สวัสดีค่ะ ทุกคน
เรามาแชร์ประสบการณ์ของการเป็นแม่ค่ะ
เราอายุ24 เรียนจบแล้ว มีลูก1คน
อายุขวบกว่าๆ คือท้องตั้งแต่ตอนเรียนแล้วค่ะ
ไปเรียนจนวันสุดท้ายก่อนคลอด
แต่ก็อดทนมาจนจบ ได้ความช่วยเหลือจากหลายคน กราบขอบคุณมาตรงนี้เลย

ตอนนี้เลิกกับสามีแล้วค่ะ
เราอยู่กับลูก เป็นแม่ฟูลไทม์
สามีก็ออกจากบ้านเราไปแล้ว
และไม่กลับมา
เราอุทิศชีวิตและเต้านมให้ลูกเลยค่ะ
จิตใจเราบอบช้ำ แต่ต้องปาดน้ำตา
แล้วให้นมลูกต่อไป

ลูกเราติดเต้ามากค่ะ ดูดอยู่ข้างเดียว
ทุกวันนี้ได้แต่ปลง สังขารเอย ไม่เที่ยงหนอ
นมเล็กข้าง ใหญ่ข้าง
ข้างที่เล็กก็แบนเหลว ข้างที่ลูกดูดก็ใหญ่จนยาน
หัวนมยืดได้ยาวเลยค่ะ
แต่ด้วยความที่อยากให้ลูกแข็งแรง
เราผ่าคลอด ลูกก็เสี่ยงภูมิแพ้แล้ว
เราเลยเลือกนมแม่ที่จะสร้างภูมิคุ้มกันให้เค้า
ตอนแรกนมเล็กมาก แต่ด้วยความที่นมเยอะมาก พอคัดปุ๊ป แตกลายทั้ง2ข้าง
ตอนนี้ข้างที่ลูกไม่ดูดเลยทั้งแบนและแตกลาย
หน้าท้องก็ไม่ยุบค่ะ เหมือนท้องทั้งๆที่ไม่มีสามีอยู่แล้ว 5555555
เราสูงแค่ไม่ถึง150
นมโตข้างเดียว พุงยื่น
แต่ไม่คิดจะอดอาหารนะคะ
ลูกเรากินนมนี่เนอะ

แต่เชื่อมั้ยคะ ต่อให้ร่างกายมันไม่สวยงาม
แต่มันสุขในหัวใจอย่างบอกไม่ถูก
เต้านมที่เราบ่นๆไปข้างบน
แค่เราเปิดให้ลูกดู เค้ายิ้มชอบใจ
เราก็เลยเต็มใจยอมแลก

แต่บางคนเค้าดูแลตัวเองดีๆ
ก็ไม่เป็นแบบเรานะคะ
ตอนอยู่ด้วยกันกับสามี
ค่อนข้างสบาย เรามีหน้าที่ให้นมลูกอย่างเดียว ไม่ได้ออกกำลังกายอะไร
กินๆนอนๆก็ว่าได้
ไขมันสะสมอยู่เพียบเลย

แต่บางทีคิดๆขึ้นมาก็เศร้านะคะ
เราเป็นผู้หญิงที่มีลูกติดตั้งแต่อายุเท่านี้
มีครอบครัวเร็ว มีลูกเร็ว
มาแบบไม่ทันตั้งตัว
พอคลอด
ร่างกายที่เคยเต่งตึง กระชับ
มันไม่เหมือนเดิมเลย
เราเคยคิดว่าผู้หญิงกับความสวยงามเป็นของคู่กัน
แต่ตอนนี้มองดูแล้วไม่มีอะไรใกล้เคียงกับความสวยงามที่ว่าเลย
ร่างกายที่เคยเฟิร์ม
กลับต้องใส่เสื้อหลวมๆ เพื่อบังพุงยื่นๆ
เสื้อเซ็กซี่มองข้ามไปเลยค่ะ
เนินอกมีแต่รอยแตกลาย

บางคนบอกว่า อายุเท่านี้ไปเริ่มใหม่ได้สบายๆ
เราคิดหลายอย่างนะคะ
เรายังรักสามีเราอยู่มาก
แต่ถ้าต้องเดินหน้าต่อ
ใครจะมารักลูกเราจริงมั้ย
ร่างกายเราแบบนี้ มันไม่สวย
ไม่น่าดูเลยนะ ใครเค้าจะรับได้หรอ
ถ้าแค่มีจิตใจดีอย่างเดียวมันเพียงพอ
มันก็ดี แต่เราเองไม่ได้ดีขนาดนั้นค่ะ
ความรักเราถึงล้มเหลวแบบนี้

คือพออยู่กับลูก บางทีลูกหลับมันเวิ่นเว้อมากค่ะ 5555 คิดไปเรื่อย เต็มสมอง
แบบว่า นี่ชั้นโดนทิ้ง ลูกไม่มีพ่อ
ชั้นคือผู้หญิงที่ผ่านการมีครอบครัวมาแล้ว
แถมร่างกายพัง ไม่กล้าไปทำความรู้จัก
ไปเริ่มต้นใหม่กับใคร
รู้สึกคุณค่าในตัวเองมันลดลง
มันก็มีมาแว้บๆนึง ในแต่ละวัน
เราก็ยังคิดอยู่ เเบบนี้เรียกซึมเศร้ามั้ยนะ
หาหมอดีมั้ย บางทีแทบไม่มีแรงดูลูก
แต่คือพอลูกยิ้ม ลูกหัวเราะ มันก็ชื่นใจขึ้นมาค่ะ

เรากับสามีเนี่ย ใจร้อนทั้งคู่
เราชอบประชดค่ะ
เค้าก็หงุดหงิดไม่น้อยเลย
เราเริ่มต้นใหม่กันหลายครั้งจนเค้าถอดใจไปแล้ว มันมีแต่ปัญหาเดิมๆ
คือชอบเถียงกัน
เราเป็นคนชอบทะเลาะจะกว่าจะเข้าใจ
แบบพูดๆไป รู้สึกไงบ้าง
จนกว่าอีกฝ่ายจะอธิบายมาให้เข้าใจ
เราจะหยุด
แต่สามี เค้าจะไม่ชอบเถียงค่ะ
ไม่ชอบเวลาเราบ่น ถ้าเจอปัญหา
เค้าเลือกจะไม่คุยมากกว่า
ถึงเค้าจะเลือกจบกับเรา
แต่เรายังรักเค้าอยู่มากนะคะ
อยู่ใกล้ๆทะเลาะกันยังไง
มันก็อุ่นใจกว่าไม่มีกันเยอะ
เราอยากให้พ่อกับลูก รักกันสนิทกัน
ไม่อยากให้ไกลกันเลยค่ะ

ล่าสุดนี้ ก่อนเลิกกัน เราอยู่ไกลกันค่ะ
มีเรื่องจำเป็นที่เค้าต้องไปที่อื่น
พอใกล้กำหนดกลับ เราแท้งลูกคนที่2
เลยไปกดดันให้เค้ารีบกลับมา
อีกวันเดียวเราก็รอไม่ได้
พูดกันไม่รู้เรื่อง
เค้าบล็อคเบอร์หายไปเลย
จนตอนนี้เลยกลายเป็นต้องรอแบบไม่มีจุดหมายเลยค่ะ
ไม่รู้จะมีวันที่เค้ากลับมามั้ย
เราเลยเสียทั้งสามีและลูกคนที่2ไป
เสียใจแบบไม่รู้จะพูดยังไงเลยจริงๆ

อยากบอกคนที่มีแฟน
"ดูแลดีๆกันในวันที่ยังมีกันอยู่"นะคะ
คำนี้เป็นคำพื้นฐาน ที่เข้าใจได้ง่าย
แต่ทำได้ยากนะคะ สำหรับบางคู่
ความหมายมันมากมายเหลือเกินค่ะ
กับคำว่าดูแลกันดีๆ

น้องๆ สาวๆ ที่กำลังเรียน
สมัยนี่แล้วจะให้บริสุทธิ์อยู่คงเป็นเรื่องยากมากๆจริงๆ
ขอให้ป้องกันดีๆนะคะ
ปลอดภัยจากโรคด้วย
และการตั้งครรภ์ไม่พร้อมด้วย
ลูกควรเกิดในตอนที่พร้อม
และความรักที่มั่นคงของพ่อและแม่นะคะ


แล้วที่สำคัญ รักพ่อแม่ ครอบครัวเดิมของเราให้มากๆนะคะ
ต่อให้เราเคยดื้อกับเค้ามากแค่ไหน
วันที่เรารู้สึกเดียวดาย เค้าไม่ทอดทิ้งเราค่ะ


ความรักของเรามันเหมือนอุบัติเหตุ
เกิดขึ้นรวดเร็ว ไม่นานเราท้อง
ยังไม่ทันศึกษากันให้ดีเลย
แต่เราจะดูแลลูกให้ดีค่ะ
เรารักลูกมาก
เรื่องในฐานะสามี ภรรยา
เราทำอะไรไม่ได้แล้ว
ขอร้องยังไงเค้าก็ไม่กลับมา
ถึงแม้จะอยากให้ครอบครัวสมบูรณ์ขนาดไหนก็ตาม
เค้าเคยบอกว่า เดี๋ยวเราก็ได้เจอกันแล้ว อดทนอีกหน่อย
สร้างตัวไปด้วยกัน อยู่ด้วยกันไปจนแก่เลยเนอะ
อะไรที่วาดฝันไว้ วางอนาคตด้วยกันไว้ พังทลายไปหมดแล้วค่ะ
มันไม่มีแล้ว คำพูดดีๆแบบนั้น
คนที่คอยห่วงเรา ไม่อยากเชื่อเลย
ว่าคนที่ปฏิเสธเราวันนี้ คือคนที่สัญญาจะไม่ทิ้งเราในวันนั้น
ชีวิตมันไม่เหมือนเดิม
ทำได้แค่มองฟ้าแล้วคิดว่าเค้าจะเหงาเหมือนเรามั้ย จะทำอะไรอยู่
คิดว่าถ้ามีเค้าอยู่ตรงนี้คงดี
จากที่เจออะไรมาก็ไปเล่าให้ฟัง
ตอนนี้เลยแปลกๆไป ไม่จำเป็นแล้ว
เค้าไม่อยากรับรู้แล้ว
เวลาลูกทำอะไรน่ารักๆก็อยากให้เค้าได้เห็น
อยากจูงมือลูกเดินไปด้วยกัน ข้างๆกัน

เราไม่อยากตอบคำถามใครเลย
ว่าสามีเราจะกลับมาวันไหน
เราเสียใจค่ะ ที่นิสัยไม่ดีของเรา
ทำให้ลูกเราขาดพ่อ
แต่ชีวิตเราต้องเดินต่อไปเนอะ
ให้กำลังใจแม่เลี้ยงเดี่ยวทุกคนนะคะ
จับมือถือนาน ลูกเริ่มประท้วงแล้ว
#แม่เลี้ยงเดี่ยวทีมนมแม่ค่ะ