เรื่องขนลุกที่สี่แยกรัชโยธิน (สงสัย คำถาม)

เราขอบอกก่อนว่าทำไมเราต้องตั้งกระทู้ว่า"เรื่องขนลุกที่สี่แยกรัชโยธิน" คือตัวเรากลัวและตกใจกับเหตุการณ์ที่เราเห็นเราไม่รู้ว่าสิ่งที่เห็นคืออะไรกันแน่เราเถียงกับเพื่อนและคนขับแท๊กซี่ตลอดทาง และด้วยความเพลีย และความอ่อนแรง ความกลัวก็เพิ่มมากขึ้น คิดมากไปว่าเจอของดีป่ะว่ะ เราเลยตั้งกระทู้ด้วยชื่อนี้ อาจจะไม่ใช่เรื่องผี ซึ่งเราก็ไม่ใช่คนแถวนั้น และเราก็ยังสงสัยว่าสรุปแล้วมันคืออะไร.....


       เริ่ม.....
วันนี้เป็นที่เรากับเพื่อนไปสัมนากันที่โรงแรมที่หนึ่งแถวๆรัชโยธินก็ไปแต่เช้าตื่นก็เช้า ก็มีความนอยด์ เพลีย หลายอารมณ์อยู่ในนั้น ก็ทำกิจกรรมกันจนเย็นก็กลับบ้าน เรากับเพื่อนก็เลยเดินออกมาหน้าปากเพื่อขึ้นแท๊กซี่ไปลงเมเจอร์รัชโยธิน พอเราขึ้นไปบนรถ เราก็เริ่มเม้ากับเพื่อนก็บ่นๆ คุยกันไปเรื่อย แล้วก็เงียบกันไปแปปนึง เราก็มองออกไปนอกหน้าต่าง ซึ่งเรากับนั่งด้านหลังคนขับตรงด้านซ้าย ส่วนเพื่อนของเราหนังด้านขวา แล้วด้วยความที่เราหยุดคุยกับ เราก็มองออกไปนอกหน้าต่างรถฝั่งของที่เพื่อนเรานั่ง รถแท๊กซี่ก็ไปจอดติดไฟแดงอยู่ตรงตีนสะพานแยกรัชโยธิน ซึ่งด้านล่างของสะพานนั้นจะมีรั้วล้อมรอบก็ปกติที่ไป แล้วรถก็ขยับตามคันด้านหน้าแล้วหยุด ตอนนั้นเราก็มองนอกหน้าต่างก็ด้วยความเหม่อ ก็เห็นคนนั่งอยู่ใต้สะพาน ไม่ใช่สิ แวบแรกเราเห็นเหมือนคนนั่งอยู่ใต้สะพานแล้วมีของวางอยู่ด้านข้างและด้านหน้า ซึ่งเราจะไม่ตกใจเลย เพราะเราก็เคยเห็นคนจรเค้าจะมานอนหรือมาอาศัยอยู่ใต้นั้นในที่อื่นๆเยอะแยะ มันก็ดูไม่แปลก แต่เราหันกลับไปมองอีกครั้ง ด้วยความที่สงสัย เราก็ตกใจ (ขอโทษที่ไม่สุภาพค่ะ) 'เห้ยยย !! ทำไมเค้าเอาหุ่นไปตั้งว่ะ ยิ้มตกใจหมด' ด้วยความที่เราเป็นคนเสียงดังคนขับกับเพื่อนเราก็หันไปมองตาม 'เออว่ะ แต่..นั้นคนไม่ใช่หรอ หรือหุ่นว่ะ' ตอนนั้นคือแบบจ้องและมองกันนานมาก พี่คนขับเลยพูด 'คนน้องพี่เห็นเค้ายังขยับนิ้ว ขยับหัวอยู่เลย' แล้วตอนนั้นเราเป็นคนเห็นคนแรก เราก็มองไม่วางตา จ้องแล้วจ้องอีกก็มั่นใจยังไงยิ้มก็คือหุ่น เพราะตั้งแต่ที่เห็นและตกใจครั้งแรกท่าทางของเค้ายังอยู๋แบบเดิมไม่เปลี่ยนท่า เรามองยังไงก็ไม่ขยับนะ แบบอยู่ถ้าเดิม คือ นั่งขัดสมาธิ มือทั้งสองข้างวางบนเข่า แล้วก็ก้มหน้านิดๆ คืออาจจะมองว่าเป็นคนนั่งสมาธิก็ได้ แต่จากสายตาที่เราบอก ยังไงยิ้มก็ไม่ใช่คนแน่ๆ ทั้งสีผิวที่ขาวแบบดูดีเลยนิ้วมือเรียว ด้านข้างของหน้าคือมันดูแข็งจนเกินไปดูยังไงก็ไม่ใช่คน ที่เราเห็นแค่นั้นเพราะผมมันลงมาปรกหน้า คือดูยังไงก็เหมือนหุ่นผช.ที่ตั้งตามร้านขายเสื้อผ้า 'แต่เค้าขยับนะกูเห็น เค้าขยับนิ้วอ่ะ ตรงมือที่วางตรงเข่าอ่ะดูดิ กูว่าคน แต่ทำไมนั่งนิ่งจังว่ะ เชี้ยย น่ากลัวชิบ' พี่คนขับเห็นเราบอกหุ่นๆๆๆๆ จนพี่แกเปิดกระจกดู แล้วรถที่เรานั่งอยู่ก็อยู่ห่างประมาณ4-5เมตรได้ ซึ่ง เราก็พยายามเพ่งมองเท่าไหร่ก็มองว่ายังไงก็คือหุ่น และก็ไม่ได้ขยับเลยสักนิดเดียว เราเถียงขาดใจ ส่วนพี่คนขับกับเพื่อนเราเค้าบอกว่าเห็นขยับนิ้วกับตัวเบาๆ แบบเหมือนคนกระตุกแต่เบาๆ แต่ไม่ขยับหรือเปลี่ยนถ้าทางอื่นเลย 'คนยังไงก็คนแน่นอนพี่มั่นใจ' ส่วนเพื่อนเรามันก็ยังไม่เชื่อ แต่ด้วยความที่มันบอกว่าเห็นขยับนิ้วจริงนะ ไม่เชื่อลองมองดู เราก็หันไปมองอีกครั้ง แล้วรถก็ไฟเขียวพอดี รถก็กำลังเคลื่อนไป แล้วตอนนั้นเราก็กำลังจดจ่อกับนิ้วและตัวของเค้าอยู่ ยิ้มดันขยับนิ้วแบบไม่รู้คิดไปเองหรือยังไงแล้วแบบก้มหัวเหมือนคนผงกหัวแต่เบามากๆคือถ้าไม่ตั้งใจมองก็ไม่รู้ว่าขยับ เราเลยกรี๊ดเลย 'เชี้ยยยยย ยิ้มขยับว่ะ แต่มันเป็นหุ่นยังไงก็หุ่น' เราก็ยังคงเถียงพร้อมกับก้มหน้าหลบภาพที่เห็นด้วยความเป็นคนกลัวเรื่องพวกนี้อยู่แล้ว เจอแบบนี้เรายิ่งแบบคิดหนัก สรุปนี้เจอจริงๆหรอว่ะ หรือเป็นคนว่ะ เชี้ยย ยิ้มคืออะไร แต่ยังไงเราก็ยังไม่เชื่อ

แล้วด้วยเหตุการณ์นี้ที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อช่วง5โมงเย็นกว่าๆที่ผ่านมา เราเลยตั้งข้อสงสัยว่า ถ้าที่อยู่ตรงนั้นคือหุ่นที่มีคนเอาไปวางไว้และจัดท่าทางให้ แล้วที่เห็นกับสามคนว่าที่ขยับคือตาฝาดหรอ และถ้าเป็นคนจริง คือเราไม่ได้รังเกลียดหรือเหยียดคนจรนะ แต่จากผิวพันของคนที่นั่งอยู่ดูสะอาด ผิวขาวเนียนดูดีเลยอ่ะ นิ้วมือโดยรวมยังไงก็หุ่น ลองนึกตามว่าแบบแข็งอ่ะ ดูยังไงก็ไม่เป็นธรรมชาติและก็ไม่ใช่คนเราอธิบายไม่ถูกต้องเห็นด้วยตัวเอง  ทำไมเค้าถึงนั่งนิ่งเกือบ3-4นาทีโดยที่ขยับแค่นิ้วหรือหัวตามที่เรากับเพื่อนและพี่คนขับเห็น คือสรุปแล้วคืออะไร เราโคตรติดใจ กลัวก็กลัว

บางคนที่อยู่ในบริเวณนั้นอาจจะเจอบ่อยและรู้เค้าคือคนหรืออะไรก็ตาม ตามที่เราคิด ช่วยบอกความจริงให้รู้หน่อย  ว่าคืออะไร
คนที่ไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์อาจจะมองว่าแบบเราเพ้อหรือคิดไปเองหรือเปล่า ก็ลองไปพิสูจให้เราที่ว่าคืออะไร
บริเวณที่เราเจอจะอยู๋ตรงสี่แยกรัชโยธินเลี้ยวขวาจะไปทางเมเจอร์รัชโยธิน อยู่ใต้สะพานที่มีรั้วกั้น

ที่เรามาตั้งกระทู้และเล่าเหตุการณ์ให้ฟัง เพราะเราสงสัยจริงๆ และเราไม่ใช่คนแถวนั้น คงไม่มีโอกาสไปพิสูจด้วยตัวเองบวกกับเรากลัวด้วย5555 ใครร็ช่วยบอกเราหน่อย และใครที่หาว่าเราเพ้อ เราไม่ได้เพ้อ เราแค่เพลีย 555555555 ขอบคุณเด้อที่อ่าน สงสัยมาก!!

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่