ทำไมไม่พัฒนาหมู่บ้านตัวเองบ้าง ??

สวัสดีทุกคน เราอยู่ในหมู่บ้านแห่งหนึ่ง คือเมื่อไม่นานมานี้แม่เราได้มีโอกาสไปอบรมกับหมู่บ้านที่จังหวัดใกล้แคียงเป็นครั้งแรก คือแม่เราไม่ได้ตั้งใจจะไป แต่ว่าป้าเราใส่ชื่อแม่เราลงไป แม่เราไม่ค่อยว่างเพราะต้องทำงาน แม่เราบอกว่าไหนๆป้าเราใส่ชื่อแม่เราลงไปแล้ว แม่เราจึงตัดสินใจไปอบรมเรื่องการแยกขยะและเรื่องการทำน้ำหมักในครั้งนั้น โดยนั่งรถทัวร์ไป เราไม่รู้นะว่ามีกี่คัน แต่คันที่แม่เรานั่งคนน้อยมาก คือเราแค่สงสัยว่าเรื่องแค่นี้ทำไมจะต้องเปลืองงบนั่งรถไปจังหวัดใกล้เคียง งบจากการไปในครั้งนี้ที่ทางหน่วยงานแห่งหนึ่งขอไปเนี่ยประมาณหลักแสนเลยนะ(เราก็ไม่รู้แน่ชัด) แต่ค่าใช้จ่ายแม่เราบอกว่ามีค่าอาหารกับค่ารถสำหรับคนไม่ถึง ร้อยคน แล้วก็ใครที่ไปอบรมจะได้ถังกับอุปกรณ์ต่างๆ ที่ใช้แยกขยะและอุปกรณ์ในการทำน้ำหมัก(ใครที่ไม่ไปอบรมก็จะไม่ได้อุปกรณ์เหล่านี้)  คือเรื่องที่ไปอบรมมันก็มีประโยชน์กับตัวเราและคนในหมู่บ้านนะ แต่เรื่องการทำน้ำหมัก ป้าเราก็ทำอยู่นะได้ผลดีด้วย(ให้ป้าเราแนะนำเรื่องนี้ก็ได้) แต่เรื่องการแยกขยะ อาจจะหาบุคลากรมาให้ความรู้ในเรื่องนี้ก็ได้ คือควรใช้งบในเรื่องที่จำเป็นจริงๆ ในหมู่บ้านเรามีอยู่ซอยหนึ่งซึ่งถนนเนี่ยแบบลำบากมากๆๆๆ คือถ้าขับรถตอนกลางคืนเนี่ยตายได้นะ จริงๆนะ มันเป็นหลุมเป็นบ่อเกือบตลอดทาง เรื่องน้ำประปาก็เหมือนกันคือหมู่บ้านเราไม่เคยลำบากเรื่องน้ำเลยนะ แต่ปีนี้ลำบากเรื่องน้ำมากๆ เพราะฝนไม่ตกน้ำเลยแห้ง เพราะน้ำที่ใช้เป็นน้ำจากบนเขา แต่หมู่บ้านที่อยู่ใกล้เคียงทำไมน้ำถึงไหลเราสงสัยมากๆ แต่ในช่วงที่น้ำไม่ไหล ยังโชคดีที่หมู่บ้านใกล้เคียงแบ่งปันให้ไปเอาน้ำฟรี(ตอนนี้ฝนตกมีน้ำใช้แล้ว แต่บางวันน้ำก็ไม่ไหลเลย ดีที่เราซื้อถังมาสำหรับเก็บน้ำไว้ใช้) เรากลัวมากๆ กลัวว่าในปีหน้าหรือในอนาคตจะไม่มีน้ำใช้ คือเราพยายามปรับตัวให้ได้กับในทุกมถานการณ์ แต่เราก็กลัวการไม่มีน้ำใช้อยู่ดี เรื่องขยะ คือหลังบ้านเราเป็นสวนผลไม้ และสวนผลไม้อยู่ติดกับบ้านของผ็คนในละแวกนั้น ซึ่งสวนเรานี่แบบขยะเต็มเลยจ้า เต็มไปหมด มีทุกอย่างเลยไม่ว่าจะเป็นถุงพลาสติก ขวดแก้ว กระป๋อง เสื้อผ้าต่างๆนาๆ แบบแม่เราก็บอกเพื่อนบ้านดีๆนะว่าช่วยเก็บขยะด้วยเพราะมันเต็มสวนเลย เขาก็ไม่พอใจหรอก(เอาแม่เราไปนินทาอีก เหนื่อยค่ะ) เรื่องการสร้างอาคารเศรษฐกิจพอเพียงในหมู่บ้าน(ที่เราอยู่) คือเรื่องนี้เราไม่รู้อะไรเลยนะ แต่ก็เคยได้ยินมีคนพูดๆกันว่ามีการของบประมาณ5ล้านบาทเพื่อสร้างอาคารนี้ซึ่งอยู๋ใกล้ๆบ้านเรานี่เอง แต่มีอยู่วันนึงมีผู้ชายสองคน(น่าจะเป็นคนในหน่วยงานราชการ) มาสอบถามความเห็นเกี่ยวกับเรื่องในหมู่บ้าน เรากับแม่ก็ตอบไปตามความเป็นจริงหมดเลย ว่าหมู่บ้านเป็นยังไงๆ(ตามความเห็นเรา) และก็มีการสอบถามความเห็นในเรื่องอาคารเศรษฐกิจพอเพียง(เรามารู้ว่ามีอาคารนี้ก็ตอนนี้แหละ) คือจะมีการประชุมในหมู่บ้านอยู่เหมือนกันนะ แต่คนส่วนใหญ่ไม่ได้เข้าประชุมหรอก เพราะเขาทำงานกันเป็นส่วนใหญ่คือหาเช้ากินค่ำเป็นส่วนใหญ่ คือถ้าเราไม่เข้าร่วมประชุมเราจะไม่รู้อะไรเลย แม่เราหรือญาติๆเรา ที่เราถามๆเขาไม่รู้เรื่องอะไรเลย คือเวลาทำอะไรเขาน่าจะถามความเห็นของชาวบ้านในหมู่บ้านก่อนนะ คืออาจจะประกาศ หรือ สุ่มสอบถามความเห็นแต่ละครัวเรือนเลยก็ได้ เดี๋ยวข่าวก็แพร่กระจายไปเอง เราคิดว่างบที่ขอมาสิ้นเปลืองไปกับสิ่งที่ไม่ควรจะเกิดขึ้น ควรเก็บงบส่วนนั้นมาสร้างถนน(ถนนที่กล่าวถึงไว้ข้างต้น)คือสร้างครั้งละกี่เมตรก็ยังดี หรือจะเอามาดูแล พัฒนา แก้ไขเรื่องน้ำในหมู่บ้าน และรวมถึงการแก้ไขปัญหาเรื่องขยะ แถวบ้านเราไม่มีที่ทิ้งขยะ บางครั้งบ้านเราก็เผาขยะนะ ในหมู่บ้านเราก็มีการเผาขยะกันบ่อยมากๆเลย ควันนี่เต็มไปหมด แต่หลังๆนี่แม่เรากลัว เพราะถ้าเผาบ่อยๆมันเป็นมลพิษและควันก็รบกวนเพื่อนบ้านด้วย แม่เราเลยแยกขยะไว้ เศษอาหารก็ทำเป็นน้ำหมัก บางส่วนก็เก็บไว้ไปทิ้งถังขยะที่ในเมือง(บ้านเราเป็นบ้านนอก ไม่มีถังขยะบริการเหมือนในเมือง) คือเรื่องไหนที่สามารถแก้ไข หรือ พัฒนาได้ควรจะทำ เรื่องไหนที่ไม่สามารถแก้ไขได้ควรจะอธิบายให้ชาวบ้านได้รับรู้บ้าง  ลดการไปดูงานต่างจังหวัดบ้างก็ได้แบบไปบ่อยมากๆแต่กลับมานี่ได้อะไรกลับมาบ้าง กลับมาพัฒนาหมู่บ้านเราไม่เคยเห็นเลยจริงๆ ความจริงน่าจะให้นักวิชาการเฉพาะในเรื่องต่างๆมาที่หมู่บ้านเราบ้าง แบบมาดูว่าพื้นที่นี้เหมาะกับการทำอะไร ผืนดินแบบนี้ควรปลูกอะไร ประมาณนี้ ในหมู่บ้านตรงนี้ๆควรทำอะไรยังไงก็ว่าไป ค่อยๆพัฒนาไปทีละนิดแต่ยั่งยืน ยังดีกว่าไปดูงานที่ต่างจังหวัดน็นนี้นั่น แต่หมู่บ้านตัวเองไม่มีอะไรพัฒนาเลย (เราก็เป็นชาวบ้านคนนึง แค่อยากระบายบ้าง อยากให้มีกาตรวจสอบหลายๆอย่าง บางทีเราก็เครียดนะว่าต่อไปหมู่บ้านเราจะเป็นยังไง ถ้าไม่มีน้ำใข้และบลาๆๆๆ....)