาก็จะทักมาคุยด้วย แบบหายไป1อาทิตและก็กลับมาคุย เปนอย่างงี้10ๆรอบค่ะ แต่เราก็ใจอ่อนคุยอยุ่ดี เพราะเราแพ้ เรายังชอบเขา เราเปิดกล้องคุยกับเขาประจำ แต่เราก้อรุ้เขามีคนคุยเยอะ เพื่อนเราก้อใม่อยากให้เราคุย จนเราไม่ไหวด่าเขาไปเต็มที่ บอกให้เขาบล้อกเฟส เขาก้อบล้อก หายไป2เดือน เราก้อบอกให้เขาปลด เขาก็ปลด เรานี่แหละทักไปขอโทด5555 ด่าเขาและก็ยังให้เขาปลดมาคุย แต่เขากลับมาก้เหมือนเดิมค่ะ เรานี่แหละที่คิดไปเองคนเดีนวตลอด เขาไม่เคยคิดจะชอบเราเลย เรานี่แหละแพ้เอง หวั่นไหวเอง คิดไปเอง เจ็บมากกกค่ะ กับการคุยแบบนี้วนไปวนมา 7 เดือน
สุดท้าย...เราก้อเป็นได้แค่คนคุยกัน