อาการนี้ควรพบจิตแพทย์รึเปล่า??
คุณเคยเป็นมั้ย??
อยู่ๆก็รู้สึกเศร้า ไม่สบายใจ หดหู่ ท้อแท้ เหนื่อยกับสิ่งที่เป็นอยู่ ผิดหวัง หมดหนทาง คิดอะไรไม่ออก ไปต่อไม่ถูก เจ็บใจตัวเอง เกลียดตัวเอง ไม่พอใจในตัวเอง งี่เง่า รู้สึกว่าตัวเองไร้ประโยชน์ หนักโลก สิ้นหวัง ผิดหวังกับตัวเอง ขี้ระแวงเกินไป หรือ...... บางทีเราก็ร่าเริงเกินเหตุ มีความสุขเกินมนุษย์ มองโลกในแง่ดี (ประดุจดั่งตัวเองเป็นนางเอก555) ยิ้มได้ทั้งวันแม้บางครั้งสิ่งที่เจอก็เลวร้ายพอสมควร หรือ...พอจะโกรธก็โกรธแบบเป็นฟืนเป็นไฟ โมโหร้าย โวยวาย บางทีก็โกรธแบบเงียบ นิ่ง โมโหอยู่ข้างในแทบจะระเบิด มองโลกในแง่ร้ายแบบสุดๆ เห็นอะไรก็มองไปในทางลบ อคติทันที
.....บางทีก็คิดนะว่าตัวเองอาจจะต้องมีปัญหาทางจิตแน่นอนเลย คนบ้าอะไรจู่ๆก็เศร้า สักพักก็มีความสุข ไม่นานก็กลับมาเศร้าอีก. เอาตรงๆก็อยากไปพบแพทย์อยู่นะแต่ติดที่ไม่มีเงิน และก็กลัวด้วยว่าจะเป็นบ้ารึเปล่า แต่หลายคนบอกว่าเราเป็นคนที่มีความเป็นผู้ใหญ่สูงมากกก... ซึ่ง..ตัวเราเองไม่รู้เลยว่าตัวของเราที่คนอื่นเค้ามองมานั้นจะเป็นแบบไหน (ขอขยายความนิดนึงว่าไอ้คำว่า "ความเป็นผู้ใหญ่" ที่เพื่อนพูดนั้นคือ บุคลิกภาพ เช่น การนั่ง การเดิน รวมไปถึงคำพูดคำจา การมีเหตุและผล.) แต่ตัวเราเองเรารู้ดีว่าข้างในจิตใจของเรามันเป็นยังไง มันรู้สึกอะไรอยู่ ณ ตอนนั้น เรื่องบางเรื่องถึงเราอยากจะบอกใครก็ตามแต่มันก็ยากที่จะบรรยานออกมาเป็นคำพูด มันเรียบเรียงไม่ถูก ไม่รู้ว่าจะเริ่มจากตรงไหน แล้วถ้าเราพูดไปแล้วเค้าจะเข้าใจในความหมายรึเปล่า.
...ช่วยเม้นบอกด้วยนะคะว่าเราควรไปพบแพทย์แบบที่เราคิดรึเปล่า หรือเป็นเพราะเราคิดมากไปเหมือนคนอื่นพูด
อาการนี้ควรพบจิตแพทย์รึเปล่า??
คุณเคยเป็นมั้ย??
อยู่ๆก็รู้สึกเศร้า ไม่สบายใจ หดหู่ ท้อแท้ เหนื่อยกับสิ่งที่เป็นอยู่ ผิดหวัง หมดหนทาง คิดอะไรไม่ออก ไปต่อไม่ถูก เจ็บใจตัวเอง เกลียดตัวเอง ไม่พอใจในตัวเอง งี่เง่า รู้สึกว่าตัวเองไร้ประโยชน์ หนักโลก สิ้นหวัง ผิดหวังกับตัวเอง ขี้ระแวงเกินไป หรือ...... บางทีเราก็ร่าเริงเกินเหตุ มีความสุขเกินมนุษย์ มองโลกในแง่ดี (ประดุจดั่งตัวเองเป็นนางเอก555) ยิ้มได้ทั้งวันแม้บางครั้งสิ่งที่เจอก็เลวร้ายพอสมควร หรือ...พอจะโกรธก็โกรธแบบเป็นฟืนเป็นไฟ โมโหร้าย โวยวาย บางทีก็โกรธแบบเงียบ นิ่ง โมโหอยู่ข้างในแทบจะระเบิด มองโลกในแง่ร้ายแบบสุดๆ เห็นอะไรก็มองไปในทางลบ อคติทันที
.....บางทีก็คิดนะว่าตัวเองอาจจะต้องมีปัญหาทางจิตแน่นอนเลย คนบ้าอะไรจู่ๆก็เศร้า สักพักก็มีความสุข ไม่นานก็กลับมาเศร้าอีก. เอาตรงๆก็อยากไปพบแพทย์อยู่นะแต่ติดที่ไม่มีเงิน และก็กลัวด้วยว่าจะเป็นบ้ารึเปล่า แต่หลายคนบอกว่าเราเป็นคนที่มีความเป็นผู้ใหญ่สูงมากกก... ซึ่ง..ตัวเราเองไม่รู้เลยว่าตัวของเราที่คนอื่นเค้ามองมานั้นจะเป็นแบบไหน (ขอขยายความนิดนึงว่าไอ้คำว่า "ความเป็นผู้ใหญ่" ที่เพื่อนพูดนั้นคือ บุคลิกภาพ เช่น การนั่ง การเดิน รวมไปถึงคำพูดคำจา การมีเหตุและผล.) แต่ตัวเราเองเรารู้ดีว่าข้างในจิตใจของเรามันเป็นยังไง มันรู้สึกอะไรอยู่ ณ ตอนนั้น เรื่องบางเรื่องถึงเราอยากจะบอกใครก็ตามแต่มันก็ยากที่จะบรรยานออกมาเป็นคำพูด มันเรียบเรียงไม่ถูก ไม่รู้ว่าจะเริ่มจากตรงไหน แล้วถ้าเราพูดไปแล้วเค้าจะเข้าใจในความหมายรึเปล่า.
...ช่วยเม้นบอกด้วยนะคะว่าเราควรไปพบแพทย์แบบที่เราคิดรึเปล่า หรือเป็นเพราะเราคิดมากไปเหมือนคนอื่นพูด