เรื่องมันเกิดที่เราขึ้นมอปลาย. แล้วมาเจอกับครูคนนึง ซึ่งตามจริงเค้าเข้ามาตั้งแต่เราอยู่ มอต้น แล้ว
เราก็เคยเห็นเค้าอยุ่ ตอนที่ (ขอแทนอาจานว่า อจ. แทนเราว่า ม. ) อจ. ขาหักหรือเป็นอะไรไม่รู้คะ เราก้เข้าไปคุย
ม: ให้หนูอุ้มจึ้นบรรไดมั้ยคะ55555
อจ:โอ้โห (ยิ้ม) ไม่เปรไรจ้ะหนู55555
แต่ตอนแรกเราก้ไม่คิดอะไร แต่พอขึ้นมอปลายนี้แหละคะ😳 เรามีโอกาสใกล้ชิดเค้ามากกว่าเดิม ได้คุย ได้เจอมากกว่าเดิม
มันเริ่มอีกทีก้ตอนที่เค้าเรียกเรา คืออยู่ดีๆก้เรียก เปนชื่อใหม่ที่เค้าตี้งให้. เป้นชื่อเล่นที่เหมือนกับดาราที่สวยเก่งฉลาดและเป็นคุณครูคนนึง5555(ใบ้ๆ)
>>>>> มีวันนึงตอนเที่ยงไม้ก้เย็น อจ. มาพร้อมกับอาหารพร้อมกับกาแฟใสๆที่เราคิดว่าเป็นชา<<<<<<
อจ
***เรียกเราคะขอไม่เอ่ยนาม
ม:จานอยากกินชา
อจ
ดูเครียดๆ)จะกินจริงหรอ
ม:กิ้นนนน(ปล. เรานั่งยอๆจานยืนอยู่)
อจ:เดินไปไหนไม่รุ้ เราก้นั่วรอเพื่อน
~~ และเค้าก้เดินมา ~~
ม:จานอยากกินชา5555(ตื้อมากก)
อจ:สัญญานะว่าห้ามคาย
ม:คะอจ. โครตซื่อออเลอะขำตัวเอง
อจ:ยื่นมาให้
ม:ไม่รุ้แหละเค้า-หรือไม่-แต่กินต่อแน่ๆ5555คิดวิปริตมาก555
ดูดเต็มเท่านั้นแหละ ท่านครับกูไม่ชอบกินกาแฟฟฟ ณ จุดๆนั้นนน
ม:จานนนแกล้งหนูไม่อ้าาาายืนแก้ว และวิ่งขึ้นบรรได
>>>>>>>>>>>>ต่อมาวันนึง<<<<<<<<<<
พักเที่ยงเราไปหาหวีที่ห้องหมวดไม่มีใครมีและ อจ. เดินมาตะขึ้นตึก ขึ้นบรรไดแบบข้ามขั้น
ม:จานมีหวีมั้ยนน
อจ:ไม่มี ทำไมคิดว่าฉันจะมี (เราจำไม่ได้อจ. แทนตัวเองว่าไง)-_-
ม:ดูจากผมสามชั่วโมงไม่เส้ด5555
และก้วิ่งข้ามบรรไดเราตามหลังจะไปห้องเรา อจ. ก้ไปห้องตัวเอง. และจู่ๆ>>><<<<
อจ
***
ม:ไรจานน
อจ:ยิ้มให้ดูหน่อยสิ
ม:โอ้ยยยยในใจคือบับเขินมากเหมือนมีชรวิตมาอีกครั้ง
เราก้นิ้มแบบกวนตีนๆไป55555และก้จากกันด้วยดี
>>>>>>>>>>>>ตอนกลับบ้าน<<<<<<<<<<
สองทุ่มกว่าเดินผ่านสนามกีฬา มันเป็นวันที่ฝนตก เราก้รอพี่ของเพื่อนเปนเพื่อนมัน
อจ. เดินมา
อจ
***ยังไม่กลับบ้านอีกหรอ
ม:จะกลับแล้วคะ
อจ
ยื่นกะหลํ่าซีกนึงง)อะกินน
ม:เราก้เก้งๆกังๆ แต่หยิบมา55555
ม:จานนใส่ยาพิษป้ะเนี่ย5555
และรอพี่เพื่อน จานเค้าก้ยืนคุย ทร. ธุระกิจครุไป5555
>>>>>>>วันไหนมิรุ้<<<<<<
เราก้หาข้ออ้าง น้องเรามันติดศูนย์วิชา อจ. ประจานน้องตัวเอง55554
เราวางแผนว่าจะคุยกะอจ.
ม:ไปห้องหมวด อจ. อยุพอดี
ม:น้องหนูจะมาแก้ศูนย์วิชาอจ. อ้ะ
อจ:ก้มาสิ
ม:มันบอกจานหาตัวยากกไม่ค่อยจะเจอตัว
อจ:แล้วทำไมเราเจอกันตลอดเลยว
ม:เรากำลังเดินออกพอดี
ม:ไม่รุ้วววว แล้วยิ้มๆ
>>>>>>>>>>วันไหนไม่รุ้(อย่าว่าเรานะเราลืมตริงๆ)<<<<<<<<<
คือ
ห้องประตำเราอยู่ชั้นสองคะเรายืนมอง อจ. เล่นกีฬาอยู่. และเราก้ถักเปียไป (ห้องเราเป้นหน้าต่างกระจกใหญ่ปิดไม่ได้เปิดไม่ได้อันไหนเปิดก้ปิดไม่ได้วร้คะ)
อยุ่ที่หน้าต่าง พอ อจ. เล่นเสร็จเค้าก็เดินมาเราก้มองไม่ละสายตาเลยคะ ในใจคือจงมองมาๆ5555 และแล้ววว ใช่คะ เค้าก้มองมาแบบเดินไปมองไป
เราก้ทำไรไม่ถูก หมุนตัวเลยคะ หลบแบบนิ่งๆ >< เขินมว้ากกกกก อ่อยเบาๆ5555
แต่เรื่องของเราไม่ได้ดำเนินติดต่อกันนะคะมันขาดเป็นตอนๆ5555อย่าวืากันนะคะ
>>>>>>>>>>วันหนึ่งง<<<<<<<<<#
เรากำลังกลับบ้าน. เราชอบกลับดึกคะ สองสามทุ่ม อจ. เล่นกีฬาเสร็จพอดี เราก้เดินมากัยเพื่อนหนึ่งคนรุ่นพี่หนึ่งคนเราเดินขวาสุดคะ
และตอนนั้นคือทุกอย่างมืด. แต่เราก้อเห็น. อจ. นั่งอยุ่คือจำได้ว่าใช่แน่ อาจานก้เห็นเราแล้วคะ. เราเดินไปพร้อมกับมองไม่ละสายตา
จนจังหวะที่เรารอมาถึง อจ. เค้าก้เรียกเราคะ ในแบบของเค้าเหมือนเดิม555
อจ: *****(ตะโกน)
ม:จานหวัดดีคะ (ตะโกน)
อจ:กลับบ้านแล้วหรอ
ม:ค้าาจาน
อจ:กลับดีๆน้ะ
ม:ค้าาา หันไปยิ้ม
กลับบ้านไปฟินทั้งคืนน
>>>>>>ว้นนึงอีกคะ55555<<<<<<<
เรารอรุ่นน้องจะกลับย้านพร้อมกันเพราะฝนมันตกด้วย อจ. เข้ามาพอดี
อจ
***
ม:ไรจานนนนโด่ว
ปล.เรานั่งหันหน้าไปทางหน้าต่างห้องพักครูใกล้ๆโต้ะ อจ.
จานเดินไปด้านหลังทำไรไม่รู้ เราดูหนังกะจานอีกคนอยู่5555
อจ:เดินมาแบบรีบๆ. ลูบหัวเราขยี้ๆเร็วๆ
ม:เงยหน้ามองแบบงงๆ
อจ:เปิดประตูกะลังออก
อจ:คนอะไรชื่อ****คนไรชื่อ**** (คือจานเค้าก้อรียกเราแบบนั้นเอง)
ม:ไรจานจานตั้งเองหนุชื่อ****หรอก
อจ:เค้าก็พูดซำ้ๆแล้วจากไป
>>>>>>>วันต่อมาเลย ตาอมาจากวันนั้น<<<<<
เราอยุกะรุ่นน้องสองคน. น้องเค้าจะตัดผม
รน:หนุว่าจะตัดผมด้านหน้าคะ
ม:มาๆเดะเราตัดให้
ก้หาอุปกรณ์ ตอนแรกก้ตัดตรงถังขยะแต่ไม่มีกระจก. แล้วตกอาจานใกล้ๆกระจกเราก้หากระดาษรอง แต่มันมีเล้ดลอด
อจ:เข้ามาพอดี. มาตรงหน้า
อจ:ทำอะไร (เสียงโครตโหด)
ม:ตัดผมให้น้องคะ
อจ:เห็นมั้ยว่ามันเลอะ
ม:เด๋วเก้บให้เกลี้ยงเลย อจ. ก้ดูโกรธ ก้โต้วาทีแล้วเค้าก้จากไป
หลังจากวันนี้เราได้ยินเสียงที่เคยเรียกเราน้อยลง แววตาทีเต็มไปด้วยความเมตตา55555
เหมือนเราขาดหายอะไรไปเลยคะTT. จริงๆแล้วมีคุยมากกว่านี้แต่ขี้เกียจิม
คือตอนนี้เรามั่นใจว่าหลงรัก อจ. ได้เลยคะ เพราะไม่ว่าจะใครที่ไหนมาจีบไม่มีใครดึงหัวใจเราไปได้เลย
ปล.หนูไม่รุ้ว่าอจ. มีแฟนยัง
ปล2.นี่คือรักหรือหลงคะ.
ปล3.หนูเคยอ่านกระทู้ครูกับนักเรียนรักกันมาอนุคะ
ปล4.เรื่องจรรยาบรรณหนูจะเข้าใจ
ปล5.ถ้าทุกอย่างหนุคิดไปฝ่ายเดียว
ปล6.ขออภัยในความตกบกพร่องและการใช้ภาษาเขียนหรือคำหยาบบางคำ
ปล7.เพื่อนๆต่างห้ามหนูแต่พี่กลับสนับสนุนอย่ามีเหตุผล
ปล8.หนูเรียนหญิงล้วนชื่อดังรึเปล่า55555
ปล9.หนูยืมกระทู้เพื่อนมาคะ555555
คำถามคือ>>>>>>>
หนูควรทำอย่างไร???
บอกอจ. เลยมั้ย????
รู้สึกว่าชีวิตจะกลับมาแย่อีกแล้วคะ😂😭😭😱
ขอขอบคุณสำหรับคนที่มาอ่านนะคะ🙌🏻👏🏻🙏🏻🙏🏻
เมื่อหลงรักคุณครูทำไงดีคะกระทู้นี้แรกคะ??
เราก็เคยเห็นเค้าอยุ่ ตอนที่ (ขอแทนอาจานว่า อจ. แทนเราว่า ม. ) อจ. ขาหักหรือเป็นอะไรไม่รู้คะ เราก้เข้าไปคุย
ม: ให้หนูอุ้มจึ้นบรรไดมั้ยคะ55555
อจ:โอ้โห (ยิ้ม) ไม่เปรไรจ้ะหนู55555
แต่ตอนแรกเราก้ไม่คิดอะไร แต่พอขึ้นมอปลายนี้แหละคะ😳 เรามีโอกาสใกล้ชิดเค้ามากกว่าเดิม ได้คุย ได้เจอมากกว่าเดิม
มันเริ่มอีกทีก้ตอนที่เค้าเรียกเรา คืออยู่ดีๆก้เรียก เปนชื่อใหม่ที่เค้าตี้งให้. เป้นชื่อเล่นที่เหมือนกับดาราที่สวยเก่งฉลาดและเป็นคุณครูคนนึง5555(ใบ้ๆ)
>>>>> มีวันนึงตอนเที่ยงไม้ก้เย็น อจ. มาพร้อมกับอาหารพร้อมกับกาแฟใสๆที่เราคิดว่าเป็นชา<<<<<<
อจ
ม:จานอยากกินชา
อจ
ม:กิ้นนนน(ปล. เรานั่งยอๆจานยืนอยู่)
อจ:เดินไปไหนไม่รุ้ เราก้นั่วรอเพื่อน
~~ และเค้าก้เดินมา ~~
ม:จานอยากกินชา5555(ตื้อมากก)
อจ:สัญญานะว่าห้ามคาย
ม:คะอจ. โครตซื่อออเลอะขำตัวเอง
อจ:ยื่นมาให้
ม:ไม่รุ้แหละเค้า-หรือไม่-แต่กินต่อแน่ๆ5555คิดวิปริตมาก555
ดูดเต็มเท่านั้นแหละ ท่านครับกูไม่ชอบกินกาแฟฟฟ ณ จุดๆนั้นนน
ม:จานนนแกล้งหนูไม่อ้าาาายืนแก้ว และวิ่งขึ้นบรรได
>>>>>>>>>>>>ต่อมาวันนึง<<<<<<<<<<
พักเที่ยงเราไปหาหวีที่ห้องหมวดไม่มีใครมีและ อจ. เดินมาตะขึ้นตึก ขึ้นบรรไดแบบข้ามขั้น
ม:จานมีหวีมั้ยนน
อจ:ไม่มี ทำไมคิดว่าฉันจะมี (เราจำไม่ได้อจ. แทนตัวเองว่าไง)-_-
ม:ดูจากผมสามชั่วโมงไม่เส้ด5555
และก้วิ่งข้ามบรรไดเราตามหลังจะไปห้องเรา อจ. ก้ไปห้องตัวเอง. และจู่ๆ>>><<<<
อจ
ม:ไรจานน
อจ:ยิ้มให้ดูหน่อยสิ
ม:โอ้ยยยยในใจคือบับเขินมากเหมือนมีชรวิตมาอีกครั้ง
เราก้นิ้มแบบกวนตีนๆไป55555และก้จากกันด้วยดี
>>>>>>>>>>>>ตอนกลับบ้าน<<<<<<<<<<
สองทุ่มกว่าเดินผ่านสนามกีฬา มันเป็นวันที่ฝนตก เราก้รอพี่ของเพื่อนเปนเพื่อนมัน
อจ. เดินมา
อจ
ม:จะกลับแล้วคะ
อจ
ม:เราก้เก้งๆกังๆ แต่หยิบมา55555
ม:จานนใส่ยาพิษป้ะเนี่ย5555
และรอพี่เพื่อน จานเค้าก้ยืนคุย ทร. ธุระกิจครุไป5555
>>>>>>>วันไหนมิรุ้<<<<<<
เราก้หาข้ออ้าง น้องเรามันติดศูนย์วิชา อจ. ประจานน้องตัวเอง55554
เราวางแผนว่าจะคุยกะอจ.
ม:ไปห้องหมวด อจ. อยุพอดี
ม:น้องหนูจะมาแก้ศูนย์วิชาอจ. อ้ะ
อจ:ก้มาสิ
ม:มันบอกจานหาตัวยากกไม่ค่อยจะเจอตัว
อจ:แล้วทำไมเราเจอกันตลอดเลยว
ม:เรากำลังเดินออกพอดี
ม:ไม่รุ้วววว แล้วยิ้มๆ
>>>>>>>>>>วันไหนไม่รุ้(อย่าว่าเรานะเราลืมตริงๆ)<<<<<<<<<
คือ
ห้องประตำเราอยู่ชั้นสองคะเรายืนมอง อจ. เล่นกีฬาอยู่. และเราก้ถักเปียไป (ห้องเราเป้นหน้าต่างกระจกใหญ่ปิดไม่ได้เปิดไม่ได้อันไหนเปิดก้ปิดไม่ได้วร้คะ)
อยุ่ที่หน้าต่าง พอ อจ. เล่นเสร็จเค้าก็เดินมาเราก้มองไม่ละสายตาเลยคะ ในใจคือจงมองมาๆ5555 และแล้ววว ใช่คะ เค้าก้มองมาแบบเดินไปมองไป
เราก้ทำไรไม่ถูก หมุนตัวเลยคะ หลบแบบนิ่งๆ >< เขินมว้ากกกกก อ่อยเบาๆ5555
แต่เรื่องของเราไม่ได้ดำเนินติดต่อกันนะคะมันขาดเป็นตอนๆ5555อย่าวืากันนะคะ
>>>>>>>>>>วันหนึ่งง<<<<<<<<<#
เรากำลังกลับบ้าน. เราชอบกลับดึกคะ สองสามทุ่ม อจ. เล่นกีฬาเสร็จพอดี เราก้เดินมากัยเพื่อนหนึ่งคนรุ่นพี่หนึ่งคนเราเดินขวาสุดคะ
และตอนนั้นคือทุกอย่างมืด. แต่เราก้อเห็น. อจ. นั่งอยุ่คือจำได้ว่าใช่แน่ อาจานก้เห็นเราแล้วคะ. เราเดินไปพร้อมกับมองไม่ละสายตา
จนจังหวะที่เรารอมาถึง อจ. เค้าก้เรียกเราคะ ในแบบของเค้าเหมือนเดิม555
อจ: *****(ตะโกน)
ม:จานหวัดดีคะ (ตะโกน)
อจ:กลับบ้านแล้วหรอ
ม:ค้าาจาน
อจ:กลับดีๆน้ะ
ม:ค้าาา หันไปยิ้ม
กลับบ้านไปฟินทั้งคืนน
>>>>>>ว้นนึงอีกคะ55555<<<<<<<
เรารอรุ่นน้องจะกลับย้านพร้อมกันเพราะฝนมันตกด้วย อจ. เข้ามาพอดี
อจ
ม:ไรจานนนนโด่ว
ปล.เรานั่งหันหน้าไปทางหน้าต่างห้องพักครูใกล้ๆโต้ะ อจ.
จานเดินไปด้านหลังทำไรไม่รู้ เราดูหนังกะจานอีกคนอยู่5555
อจ:เดินมาแบบรีบๆ. ลูบหัวเราขยี้ๆเร็วๆ
ม:เงยหน้ามองแบบงงๆ
อจ:เปิดประตูกะลังออก
อจ:คนอะไรชื่อ****คนไรชื่อ**** (คือจานเค้าก้อรียกเราแบบนั้นเอง)
ม:ไรจานจานตั้งเองหนุชื่อ****หรอก
อจ:เค้าก็พูดซำ้ๆแล้วจากไป
>>>>>>>วันต่อมาเลย ตาอมาจากวันนั้น<<<<<
เราอยุกะรุ่นน้องสองคน. น้องเค้าจะตัดผม
รน:หนุว่าจะตัดผมด้านหน้าคะ
ม:มาๆเดะเราตัดให้
ก้หาอุปกรณ์ ตอนแรกก้ตัดตรงถังขยะแต่ไม่มีกระจก. แล้วตกอาจานใกล้ๆกระจกเราก้หากระดาษรอง แต่มันมีเล้ดลอด
อจ:เข้ามาพอดี. มาตรงหน้า
อจ:ทำอะไร (เสียงโครตโหด)
ม:ตัดผมให้น้องคะ
อจ:เห็นมั้ยว่ามันเลอะ
ม:เด๋วเก้บให้เกลี้ยงเลย อจ. ก้ดูโกรธ ก้โต้วาทีแล้วเค้าก้จากไป
หลังจากวันนี้เราได้ยินเสียงที่เคยเรียกเราน้อยลง แววตาทีเต็มไปด้วยความเมตตา55555
เหมือนเราขาดหายอะไรไปเลยคะTT. จริงๆแล้วมีคุยมากกว่านี้แต่ขี้เกียจิม
คือตอนนี้เรามั่นใจว่าหลงรัก อจ. ได้เลยคะ เพราะไม่ว่าจะใครที่ไหนมาจีบไม่มีใครดึงหัวใจเราไปได้เลย
ปล.หนูไม่รุ้ว่าอจ. มีแฟนยัง
ปล2.นี่คือรักหรือหลงคะ.
ปล3.หนูเคยอ่านกระทู้ครูกับนักเรียนรักกันมาอนุคะ
ปล4.เรื่องจรรยาบรรณหนูจะเข้าใจ
ปล5.ถ้าทุกอย่างหนุคิดไปฝ่ายเดียว
ปล6.ขออภัยในความตกบกพร่องและการใช้ภาษาเขียนหรือคำหยาบบางคำ
ปล7.เพื่อนๆต่างห้ามหนูแต่พี่กลับสนับสนุนอย่ามีเหตุผล
ปล8.หนูเรียนหญิงล้วนชื่อดังรึเปล่า55555
ปล9.หนูยืมกระทู้เพื่อนมาคะ555555
คำถามคือ>>>>>>>
หนูควรทำอย่างไร???
บอกอจ. เลยมั้ย????
รู้สึกว่าชีวิตจะกลับมาแย่อีกแล้วคะ😂😭😭😱
ขอขอบคุณสำหรับคนที่มาอ่านนะคะ🙌🏻👏🏻🙏🏻🙏🏻