นี่เป็นกระทู้แรกที่ผมตั้งนะครับ ถ้าใช้ภาษาไม่ดียังไง ก็ขอโทษด้วยนะครับ ผมพิมพ์ไม่ค่อยถูก เรื่องมีอยู่ว่า
เรารู้สึก ไม่ค่อยมีเพื่อนคบเลยครับ คือแบบ เราไม่มีเพื่อนมาตั้งแต่เด็กแล้ว ตั้งแต่ประถม ชอบโดนเพื่อนแกล้งตั้งแต่เด็ก จนร้องไห้ทุกวัน(ผมไม่สู้คนด้วยครับ) พอ ม.ต้น ผมก็ปรับตัวให้ดียิ่งขึ้น แต่มันก็ไม่ได้ผลอะครับ เวลามีงานกลุ่ม ส่วนมากก็ไม่มีใครเอาผมเข้ากลุ่ม เราเสียใจนะแบบ อะไรวะ ทำไมเป็นแบบนี้ ผมดีกับเพื่อนตลอดอะครับ แบบทุ่มเทมาก เวลามีงานอะไรการบ้าน ผมก็สอนให้ เวลาเพื่อนไม่สบายใจผมก็ให้คำปรึกษา แต่สิ่งที่ผมได้มา มันคืออะไรอะครับ เวลาผมมีเรื่องไม่สบายใจบ้าง เรื่องที่บางทีผมไม่อยากจะปรึกษาคนในครอบครัว แต่เพื่อน กลับมองข้ามมัน ไม่มีใครให้คำปรึกษาผมเลย ทุกคนเพิกเฉย ไม่มีใครตอบ ใช้ใจแลกไม่ได้จริงๆเลยครับ เราเสียใจนะ เราไม่เคยทำให้ใครโกรธอะไรเลย ทำดีด้วยตลอด หรือว่าผมเป็นคนพูดน้อย ไม่ค่อยเข้าสังคม ทุกวันนี้ผมก็ไม่มีเพื่อนเหมือนเคย ไม่มีใครเลยจริงๆครับ ไม่มีเพื่อนสนิท เหมือนอยู่ตัวคนเดียวบนโลกนี้ มีแต่ครอบครัวที่รักผมที่สุด เพื่อนที่ดีที่สุดของผมตอนนี้ก็คือน้องหมานี่แหละครับ เวลาผมมีอะไรผมก็จะพูดกับมัน ถ้ามันพูดได้ก็ดีสิครับ ผมควรจะทำยังไงดีครับ ผมเครียดทุกวัน บางทีผมก็คิดนะ คนดี ช่วยเหลือคนอื่น เกรงใจคนอื่น ไม่มีใครสนใจ แต่ทำไมคนไม่ดีแต่ พูดเก่ง ถึงมีเพื่อนเยอะ หรือว่าเราต้องพูดเยอะ ถึงจะมีเพื่อนเยอะหรอครับ (เหมือนกระทู้ระบายเลยแฮะ)
มีใครรู้สึกแบบผม เป็นแบบผมบ้างครับ
เรารู้สึก ไม่ค่อยมีเพื่อนคบเลยครับ คือแบบ เราไม่มีเพื่อนมาตั้งแต่เด็กแล้ว ตั้งแต่ประถม ชอบโดนเพื่อนแกล้งตั้งแต่เด็ก จนร้องไห้ทุกวัน(ผมไม่สู้คนด้วยครับ) พอ ม.ต้น ผมก็ปรับตัวให้ดียิ่งขึ้น แต่มันก็ไม่ได้ผลอะครับ เวลามีงานกลุ่ม ส่วนมากก็ไม่มีใครเอาผมเข้ากลุ่ม เราเสียใจนะแบบ อะไรวะ ทำไมเป็นแบบนี้ ผมดีกับเพื่อนตลอดอะครับ แบบทุ่มเทมาก เวลามีงานอะไรการบ้าน ผมก็สอนให้ เวลาเพื่อนไม่สบายใจผมก็ให้คำปรึกษา แต่สิ่งที่ผมได้มา มันคืออะไรอะครับ เวลาผมมีเรื่องไม่สบายใจบ้าง เรื่องที่บางทีผมไม่อยากจะปรึกษาคนในครอบครัว แต่เพื่อน กลับมองข้ามมัน ไม่มีใครให้คำปรึกษาผมเลย ทุกคนเพิกเฉย ไม่มีใครตอบ ใช้ใจแลกไม่ได้จริงๆเลยครับ เราเสียใจนะ เราไม่เคยทำให้ใครโกรธอะไรเลย ทำดีด้วยตลอด หรือว่าผมเป็นคนพูดน้อย ไม่ค่อยเข้าสังคม ทุกวันนี้ผมก็ไม่มีเพื่อนเหมือนเคย ไม่มีใครเลยจริงๆครับ ไม่มีเพื่อนสนิท เหมือนอยู่ตัวคนเดียวบนโลกนี้ มีแต่ครอบครัวที่รักผมที่สุด เพื่อนที่ดีที่สุดของผมตอนนี้ก็คือน้องหมานี่แหละครับ เวลาผมมีอะไรผมก็จะพูดกับมัน ถ้ามันพูดได้ก็ดีสิครับ ผมควรจะทำยังไงดีครับ ผมเครียดทุกวัน บางทีผมก็คิดนะ คนดี ช่วยเหลือคนอื่น เกรงใจคนอื่น ไม่มีใครสนใจ แต่ทำไมคนไม่ดีแต่ พูดเก่ง ถึงมีเพื่อนเยอะ หรือว่าเราต้องพูดเยอะ ถึงจะมีเพื่อนเยอะหรอครับ (เหมือนกระทู้ระบายเลยแฮะ)