สวัสดีค่ะ เพื่อนๆ ชาวพันทิป ก่อนอื่นเราต้องขอเกริ่นนำเรื่องก่อนนะคะ คือเราคบกับแฟนมาได้ 5 ปีกว่าแล้ว ตอนนี้เรากับแฟนเรียนอยู่ปี 3 ค่ะ คือตอนคบแรกๆ อะไรมันก็ดีหรอกนะคะ แต่พอมามองถึงปัจจุบัน เราไม่แน่ใจว่าความรักของเราจะไปกันรอดมั้ย เหตุเกิดจากเมื่อวันก่อนค่ะ เรากับแฟนทะเลาะกันเพียงเพราะเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ซึ่งแต่ละครั้งที่ทะเลาะ ก็จะดีกันในเร็ววัน แต่ปัญหาก็ยังไม่เคลียค่ะ เหมือนกับลืมๆ กันไปบ้าง จดจำแต่ข้อดีๆ ของกันและกันมากกว่า

พอมาวันหนึ่ง เราเริ่มโตขึ้นและมีความคิดของเรามากขึ้น จากตอนแรกที่ทะเลาะแล้วลืมๆ มันไป ตอนนี้กลายเป็นอยากเคลีย อยากคุย อยากเรียนรู้กันและกันให้มากกว่านี้ค่ะ บางคนอาจจะมองว่า เอ๊ะ? คบมาตั้งนาน ยังไม่รู้จักกันดีอีกหรอ? เราบอกเลยก็ได้ค่ะว่า เราคบกันมานานก็จริง แต่ทุกๆ การทะเลาะ เราหันหน้าคุยกันน้อยมาก คือเราอยากเคลียนะ แต่แฟนไม่เอาอะค่ะ จะมีเคลียก็บางเรื่องค่ะ แต่ไม่ใช่ทุกเรื่องที่ทะเลาะ ซึ่งเวลาเคลียเราจะผลัดกันพูดในส่วนของแต่ละคน แต่!!! เวลาที่เราพูดส่วนของเรา เหตุผลของเรา แฟนเรามักจะมองว่าเราอะชอบอ้าง ชอบแถ พูดง่ายๆ เลยคือ ไม่คิดจะฟังเหตุผลที่ต่างเลยค่ะ หรือถ้ามีเคลียกัน เขาก็จะชอบโยนความผิดมาให้เรา จนแบบเราก็คิดนะว่า ทำไมเรื่องแค่นี้คุยกันดีๆ ไม่ได้ ทำไมไม่ลองมองอีกมุม เพื่อที่จะเข้าใจเราให้มากขึ้น มีแต่เราที่เข้าใจเขาอยู่ฝ่ายเดียว

เราเลยคิดว่า ถ้าไม่รีบปรับตอนนี้ จะทำให้ต่อไปในอนาคต เราจะมีปัญหากันค่ะ กลัวจะเป็นปัญหาสะสมมากๆ แล้วจะเจ็บทั้งคู่ เราเหนื่อยมากค่ะกับการกระทำแบบนี้ เขาชอบหายไป ชอบหนีออกจากไลน์เวลาเราทะเลาะกัน เขาชอบบอกว่ารออารมณ์ดีแล้วค่อยมาคุยกัน เราก็โอเคตามนั้น แต่ว่าพอกลับมาคุย เราก็ไม่เห็นว่าจะเคลียเรื่องเก่า มันคาราคาซังและอึดอัดใจมาก พอเราบอกว่า เคลียมั้ย? เขาก็จะบอกเราว่า ว่ามาสิจะเคลียอะไร พอเริ่มเท่านั้นแหละค่ะ มาวงจรเดิมอีกละ แบบว่า หาว่าเราแถ หาว่าเราคิดแปลกๆ แล้วก็มาโมโหใส่เรา พอโมโหก็หนีออก พอหนีออกก็มาบอกว่าไว้อารมณ์ดีค่อยคุยกัน มันวนซ้ำไปมา เบื่อซ้ำไปมาแบบนี้มาบ่อยมากเลยค่ะ เราไม่รู้จะทำยังไงแล้ว

ตอนแรกก็พอทนได้ แต่พอมันหลายครั้ง เรารู้สึกแย่มาก ไปปรึกษาเพื่อนสนิท เขาก็บอกให้เราลองหายไปจากชีวิตเขาดูสักพัก ลองให้แฟนเราอยู่กับตัวเอง คิดทบทวนบ้าง ถ้าคิดได้ แล้วถ้าเขาแคร์เราจริงๆ เขาก็จะกลับมาเอง

เราเลยหายไปค่ะ หลังจากคืนนั้นที่ทะเลาะกัน เราคิดว่าจะหายไปซัก 1 อาทิตย์ค่ะ ลองห่างกันดู เผื่ออะไรจะดีขึ้น เพื่อนๆ คิดว่าเราทำแบบนี้ถูกต้องแล้วมั้ยคะ หรือถ้าไม่ดี หากมีวิธีอื่นแนะนำเราได้นะคะ เราเหนื่อยใจมาก ข้อดีแฟนเราก็มีค่ะ จะมีข้อเสียก็แค่การหนีปัญหา การไม่รับฟังอีกฝ่ายมากกว่า เรากลัวมันจะบั่นทอนจนไปถึงตอนโตค่ะ เราเคยพูดไปแล้วหลายครั้ง แต่เขาไม่หือไม่อือกับเราเลย เหมือนถ้าความคิดเราไม่ตรงกับเขา เขาก็จะไม่รับฟังอะค่ะ

ปล. เราไม่ได้คิดจะเลิกกับเขา แต่อยากให้เขาปรับปรุงตัวเอง ซึ่งเราก็จะปรับตัวเองด้วยค่ะ

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ ถ้าใช้คำผิดพลาดประการใดต้องขออภัยด้วยค่ะ